วสันต์ เดชาชาญ ลูกชายนักอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่เบอร์ต้นๆของภาคใต้กำลังนั่งฟังแม่บ่น
"นี่แกจะไปอยู่คอนโดจริงๆเหรอตาซัน ?'
อุษณีย์ สาวใหญ่ 50 ต้นๆ แต่ใบหน้ายังดูสระสวยอ่อนกว่าวัย ผู้เป็แม่ถามขึ้น
"ไม่ต้องเป็ห่วงผมหรอกครับแม่ รุ่นนี้แล้ว "
"ละเดี๋ยวนี้ขับมอไซด์ด้วยเหรอเราอ่ะ ไปไหนมาไหนมันอันตรายนะ"
"โถ่ว..แม่ ก็เห็นคนเค้าขับกันทั่ว ไม่เป็ไรหรอก ... ผมไปล่ะนะแม่ พรุ่งนี้ทำงานอีก ....ปู๊นปู๊น"
ผู้เป็ลูกชายตัดบท ก่อนที่จะแว้นออกจากบ้านหลังโตไปพร้อมกับเสียงบ่นของแม่ตามหลังมาไวๆ
----- 07.00 AM.----
" คุณ !! ตอนนี้ผมอยู่หน้าหอพักของคุณล่ะนะ "
ชายหนุ่มพูด ก่อนที่ปลายสายจะตอบกลับมา
" อื่อๆๆ กะลังลงไป "
...
ซันกดวางสายพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ั้แ่เมื่อไหร่กัน ที่ผู้หญิงคนนี้ทำเค้าใจสั่น อาจจะั้แ่ครั้งแรกที่เจอเลยล่ะมั้ง .. แต่ทำไมกันล่ะ ผู้หญิงคนนี้ไม่มีอะไรที่เรียกได้ว่าตรงสเปคเลยนะ แถมปากร้ายสุดๆ แถมนี่ยังไม่รู้เลยว่าจะนิยามให้เธอเป็ ผู้หญิงตัวเล็ก หรือ ผู้หญิงเตี้ยกันแน่ .. ตอนนางไปเที่ยวสวนสนุก สงสัยคงจ่ายค่าตั๋วครึ่งราคาแหงๆ เพราะส่วนสูงไม่น่าจะถึงเกณฑ์ผู้ใหญ่ เหอะๆ ... แต่เธอก็ทำให้ชายหนุ่มใจสั่น ใจเต้นแรงแปลกๆทุกครั้งที่อยู่ใกล้ มันอบอุ่นแบบบอกไม่ถูก ... นี่มันอาการ 'ตกหลุมรัก' เหรอ ?? .... คงไม่หรอกมั๊ง !!
ในขณะที่ซันกำลังนึกถึงหญิงสาวอย่างอารมณ์ดี ทันใดนั้น
"โทษทีนะ ชั้นตื่นสาย .. นายรอนานมั๊ย "
... มือถือแทบปลิ้นหลุดมือ ..
ผู้หญิงที่เค้านึกถึงอย่างอารมณ์ดี มายืนข้างมอไซด์ในสภาพหัวฟู หน้าสด มองเผินๆก็ยังทำให้ใจสั่นอยู่หรอก แต่มันก็อดใไม่ไหว
"ขอโทษนะครับ .. ผมว่าคุณน่าจะทักผิดคนแล้วล่ะ !!"
ชายหนุ่มแซวตอบ
"อย่ามาพูดมาก ถ้าไม่เพราะเมื่อวานนายพาชั้นไปเดินหาของกินจนในตลาดจนหัวชั้นเหม็น ชั้นคงไม่ต้องสระผมแต่เช้าหรอกย่ะ ... จะไปกันได้ยัง"
"เชิญครับ"
--- ณ ที่ทำงาน ---
"สวัสดีตอนเช้าครับน้องเหมย... ทำไมวันนี้นั่งรถมาทำงานกับพนักงานใหม่อ่ะ รู้จักกันมาก่อนเหรอครับ ?"
