เมื่อกลับมาถึงบ้านของตัวเองเซโน่ก็เริ่มลงมือเก็บกวาดบ้าน ยังไงนี้ก็เป็บ้านของเขา ซึ่งไม่จำเป็ต้องย้ายเหมือนพวกคอนโดสูงหรือตึกต่างๆ ที่ถูกรากไม้รัดพันจนเกือบจะพัง บ้านของเขามีเพียงสามชั้น ซึ่งรากไม้ปกคลุมไม่มาก
มีเพียงชั้นสองกับชั้นหนึ่งเท่านั้นที่รากไม้ขึ้นมากกว่าปกติ ดังนั้นขอแค่เขาเก็บกวาดรากไม้พวกนั้นออกไป เขาก็กลับมาอาศัยได้เหมือนเดิม
เซโน่เป็คนรักสะอาดมาก ไม่ชอบให้พวกรากไม้แบบนี้มาอยู่ในบ้าน
โดยใช้เวลาทั้งวันไปกับการเก็บกวาดบ้าน
ด้วยค่าสถานะที่เพิ่มขึ้น ต่อให้ใช้แรงทั้งวันในการทำความสะอาด เขาก็ไม่เหนื่อยเลยแม้แต่น้อย
เซโน่ทำความสะอาดทั้งวันกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน ในที่สุดรากไม้ภายในบ้านก็ถูกเก็บกวาดจนหมด เหลือเพียงรอบบ้านเท่านั้นที่ยังไม่ได้เก็บกวาด “วันนี้พอเท่านี้ก่อนละกัน”
หลังจากทำความสะอาดเสร็จเขาก็ตรงไปห้องอาบน้ำ เพราะตอนนี้ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ เขาไม่อยากนอนทั้งในสภาพแบบนี้ แต่เมื่อมาถึงห้องอาบน้ำและเปิดฝักบัวเขาก็ซะงักทันที
น้ำไม่ไหล!
“ให้มันได้อย่างงี้สิ” คาดว่ารากไม้คงจะรัดท่อน้ำจนแตกไปหมดแล้ว น้ำจึงไม่ไหลเลยแม้แต่หยดเดียว
เซโน่บ่นพึมพำ “สงสัยต้องไปล้างตัวที่แม่น้ำ” ช่วยไม่ได้เขาไม่ยากเนื้อตัวเหนียวเหนอะหนะแบบนี้
เขาเตรียมของอาบน้ำและตรงไปยังแม่น้ำสายใกล้ๆ
เขาไม่อยากล้างตัวในแม่น้ำเลยเพราะไม่รู้ว่าในน้ำมันสกปรกหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่เมื่อเซโน่ไปถึงเขาก็อดไม่ได้ที่จะใเล็กน้อย แม่น้ำกลับใสสะอาดเป็อย่างมาก แถมพวกรากไม้ยังชอนไชตามแม่น้ำสายนี้ดูงดงามมาก และเมื่อมองดูดีๆ แล้วเซโน่ไม่เห็นขยะแม้แต่ชิ้นเดียว
เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าระบบทำอะไรแบบนี้ได้ยังไง? ปรับเปลี่ยนระบบนิเวศและภูมิประเทศได้มหาศาลแบบนี้ภายในระยะเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่ชั่วโมง
แต่เขาไม่คิดอะไรมาก ต่อให้คิดยังไงเขาก็ไม่รู้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงลงไปล้างตัวในแม่น้ำอย่างสบายใจ ต้องบอกเลยว่าน้ำใสสะอาดนี้เมื่อลงไปแช่ตัวกลับเย็นสบายเป็อย่างมาก
“ฮา สบายตัวซะมัด” เซโน่แช่ทั้งตัวอยู่ในแม่น้ำโดยไม่สนอะไร
ความรู้สึกเย็นของน้ำทำให้เขาสบายไปทั้งตัว หลังจากการทำความสะอาดครั้งใหญ่
ทว่าระหว่างที่เขากำลังแช่น้ำอย่างสบายใจนั้นกลับััถึงอะไรบางอย่างได้อีกครั้ง
“เฮ้อ ให้ฉันพักสักหน่อยไม่ได้หรือไงกัน” เซโน่บ่นออกมา พร้อมกับเคียวที่โผล่มาในมือั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เขาเหวี่ยงเคียวลงไปในดาบตรงหน้าของเขา พลังจากการเหวี่ยงนั้นไม่ได้เบาเลยสักนิด “ตู้ม” เกิดเป็คลื่นน้ำกระเพื่อมขนาดใหญ่ทันที ก่อนที่จะร่างของบางอย่างลอยขึ้นมา
