สายไหมรู้สึกตัวเมื่อแสงพาดผ่านผ้าม่านฝ่ามือหนาของเขายังคงกอดเอวเธอไว้ไม่ยอมปล่อยยามนอนหลับเขากลับดูไม่มีพิษสงใบหน้าใสหล่อเหลายังคงความโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด
กาฟิวหน้าตาดีข้อนี้ยอมรับและคนอย่างเขาคงมีผู้หญิงมากมายให้ความสนใจไม่น้อย
นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าคนที่พร้อมทุกอย่างจะมาหยุดอะไรกับผู้หญิงแบบเธอซึ่งถ้ามองว่าสวยก็มีผู้หญิงอื่นอีกมากมายที่สวยกว่าเธอมองแล้วก็เผลอถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอค่อยๆยกแขนเขาขึ้นวางข้างลำตัวอย่างช้าๆกลัวจะไปรบกวนการนอนของเขา
“กี่โมงแล้วไหม”
เพียงแค่ขยับตัวนิดหน่อยชายหนุ่มก็คว้าเอวบางให้เข้าหาตัวทำให้ต้องตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้งจมูกโด่งเป็สันชนแก้มเนียนและสูดความหอมฟอดใหญ่
“เจ็ดโมงเช้า”
เธอยิ้มอ่อนโยนให้เขารอยยิ้มสดใสของเธอเรียกความรู้สึกสดชื่น แม้ตื่นนอนสายไหมยังน่าดูผิวขาวอมชมพูแบบคนมีสุขภาพดีโดดเด่น ชุดนอนผ้านุ่มลื่นสายเดี่ยวมันน่าถอดให้เห็นแต่เนื้อข้างใน
“รีบทำไมมีเรียนสิบโมงโน่นไม่ใช่เหรอ”
เขาพูดกับเธอแต่ใบหน้าจดจ่อตรงเนินอกอวบที่โผล่พ้นเสื้อจนเห็นเป็รูปร่างเด่นชัดกลิ่นหอมเย้ายวนที่เขาจงใจสูดดมจากซอกคอของเธอเรียกความร้อนจากกายหนุ่มและรับรู้ถึงความร้อนภายในใจตัวเองที่พุ่งขึ้นมารุนแรงนัก
“พี่รู้ได้ยังไงเื่เรียน”เธอขมวดคิ้วเป็ปมไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาจะจำเื่ราวปลีกย่อยของเธอได้
“มีอะไรที่เกี่ยวกับไหมที่พี่ไม่รู้บ้าง ทุกอย่างที่เป็เธอพี่รู้หมดแหละ”
เขายิ้มกริ่มดูภาคภูมิใจไม่ได้โกหกทุกเื่ราวของสายไหมมันอยู่ในสมองเขาหมดทุกอย่าง
“ตอนแรกๆอะไรก็ดูเหมือนจะจำได้ อีกหน่อยขี้คร้านจะจำ”
ปากเล็กพูดไปอย่างไม่เชื่อถือสักเท่าไหร่ผู้ชายเมื่ออยากได้ตอนแรกก็เหมือนจะทำให้ทุกอย่างนานไปก็คงจืดจางไปท่าทีครุ่นคิดของเธอทำให้เขาต้องบีบจมูกปลายรั้นเบาๆ
“พูดแบบนี้มันน่าลงโทษ ถือว่าดูถูกผัวตัวเอง”
เขาคว้าร่างบางขึ้นมาอยู่บนร่างของเขาฝ่ามือหนาบีบรัดเอวเล็กไว้ไม่ให้ขยับหนี สันจมูกโด่งสูดดมความหอมจากซอกคอขาวบางเขาดูดเบาๆทำให้เธอรู้สึกได้ จึงผลักเขาออกแต่ชายหนุ่มก็บีบแขนเธอไว้
“จะทำรอยทำไม อยากให้คนอื่นมันรู้นักหรือไงว่าไหมร่าน”
เธอต่อว่าเขางอนๆน้ำเสียงน้อยใจก็เขาชอบทำแต่ใจตนเองถ้าหากว่าตรงคอเธอมีรอยดูดและคนอื่นได้เห็นจะคิดยังไงแค่นี้ภาพลักษณ์ของเธอยังแย่ไม่พอหรือไง