เทพ ผู้ช่วยผู้จัดการ แผนกต้อนรับ ซึ่งมีดีกรีเป็นักเรียนนอก ทักหญิงสาว
"อ๋อ พอดีเมื่อวานรถเหมยยางแบนน่ะค่ะพี่เทพ เลยติดรถซันเค้ากลับหอ"
"อ้าว !! เหรอครับ .. ทำไมน้องเหมยไม่โทรหาพี่ล่ะ เบอร์โทรพี่ก็มี"
"เอ่อ... ไม่เป็ไรค่ะ เกรงใจ"
"อย่าพูดแบบนั้นสิครับน้องเหมย .. พี่เทพทำเพื่อน้องเหมยได้ทุกอย่าง แค่บอกมา"
"เอ่อ .. เหมยขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ"
พูดจบ หญิงสาวก็ปลีกตัวไปทันที โดยไม่รอให้ผู้สนทนาได้ทักท้วง
เย็นวันนั้นก่อนเลิกงาน
"เอ่อ... นี่นาย"
เหมยเรียกซันอย่างเกรงใจ
"ว่าไงครับ"
ชายหนุ่มซึ่งกำลังเก็บเตรียมจะปิดบาร์เงยหน้ามาตอบ
"คือ .. เอ่อ ... ค .. คือ "
หญิงสาวอ้ำๆอึ้งๆ ไม่ค่อยกล้าพูด
"อาการแบบนี้ พูดตะกุกตะกักแบบนี้ ... นี่อย่าบอกนะ ว่าคุณจะ สารภาพรัก ผม !!"
"ไอ้บ้า !! ชั้้นลืมกุญแจรถไว้ที่หอ เลยจะขอติดรถนายกลับอีกวันเฉยๆย่ะ "
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ... ได้สิครับ .. แต่วันนี้ผมคิดค่าโดยสารนะ"
"อืม.. นายคิดเท่าไหร่ล่ะ .. ชั้นไม่ชอบเป็หนี้บุญคุณใครอยู่ด้วย "
ชายหนุ่มเอานิ้วชี้เชยคางทำท่าทีครุ่นคิดแปบนึง
"เอาเป็ว่าคุณเลี้ยงข้าวผมสักมื้อแทนค่าโดยสารก็พอ"
"เื่มากจริงวุ้ย"
"แต่ ... ไว้ค่อยเลี้ยงอาทิตย์หน้าละกัน ่นี้ผมยุ่งๆเื่ย้ายห้องนิดหน่อย"
"ย่ะ !!"
...
15 นาทีต่อมา ณ ลานจอดรถพนักงาน
"เอ้า !! น้องเหมย รถเสียอีกแล้วหรอครับ ทำไมถึงกลับกับไอ้เด็กใหม่นี่อีกล่ะ"
เทพ ทักเหมยซึ่งกำลังซ้อนมอไซด์ซันอยู่ โดยไม่ลืมกระแนะกระแหนชายหนุ่มซึ่งเป็พนักงานใหม่ด้วย
"เหมยลืมกุญแจไว้ที่หอค่ะพี่เทพ เลยต้องรบกวนซันเค้าอีกวันนึง"
"โธ่ !! เื่แค่นี้เอง ทำไมไม่บอกพี่ล่ะครับ .. เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง นั่งมอไซด์แบบเนี้ย ฝุ่นก็เยอะ แถมยังร้อนอีก ดูสิ ขนาดไอ้เด็กใหม่นี่ยังเหงื่อเต็มตัวเลย นั่งตากแอร์เย็นๆในรถพี่ดีกว่า"
ซันทำท่าเลิกคิ้วแบบซื่อๆ แล้วพูดว่า
"่นี้อากาศมันร้อนจริงๆแหละครับ เหงื่อผมเลยเยอะ แต่เอ๊ะ !! จริงสิ พี่เทพหัวเถิกนี่นา เลยระบายความร้อนได้ดีกว่าผม เหงื่อเลยไม่ค่อยมี"
พูดจบแล้วชายหนุ่มก็ขับมอไซด์ออกไป ปล่อยให้เทพยืนกัดฟันกรอดที่ถูกเด็กใหม่ตอบโต้กลับแบบเจ็บแสบ
"หนอยยย !! ไอ้ตับหมา .... ฝากไว้ก่อนเถอะแก "
58K
