“ทำไมนายไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนซูจี? ทำไมนายต้องมาตามฉัน?” ที่ทางเข้าหอประชุม ซูเฟยมองมาที่ฉินเฉาที่ตามติดเธอเหมือนหมากฝรั่งพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ผมเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของคุณ” โดยไม่รู้ว่าทำไม ฉินเฉามักจะรู้สึกว่าเขาติดค้างผู้อำนวยการสาวคนนี้ ดังนั้น เขาจึงส่งยิ้มขอโทษแล้วพูดว่า “มันมีนักฆ่าสองกลุ่มถูกส่งเข้ามาจัดการพวกคุณทั้งคู่ ผมจัดการพวกที่จะมาจัดการซูจีไปแล้ว เหลือแต่ของคุณ ที่ผมยังรู้สึกเป็นห่วง”
“ไม่ใช่ว่านายจัดการนักฆ่า 5 คนนั้นไปแล้วหรอกเหรอ?” ซูเฟยตกใจเมื่อเธอเห็นรอยเลือดบนพื้น ‘การต่อสู้อะไรกันที่ชายคนนี้ทำตอนอยู่นอกหอประชุม?’ เธอคิด
‘อย่างที่ชูชานพูด พวกมันทั้ง 5 มีปืน ไทป์ 54 3 กระบอก ปืนกลอีก 3 แถมยังมีขวานเล็กอีก 10 ด้าม’
“ผมพบว่าบางอย่างมันแปลก ๆ พวก5คนนั้น ไม่เหมือนคนของสเกลตั้น แล้วก็ไม่ใช่สไตล์ของพวกสเกลตั้นด้วย มันไม่เหมือนว่าพวกเขาจะส่งเจ้างั่ง 5 คนนั้นมา” ฉินเฉาบอกเธอถึงสิ่งที่คิด
“นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันก็มีบอดี้การ์ดของฉันเหมือนกัน” พร้อมกันนั้น ซูจีชี้นิ้วของเธอไปที่บอดี้การ์ดในชุดดำนับสิบคนที่ยืนอยู่รอบเธอ
“อาศัยพวกเขาน่ะเหรอ? พวกเขาไม่แม้แต่จะจัดการกับนักเรียนญี่ปุ่นได้ ผมไม่เชื่อพวกเขา” เมื่อได้ฟังคำของฉินเฉา หน้าของบอดี้การ์ดแดง เอาจริง ๆแล้ว หลังจากที่เห็นการประลอง บอดี้การ์ดกลุ่มนี้ก็เลื่อมใสความสามารถของฉินเฉาอย่างแท้จริง
ถ้าเพียงฉินเฉาไม่พูดตรงแบบนี้ มันคงจะดีกว่า
แต่เรื่องนี้กลับเป็นความจริง ดังนั้นฉินเฉาจึงไม่สนใจ เพราะสิ่งเดียวที่เขาต้องการตอนนี้คือหาทางปกป้องซูเฟยให้ปลอดภัย
“ฉันไม่ต้องการนาย ฉันยังมีเจียงตง!” หลังจากนั้น เธอจึงลากนิ้วไปทางพ่อบ้านของเธอ
“ผมสัญญาว่าจะปกป้องคุณหนูใหญ่ให้ปลอดภัยด้วยชีวิตของผม!” เจียงตงรีบพูด
ฉินเฉาเพียงแค่หัวเราะ จากนั้นจ้องไปที่เจียงตง ฝั่งนั้นรีบก้มหัวแล้วถอยหลังไปเงียบ ๆ
“เจียงตง นาย!” เมื่อเห็นฉากนี้ ซูเฟยก็ไม่รู้ว่าจะโกรธดีหรือไม่
“ผู้อำนวยการซู ผมทำให้คุณรำคาญงั้นเหรอ? เหมือนว่าคุณจะเกลียดที่จะมองมาที่ผม” ฉินเฉารู้สึกสับสนกับซูเฟยอย่างช่วยไม่ได้ ดังนั้น เขาจึงถามคำถามนี้กับเธอ ขณะที่ลูบจมูกตัวเอง
“ฮึ ใครอยากจะเกลียดนายกัน!” ซูเฟยกลอกตา ดันแว่นบนจมูกของเธอ แล้วมองไปที่ชายตรงหน้าเธอ เธอรู้สึกหายใจลำบาก
‘นาย! นายมีซูจีอยู่แล้ว ทำไมนายต้องเข้ามาใกล้ฉันด้วย?’ ซูเฟยคิด
