แม่เพื่อนจำเป็น

        ปัง...

        วินรีบปิดประตูห้องนอนใหญ่ และยืนมองกวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องนอนด้วยความตื่นเต้น

        "นี่คือห้องนอนของน้าพิมพ์ใช่ไหมเนี่ย"

        เสียงหวานใสที่หลุดจากปากตัวเองยังคงทำให้วินรู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนฝันไป วินยกมือทั้งสองข้างขึ้นมามอง ผิวที่เนียนละเอียด นุ่มนิ่ม และลองดมไปที่มือ เขา๱ั๣๵ั๱ได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของโลชั่นบำรุงผิวและน้ำหอมที่ลอยขึ้นมาแตะจมูก มือทั้งสองนี้มันช่างต่างแตกจากมือเดิมของเขาที่ทั้งสากและด้านเพราะผ่านการเล่นกีฬาและกดจอยเกมของตัวเองอย่างสิ้นเชิงเลย

        เด็กหนุ่มขยับตัวอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เดินตรงไปยังกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือ ‘แม่พิมพ์’ คุณแม่วัยสามสิบปลาย ๆ ที่ใบหน้ายังคงดูอ่อนวัย ดวงตากลมโต จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากอวบอิ่มที่ทาลิปสติกสีชมพูอ่อน ๆ อย่างเป็๲ธรรมชาติ รูปร่างที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อยืดสีขาวและกางเกงวอร์มขายาวดูมีทรวดทรงองค์เอวเด่นชัดกว่าตอนมองจากระยะไกลเสียอีก

        คำพูดทิ้งท้ายของแม่พิมพ์แล่นเข้ามาในหัวของวินทันที…

        ‘น้าอนุญาตให้วินทำอะไรกับร่างกายของน้าได้เหมือนเป็๲ร่างกายของตัวเองเลยนะ... น้ารู้ว่าวัยรุ่นกำลังโตอยากสำรวจร่างกายของผู้หญิงใช่ไหมล่ะ?’

        "สะ... สำรวจเหรอ" 

        วินกลืนน้ำลาย ลงคออึกใหญ่ หัวใจในอกข้างซ้ายเต้นรัวเร็วจนแทบจะทะลุออกมา

        ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาเด็กผู้ชายที่ได้โอกาสที่เหนือธรรมชาติ วินสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะยื่นมือที่สั่นเทาไปจับที่ชายเสื้อยืดสีขาว

        เขาค่อย ๆ เลิกชายเสื้อขึ้น... ผ่านหน้าท้องที่แบนราบไม่มีไขมันส่วนเกิน จนกระทั่งถอดเสื้อยืดข้ามศีรษะออกแล้วโยนเสื้อนั้นไปไว้บนเตียง

        วินตาโตทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืด บราเซียลูกไม้สีหวานโอบอุ้มทรวงอกอวบอิ่มที่ดูนุ่มนวลและใหญ่โตเกินกว่าที่เด็กหนุ่มจะจินตนาการได้

        “นี่คือหน้าอกของผู้หญิงสินะ” 

        วินลองยื่นมืออันสั่นเทาไป๱ั๣๵ั๱ที่ผิวของตัวเองเบา ๆ ๱ั๣๵ั๱ที่ส่งกลับมายังสมองทำเอาเขาขนลุกซู่ไปทั้งตัว มันนุ่มหยุ่นและไวต่อความรู้สึกจนเขาต้องรีบชักมือกลับด้วยความเขินอาย ทั้งที่ตอนนี้สิ่งที่๱ั๣๵ั๱ก็คือร่างของตัวเองแล้วแท้ ๆ

        “แล้วข้างล่างของผู้หญิงเป็๲อย่างไงเนี่ย”

        ไม่รอช้า วินก้มลงไปปลดเชือกผูกกางเกงวอร์มขายาวสีเทา แล้วค่อย ๆ รูดมันลงไปกองที่ข้อเท้าก่อนจะก้าวขาออกจากกางเกง

        ตอนนี้เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่มีเพียงชั้นในตัวจิ๋วสองชิ้นปกปิด วินยืนมองเรือนร่างของตัวเองที่เป็๲หญิงสาววัยผู้ใหญ่ในกระจกด้วยความตื่นตาตื่นใจ ผิวขาวเนียนละเอียด๻ั้๹แ๻่๰่๥๹คอ หัวไหล่ และสะโพกที่รับกับต้นขาเรียวสวย ทุกส่วนเว้าส่วนโค้งดูงดงามราวกับงานศิลปะจนเด็กหนุ่มแทบจะลืมหายใจ

        "ร่างกายของผู้หญิงมันต่างกับผู้ชายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย" 

        วินพึมพำกับตัวเอง สายตาจับจ้องภาพในกระจกพลางลองโพสต์ท่าทางแปลก ๆ แบบที่พวกผู้หญิงชอบทำ ทว่าในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับการสำรวจความลึกลับของสรีระเพศหญิงอยู่นั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ที่เปิดแง้มอยู่เล็กน้อย...

(จบบทที่ 4)