ตอนที่ 10 เคล็ดกระบี่น้ำค้างแข็ง
เหลียงชุ่น มันนั้นได้ฝึกฝนมานานเกือบร้อยปีตอนนี้ดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองจิ้นหยง คุมทหารนับหมื่น มากบารมีเป็ที่นับหน้าถือตา ไม่ใช่แค่ฐานะทางสังคมหรืออำนาจทางทหาร แต่มันนั้นยังฝึกฝนจนมีขอบเขตเป็ถึงนักพรตระดับก่อกำเนิดใต้ล้านี้มีกี่คนที่กล้าดูแคลนมัน?
แต่มันไม่รู้เป็เพราะเหตุใด เพียงแค่ได้สบสายตาของอิสตรีที่สภาพเหมือนจะครึ่งเป็ครึ่งตายตรงหน้ามันบังเกิดความกลัวขึ้นจับใจ สภาพของมันเหมือนดังลูกสุนัขตัวน้อยโดนจ้องมองจากพญาราชสีห์ผู้เกรียงไกรมันรู้สึกเล็กจ้อยไร้พลังจนแทบไม่กล้าขยับตัว
ก่อนที่มันจะได้ทันทำอะไรสภาพอากาศโดยรอบนั้นกลับเย็นะเืถึงขีดสุดน้ำแข็งเข้ารวมตัวกลายร่างเป็คมกระบี่ลอยอยู่บนอากาศอย่างน่าอัศจรรย์ คมกระบี่พุ่งราวกับมีชีวิตจิตใจมันพุ่งทะลวงด้วยความเร็วเข้าใส่ แม่ทัพเหลียงอย่างรวดเร็ว
แม่ทัพเหลียงย่อมไม่ใช่ชนชั้นฝีมือที่อ่อนแอประสบการน์ต่อสู้และสู้รบของมันมากมาย ถ้านับศีรษะของศัตรูที่มันสังหารมาชั่วชีวิตคงเอามากองรวมไดู้เาย่อมๆลูกนึง
มันชักดาบใหญ่ข้างเอวโคจรปรานธาตุปฐีออกมาฟันออกด้วยความรุนแรงปะทะเข้ากับคมกระบี่น้ำแข็งเกิดเสียงปะทะกันดังสนั่น แม่ทัพเหลียงเพรี้ยงพล้ำเล็กน้อย ถอยหลังไป 3 ก้าวจากแรงปะทะแค่ครั้งเดียวฝ่ามือของมันรู้สึกชาเล็กน้อย
มันถึงกับอึ้งมันพ่ายแพ้จากการปะทะกันด้วยพลังซึ่งหน้า มันโคจรปรานปฐีไปทั่วร่างเพิ่มกำลังกายแถมยังเพิ่มความแข็งของตัวดาบฟาดออกอย่างสุดกำลัง แต่ดันพ่ายแพ้แก่กระบี่น้ำแข็งที่ดูบอบบาง
แถมยังเป็กะบวนท่าประเภทที่ใช้ปล่อยออกมาห่างจากผู้ใช้ กะบวนท่าเช่นนี้ย่อมไม่สามารถมีพลังปรานส่งเสริมได้มากเท่ากับกระบวนท่าที่ใช้ออกด้วยร่างกายผู้ใช้โดยตรงขอบเขตผู้หญิงตรงหน้าต้องสูงส่งกว่ามันที่เป็นักพรตระดับก่อกำเนิดขั้นแรกอย่างน้อยก็สองขั้นบางทีนางอาจเป็ระดับก่อกำเนิดขั้นปลาย?