“ผู้อำนวยการซู!” ฉินเฉาไม่ใส่ใจ “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาตลก คุณลืมไปแล้วเหรอว่าพวกสเกลตั้นทรงพลังแค่ไหน? พวกเขาไม่ใช่แค่เป็นมืออาชีพเท่านั้น แต่ยังมีอาวุธที่ทรงพลัง (เหมือนอย่างมนุษย์หมาป่า) การต่อสู้กับพวกสเกลตั้น บอดี้การ์ดพวกนี้ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของคุณได้ มีแต่ต้องผ่านวิกฤตนี้ไปเท่านั้น ถึงจะทำให้พวกเขากลัว จะได้เลิกตามล่าเอาชีวิตคุณซะที ฉะนั้นเราต้องคิดเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นก่อน”
ซูเฟยหัวใจเต้นแรง เธอพบว่านี่เป็นอีกครั้งที่ชายคนนี้จริงจัง เธอไม่สามารถปฏิเสธเขาได้อีกต่อไป
“อืม...เอาอย่างนั้นก็ได้” ทันใดนั้นซูเฟยก็รู้สึกหมดแรง เธอโบกมือให้เจียงตงแล้วพูดว่า “เจียงตงพาบอดี้การ์ดพวกนี้ไปปกป้องซูจี ที่นี่ฉินเฉาคนเดียวก็พอ”
“ครับ คุณหนูใหญ่” เจียงตงพร้อมกลุ่มบอดี้การ์ดหันหลังแล้วเดินจากไป เจียงตงรู้สึกอยากจะร้องไห้ ‘อะไรวะเนี่ย! ฉินเฉาพูดแค่ไม่กี่คำ คุณหนูใหญ่ก็เชื่อใจเขาแล้ว ก็รีบไล่เรากับกลุ่มบอดี้การ์ดออกมาเลย’
ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่ทำร้ายเขาที่สุดคือเมื่อเธอพูดว่า แค่ฉินเฉาคนเดียวก็พอ เหล่าบอดี้การ์ดรู้สึกด้อยกว่าการ์ดตัวเล็ก ๆ คนนี้
แม้ว่าพวกเขาจะด้อยกว่าฉินเฉาจริง ๆ ความสามารถของฉินเฉามีแค่ไหน แม้ว่าคนอื่นจะไม่สังเกตมัน แต่เจียงตงสามารถเป็นพยานได้ เขาเห็นด้วยตาตัวเอง เขาสามารถเคลื่อนย้ายรถหนัก ๆ เพียงแค่เตะมัน แล้วเมื่อสักครู่ฉินเฉาก็จัดการนักฆ่าอาวุธครบมือไป 5 คน ด้วยตัวเอง แม้ว่าเขาจะบาดเจ็บนิดหน่อย แต่ก็ไม่สามารถซ่อนความแข็งแกร่งที่น่าอิจฉานี้ได้!
“ไปกันเถอะ นายขับรถเป็นใช่มั้ย?” ซูเฟยพูดขณะหากุญแจรถในกระเป๋าของเธอ แล้วยัดใส่มือฉินเฉา
“แน่นอน” ฉินเฉาพยักหน้า “ครั้งหนึ่งผมเคยขับ ออดี้ A6L”
เมื่อพูดคำนี้ออกไป ฉินเฉาก็พบว่าเขาพลาดแล้ว เขาด่าความปากมากตนเอง ‘เวรเอ๊ย พูดความลับของตัวเอง! รถคันนั้นไม่ใช่ของใครที่ไหน แต่เป็นรถของฟางหัว! บัดซบ! เหมือนกับว่าถูกปีศาจสิง พ่นทุกอย่างที่อยู่ในใจออกไป’
“ขี้โม้” ใครจะรู้ว่าซูเฟยไม่เชื่อที่เขาพูด “ตอนนี้นายทำงานเป็นบอดี้การ์ดพร้อมกับคนรถด้วย”
“ครับ! คุณหนูใหญ่!” ฉินเฉาเลียนแบบเจียงตง พูดว่า “เราจะไปที่ไหนครับ?”
“เย็นนี้ ฉันมีงานเลี้ยงค็อกเทล” ซูเฟยพูด “แต่นายไม่สามารถไปปาร์ตี้ด้วยสภาพแบบนี้ได้ ก่อนอื่นเราไปที่ห้างจิงฮัวเพื่อเปลี่ยนเครื่องแต่งกายของนายก่อน ที่นั่นเปิด 24 ชั่วโมงทุกวัน”
“หือ? ซื้อเสื้อผ้า? ผมใส่ชุดนี้ไม่ได้เหรอ?” ฉินเฉาคิดว่า ‘ฉันไม่มีเงินแม้แต่แดงเดียวในกระเป๋า’
“อย่าล้อเล่นน่า นี่เป็นงานปาร์ตี้ค็อกเทลระดับ VIP” ซูเฟยกลอกตาของเธอ
“แต่...แต่...ผม...” ฉินเฉารู้สึกอายที่จะยอมรับว่าเขาไม่มีเงิน ทุกครั้งที่คำนั้นจะออกจากปาก เขาก็รีบกดมันไว้แล้วกลืนมันกลับลงกระเพาะไป
ซูเฟยเห็นสภาพกลืนไม่เข้า คายไม่ออกของฉินเฉา เธอปิดปาก แล้วหัวเราะ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“เมื่อเห็นสภาพยากจนของนาย นายไม่จำเป็นต้องจ่าย”
“ผม ผมจะใช้คืนให้...”