“พี่ไม่ได้จะทำให้มีรอยสักหน่อย ใครจะใจร้ายเมียได้ลง” เขาเชยใบหน้าหวานให้มองมาที่เขาและกดจูบริมฝีปาก อดที่จะงับริมฝีปากล่างไม่ได้
“เป็อะไรงอนพี่เหรอ” เขากดจมูกลงบนปลายจมูกปลายรั้นดวงตาทั้งคู่สบตา
“ไม่ได้งอน”
“เชื่อใจพี่หน่อยได้ไหม พี่ไม่เคยคิดจะทำร้ายเราสักครั้ง ไม่เคยเลย”
“แล้วเื่คลิปที่พี่เคยขู่”
สายไหมพยายามข่มใจถามมันเป็สิ่งที่อยู่ในใจของเธอและอยากรู้มานานว่าเขาทำแบบนี้กับเธอทำไม
“พี่ทำลายหมดแล้วกลัวว่ามันจะย้อนกลับมาทำร้ายไหมและถ้าเป็แบบนั้นพี่คงเสียใจ”สายตาของเขาจริงใจทำให้เชื่อได้ลงว่าพูดจริง
“ไม่ได้หลอกไหมเล่นใช่ไหม”
“เด็กโง่เอ้ย ทำขนาดนี้ยังไม่แน่ใจในตัวพี่อีกเหรอ พี่ต้องทำอะไรอีกบอกมาสิ”เขากดจูบบนปากเรียวบาง สายไหมโอบรอบคอของเขาและยิ้มมุมปาก
“ถ้าแบบนั้น พี่ก็ทำให้ไหมเชื่อสักทีสิ ว่าพี่จริงใจกับไหมเป็ของไหมแค่คนเดียว”
เธอโน้มคอเขาลงมาอีกครั้งและเป็ฝ่ายเริ่มจูบเขาแบบเร่าร้อนชายหนุ่มยิ้มพึงพอใจในรสจูบที่เธอเต็มใจมอบให้เขาฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าอกอวบและเริ่มปลดเสื้อผ้าของหญิงสาว
ไม่นานร่างกายเปลือยเปล่าสองร่างก็แนบชิดแทบจะไม่มีที่ว่างให้แทรกเสียงครางหวานสลับกับเสียงพร่าตามอารมณ์ดังไปทั่วห้องเหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มกรอบหน้าหวานเส้นผมสลวยโยกไปตามไฟอารมณ์ที่เขาเป็คนนำทางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
“ฟอด” หลังเกมส์รักจบลงเขาหอมแก้มขาวเนียนที่มีเหงื่อชื้นเต็มกรอบหน้าและตะคองกอดเธอไว้ในอก มันอบอุ่นและมีความสุขอย่างหาไม่ได้
“ไหม”เขารวบรวมความกล้าที่จะบอกเธอ
“คะ”สายไหมกรอกตามองท่าทางลังเลของเขาคล้ายๆจะพูดอะไรสักอย่างและคงเป็เื่สำคัญ เธอรอฟังด้วยหัวใจที่เต้นรัว
“พี่รักไหม” หัวใจเธอเต้นรัวเร็วเมื่อได้ยินประโยคของเขาทั้งตื่นเต้นและดีใจจนบอกไม่ถูก เธอตอบรับคำว่ารักของเขาโดยกดจูบที่ริมฝีปากหนา
“ขอบคุณค่ะ”เธอเขยิบตัวซุกในอ้อมกอดอบอุ่นเสียงหัวใจของเธอเต้นรัวเร็วผสานกับหัวใจของเขา
ชายหนุ่มไม่ได้หวังว่าเธอจะบอกรักเขาเพราะที่ผ่านมาการกระทำของเขาคงไม่มากพอที่จะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งรักได้แต่ต่อไปนี้เขาสัญญากับตัวเองว่าจะดีต่อเธอและทำให้เธอรักเขาได้เต็มหัวใจ
นอนกอดกันจนััได้ถึงความรู้สึกที่มอบให้แก่กันจนพอใจ
“ไปอาบน้ำเถอะ จะได้กินข้าวกัน”
เขาเหลือบมองนาฬิกาถ้าช้ากว่านี้อีกนิดไม่รับประกันว่าเขาจะปล่อยให้เธอไปเรียนได้หรือเปล่าไม่ไว้ใจตัวเองกลัวว่าจะจับเธอกินแล้วกินอีก