มันคือปลาชนิดหนึ่งลำตัวยาวกกว่า 2 เมตร ฟันแหลมคมเรียงรายทั่วปาก เห็นได้ชัดว่าเป็ปลากินเนื้อ
“ปลาอะไรละเนี่ย หรือมันกลายพันธุ์เหมือนกัน?” ระบบไม่แจ้งเตือนเขา แสดงว่าปลาตัวนี้มีเลเวลต่ำมาก
ถ้ามอนสเตอร์เลเวลต่ำกว่าเขา 10 เลเวล การแจ้งเตือนของระบบจะไม่ดังอีกต่อไป เพราะการฆ่าพวกมันเลเวลาต่ำกว่าตัวเองเกือบ 10 เลเวล จะไม่ได้ค่าประสบการณ์สักนิดเดียว
ระบบกระตุ้นจะให้เขาจัดการกับพวกเลเวลสูงๆ เท่านั้น การฆ่าพวกเลเวลต่ำกว่าตัวเองเกินไปจะเป็การเสียเวลาเปล่าเท่านั้น ไม่ได้ประโยชน์อะไร
“งั้นแกมาเป็อาหารของวันนี้แล้วกัน” เซโน่ลากปลาขึ้นฝั่ง
ตอนนี้เขาล้างตัวจนพอใจแล้ว และการฆ่าปลาตัวนั้นทำให้เืกระจายไปทั่วน้ำ ไม่รู้ว่ามันจะดึงดูดสัตว์ตัวอื่นอีกไหม แต่เขาไม่อยากสู้ตอนนี้ เขาแค่อยากจะพักหลังจากทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่มา
เซโน่แต่งตัวและรีบออกห่างจากแม่น้ำทันที เขาไม่อยากเสียเวลาสู้ถ้ามีพวกสัตว์กลายพันธุ์มาโจมตี
แต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะระหว่างทางเซโน่ถูกขว้างโดยฝูงสัตว์กลายพันธุ์อีกครั้งจนได้
“หรือว่าฉันใช้โชคไปหมดแล้วกัน?” เขาเริ่มสงสัยในโชค 29 แต้มของเขาแล้ว
ครั้งนี้เซโน่ไม่ได้สวมผ้าคลุมยมทูต เพราะแม่น้ำมันใกล้กับบ้าน เขาคิดว่าคงจะไม่พบอะไร แต่ที่ไหนได้….
“เฮ้อ” เขาถอนหายใจอีกครั้งพร้อมกับเรียกเคียวออกมา
“คราวหน้าฉันต้องสวมผ้าคลุมตลอดเวลาแล้วสิ” พูดจบเซโน่ก็กระโจนเข้าหาฝูงสัตว์กลายพันธุ์ตรงหน้า
ฝูงสัตว์อกลายพันธุ์พวกนี้เป็หนูชนิดหนึ่ง มีขนาดพอๆ กับแมวตัวหนึ่งได้เลย คาดดว่าพวกมันคงเป็หนูท่อที่กลายพันธุ์
หนูท่อพวกนี้มีประสาทรับกลิ่นสูงมาก มันสามารถแยกแยะกลิ่นได้หลากลายประเภท ดังนั้นมันจึงได้กลิ่นเืจากปลาที่เซโน่แบกเอาไว้
ทำไมเซโน่ถึงแบกปลาไว้? เพราะช่องเก็บของระบบเต็มแล้วยังไงละ มันช่วยไม่ได้ ดังนั้นเขาเลยต้องแบกมันกลับเท่านั้น แต่สุดท้ายก็กลายเป็ปลาตัวนี้ที่สร้างปัญหา “หวังว่าแกจะอร่อยนะ ไม่งั้นไม่คุ้มกับแรงที่เสียไปแน่นอน”
เคียวของเขาตัดร่างของหนูท่อกลายพันธุ์สามตัวพร้อมกัน จากนั้นก็กระโจนเข้าหาอีกตัว เหวี่ยงเคียวตัดหัวของมันหลุดกระเด็นทันที
หนูพวกนี้ไม่ได้แข็งแกร่งมากมาย ความแข็งแกร่งพวกมันพอๆ กับก็อบลินอ่อนแอในบททดสอบเท่านั้น ถึงแม้หนูท่อกลายพันธุ์พวกนี้จะไม่แข็งแกร่งแต่จำนวนของมันก็ไม่น้อยเลย
ฝูงนี้มีมากกว่า 30-40 ตัวได้ ยกมาทั้งรังก็ว่าได้
