ผมชื่อ ลอเอล อายุ 25 ปี
เป็พนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง
ใช้ชีวิตตามปกติเหมือนคนทั่วๆไป
ตื่นนอนไปทำงาน เลิกงาน กลับห้องนอน วนอยู่แบบนี้ั้แ่จบมหาลัย มีเงินเก็บนิดหน่อย ติดเกม ติดนิยาย ติดการ์ตูน เหมือนคนทั่วไป
แต่ผมมีความลับอยู่อย่างหนึ่ง
ที่ไม่สามารถพูดให้ใครฟังได้ เพราะพูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อและหาว่าผมเป็บ้า.....
ย้อนไปตอนที่ผมอายุ 15
ในวันที่ผมกำลังนั่งหลับอยู่บนโต๊ะเรียน
อยู่ๆก็มีแสงสว่างวาบรอบๆตัวผม ทำให้ผมลืมตาตื่นขึ้นมา ในขณะที่งัวเงียผมก็ได้ยินเสียงของเด็กผู้ชายคนนึงดังในหัวผมว่า
" มาเล่นกับข้า "
วาบบบบบ..............
เมื่อลืมตาตื่นขึ้น ก็พบว่าตัวเองถูกอัญเชิญมาต่างโลก!!
ผมใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนั้นผ่านการผจญภัยมากมายที่เหมืิอนกับการเล่นเกม เลเวลเพิ่มขึ้น ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น ใช้ชีวิตอยู่บนเส้นแบ่งความเป็และความตาย ทั้งเวทมนต์ มอนสเตอร์ ปีศาจ เหล่าเพื่อนพ้องมากมายที่ช่วยกันฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆนาๆ
จนเวลาล่วงเลยมา 190 ปี
ผมได้พบกับชายผู้ที่อัญเชิญผมมายังโลกใบนี้
จอมมาร เดียบอส
ในระหว่างที่ได้ต่อสู้กัน
จอมมาร เดียบอส ได้พูดถึงสาเหตุที่อัญเชิญผมมาที่โลกใบนี้ และสาเหตุนั้นก็คือ
" ข้าเหงา "
นั่นคือคำพูดที่ออกจากปากจอมมารผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลก แอสเทียลอส
แล้วเราก็เลิกต่อสู้กัน ผมกับเดียบอสนั่งกอดเข่าคุยกันอยู่หนึ่งวันหนึ่งคืน ทำให้ผมรู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงที่ผมถูกอัญเชิญมาที่โลกนี้นั้นเพราะว่าเดียบอส้าทดลองใช้เวทย์อัญเชิญที่มนุษย์ชอบใช้อัญเชิญผู้กล้ามายังโลกใบนี้
ว่าตนเองที่เป็จอมมารจะสามารถอัญเชิญผู้กล้าได้รึไม่
ผมจึงขอร้องให้เดียบอสส่งผมกลับเพราะผมคิดถึงครอบครัวของผม
เดียบอสก็ยินยอมที่จะส่งผมกลับโลกเดิม
แล้วทุกอย่างในสายตาผมก็มืดลงอีกครั้ง
เมื่อผมลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่บนโต๊ะในห้องเรียน ซึ่งเป็ตัวเดียวกันกับวันที่ผมถูกอัญเชิญไป
ผมกลับมาอายุ 15 อีกครั้ง
นี้คือโลกที่ผม้าจะกลับมา ที่นี่คือโลกที่ครอบครัวของผมอาศัยอยู่
ผมดีใจมากที่ได้กลับมาเจอทุกคน......
เื่ราวที่เหมือนกับความฝันนี้ ผมไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้ เพราะแม้แต่ตัวผมเอง ผมยังไม่มั่นใจเลยว่าเื่นี้ เป็เื่ที่เกิดขึ้นจริง หรืิอ ความฝัน กันแน่.........