“อย่ามาพูดเรื่องเหลวไหลแบบนี้กับฉัน นี่เป็นเสื้อผ้าของพนักงาน ตอนนี้นายเป็นพ่อบ้านของฉัน ซูเฟย ฉะนั้น ฉันจะรับผิดชอบเครื่องแต่งกายของนายเอง”
“ครับ! คุณหนูใหญ่!”
“อย่า! มาทำตัวเหมือนเจียงตงนะ!”
“ครับ! คุณหนูใหญ่!”
“......”
จากนั้นทั้งคู่ก็เดินไปที่ที่จอดรถชั้นใต้ดิน ไม่นานก็มีเมอร์ซิเดสเบนซ์ E300 สีเงินออกมา
เมื่อเมอร์ซิเดสขับออกจากโรงเรียน ทันใดนั้นร่างสีดำก็ปรากฏตัวบนดาดฟ้าตึกใกล้ ๆ โรงเรียน
ร่างนั้นเป็นชายต่างชาติที่ใส่ชุดคลุมยาวสีดำ ภายใต้แสงจันทร์รูปร่างของเขาประหลาดอย่างมาก เขามองไปที่เมอร์ซิเดสที่เคลื่อนออกไป แล้วพึมพำเป็นภาษาอังกฤษ
“การ์ดคนนี้ช่างรอบคอบจริง ฉันส่ง 5 คนเข้าไปเป็นนกต่อ แต่เขากลับเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง”
หลังจากนั้น เขาก็ยิ้มออกมา “ไม่เลว ฉันอยากจะจบงานนี้อย่างสวยงาม ดูเหมือนว่าครั้งนี้คงต้องเหนื่อยซะแล้ว อย่างไรก็ตาม หญิงสาวคนนี้สวยจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะงานล่ะก็ ฉันต้องจัดการเธอก่อนที่...หึหึ...”
จากนั้นเขาก็กางปีกสีดำที่หลังลอยขึ้น แล้วไม่นานก็หายไปในความมืด
ชายคนนั้นไม่ได้รู้ ว่าที่ส่วนบนของหอประชุม มีสองคนกำลังจับตามองเขาอยู่
ไป๋เจี่ยวเจียวที่กำลังเล่นกับกระบี่ของเธอ แล้วมองฮัวเหนียงลึกลงไป แล้วพูดว่า “พี่ ชายคนนั้นไล่ตามพวกเขาไปแล้ว”
“อืม พี่รู้” ฮัวเหนียงพยักหน้า “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีพวกทาสแห่งความมืดพวกนี้มาปรากฏตัวที่นี่เยอะขนาดนี้ เทียบกับเมื่อร้อยปีก่อน จากข้อตกลง ไม่ใช่ว่าพวกทาสแห่งความมืดฝั่งตะวันตกไม่สามารถย่างเท้าเข้ามาในดินแดนของประเทศจีนได้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกเขาถึงมาปรากฏตัวตอนนี้กัน?”
“พี่ ข้อตกลงนั่นเก่าไปแล้ว พวกเขาไม่สนใจมันอีกแล้ว” ไป๋เจี่ยวเจียวพูด
“นั่นไม่เกี่ยวกัน กฎยังไงก็ต้องเป็นกฎ เมื่อเป็นสมาชิกของโลกฝึกตน เรามีหน้าที่ต้องรักษากฎนี้” ฮัวเหนียงพูดพร้อมกับสะบัดมือ “เจี่ยวเจียวตามเขาไป”
“ได้!” ไป๋เจี่ยวเจียวผู้รักเรื่องสนุก อาจารย์ของเธอเคยพูดว่า อารมณ์ของเธอเป็นพวกแสวงหาเรื่องสนุก ไป๋เจี่ยวเจียวรีบกลายเป็นแสงสีขาว แล้วลอยขึ้นไป ไล่ตามชายที่บินไปเมื่อก่อนหน้านี้
“เจี่ยวเจียว ยังใจร้อนเหมือนเดิม” ฮัวเหนียงส่ายศีรษะ แล้วจากนั้นกลายเป็นแสงสีสันสดใสแล้วตามพวกเขาไป
ฉินเฉาไม่รู้ว่าเขาเป็นเป้าหมายของใครหลายคน ตอนนี้เขากำลังขับเมอร์ซิเดสของคุณหนูใหญ่ซูเฟย ฉินเฉารู้สึกว่าอารมณ์ของเขาระเบิดออกมา เขาคิดว่า ‘ของดียังไงก็ดีอยู่วันยังค่ำ! เทียบกับเซี่ยหลีของลุงฉัน คุณภาพโคตรแตกต่างเลย’