“ทำแบบนี้คงเสียเวลาอีกนาน แถมเดี๋ยวเืพวกมันกระเด็นเปื้อนตัวฉันอีก ฉันไม่อยากไปล้างตัวอีกครั้งหรอกนะ” เซโน่กวาดตามองฝูงของหนูท่อกลายพันธุ์
พวกมันไม่มีทางที่จะรวมเป็กลุ่มมากขนาดนี้ได้ถ้าไม่มีจ่าฝูงหรือหัวหน้าแน่นอน
การฆ่าจ่าฝูงของพวกมันจะทำให้หนูพวกนี้หวาดกลัวและหนีไปเอง
“เจอแล้ว” กระทั่งสายตาของเซโน่เหลือบไปเห็นหนูขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ตัวนี้มีขนาดเท่ากับหมาบ้านเลย
เซโน่ใช้ความเร็วสูงสุดของเขากระโจนเข้าหาหนูท่อจ่าฝูงทันที
ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเซโน่ไม่ใช่เล่นๆ เลย เมืองในตอนนี้มันไม่ต่างจากป่าดงดิบ ทำให้เขาได้ผลของฉายาและเกราะรวมถึงแหวนที่สวมด้วย
ทำให้การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วเกินกว่าจะมีสิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันจะเทียบได้
พริบตาเดียวเซโน่ก็มาปรากฎตรงหน้าของหนูท่อจ่าฝูง และเหวี่ยงเคียวมรณะเข้าใส่อย่างไร้ปราณี
หนูท่อจ่าฝูงไม่คิดว่ามนุษย์ตรงหน้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ มันไม่ทันรู้สึกตัวมนุษย์คนนั้นก็มาปรากฎตรงหน้าของมันเป็ที่เรียบร้อย มันไม่มีสามารถตามทันความเร็วของมนุษย์คนนี้ได้เลย
“ฉว่ะ” เสียงฉีกกระซากของกล้ามเนื้อดังนั้น
ก่อนที่หัวของหนูท่อจ่าฝูงจะหลุดกระเด็นตรงลงพื้นเสียงดัง
หนูท่อโดยรอบนิ่งและมองดูหัวที่หลุดจากร่างของหนูท่อจ่าฝูงด้วยความงุนงง ก่อนที่ทั้งฝูงจะเริ่มเกิดความตื่นตระหนก เนื่องจากไม่มีผู้นำฝูง
สัตว์ป่าที่สูญเสียจ่าฝูงไปก็เหมือนเสียกำลังทั้งหมด พวกมันเริ่มวิ่งหนีกันไปคนละทิศคนละทางทันที
ไม่สนอะไรอีกต่อไป พวกมันทำตามสัญชาตญาณดิบของมัน มนุษย์คนนั้นฆ่าจ่าฝูงของพวกมันได้ในการโจมตีเดียว แถมพวกมันยังไม่รู้ตัวอีก ดังนั้นมนุษย์นั้นต้องแข็งแกร่งมากแน่
เดิมทีในโลกของสัตว์ป่าผู้แข็งแกร่งย่อมเป็ที่ยำเกรงอยู่แล้ว ดังนั้นพวกหนุจึงหนีกันอย่างไม่ลังเลแบบนี้
พวกมันกลัวตายนั้นเอง
“เป็ไปตามที่คิด” เซโน่ไม่สนใจไล่ล่าพวกมัน ก่อนจะมองไปยังซากหนุพลางยิ้มมุมปาก
“แกก็ให้ค่าประสบการณ์ใช่เล่นเหมือนกันนะ”
[คุณฆ่าหนูจ่าฝูงกลายพันธุ์]
[ได้รับค่าประสบการณ์ 5%]
ถึงจะไม่มาก แต่ในเลเวล 19 นี้มันคือว่าเยอะมากในมอนสเตอร์ทั้งหมดไม่นับบอส มันมากกว่าแมวกลายพันธุ์ที่เจอก่อนหน้านี้ซะอีก
“ได้เวลากลับจริงๆ แล้ว” เซโน่ไม่ลืมเรียกผ้าคลุมมาสวม
ตอนนี้เขาไม่อยากเจอกับปัญหาแล้ว หลีกเลี่ยงได้เขาก็จะหลีก
ไม่นานเขาก็มาถึงบ้านในที่สุด
หลังจากสวมผ้าคลุมยมทูตก็ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์ตัวไหนสนใจเขาอีกต่อไป นี้ทำให้เขาพอใจกับผ้าคลุมเข้าไปอีก
