ตอนที่ 27
สี่สิบเปอร์เซ็นของฮวงกรุ๊ปถ้าคนที่พูดไม่ใช่หลี่เทียนคนนี้ฮวงเซิงเทาคงเกิดความคิดฆ่าคนที่พูดให้ตายคามือเขาเอง นั้นเป็เงินอย่างต่ำก็เป็แสนล้านแล้วแต่อีกฝ่ายกลับพูดออกมาปากเปล่าและดูเหมือนว่าจะไม่ต้องลงทุนมากเสียด้วยซ้ำ
" คุณชายไม่คิดว่า... "
ฮวงเซิงเทากลืนคำต่อรองลงไป เขาตระหนักได้ทันทีว่าการเจรจากับซาตานนั้นมีแต่จะแย่ลงไปมากกว่าเดิมไม่มีทางดีขึ้น !
" นายจะมีหุ้นในมือเพิ่มเป็สี่สิบเปอร์เซ็นและในภายหลังนายสามารถร่วมมือกับผู้ถือหุ้นคนอื่นเพื่อจัดการภายในฮวงกรุ๊ปด้วยตัวเอง ฉันบอกแล้วว่าฉันแค่้าอำนาจมาอยู่ในมือเพิ่มเท่านั้นไม่คิดจะไปแทรกแซงหรอกนะ "
" เข้าใจแล้ว...ถ้าอย่างนั้นคุณชายหลี่มีแผนการจัดการกับหยุนเหยายังไง ? "
" ตอนนี้ฉันยังทำความเข้าใจได้ไม่หมด แต่วางใจได้ฉันเป็ผู้ช่วยเหลือประธานฮวงหลังจากนี้ฉันคงสามารถเข้าออกตระกูลฮวงได้อย่างง่ายดายและน่าจะมีโอกาสมากกว่าเดิม "
หลี่เทียนคนนี้ร้ายกาจจริงๆ ฮวงเซิงเทาคิดนใจชายหนุ่มคนนี้ย้ายมายังเมือง A ได้ไม่เท่าไหร่เขาก็คิดจะรวบอำนาจเป็เบอร์หนึ่งของเมืองแล้ว นี้เป็เพราะเชื้อสายเืตระกูลหลี่ที่เข้มข้นหรือเป็เพราะพร์ความสามารถโดยส่วนตัวกันแน่ ?
...
[ ติ้ง ! ประสบความสำเร็จในการดำเนินการต่อตัวเอก หยางฟง ได้รับคะแนนจอมวายร้าย +500 ]
รอให้ฮวงเซิงเทาจากไปก่อนหลี่เทียนก็นั่งอิ่มสุขกับคะแนนจอมวายร้ายที่ได้รับเพิ่มเติมขึ้นมา แม้ว่าจะเป็เพียงห้าร้อยคะแนนเท่านั้นแต่หลี่เทียนก็ไม่ได้ิ่คะแนนในส่วนนี้ หยางฟงคนนั้นแค่พลาดโอกาสไม่มีความรู้สึกโกรธหรือเจ็บแค้นมาถึงเขานั้นเป็สาเหตุที่คะแนนที่ได้รับต่ำ ทว่าการที่มีตัวเอกปรากฏตัวออกมาอีกคนก็เท่ากับโอกาสในการปั๊มคะแนนจอมวายร้ายที่เพิ่มขึ้น !
' เท่านี้จุดเริ่มต้นของหยางฟงที่จะใกล้ชิดกับตระกูลฮวงก็เป็อันจบสิ้น ไม่สิ..ด้วยชะตาแมลงสาบของตัวเอกบางทีเขาอาจจะมีโอกาสแก้ไขความเข้าใจผิดฉันควรจะบอกให้ฮวงเซิงเทาคอยสังเกตไม่ให้หยางฟงเข้าใกล้ตระกูลฮวง '
นางเอกคนที่สี่อย่างฮวงหยุนเหยาก็มีเสน่ห์ในระดับสูง ถ้าเทียบเื่ความสวยในก่อนหน้านี้หลี่เทียนจะจัดหลิวเมิงหยวนอยู่บนสุดด้วยคะแนน 97 คะแนนตามลงมาที่จูเหยียนถิง 96 และเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ 95
ไม่ใช่ว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ด้อยกว่าสองคนแรกมากมายขนาดนั้นแต่เธอเปรียบเสมือนดอกไม้บริสุทธ์ ไร้การแต่งเติมใดๆบางทีในอนาคตเขาอาจต้องปรับคะแนนเธอเพิ่มขึ้นเมื่อเธอรู้จักการแต่งตัวแต่งหน้ามากกว่านี้
สำหรับฮวงหยุนเหยานั้นหลี่เทียนจะจัดเธออยู่ในระดับความสวยทัดเทียมกับจูเหยียนถิงที่ 96 เหมือนกัน
...