ทันใดนั้นที่กลางอากาศก็เกิดการควบแน่นเป็คมกระบี่น้ำแข็งขึ้นมาอีกไม่ใช่แค่เล่มเดียวแต่ยังมีถึงสามสิบสองเล่ม แม่ทัพเหลียงเห็นดังนั้นก็รู้สึกใเป็อย่างมากคมกระบี่จำนวนมากพุ่งโจมตีเข้าที่แม่ทัพเหลียงและกลุ่มทหารอย่างรุนแรงเกิดเสียงะเิดังขึ้นต่อเนื่องพร้อมเสียงโหยหวนของพวกทหาร
เจียงหวู่เฉินนั่งกอดเสี่ยวไป๋แน่น หลบอยู่ที่มุมห้องเพื่อระวังป้องกันผลกระทบจากการต่อสู้มากระทบเด็กหญิงพอเสียงะเิอย่างต่อเนื่องหยุดลง หวู่เฉินก็เงยหน้ามองไปที่กลุ่มทหารมันเห็นร่างทหารเกินครึ่งโดนโจมตีจนร่างกายแตกเป็ชิ้นๆกลายเป็สะเก็ดน้ำแข็งทหารส่วนน้อยที่รอดตายล้วนหลบอยู่หลังโล่หินขนาดใหญ่ที่ลอยขวางอยู่กลางอากาศที่โล่ปฐีนั้นมีร่องรอยแตกหัก และมีคมกระบี่น้ำแข็งเสียบอยู่ประปลาย
ร่างนางเซียนของซูรั่วซานั้แ่ต้นจนจบนางไม่ได้ขยับตัวจากจุดเดิมแม้แต่น้อย นางยังนั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนน้ำแข็งใหญ่เห็นแม่ทัพเหลียงป้องกันการโจมตีของนางได้นางยกมือที่เรียบเนียนขาวดุจดังหยกขึ้นมา เพื่อเร่งพลังควบคุมคมกระบี่น้ำแข็งด้วยตัวเองคมกระบี่น้ำแข็งกลับกลายเป็รวดเร็วและรุนแรงขึ้นหลายส่วน
ฝนคมน้ำแข็งกระหน่ำใส่โล่ปฐีของแม่ทัพเหลียงอย่างรุนแรงต่อเนื่องจนเกิดเป็เสียงะเิขึ้นต่อเนื่องโล่ปฐีที่ลอยอยู่กลางอากาศเกิดรอยร้าวขึ้นอย่างรวดเร็วทันใดนั้นมันใกล่าวขึ้นว่า “รึว่า นี่จะเป็เคล็ดวิชากระบี่น้ำค้างแข็งของหุบเขาสระเหมันต์เ้าเป็คนของหุบเขาสระเหมันต์งั้นหรือ”มันพูดด้วยสีหน้าซีดเผือด
มีชาวยุทธ์ในยุทธภพคนใดบ้างไม่เคยได้ยินนามหุบเขาสระเหมันต์?อันเป็หนึ่งในสี่สำนักขั้นเอกของฝ่ายธรรมมะ? ได้ยินมาว่าสำนักนี้อยู่ในหุบเขาลึกลับทางตอนเหนือนอกอณาเขตแคว้นลิขิตฟ้าหุบเขานั่นปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็งตลอดเวลา
ถึงแม้หุบเขาสระเหมันต์จะถูกจัดให้อยู่อันดับที่ 4 ของฝ่ายธรรมมะแต่นั้นเนื่องเพราะขนาดสำนักที่เล็กมากรับศิษย์หญิงไม่ถึงร้อยคนแต่นั้นเป็การจัดอันดับจากพลังรบ ถ้าวัดจากพลังฝีมือ หรือเคล็ดวิชาของสำนักไม่แน่ว่าจะเทียบกับสำนักเอกะมรรคา ที่เป็อันดับหนึ่งของฝ่ายธรรมมะไม่ได้
ซูรั่วซานไม่ตอบคำกลับเร่งการโจมตีจากคมกระบี่น้ำแข็งมากขึ้น ในเมื่อรู้ว่านางเป็ใคร ย่อมไม่มีทางปล่อยให้มีชีวิตอยู่ได้ต้องตายสถานเดียว!หลังจากการโจมตีถูกเร่งขึ้นไปทำให้โล่ปฐีของแม่ทัพเหลียงแตกอย่างรวดเร็วคมกระบี่พุ่งทะลุโล่เข้าหาร่างหนา
