คีแวน ขยับตัวเข้ามาใกล้ หมีั์ตัวนั้นยังตามมาอยู่รึเปล่าตอนที่ข้าออกมา ข้ายังััไม่ได้ แต่ข้าได้กลิ่นลมจากที่ไกลๆว่ามันยังตามมาอยู่
“พวกเราจะรอดมั๊ย ตัวมันใหญ่มากๆ เลย สู้ไม่ได้หรอก เราไปทำอะไรให้มันไว้มันถึงตามเราไม่ลดละ เสี่ยวหมานกล่าวอย่างมีน้ำตาซึมที่ใบหน้า
“ไม่ใช้เวลาอ่อนแอเสี่ยวหมาน ออกเดินทาง!!! คีแวน เดินไปจับรถเลื่อนเอง เดินนำหน้าออกไปพวกลูกน้องที่เหลือเดินตามกันไป เสี่ยวหมาน เอามือเสี่ยวซูคล้องคอ แล้วลากกันไป มากัส สลบไสล อยู่บนรถเลื่อน ซูิ มองด้วยสายตาไม่พอใจอยู่ตลอด หันหน้าหันหลังแอบมองไปที่ นาฟ เป็ระยะ
“จุดพัก จุดต่อไปของพวกท่านอยู่อีกไกลรึเปล่า
“ ลงจากที่ราบราวๆ ชั่วโมง ก็จะเจอแล้ว
“ ที่พักพวกท่าน ส่วนมากจะเป็ลานโล่งพอจะมีพื้นที่ลักษณะเชิงเขาที่มีหินซับซ้อนบ้างรึเปล่า
คีแวน คิดตามคำพูดของนาฟ “ ถ้าจำไม่ผิดก่อนถึงจุดพักจุดถัดไปราวๆ 2กิโลเมตร มีเชิงเขาลักษณะบริเวณลาดชันมี หินงอกหินชัน อยู่
“นายคิดอะไรอยู่ หรือมันจะโจมตีเรา คืนนี้
“มันคงไม่ปล่อยให้พวกท่าน ได้ออกจากพื้นที่ไปได้ไกลกว่านี้แล้วถ้ามันยังไม่ได้สิ่งที่มัน้า เพราะพวกเราอาจไปไกลเกินกว่าอาณาเขตของมัน เราอาจต้องใช้พื้นที่ตรงนั้นรับศึก เ้าหมีั์แดงนั่น
หัวหน้าอย่าไปเชื่อ ไอ้เด็กบ้านนอกคนนี้มากเลยพวกเรารีบกลับไปที่พักเดิมเราดีกว่า เราจะได้รีบกลับอาณานิคมของพวกเรา
“หุบปาก!
ซูิ ทำท่าจะพูดต่อ แต่ก็ไม่พูด ก้มหน้าอย่างหงุดหงิด เสี่ยวหมานเสี่ยวซู ร้องโห! ด้วยความตื่นกลัวเราจะทำยังไงดีท่านหัวหน้าข้าไม่อยากตาย
“ข้าบอกท่านแล้ว หัวหน้า ถ้าเราไม่ออกนอกเส้นทางแล้วมาเจอเ้าเด็กบ้านี้ พวกเราก็กลับถึงบ้านนานแล้ว เ้าเด็กนี่มันตัวซวย
ซูิ ทำไมเ้าพูดแบบนี้ ถ้าไม่ได้ นาฟ เ้าอาจจะไม่มีชีวิตมาถึงตอนนี้ นาฟ ไม่แสดงสีหน้า ใดๆเร่งเดินทาง พลางเตรียมอุปกรณ์ สัมภาระของตนเองตลอดเวลา
คีแวน หยุดเดินชี้ตำแหน่งตรงนั้นไง คือตำแหน่งกลุ่มพื้นที่หินลาดชันที่ฉันเคยบอก
ทั้งกลุ่มเร่งเดินไปในทิศนั้น ทันที พอถึงบริเวณ นาฟสังเกตพื้นที่โดยรอบอย่างรวดเร็วหาจุดที่ สูงที่สุดะโขึ้นไปตามโขดหินตรงจุดนั้นมองก้มลงมาโดยเป็รอบๆ
หยิบแผ่นไม้แห้งบางลักษณะเหมือนกระดาษ ที่อยู่ด้านหลังออกมาพร้อมแท่งถ่านขีดเขียนลงไป ลักษณะคล้ายๆแผนผังสักอย่าง
คีแวน ะโตามขนหินตามมายืนอยู่ข้างๆ มองไปที่สิ่งที่ นาฟ กำลังขีดเขียนอยู่ อดทึ่งกับสิ่งที่เห็นไม่ได้
“ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเ้าขีดเขียนอะไรแต่คุ้นๆ ว่าเคยเห็นลักษณะแบบนี้ ในกลุ่มคนที่ออกมาจาก อาณานิคม ว่ากันว่า เป็กลุ่มบัณฑิตคอย สร้างสรรค์ผลงานต่างๆ นานาขึ้นมา