เมื่อหลี่เทียนลงมาจากดาดฟ้าและเตรียมตัวกลับ เขากลับพบฉากที่น่าสนใจอีกครั้งโดยบังเอิญ ที่โรงพยาบาลแห่งนี้แม่ของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ยังคงรักษาตัวอยู่จริงๆแม่เธอไม่ได้เป็อะไรมากแล้วแต่ผู้อำนวยการยินดีที่จะต้อนรับเธอแม้ว่าเธอ้าจะอยู่ที่นี้ตลอดไปเขาก็ไม่รังเกียจเลยสักนิด
" คุณป้า...ให้ผมตรวจดูอาการของคุณผมสามารถรักษาโรคและอาการเจ็บป่วยของคุณได้ จริงๆคุณป้าไม่ได้มีโรคอะไรร้ายแรงแต่คุณป้าทำงานมาหนักตลอดชีวิตนั้นเป็เหตุให้ร่างกายอ่อนแอ... "
ใช่แล้วตอนนี้ตัวเอกหยางฟงกำลังแสดงบัพแมลงสาบของตัวเอกที่ไม่ว่าจะบดขยี้ยังไงก็ไม่ตายไปสักที
" หืม...พ่อหนุ่มมีความรู้ทางการแพทย์ด้วยหรอ...เอาสิลองบอกป้ามาดูก็ได้ป้าจะลองฟัง "
แม่ของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์เป็คนไข้วีไอพีมีพยาบาลพาออกเที่ยวชมสวนของโรงพยาบาลบ่อยครั้ง และในตอนนี้เธอบังเอิญพบกับหยางฟงเข้าด้วยนิสัยของเธอที่เหมือนกับเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ไม่มากก็น้อยทำให้เธอเห็นใจคนและปฏิเสธไม่ค่อยเป็
" แม่ทำอะไรอยู่หรอคะ "
หยางฟงที่กำลังจะตรวจสุขภาพของคุณป้าเบื้องหน้าพลันได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลังเขาถึงกับหยุดลืมหายใจไปชั่วขณะ บนเขาที่เขาจากมาแม้จะมีผู้หญิงแต่ก็ไม่มีใครที่สวยโดดเด่นเลยสักคนเดียว
น่าเสียดายในวันนี้เขาบังเอิญพบนางฟ้าคนแรกของตระกูลฮวงแต่ชะตาของคนทั้งสองกลับยากลำบากไม่น้อย เขาตัดสินใจจะแก้ไขความเข้าใจผิดในอนาคต ทว่าในตอนนี้เขากลับได้พบคนที่สวยไม่แพ้กันกับสาวสวยตระกูลฮวงคนนั้นเลยสักนิด
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์เธอมองไปที่แม่ของเธอ พร้อมกับพยาบาลด้านข้างท้ายที่สุดมองมาที่สภาพของหยางฟง แม้สภาพของหยางฟงจะดูเหมือนขอทานแต่สายตาของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ไม่แม้แต่จะมีร่องรอยความเปลี่ยนแปลง เธออาจเป็ตัวแทนของหญิงสาวที่มองทุกคนอย่างเท่าเทียม
" พ่อหนุ่มคนนี้บอกว่าเขามีความรู้ทางการแพทย์น่าจะเป็นักศึกษาจบใหม่ แม่ก็เลยจะให้เขาลองวิชาสักหน่อยหลังจากนั้นจะเอาไปเทียบกับผู้อำนวยการดูถือเป็การส่งเสริมพ่อหนุ่มคนนี้ด้วยว่าเขาเรียนรู้มาถูกต้องไหม "
" เป็อย่างนี้เองหรอคะถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนคุณ... "
หยางฟงกำลังยิ้มอย่างยินดีอย่างโง่งมทว่าในตอนนั้นกลับมีเสียงทำลายความสุขและฝันดีดีของเขา
" ขอทาน...ไม่สินักต้มตุ่นนายยังกล้าอยู่ที่โรงพยาบาลนี้อีกหรอ ! "
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์คุ้นเคยกับเสียงนี้มากเธอหันไปมองก็ใ แต่คนที่ใไม่แพ้กันกลับเป็หยางฟง
ขอทาน คำคำนี้อีกแล้ว !