แต่แม่ทัพอย่างมันที่ผ่านความเป็ความตาย มาอย่างโชกโชนจะยอมตายง่ายๆอย่างงี้ได้อย่างไรมันล้วงเข้าไปคว้ายาประหลาดมากินทันใดนั้นพลังของมันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั่วร่างเกิดเส้นเลือกปูดโปนนูนขึ้นมามันเคลื่อนตัวหลบคมกระบี่อย่างรวดเร็วก่อนจะถือดาบพุ่งเข้าใส่ร่างบางที่นั่งนิ่งอยู่กับที่ไร้การป้องกัน
ซูรั่วซานไม่ลนลานยื่นนิ้วงามชี้ไปที่แม่ทัพเหลียงที่พุ่งเข้ามาใกล้คมกระบี่น้ำแข็งเล่มแล้วเล่มเล่า พุ่งใส่ร่างนั้นอย่างรวดเร็วแต่เนื่องมาจากผลของยาประหลาดทำให้ความเร็วของแม่ทัพเหลียงเร็วขึ้นกว่าเดิมสองเท่าทำให้รอดจากคมกระบี่น้ำแข็งได้ทุกคลา
ซูรั่วซานยกมืออีกข้างขึ้นมาทำการควบคุมกระบี่น้ำแข็งด้วยสองมือ กระบี่น้ำแข็งชุดใหม่ลอยขึ้นกลางอากาศรวมเป็64 เล่มพุ่งเข้าใส่แม่ทัพเหลียงทุกทิศทางแม่ทัพเหลียงใช้ความเร็วหลบฝนคมกระบี่ได้เกือบทั้งหมดมีแค่บางเล่มที่หลบไม่ทันแต่มันสามารถกันไว้ด้วยกายาปรานแกร่งที่เพิ่มพลังขึ้นด้วยผลของยา
แต่ถึงขนาดนั้นก็ไม่อาจป้องกันได้ทั้งหมดมีคมกระบี่น้ำแข็งทะลุกายาปรานก่อนที่พุ่งเข้าใส่หน้ามัน มันเอียงคอหลบทำให้คมกระบี่น้ำแข็งพลาดเป้าไปโดนไหล่มันโดนแทงเสียหลักล้มลงก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วแผลที่ไหล่กลายเป็น้ำแข็งลามไปที่แขนของมันทั้งข้าง
ก่อนที่จะลามไปทั้งตัวมันตัดแขนข้างนั้นทิ้งอย่างรวดเร็วทำให้รอดพ้นจาก การกลายเป็ตุ๊กตาน้ำแข็งไปได้อย่างหวุดหวิดมันคำรามลั่นอย่างโกรธแค้นพุ่งเข้าใส่นางเซียนใกล้ขึ้นก่อนที่มันจะเข้าถึงตัวซูรั่วซานที่พื้นกลับปรากฎดอกบัวน้ำแข็งผุดขึ้นมาใต้เท้าก่อนจะลามมาจับขาทั้งสองข้างของมันอย่างรวดเร็วจนมันไม่อาจเคลื่อนที่ต่อได้
“นี่มันเคล็ดวิชาบัวเหมันต์ตึงโลกา เ้าเป็คนหุบเขาสระเหมันต์จริงๆ!” ยังคงมีแต่ความนิ่งเงียบจากอิสตรีตรงหน้าก่อนที่มันจะได้พูดอะไรฝนคมน้ำแข็งทั้ง64เล่มก็ลอยพุ่งเข้าหามันทุกทิศทางเนื่องจากมันโดนตึงขาไว้ เลยไม่สามารถหลบการโจมตีได้ มันกางโล่ปฐีขึ้นรับ แต่โล่กลับแตกอย่างรวดเร็วคมมีดพุ่งเข้าฉีกกายาปรานของมันก่อนจะเสียบร่างของมันอย่างรุนแรงทั่วร่างจนมันร้องลั่น
ขนาดมันเด่นเื่พลังป้องกันอีกทั้งใช้ออกด้วยยาต้องห้ามเพิ่มพลังเป็สองเท่าแต่กลับโดนเล่นงานยับเยินถึงเพียงนี้แถมอีกฝ่ายยังไม่ได้ขยับขเยื้อนเลยแม้ก้าวเดียว!
