เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบหก Managerial Age

“I live in the Managerial Age, in a world of"Admin." The greatest evil is not now done in those sordid "densof crime" that Dickens loved to paint. It is not done even inconcentration camps and labour camps. In those we see its final result. But itis conceived and ordered (moved, seconded, carried, and minuted) in clean,carpeted, warmed and well-lighted offices, by quiet men with white collars andcut fingernails and smooth-shaven cheeks who do not need to raise their voices.Hence, naturally enough, my symbol for Hell is something like the bureaucracyof a police state or the office of a thoroughly nasty business concern."

C.S. Lewis

“ผมได้อาศัยอยู่ในยุคของการบริหาร,ในโลกของ [ผู้ดูแล] ความชั่วที่ชั่วช้าที่สุดไม่ได้ทำใน[แหล่งอาชญากรรม]ที่ดิกเก่นพยายามจะอธิบายเช่นนั้น.มันไม่ได้ทำในค่ายกักกันหรือค่ายแรงงาน.ในกรณีเช่นนั้นเราเห็นผลลัพธ์สุดท้าย.แต่มันเกิดขึ้นและปฏิบัติ(โยกย้าย,สำเนา,ถือไป,บันทึก)ในสถานที่สะอาด,มีพรมปู,อบอุ่นและมีออฟฟิซที่มีแสงสว่างที่ดี,โดยคนที่เงียบขรึมเป็นผู้ใช้แรงงานที่มีเล็บตัดเล็มอย่างดีหน้าตาสะอาดสะอ้าน ที่ไม่มีความจำเป็นต้องขึ้นเสียง,และเช่นนั้นเองอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ,สัญลักษณ์ของนรกของผมคือสิ่งที่เป็นระบบราชการของรัฐตำรวจหรือออฟฟิซที่เต็มไปด้วยความกังวลทางธุรกิจ”

ซี เอส เลวิส

ผู้แต่งนาร์เนีย

สิ่งที่ซีเอส เลวิสกังวลว่าโลกเราจะตกอยู่ในยุคของรัฐราชการรัฐตำรวจที่เป็นสภาพของนรกที่แท้จริง

ทุกคนในระบบเป็นแค่เอกสารที่เดินทางไปตามระเบียบราชการ

เจิดมองว่าคือคู่มือการปฏิบัติงานและนำมันมาใช้กับพวกประชากรของนรกหรือโลกวิญญาณอย่างภูตผีต่างๆเหล่านี้

ความชั่วร้ายส่วนตัวหรือความโกรธแค้นส่วนตัวไม่ใช่สิ่งจำเป็น

เมื่อเรามีระบบรัฐราชการหรือยุคของผู้บริหารที่ทำให้ประชาชนลำบากเดือดร้อนโดยไม่ได้มีแม้แต่ความคิดที่จะโกรธใดใดเพราะทุกคนไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์อย่างสิ้นเชิง

มีหน้าที่แค่ทำไปตามเอกสารที่ได้รับมาเท่านั้น

ชาวบ้านที่ไม่ได้ศึกษากฎหมายมักจะไม่ค่อยเข้าใจว่า

เราทำถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่างเราควรจะชนะแต่ทำไมเราแพ้?

ก็เพราะเราอยู่ในยุคของผู้บริหารยุคของนรกที่แท้จริงตามแนวคิดของ ซีเอส เลวิส

สิ่งที่คนที่ไม่ศึกษากฎหมายหรือไม่มีประสบการณ์ผ่านศาลจะไม่เข้าใจ

ว่าศาลไม่ได้มองว่าความยุติธรรมหรือการหาความจริงสำคัญที่สุดแต่คือ

“ระเบียบ”

ต่างหากที่สำคัญที่สุด

เอกสารใดใดที่ไม่ผ่านอากรแสตมป์หรือผ่านเข้ามาอย่างถูกต้องตามระเบียบที่มีอยู่

ไม่นับเป็นหลักฐานในการพิจารณา

แน่นอนแนวคิดเช่นนี้มีข้อดีอยู่ที่เจิดเห็นด้วยถึงได้เอามาบังคับใช้กับพวกภูตผีปีศาจ

“ง่ายในการบริหาร”