" คุณป้าคุณไม่ควรเชื่อชายคนนี้ "
" เอ๊ะทำไมกันล่ะ...ถึงแม้ว่าเขาจะผิดพลาดแต่นี้ก็แค่การตรวจธรรมดาเองถือว่าให้คนหนุ่มได้เรียนรู้เป็หมอที่ดีในวันหน้า "
" เรียนรู้ ? เขาไม่มีทางเรียนรู้และเป็หมอที่ดีได้คุณป้าลองถามเขาดูว่าเขาเรียนจบจากที่ไหนมีใบประกอบวิชาชีพรึเปล่า "
หยางฟงหน้าดำมืดในทันที
" ฉันฝึกวิชาแพทย์กับอาจารย์บนเขามามีความรู้... "
" มีความรู้มากมาย ? นายเกือบทำคนตายแล้ว และนั้นยังเป็ประธานฮวง แห่งฮวงกรุ๊ปตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองนี้ถ้าไม่ใช่เพราะผู้อำนวยการโรงพยาบาลกับคนตระกูลฮวงกำลังวุ่นนายคงติดคุกไปแล้ว ไม่คิดเลยว่ายังกล้ามาเที่ยวหลอกคนอื่นอีก "
" ฉันไม่ได้หลอก ! "
แม้หยางฟงจะยืนกรานเสียงแข็งแต่ในตอนนี้เซี่ยวหนิงเอ๋อร์กลับไม่มีท่าทีเป็มิตรต่อชายคนนี้อีกต่อไป เธอจับมือแม่ของเธอและทิ้งระยะห่างจากเขาในทันที ในความคิดของเธอหลี่เทียนยิ่งใหญ่กว่าฮวงกรุ๊ปอีกเขายังต้องสนใจแกล้งคนที่มีฐานะต่ำคนนี้ไหม
อีกอย่างถ้าหยางฟงคนนี้สามารถแสดงใบประกอบวิชาชีพได้ทุกอย่างก็คลี่คลายแล้วแต่จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่ได้ทำมัน
" ฉันคิดว่าโรงพยาบาลควรไล่ผู้ชายคนนี้ออกไปและอย่าให้เขาเข้ามาได้อีก คนตระกูลฮวงกระทั่งสงสัยว่านายอาจเป็นักฆ่า "
" นะ...นี้นาย ! "
ยามของโรงพยาบาลพากันกรูเข้ามาล้อมหยางฟงอย่างรวดเร็วพื้นที่ส่วนนี้สำหรับคนไข้วีไอพี ดังนั้นจึงมียามเฝ้าระวังอยู่ก่อน
" ไอขอทานนี้ตอนนั้นพวกเราโยนแกออกไปแล้วนี้หนายังกล้ากลับมาอีกงั้นหรอ ! "
" บางทียามด้านหน้าคงยังไม่รู้ แต่ก็นั้นแหละไม่คิดจริงๆว่าถูกโยนออกไปขนาดนั้นแล้วยังหน้าด้านกล้ากลับมาอีกนะ คราวนี้ฉันจะแปะรูปแกเอาไว้ทั่วทุกทางเข้าโรงพยาบาลเป็บุคคลที่โรงพยาบาลแห่งนี้ไม่ต้อนรับ ! "
...