แถมถ้าเป็ผู้ฝึกยุทธ์ชั้นแนวหน้าจะมองออกว่าอิสตรีตรงหน้าต้องมีปัญหาอะไรกับร่างกายซักอย่างจนไม่สามารถใช้พลังออกได้เต็มที่ ถึงกะนั้น...ถึงกะนั้น มันก็ยังพ่ายอย่างย่อยยับแก่อิสตรีตรงหน้า... ปีศาจ นี่มันปีศาจชัดๆ!
ใน่เวลาที่มันกำลังจะจบชีวิตอยู่ดีๆ ห่าการโจมตีก็หยุดลงคมกระบี่น้ำแข็งกลางอากาศหายไป นางเซียนที่นั่งนิ่งประดุจประติมากรรมน้ำแข็งอยู่ดีๆก็กะอักเืออกมาเส้นบาง หน้าซีดเผือดสีหน้าทุกทรมาน
มันเห็นดังนั้นตาก็แฝงแววลิงโลด์เข้าข้างมันแล้ว!เสียดายที่ถึงมันจะยังไม่ตายแต่สภาพของมันตอนนี้คือไม่สามารถใช้ออกซึ่งพลังยุทธ์ใดๆหรือกระทั้งไม่อาจเคลื่อนไหวได้แม้เพียงนิด มันจึงมิอาจจัดการสตรีตรงหน้าได้
“ฆ่านังปีศาจนี่ซะ!” มันะโสั่งลูกน้องที่เหลือยู่ประมานหกคนของมันสิ้นเสียงทหารสามนายชักดาบวิ่งพุ่งเข้าหาร่างบางที่ไร้ซึ่งการป้องกันหวู่เฉินตาเบิกกว้างแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ทัน
แต่พอทหารทั้งสามนายเข้าไปใกล้มันก็ััได้กับไอเย็นที่รั่วไหลอย่างไม่อาจคุมได้ของนางเซียนที่าเ็หนักตรงหน้าด้วยพลังของพวกมันยังไม่ได้แม้แต่อยู่ขอบเขตบำเพ็ญกายทำให้ร่างกายไม่สามารถทานทนได้กลับกลายเป็รูปปั้นน้ำแข็งก่อนจะถึงร่างซูรั่วซาน
ทหารอีกสามคนใขนาดร่างอิสตรีตรงหน้าไร้การป้องกัน ไม่สามารถใช้พลังยุทธ์ใดได้แต่แค่ลมปราณไอเย็นที่รั่วออกมาจากนางอย่างไม่ตั้งใจกลับร้ายกาจถึงเพียงนี้นางผู้นี้อยู่ขอบเขตขั้นใดกันแน่?
ตู้หลิน คือรองแม่ทัพที่ติดตามมาด้วย พลังของมันนั้นอยู่ที่ขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นสูงสุดพลังฝีมือเทียบเท่าโจรอาชา์กวนปี่มันชักกระบี่รวบรวมลมปรานทั้งหมดลงไปในกระบี่ก่อนที่จะฟาดฟันไปทางร่างบอบบางที่ไร้การป้องกันจากระยะไกล
แต่ก่อนที่คลื่นพลังจะพุ่งออกจากตัวดาบเจียงหวู่เฉินแอบพุ่งมาจากด้านข้าง เนื่องเพราะมันโคจรปรานทั้งหมดไปที่ดาบ ร่างมันเลยโดนเด็กน้อยพุ่งชนจนเสียหลักคมกระบี่เรืองแสงก่อนจะพุ่งเป็สายกระบี่สีขาวตัดผ่านอากาศเบี่ยงทิศทางจากร่างนางเซียนกลายเป็ร่างของแม่ทัพเหลียงที่หมดพลังไร้การป้องกันแทน!