“คะ” สายไหมทำตาบ๊องแบ๊วมองเขาอย่างไม่เข้าใจเพราะเวลาเหลือเกือบสองชั่วโมงแต่เมื่อเห็นสายตาของเขาที่มองหน้าอกอวบเธอก็เข้าใจตนเองได้ดีเธอรีบลุกขึ้นไปห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
“อย่ารีบ เดี๋ยวล้ม” เขาพูดไล่หลังเพราะท่าทางรีบเกินขนาดทำไมจะไม่รู้ว่าสายไหมคิดอะไร คงกลัวความหื่นของเขานั่นแหละดูออก
“ก๊อก ก๊อก” เสียงเคาะประตูห้องดังรัวๆหลายครั้งอย่างไม่เกร็งใจเธอกำลังทำอาหารง่ายๆสำหรับสองคนระหว่างที่พี่ฟิวกำลังอาบน้ำ
เธอเดินไปที่ประตูและส่องตรงช่องเล็กๆคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูคือแม่ของเธอหญิงสาวลังเลนิดหนึ่งมองไปที่ห้องนอนอย่างหนักใจเธอไม่อยากให้แม่เจอกับพี่ฟิวในสภาพแบบนี้ ทำไมจะไม่รู้ว่าแม่้าอะไรจากเธอ
“จะไม่ให้แม่เข้าไปหรือไงสายไหม”
แม่เหมือนรู้ว่าเธออยู่ตรงประตูถ้าได้เรียกชื่อเธอเต็มคำแบบนี้แปลว่าแม่กำลังหงุดหงิดซึ่งก็เป็ปกติของแกอยู่แล้วที่อารมณ์เสียกราดเกรี้ยวกับทุกเื่ราวที่อยู่รอบตัว
“แม่กลับไปก่อน เดี๋ยวไหมค่อยโทรหา”
จะว่าเธอแย่ก็ยอมเพราะไม่อยากให้ทั้งคู่เจอกันเสียงของแม่คงดังไม่น้อยพี่ฟิวถึงออกมาจากห้องในสภาพที่ไม่เรียบร้อยเท่าไหร่เขายังนุ่งผ้าเช็ดตัวผมยังเปียกชื้น
“ใครมา”เขาถามอย่างแปลกใจที่เห็นอาการของเธอที่ดูลังเลเหมือนคิดไม่ตกเขาเดินเข้ามาหาเธอที่ประตู
“เออ/สายไหมเปิดประตูให้แม่เดี๋ยวนี้”ทั้งคู่มองหน้ากันและเป็กาฟิวที่เอื้อมมือไปเปิดประตูให้แม่ของเธอเข้ามาในห้อง
“ผู้ชายคนนี้เป็ใคร”
คำถามแรกมากจากปากคนเป็แม่เขากวาดตามองชายหนุ่มตรงหน้าั้แ่หัวจรดเท้าสภาพแบบนี้คงนอนที่ห้องกับลูกสาวของเธอ
“สวัสดีครับคุณแม่ ผมฟิวเป็แฟนของไหม” ชายหนุ่มชิงแนะนำตัวเองเสร็จสรรพโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้แนะนำ
“งั้นเหรอ ไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยแล้วมานั่งคุยกับฉัน”
น้ำเสียงเย็นวาบจนสายไหมแอบกลืนน้ำลายสายตาที่ท่านมองพี่ฟิวไม่ค่อยพอใจอย่างหนัก แม่คนไหนคงไม่ชอบที่เห็นผู้ชายคนอื่นในห้องในสภาพแบบนี้
“ครับ” ชายหนุ่มโค้งคำนับให้แม่ก่อนจะเดินหายไปในห้องนอน
“ไหม ผัวแกเหรอคนนี้”
แม่จ้องลูกสาวเขม็งถึงสายไหมจะรับงานพวกพริตตี้อาชีพที่สุ่มเสี่ยงแต่คนเป็แม่ก็รู้ดีว่าลูกสาวไม่เคยใจง่ายกับใครแต่พอเห็นสิ่งที่อยู่ในห้องสภาพที่มีผู้ชายนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวก็เกินจะรับได้
“ค่ะแม่”