นาฟ ก้มขีดเขียนอย่างมีสมาธิแล้วก็หยุดเขียน ชี้จุดตามตำแหน่งในพื้นที่ จากนั้นสั่ง คีแวน
“ท่านให้ลูกน้องนำก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดไปปิดบริเวณนี้ทุกจุดตามตำแหน่งนี้ถ้าไม่มั่นใจ ในขณะที่เคลื่อนย้ายหินท่านสามารถหันกลับมายืนยันตำแหน่งกับข้าได้ ข้าจะอยู่จุดที่จุดสูงสุดตามตำแหน่งนี้
“ตกลง คีแวนเร่งดำเนินการ ตามการสั่งของ นาฟ โดยมีเสี่ยวหมาน เสี่ยวซู วิ่งทำอย่างขะมักเขม้น ซูิ ก็ทำตามด้วยความไม่พอใจ ก็เป็ส่วนหนึ่งความกลัวยิ่งต้องทำตาม มากัส ที่นอนอยู่บนรถเลื่อนก็หายใจอย่างโรยรินมองซ้ายมองขวา
นาฟ กำหนดจุด วางกลไกต่างๆให้คนไปเตรียมของไว้ ข้าจะไปติดตั้งเอง พลางส่งขวดดินที่ข้างในบรรจุของเหลวขนาดเล็กไว้ ให้ คีแวน ไปโรยไว้ตามตำแหน่งในผัง ทั้งกลุ่มได้เร่งทำงาน แข่งกับเวลา ที่ใกล้จะพลบค่ำ เต็มที
ท้องฟ้า เริ่มมืดลง “ให้ลูกน้องท่านลากรถเลื่อนไปอยู่หลังโขดหินใหญ่ลูกนั้นส่วนท่านกับข้าและเ้าหนุ่มผมทองนั้น มาอยู่ตรงจุดที่สูงที่สุดบริเวณนี้ นาฟ บอกวิธีการ กับคนทั้งสองอย่างคร่าวๆ
คีแวนพยักหน้า พอตก่กลางคืน ทั้ง 3คนได้จุดไฟที่เชิงเนินเพื่อระบุตำแหน่งของกลุ่ม 3 คนชัดเจน ถ้ามองจากที่ไกลๆ จะมองเห็นชัดเจนว่ามี 3 คนยืนอยู่บนเชิงเนินที่สูงที่สุดอยู่ตอนนี้ และคงไม่พ้นสายตาของเ้าั์แดงที่มองมาแต่ไกลสักพักแล้ว
เ้าั์แดง จดจ้องอยู่สักพักค่อยๆ เดินขยับเข้าไป อุ้งมือขวา จับไว้ด้วยท่อนไม้ขนาดใหญ่เดินลากพื้นมาเข้าใกล้เรื่อยๆ ทั้งสามคนเริ่มเห็นเงาใหญ่ๆเข้ามาใกล้ๆ
“หัวหน้ามันมาแล้วซูิ พูดด้วยความตื่นกลัว เหงื่อซึม ร่างกายเริ่มสั่น หวาดกลัวอย่างถึงที่สุด
นาฟ ยังคงสงบจ้องมองไปที่หมีั์ ที่ค่อยๆเดินเข้ามา ใกล้เรื่อย ๆ ต่างฝ่าย ต่างมองสบสายตากันอยู่ระยะไกลๆ ต่างฝ่ายต่างไม่ขยับ
“หัวหน้ามัน้าอะไร ซูิ อึดอัดจนอดพูดไม่ได้
“คีแวน ส่ายหน้า
นาฟ นายคิดว่ามันจะเดินขึ้นมาตามทางที่นายกำหนดเป็เส้นทางให้มันจริงเหรอ บางทีมันอาจจะอ้อมไปทางอื่นก็ได้นะ
“มันมาทางนี้แน่ มันอยากรู้ว่าข้าทำอะไรได้บ้าง ข้าเลยเชื้อเชิญ มันโดยตรง นาฟมองเ้าหมีั์อีกครั้ง ขยับเดินไปข้างหน้า จู่ๆ ยกมือ ทำท่ากวักมือเรียก
หมีั์แดงยกยิ้มมุมปากเหมือนกับมีความรู้สึกนึกคิดเองได้ะโคำราม “โบ่ว!! “ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว น่ากลัวเป็อย่างยิ่ง จน กลุ่มของ เสี่ยวหมาน ต้องแอบมองผ่านช่องหินด้วยความหวาดกลัว
หมีั์เดินตรงเข้ามาโดยตรงผ่านเชิงหินชั้นแรกขึ้นมา นาฟ ไม่รอช้าหยิบเศษหิน เท่า เม็ดถั่วดีดเข้าไปกระแทกใส่ขวดของเหลวที่อยู่บริเวณเชิงเนินแรกแตกกระจาย ทำให้เกิดสะเก็ดไฟ ลุกคลุมขึ้นบริเวณด้านหน้า