มันเรียกได้ว่าโกงสุดๆ สามารถใช้ในการลอบฆ่าได้ โดยไม่ต้องเปลืองแรง
“งั้นมาลองเนื้อของแกดูว่าจะคุ้มกับค่าเหนื่อยไหม” เซโน่ใช้สวนหลังบ้านเขาในการทำอาหาร
เนื่องจากอุปกรณ์ต่างๆ ในครัวใช้ไฟฟ้าหมดและตอนนี้มันใช้การไม่ได้ ดังนั้นต้องกลับคืนสู่วิธีดั้งเดิมอีกครั้ง
เซโน่ต้องอาศัยอยู่ด้วยตัวเองั้แ่ 15 ดังนั้นเขาจึงมีสกิลด้านต่างๆ มากมาย
หนึ่งในนั้นคือการทำอาหารนั้นเอง อาหารที่เซโน่ทำนั้นอาจไม่สามารถเทียบกับเชฟฝีมือได้ แต่มันก็อร่อยไม่แพ้กัน
เขาเริ่มทำการตัดรากและกิ่งไม้แถวนั้นมาเป็เชื้อไฟก่อนจะก่อไฟด้วยตัวเอง ซึ่งเขาเคยทำมาก่อนหน้านี้แล้ว
มันจึงไม่ใช่เื่ยาก ไม่นานนักไฟก็ถูกจุดติด
เซโน่ทำการทำความสะอาดและแร่ปลาเป็ที่เรียบร้อยก่อนหน้านี้ในครัว ก่อนจะนำตระแกรงมาตั้งและเริ่มย่างเนื้อ ส่วนอื่นๆ อย่างก้างกับหัวก็เอาไปทำน้ำซุป ใส่เครื่องปรุงไปนิดหน่อย
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จที่เหลือก็เพียงแค่รอให้มันสุก
เซโน่ยังทำการหุงข้าวด้วยเช่นกัน เพราะการทานอาหารกับข้าวจะเป็อะไรที่อร่อยที่สุด!
“กลิ่นหอมซะมัด เหมือนจะคุ้มค่าแรงแล้ว” เซโน่สูดกลิ่นหอมที่ลอยออกมาพลางเช็ดน้ำลาย
เขาไม่ได้ทานอะไรั้แ่เช้าแล้ว ดังนั้นตอนนี้เขาจึงหิวมากเป็พิเศษ
รอไม่นานนักอาหารทั้งหมดก็สุกได้ที เซโน่เริ่มจากเนื้อปลาย่างเป็อย่างแรก เนื้อปลาย่างนี้เขาทำเลียบแบบข้าวหน้าปลาไหล โดยการนำสูตรพิเศษในการชุบมันระหว่างการย่าง
เนื้อปลาย่างจึงส่งกลิ่นหอมออกมา เซโน่จัดแบ่งเนื้อมาส่วนหนึ่งไว้บนข้าวก่อนจะใช้ช้อนตักคำหนึ่งเข้าปาก
“อ้าม…อื้ม!”
“อร่อยสุดๆ ไปเลย!!!” เซโน่อุทานออกมาทันที
เนื้อปลามียังคงมีความชุ่มฉ่ำและความหวานของน้ำซุปสูตรพิเศษที่ราดเอาไว้ มันเข้ากันอย่างลงตัว
มีทั้งความหวานและเค็ม
จากนั้นเขาก็เริ่มกินอย่างรวดเร็ว พลางซดน้ำซุปร้อนๆ ไปด้วย
เขากินราวกับไม่เคยทานอาหารมาก่อน ไม่กี่นาทีปลาทั้งตัวที่ย่างเอาไว้ก็ถูกกินจนหมด
ความยากอาหารของเขาเพิ่มมากขึ้น ต่อให้กินทั้งตัวเซโน่ก็ยังไหว
“อิ่มซะมัด” เซโน่พูดออกมาด้วยความโล้ง
อาหารมื้อนี้อร่อยและอิ่มดีจริงๆ
จากนั้นเขาก็เริ่มเก็บกวาดสิ่งต่างๆ ให้เรียบร้อย เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเซโน่ก็เตรียมตัวเข้านอน
เขาไม่ได้กังวลเื่สัตว์กลายพันธุ์แม้แต่น้อย เพราะเขาจะสวมผ้าคลุมยมทูตนอนยังไงละ
เมื่อเข้ามาในห้อง เซโน่ก็อดไม่ได้ที่จะโพสท่าทางในกระจกอีกครั้ง “เท่จริงๆ นั้นเแหละ ให้อารมณ์เหมือนกับยมทูตัวจริงเสียงจริงเลย” เมื่อทำท่าทางจนพอใจแล้วเซโน่ก็นอนไปทั้งอย่างนั้น แม้แต่เคียมเขายังกำไว้ในมือขณะนอน
663