[ ติ้ง ! ประสบความสำเร็จในการดำเนินการต่อตัวเอก หยางฟง ได้รับคะแนนจอมวายร้าย +300 ]
คะแนนวายร้ายฟรีๆอีกเล็กน้อยแค่พูดไม่กี่คำ หยางฟงคนนี้บางทีอาจเป็ที่ปั๊มคะแนนชั้นยอดของหลี่เทียน
' ตัวเอกคนนี้ต่างจากเฉินเฟิงที่มีพื้นฐานของคนมีอายุประสบการณ์ แต่หยางฟงกลับเป็คนหนุ่มไร้เดียงสาที่ทื่อตรงและโง่เง่า ! '
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์พาแม่เธอกลับไปพักผ่อนหลังจากพบเจอเื่ไม่ดี ยังดีที่ว่าแม่ของเธอไม่ได้ตื่นใมากขนาดนั้น พอบอกลาแม่เธอเสร็จเธอก็มายังห้องสำหรับญาติที่อยู่ใกล้ติดกัน นี้เป็ห้องที่เธอใช้พักนอนอาศัยบางครั้งเวลามาเยี่ยมแม่
ปกติเธอคุ้นเคยชินกับห้องแห่งนี้แล้วแต่ในวันนี้เธอเอื้อมมือเปิดประตูด้วยความประหม่า...
" ขะ...ขอบคุณคุณชายมากค่ะที่มาช่วยเหลือไม่อย่างนั้น...แม่ของฉันอาจถูกชายคนนั้นหลอกลวง "
" คำขอบคุณฉันไม่้าหรอก...แค่มาหาฉันตรงนี้ "
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์เดินไปอย่างรับชะตากรรม เธอถือว่าติดหนี้บุญคุณคุณชายมากจริงๆทั้งการรักษาแม่และการขับไล่คนต้มตุ่นเมื่อครู่ มาที่ข้างหน้าหลี่เทียนเธอก็หมุนตัวหันหลังกลับอย่างรู้งาน บั้นท้ายหย่อนลงนั่งลงบนตักของหลี่เทียนอย่างเชื่อฟัง
อื้มมม ~~~
ไม่ใช่มือของหลี่เทียนที่เริ่มทักทายัั แตะริมฝีปากของเขาก็แตะจูบกับนางเอกคนนี้ในทันที
" อ๊าา "
เสียงร้องใของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ดังเมื่อหลี่เทียนปลดกระดุมของเธอออกไปสองเม็ด
" แค่แง้มเล็กน้อยฉันยังไม่กินเธอตอนนี้หรอกน่า "
" ขะ...ขอโทษค่ะ "
ก้มหน้าก้มตาต่ำใช้สองมือจับปลายกระโปรงรัดเครื่องแบบพนักงานจนหลี่เทียนคิดว่ากระโปรงของเธออาจขาดก็ได้ถ้าเธอทำแบบนี้บ่อยๆ
" ได้ยินจากผู้อำนวยการว่าเธอจะพาแม่ออกจากโรงพยาบาลในเร็วนี้งั้นหรอ "
" อะ...เอ่อ..ค่ะ ฉันคิดว่าแม่หายดีแล้วผู้อำนวยการเองก็บอกว่าโรคติดตัวและสภาพร่างกายก็ดีขึ้นมากไม่มีอะไรต้องเป็ห่วงอีก "
คว้าหน้าอกที่เกือบล้นทะลักออกมาจากเสื้อข้างหนึ่ง อีกข้างแตะััที่เรียวขาที่พยายามปิดบังไม่ให้หลี่เทียนก้าวลึกไปมากกว่านี้
" แต่ถ้ากลับไปที่บ้านของเธอ...ฉันคิดว่ามันคงไม่สะดวกเท่ากับโรงพยาบาล "
" ฉะ..ฉันกำลังคิดหาห้องเช่าอยู่กับแม่ค่ะ ที่บ้านเก่าค่อนข้างโทรมเวลาอาการเย็นและหน้าฝนก็ไม่สามารถหลบฝนไอเย็นได้หมด ผู้อำนวยการก็บอกว่าแม่มีอายุมากแล้วไม่ควรกระทบไอเย็นไอชื้น "
