"ข้าคงหูฝาดไปเอง กลับสำนักดีกว่า ..." ลี้เฟยใช้ัลี้เดินทางกลับ โดยยังคงสงสัยในเสียงเรียกที่ดังเป็ระยะ แต่หาที่มาของเสียงไม่เจอ
หลังจากที่เดินทางไม่นานด้วยัะลี้ เข้าสำนัก ลี้เฟยก็มุ่งตรงไปที่หองาน เพื่อนำสัตว์อสูรไปแลกแต้ม พลังแต้ม เนื่องจากลี้เฟยล่าสัตว์อสูรได้มากกว่าระดับที่หองานกำหนดไว้ ทำให้าุโที่ดูแลหองานออกมารับด้วยตนเองด้วยความพึงพอใจ
"เ้าหาสัตว์อสูรตะวันหลากสีในระดับสูงได้อย่างไรก้น เ้าพึ่งมาสำนักได้ไม่กี่วัน เ้านี่ประหลาดจริง ๆ ั้แ่ข้าอยู่มา ยังไม่เคยเจอเด็กใหม่ทำได้ขนาดนี้ และเ้า .... เ้ายังหาสัตว์อื่นมาได้อีกหรือนี่ นี่มันบ้าบออะไรกันขนาดนี้...เด็กรุ่นใหม่ ไฟประหลาดแรงจริง ๆ" าุโว่านกล่าวหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
"เอ้า ... เ้าเอาหยกนี้ไป หยกในนี้บรรจุเหรียญิญญาสองแสนไว้แล้ว เ้าสามารถใช้ได้ในสำนักนี้ ถ้าเ้าจะนำไปใช้นอกสำนัก เ้าต้องแลกแต้มที่มีเพื่อนำออกไปใช้นะ ... สำนักเรามีระเบียบเื่การใช้เหรียญิญญาในสำนักค่อนข้างเยอะ เพื่อกันไม่ให้คนอื่นเอาเงินเข้ามาแลก จ้าวสำนัก้าให้ศิษย์ทำงานแลกเหรียญิญญาด้วยความรู้ความสามารถ" าุโว่านกล่าวต่อ
"โห ... เ้านี่จะประหลาดไปไหมเนี่ย เ้าทำได้ยังไง ขนาดข้ายังทำไม่ได้ขนาดนี้ สัตว์อสูรตั้งหลายตัว" เสียงใส ๆ ดังมาจากด้านหลัง นั่นเป็เสียงของศิษย์สายในที่ลี้เฟยพบในหอยุทธ์เมื่อหลายวันก่อนนั้นเอง วันนี้นางยังมาในชุดแดงผ้าแนบเนื้อ เอวบางโค้งตามลำตัวดูสูงชะลูดเช่นเดิม
"ชิงเอ๋อ เ้ามาได้ยังไง ไม่ฝึกยุทธ์หรือวันนี้ าุโว่านกล่าวถามหญิงสาว
"ข้ามาทำธุระแถวนี้ท่านลุง พอดีเห็นคนมามุงดูกัน ข้าก็เลยเข้ามาดู ไม่คิดว่าจะเป็เ้าเด็กน้อยคนนี้" หลงชิงเอ๋อ กล่าวกับาุโว่าน ซึ่งก็คือ หลงว่าน ผู้เป็ลุงของนาง
"นางเป็ศิษย์สายใน ชื่อหลงชิงเอ๋อ เ้ามีอะไรก็สอบถามนางได้ นางไม่ค่อยยุ่งกับใครหรอกนะ ข้ายังแปลกใจที่นางมาคุยกับเ้าแบบนี้" าุโว่านกล่าวกับลี้เฟยเป็การแนะนำไปในตัว
"ข้าทราบแล้วท่านาุโ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน" ลี้เฟยคำนับและเดินออกมา
"นี่ ๆ รอข้าก่อน" หลงชิงเอ๋อ ะโเรียกตามหลังลี้เฟยมา แต่ลี้เฟยไม่หยุด หลงชิงเอ๋อ จึงพุ่งไปขวางลี้เฟยพลางโวยวายออกมา
"ข้าไม่ได้ชื่อนี่ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าท่านเรียกข้า ชื่อข้าก็มี ท่านก็รู้อยู่แล้ว าุโว่านก็บอกท่านแล้วนิ" ลี้เฟยกล่าวออกไป
"เ้า ... เ้านี่ ไม่รู้อะไรซะเลย" หลงชิงเอ๋อบ่นออกมาอิดออด
"ข้าแค่จะมาดู เออไหน ๆ มาแล้ว ข้าจะบอกเ้า อีกสองวันทางสำนักจะประกาศเื่คัดเลือกศิษย์เป็ตัวแทนสำนักเข้าไป เ้าเตรียมตัวไว้ด้วยละกัน ข้าเห็นหน่วยก้านเ้าไม่เลวเท่าไหร่หรอกนะ แค่นี้หละ ข้าไปละ" หลงชิงเอ๋อพูดกับลี้เฟยเสร็จ นางก็สบัดตัวขี่กระบี่กลับไปที่พักศิษย์ชั้นในทันที
"เยี่ยมจริง ... กลิ่นนางหอมเยี่ยมจริง ๆ ไม่รู้นางใช้อะไร ..." ลี้เฟยได้แต่ยิ้มอยู่ในใจกับความหอมที่เตะจมูก
$%^&*
ในที่สุดสองวันผ่านไป ... าุโสูงสุดในฐานะรองเ้าสำนักเข้ามากลางลานประชุมกล่าวต่อศิษย์ทุกคน
"ในกลางปีนี้ จะครบกำหนดรอบ 10 ปี ทุกสำนักในชางไห่ จะเปิดหุบเขาอสูร์เข้าไปเพื่อฝึกวิชาและแข่งขันกัน การต่อสู้าเ็ล้มตาย มีทุกครั้งแม้จะเป็กฏ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ มาควบคุมได้ นับจากนี้อีกสองเดือน ข้าจะคัดเลือกศิษย์สายในและสายนอกจำนวนหนึ่งเข้าร่วมในครั้งนี้ ข้าจะคัดเลือกจากศิษย์สายในสามคนและศิษย์สายนอกอีกสามคนเป็หกคน ทั้งหกคนที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์ในระดับระดับิญญาพลังตะวันแดง และ 1 ใน 6 คนที่ชนะการทดสอบ จะได้เข้าไปในหอปรมาจารย์าอีกด้วย"
เสียงกระหึ่มดังไปทั่ว กับของรางวัลที่น่าสนใจ "ขนาดยังไม่ได้ออกไปหุบเขาอสูร์ ยังได้รางวัลขนาดนี้เชียวหรือนี่" เสียงของศิษย์ทั้งสายนอกสายในกล่าวพูดคุยกันเสียงดัง
"เอาละ นับจากนี้ไป พวกเ้าที่สนใจ ไปแจ้งได้ที่หอฝึกฝนกลาง พวกเ้ามีเวลาฝึกฝน เตรียมตัวไว้ อีกสามสิบวันนับจากนี้การทดสอบจะเริ่มต้น" าุโรองเ้าสำนักกล่าวสำทับก่อนหมุนตัวกลับไป