ถ้าคุณซื้อตุ๊กตายางมาสองตัว ตัวหนึ่งราคา 100 หยวน แล้วอีกตัวราคา 1,000 หยวน ประสบการณ์ที่จะได้รับย่อมแตกต่างกัน
ไม่นานเขาก็ขับเข้าไปในเมืองแล้วจอดที่ลานจอดรถของห้างจิงฮัว
จากนั้นทั้งสองคนก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในห้าง พร้อมกับฉินเฉาที่ติดซูเฟยเหมือนกาวตามมาติด ๆ โดยไม่รู้ว่าทำไม ทันใดนั้นซูเฟยก็รู้สึกพอใจ ถ้าเพียงแค่ชายคนนี้อยู่กับเธอไปตลอด นั่นคงจะดีกว่านี้
“พยายามเลี่ยงกลุ่มคน มันจะมีปัญหา ถ้าคนที่เล็งคุณอยู่ ซ่อนอยู่ในกลุ่มคน” ฉินเฉาไม่ลืมที่จะเตือนซูเฟยเมื่อพวกเขาเข้าไปในห้างจิงฮัว
“ห้างเวลานี้ตอนนี้คนไม่เยอะหรอก” ซูเฟยหัวเราะ
ตึกการค้าจิงฮัวนี้ เป็นช็อปปิ้งมอลล์ที่กว้างขวาง รถหรูที่แสดงในชั้นแรกของฮอลล์เป็นที่จับตามองมากที่สุดอย่างหนึ่ง หนึ่งในนั้นที่ดึงดูดความสนใจฉินเฉาคือคาเยน
เหมือนว่าจะเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน ตอนที่เขากับซูจีแข่งกับคาเยน ผลลัพธ์ของการแข่งนั่น แน่นอนว่าพวกเขาเป็นฝ่ายชนะ อย่างไรก็ตาม เกี่ยวกับชะตาของคนขับคาเยน ฉินเฉาไม่ได้สนใจอยากจะรู้
มีของแทบทุกอย่างที่ขายในห้างแห่งนี้ แต่พวกมันทั้งหมดเป็นของคุณภาพสูง หนึ่งในนั้นคือเสื้อผ้า พวกมันมีนับพันตัว ทั้งหมดเป็นของมีชื่อ แต่ฉินเฉายังคงชอบของไม่มีชื่อของเขามากกว่า เทียบกับเสื้อที่ถูกดีไซน์นับพัน เสื้อของเขาดีแล้วถูกกว่า แม้ว่าคุณภาพของมันจะไม่ดี แต่มันก็ยังใส่สบาย
มีภัตตาคารมากมายในห้างแห่งนี้ ทำให้ฉินเฉา ผู้ที่ความอยากอาหารเพิ่มขึ้น รู้สึกหิวเพราะถูกเผาผลาญไปกับการต่อสู้ก่อนหน้า
โชคไม่ดีที่พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อกิน แต่เพื่อซื้อเสื้อผ้า
“ฉินเฉามานี่ ลองนี่ดู!” เมื่อเข้ามาในห้าง สายตาภายใต้แว่นตาของซูเฟยก็ลุกโชน เธอลากฉินเฉาตรงไปที่ร้านเครื่องแต่งกายผู้ชายคุณภาพสูง
พนักงานร้านสาวสวยรีบหยิบชุดมาแนะนำซูเฟย เมื่อฉินเฉาเห็นราคา เขาตกใจ ‘พระเจ้า 5,000 หยวน!’
“อะแฮ่ม ๆ ชุดนี้...”
“คุณผู้ชายคะ ชุดนี้เข้ากับคุณอย่างมาก ดูไหล่ที่กว้างของคุณ มันเป็นเสื้อขนสัตว์ทั่วไป สูทตัวนี้เป็นแบรนด์ของอิตาลี คุณภาพของมันได้รับการรับประกัน รูปทรงก็ทันสมัย สูทตัวนี้ต้องทำให้คุณพอใจอย่างแน่นอนค่ะ มาค่ะ ลองใส่ดู”
แม้ว่าฉินเฉาจะใส่ชุดการ์ดที่ขาดรุ่งริ่ง พนักงานของร้านก็สังเกตเห็นว่าชุดที่ซูเฟยใส่เป็นของคุณภาพสูงเพียงชำเลืองตามอง ฉะนั้น แม้ว่าเธอจะยิ้มให้ฉินเฉา แต่ในใจของเธอกลับคิดว่า ‘ชายคนนี้ต้องเป็นเด็กเลี้ยงของหญิงคนนี้แน่นอน’
จบตอน#
161K