แม่ทัพเหลียงมองดู ตาเบิกกว้างก่อนที่มันจะพูดอะไรแสงกระบี่นั้นก็พุ่งตัดคอของมันจนเืพุ่งกระฉูดแต่เนื่องจากมันอยู่ใกล้ซูรั่วซานเืของมันจึงกลายสภาพเป็ละอองน้ำแข็งลอยขึ้นไปในอากาศชีวิตอันรุ่งโรจของมันก็จบลงแค่เพียงเท่านี้
ตู้หลินเห็นดังนั้นก็ใมันทุบที่หลังของหวู่เฉินอย่างรุนแรงอย่างโกรธแค้น จนเด็กชายลงไปนอนกองที่พื้นตู้หลินยังไม่หยุดมือกลับกระหน่ำฉกไปที่เจียงหวู่เฉินอย่างต่อเนื่อง
"สารเลวน้อยนี่"
เด็กชายกระอักเืเ็ปจนไม่สามารถตอบโต้ใดๆได้ก่อนที่หวู่เฉินจะทานทนไม่ไหว ตู้หลินก็ร้องขึ้นมา “อ๊าก นังเด็กบ้านี่” มันร้องด่าเสี่ยวไป๋ที่ตอนนี้กัดแขนของมันแน่น
ก่อนที่มันจะสลัดจนเสี่ยวไป๋จนนางล้มไปกองที่พื้น “อย่าตีหวู่เฉินเกอเกอนะ” เสี่ยวไป๋ร้องอย่างโกรธแค้น
ทันทีที่ตู้หลินจะจัดการขั้นเด็ดขาดกับเด็กทั้งสอง มันรู้สึกได้ถึงไอที่เย็นะเืคมกระบี่น้ำค้างแข็งเล่มนึงลอยเข้าหามัน มันใหน้าถอดสีก่อนจะคว้าตัวเสี่ยวไป๋ที่นอนอยู่ใกล้ๆขึ้นมายกขึ้นเป็โล่บังวิถีคมกระบี่
ทันใดนั้นคมกระบี่น้ำแข็งก็เปลี่ยนทิศทางหมุนตีวงหลบจากพวกมันซูรั่วซานมองมาที่มันด้วยสายตาโกรธแค้นนางฝืนตัวกำลังลุกขึ้นมาเห็นดังนั้นตู้หลินฝันหนีดีฝ่อ กลัวจนแทบบ้าขนาดแค่นางปีศาจนี่นั่งเฉยๆยังหน้ากลัวขนาดนี่ถ้านางขยับร่างออกมาด้วยจะร้ายกาจถึงเพียงไหน
มันคว้าตัวเสี่ยวไป๋ก่อนจะวิ่งหนีไปที่ทางออกถ้ำกับทหารที่เหลือรอดอีกสองคนหวู่เฉินเห็นดังนั้นก็พยายามฝืนร่างลุกขึ้นเพื่อไปช่วยน้องสาวแต่อนิจจาด้วยพิษาแทำให้ไม่สามารถขยับตัวตามไปไหว
ซูรั่วซานมีสีหน้าร้อนใจ ยื่นมือขาวผ่องดุจหยกขึ้นมาชี้ไปที่ทหารทั้งสามทันใดนั้นที่พื้นก็มีไอความเย็นแผ่ขยายไปตามพื้นทุกสิ่งที่ไอนี้ผ่านจะจับตัวเป็น้ำแข็ง อณาเขตน้ำแข็งพุ่งแผ่ขยายไปอย่างรวดเร็ว
ทหารสองนายที่วิ่งรั้งท้ายโดนอณาเขตความเย็นตามทันพวกมันกลายร่างเป็ตุ๊กตาน้ำแข็งในพริบตาในท่ากำลังวิ่งหนีอณาเขตน้ำแข็งกำลังจะตามตู้หลิงทัน ซูรั่วซานก็กะอักเือย่างรุนแรงอณาเขตก็หยุดสลายไปก่อนที่จะถึงตัวตู้หลิงพร้อมที่ตู้หลิงที่จับตัวเสี่ยวไป๋หายลับไปจากถ้ำ
2K