เ้าหมีั์แดง ไม่เกรงกลัวใช้อุ้งมือที่จับท่อนซุงขนาดใหญ่กวาดผ่านกองหินที่ลุกเป็ไฟกระจายออกไปทั่ว“ตูม ! เหมือนปัดกวาดแมลงหวี่ แมลงวัน
อุ้งมือซ้ายจับหินขนาดเท่าศีรษะ มนุษย์ ขว้างใส่ กลุ่มของ นาฟ หลายลูก แต่ด้วยแรงจาก ด้านล่างขว้างไปข้างบนทำให้แรงของหินช้า ถูกลดทอนลง สามารถเห็นได้ชัดเลยหลบเลี่ยงได้สบาย
เ้าหมีั์แดงพยายามใช้อุ้งมือตะกุยเดินขึ้นไปตรงๆ ในที่ลาดชันอย่างไม่เกรงกลัวสะเก็ดไฟใดๆ ทั้งสิ้น
“นาฟ หันไปหา คีแวน พยักหน้าให้ “คีแวน และซูิ ขยับไปด้านข้าง ทางฝั่งซ้ายและฝั่งขวา ดึงไม้ท่อนสูงที่ขัดกับหิน ที่เตรียมไว้ เป็หินขนาดใหญ่ทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า80 เิเ กลิ้งลงไปทางเ้ามีั์ทันที
หมีั์ไม่ตื่นตระหนกย่อเข่าตั้งท่า กางอุ้งมือทั้ง 2 ข้างรับแรงหินที่กลิ้งลงมา อย่างทุลักทุเลร้องคำรามหนักกว่าเดิม “โบว่!!!”
แถมจับหินบางส่วนได้ขว้างกลับขึ้นมาแต่ยังไม่ถูกเป้าชัดเจนด้วยความแสงสว่างจากบนเชิงเนินที่จ้ามาก ในขณะที่เ้าั์แดงยังพัลวันกับหินขนาดั์ที่ทยอยไหลลงมาและปัดปลายออกไปนั้น
คีแวน เริ่มบรรจุลูกเหล็กลง ปืนกลไก โบราณ ส่วน ซูิ บรรจุลูกศร หน้าไม้ พอ นาฟ ให้สัญญาณทั้งสองระดมยิงใส่เ้าั์แดง ทั้งลูกเหล็ก และ ลูกศรพุ่งอย่างแรง โดนตัวหมีั์เต็มๆ
“ซูิ อดตื่นเต้น ดีใจไม่ได้ สำเร็จ ๆ แล้ว เ้าหมีนั้นเสร็จเราแน่!!พลางหันไปมอง หัวหน้า กับ นาฟ ที่มีสีหน้า ตื่นตะหนก
ถ้าเพ่งพินิจให้ดีลูกะุและลูกศร ไม่สามารถทะลุทะลวงิัที่ของมันได้เลย แต่ก็สร้างความเ็ปด้วยแรงกระแทกได้ “อ๊ากกกกก!
หมีั์ร้องทุรนทุรายอีกครั้ง รีบกวักอุ้งมือขยับปีนป่ายเข้ามาใกล้เรื่อยๆ สายตามองแต่คนที่ยืนอยู่ตรงกลาง เด็กมนุษย์ที่ไม่มีสายตาเกรงกลัวตนเองเลย เ้าหมีั์เคลื่อนที่เข้ามาถึงระยะทำการ คว้าหินขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ที่อยู่ข้างๆ เล็งไปที่นาฟ แล้วขว้างไปสุดแรง “ฟ้าว!!”
“นาฟ ระวัง !!!!!! คีแวนร้องะโ
นาฟ จ้องมองอย่างไม่ขยับเขยื้อน เบี่ยงตัวหลบไปทางซ้าย เอียงร่างกายปล่อย หินเฉี่ยวผ่านหน้าไปอย่างฉิวเฉียดด้วยความแรงทำให้มีแรงอัดของลม ส่งให้ นาฟ เซถลา ไปด้านข้างอีก 3 ก้าวเสียงหินกระทบหินอย่างแรง
“โครม” หินแตกกระจายดั่งสนั่น
นาฟ ขยับตัวลุกขึ้นยืน มองหน้าเ้าหมีั์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นส่งสัญญาณให้ คีแวน อีกครั้ง พร้อม เคลื่อนตัวไปเปิดกล่องดินทรงสี่เหลี่ยมฝากว้างที่เตรียมไว้
53K
![พัดผ่านรัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c8a61939ab68ec0a4024a08ef913f650.webp)