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์หลับตาปี๋ เพราะในตอนนี้มือของหลี่เทียนที่บริเวณหน้าอกส่วนบนของเธอกลับเอื้อมััผ่านเสื้อผ้า้าและคว้าแตะััิัด้านในของเธอโดยตรง ปลายยอดหน้าอกถูกคว้าแม้แ่เบาแต่กลับถูกถูไถไม่หยุดมือเลย
ถึงอย่างนั้นหลี่เทียนกลับทำสีหน้าครุ่นคิดเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
" ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปช่วยเลือกดูกับเธอแล้วกัน "
" อะไรนะคะ ? "
" ใทำไม ฉันแค่บอกว่าจะไปช่วยเลือกหาบ้านกับเธอ "
" มะ..ไม่กล้ารบกวนเวลาของคุณชายหรอกคะ "
หลี่เทียนยิ้มแสยะขึ้นทันใดนั้นเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ก็รู้สึกหวาดกลัวกับรอยยิ้มนี้ที่เธอเหมือนจะเริ่มจำคุ้นชินได้มากขึ้นเรื่อยๆ
กระดุมเม็ดที่สามของเธอถูกปลดออก มือของหลี่เทียนปัดมือที่กุมกระโปรงของเธอและล้วงััเข้าไปภายในส่วนลึกแตะเข้ากับชั้นในด้านล่างแข้งขาของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ขยับบิดส่ายพันเป็เกลียวพร้อมทั้งส่งสายตาอ้อนวอนมาให้กับหลี่เทียน
" ฉะ..ฉันดีใจที่คุณชายจะไปด้วยคะ "
" ถือว่าเธอปรับตัวได้เร็วดี ใช่แล้วฉันแค่บอกเธอฉันไม่ได้ถามให้เธออนุญาติอีกสามวันจะเป็วันหยุดพอดีพวกเราจะไปกันตอนนั้นแบบนี้ได้รึเปล่า "
" คะ...ค่ะ "
" เด็กดี...มาให้ฉันจูบหน่อย "
เซี่ยวหนิงเอ๋อร์หันไปยื่นริมฝีปากรับจูบกับหลี่เทียน แลกลิ้นพัวพันเริ่มมีความชำนาญและความอดทนมากขึ้นถ้าเกิดเทียบกับในวันแรกเธอแทบจะลืมหายใจทางจมูกไปแล้ว
" อ๊าา !~~ "
หลี่เทียนล้วงมือเข้าไปสองมือคว้าเต้าอกสองข้างเต็มไม้เต็มจากด้านในเสื้อของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์
" คะ...คุณชายค่ะ..นี้มันที่โรงพยาบาล "
" ทำไมฉันแค่จะลงโทษเธอ...เงินที่ฉันให้ไปเธอไม่เคยใช้มันเลยใช่ไหม "
ใช่แล้วในตอนนั้นหลี่เทียนยังโอนเงินจำนวนมากให้กับเธอ แต่เซี่ยวหนิงเอ๋อร์ไหนเลยเธอจะกล้าใช้เงินจำนวนนั้น
" เธอคงคิดว่าถ้าเกิดใช้เงินพวกนั้นคงต้องสำนึกต่อบุญคุณฉันมากกว่าเดิม... แต่เธอคิดผิดแล้วถึงเธอจะใช้หรือไม่ใช่พวกมันทั้งหมดก็ไม่ได้ต่างกันหรอก "
" คะ..แค่คุณชายช่วยเหลือแม่ฉันก็คิดว่ามันมากเกินกว่าฉันจะรับ.. อ๊าา "
หน้าอกของเธอถูกออกแรงกดจนส่งเสียงร้องครางหลงแปลกๆออกมา
" ไม่เป็ไรเมื่อเธอทำให้ฉันมีความสุขฉันก็ตอบแทนกลับไปก็เท่านั้น นั้นคือผลงานของเธอและเธอมีสิทธิที่จะใช้มันแต่ถ้าเธอยังลังเลอีกหลังจากนี้ฉันจะลงโทษเธอหนักขึ้นเรื่อยๆยกตัวอย่างเช่น... "
กระดุมเม็ดที่เหลือกำลังจะถูกปลดออก
" ขะ...เข้าใจแล้วค่ะ "
....
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~~~
239K
