ชายหนุ่มนั่งกอดเข่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดไม่ใหญ่และภายในห้องดูมืดสนิทมากดูจากลักษณะข้าวของน่าจะเป็ของชายหนุ่มคนนี้อย่างแน่นอน
สีหน้าท่าทางของเขาดูหมดอาลัยในชีวิตและดูสิ้นหวัง
" ตายซะเลยดีไหมนะ จะได้จบๆไป " ช่ายหนุ่มเปล่งเสียงในลำคลอเสียงเบาชนิดที่ถ้าเกิดเอาหูไปแนบใกล้ๆปากของเขาก็ยังได้ยินไม่ชัดเจน
" ก๊อก ก๊อก นี่ลูกจะไม่ไปโรงเรียนจริงๆหรอเป็อะไรรึเปล่าจ้ะ " น้ำเสียงที่ดูเป็ห่วงของหญิงวัยกลางคนพูดขึ้นมาจากอีกฝั่งของประตู
ชายหนุ่มเดินออกมาเปิดประตูพร้อมสีหน้าที่ดูเบื่อหน่ายและดูหงิดหงิดไปซะทุกอย่าง
" ครับๆ รู้แล้วแค่ไปก็พอใช่มั้ยเล่า "
โรงเรียนอาจจะเป็ที่สนุกๆสำหรับคนบางกลุ่มเท่านั้นแต่สำหรับชายคนนี้ใช่แล้วครับเขาไม่ใช่พวกกลุ่มนั้นที่รู้สึกสนุกแล้วยิ่งเกิดปัญหานี้ขึ้นเขายิ่งไม่อยากมาเลยด้วยซ้ำแต่ก็ทำไม่ได้เพราะไม่อยากทำให้แม่เป็ห่วง ชายหนุ่มได้แต่นั่งก้มหน้าบนโต๊ะเรียนของเขาโดยไม่หันไปมองใคร
" ตึ้งงง เห้ยไออ้วนนเมื่อวานชั้นบอกให้แกไปเอาเงินมาไงแกเอามารึยัง " ชายหนุ่มที่ดูท่าทางเกเรเป็หัวหน้าประจำกลุ่มที่ชอบมีเื่กับโรงเรียนอื่นพูดขึ้นมา
" ขะ ขอโทษทีนะ ฉันไม่มีให้นา- " เขาพูดยังไม่ทันจบกลุ่มเด็กนักเรียนก็มาล้อมที่โต๊ะเขา หัวโจกประจำกลุ่มได้ตบที่ไหล่ของเขาพร้อมยิ้มแล้วพูดขึ้นมา
" งั้นหรอไม่เป็ไรๆ งั้นตอนเย็นชั้นขอคุยกับนายหน่อยที่ดาดฟ้าแล้วกันนะถ้านายไม่มา- " คงไม่ต้องพูดในจุดๆนี้ถ้าหากเขาไม่ได้ไปจะเกิดอะไรขึ้นในวันถัดๆไปถึงแม้ตอนอยู่ในห้องเรียนเขาจะแกล้งทำเป็ยิ้มสร้างภาพแต่ตัวคนโดนรู้ดีเลยหล่ะ
เมื่อเรียนเสร็จคาบสุดท้าย ชายอ้วนได้เดินขึ้นทางบันไดพร้อมเปิดประตูดาดฟ้าของโรงเรียน เขานึกว่าเขามาเร็วแล้วนะแต่นี่มาเร็วกว่าเราอีกงั้นหรอ
เหอะๆ แหงหละก็มันจะไปเรียนที่ไหนกันเล่า ยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูด หัวโจกประจำกลุ่มกวักมือเรียกให้เขาไปหา
" เห้ยย ไออ้วนฉันเคยบอกแล้วไงถ้าฉันสั่งฉันต้องได้ นายเข้าใจมั้ย " น้ำเสียงและหน้าของเขาดูน่ากลัวสุดๆจนถึงกับทำให้ชายอ้วนตัวสั่น หัวโจก
ได้เดินเขามาหาพร้อมพวกเพื่อนๆของมัน พวกมันหยิบท่อนเหล็กที่อยู่แถวๆนั้นขึ้นมา
" พะ พวกนายจะทำอะไรหนะ อย่าเข้ามานะ " ชายอ้วนถอยหลังมาเรื่อยๆจนหลังเขาพิงติดกับที่กั้นยังไม่ทันได้พูดหรือทำอะไรต่ออยู่ๆที่กันรั้วก็เกิดเสียหายขึ้นมาซะอย่างงั้นตัวของเขานั้นกำลังล่วงสู่พื้นจากบนยอดตึกของโรงเรียนโดยมีพวกนักเลงที่ยืนมองดูและพวกเขามีสีหน้าที่ตื่นตระหนก
เพราะไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่ตรงหน้าเหมือนกัน
พวกเขาพยายามที่จะช่วยฉันแล้วแต่มันก็สายไปแล้วมือของผมนั้นยื่นไปจับมือของอีกฝ่ายไม่ทันแล้ว
" ฮ่าฮ่าฮ่า เฮงซวยชะมัดชีวิต ฉันกำลังจะตายจริงๆซะแล้ว " สีหน้าของเขาแม้จะหัวเราะอยู่แต่น้ำตาและอารมณ์ของเขาดูจะอดกลั้นมาอย่างนานเป็แน่
" กรี๊ดดดดดด " เสียงเด็กหญิงที่เดินอยู่ทางเดินชั้นล่างเปล่งออกมา
นี่เราตายแล้วอย่างงั้นหรอ...