หลังกลับมาจากริมชายหาดได้นานพอสมควรก็มาถึงเวลาอาหารเช้า ซึ่งทางโฮมสเตย์จะเป็ผู้จัดเตรียมไว้สำหรับผู้เข้าพักได้เลือกทานแบบบุพเฟ่
เสียงเคาะประตูห้องของอัญญาดังขึ้น
เธอจึงเดินมาเปิดประตูห้องพักเมื่อได้ยินเสียงเคาะเรียกนั้น
“คุณพลอย” อัญญาอุทานชื่อขึ้นมาหลังจากเธอเปิดประตูห้องออก
“ได้เวลาอาหารเช้าแล้วค่ะ”
“ค่ะเดี๋ยวชั้นตามออกไปนะคะ” อัญญาบอกเธอกลับไป
เมื่อมาถึงบริเวณทานอาหารเธอเดินดูอาหารที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้เลือกอย่างตื่นตาตื่นใจกับเมนูอาหารทะเลมากมายที่เรียงรายอยู่
“มีแต่เมนูโปรดเลยใช่มั้ยคะ” เสียงพลอยถามดังมาจากทางด้านหลังของเธอ
“ห้ะ”เธอใหันไปตามเสียงนั้นก่อนจะอุทานออกมา
“ไม่มีอะไรค่ะพลอยแค่จะถามว่า มีเมนูโปรดของคุณบ้างมั้ย ถูกใจหรือเปล่าคะ”
“อ๋อค่ะ ถูกใจ”
“เมนูทั้งหมดเช้านี้เจเค้าเป็คนสั่งแม่ครัวทำทั้งหมดเลยนะคะ” พลอยบอกกับเธอ
“เหรอคะ” อัญญาตอบและยิ้มเจื่อนๆออกไปก่อนจะหันหน้าหนีทำทีเลือกอาหารต่อ
หลังทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยทางโฮมสเตย์ก็มีกิจกรรมที่จัดเตรียมไว้สำหรับผู้เข้าพักคือการพาไปชมหมู่บ้านชาวประมงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
ณ หมู่บ้านชาวประมง
เมื่อมาถึงหมู่บ้านชาวประมงลูกค้าท่านอื่นๆก็ต่างพากันเดินเลือกซื้อเลือกชมไม่ว่าจะเป็อาหารทะเลสดๆ หรือของฝากที่ระลึกที่เป็งานแฮนด์เมคสวยงามมากมายด้วยความที่ลูกค้าท่านอื่นๆมากันเป็กลุ่ม ต่างจากอัญญาที่เธอมาเพียงตัวคนเดียวแต่เธอกลับมีเขาคอยเดินด้วยตลอด
ทั้งคู่เพลิดเพลินจนลืมไปว่าจะต้องเว้นระยะห่างต่อกันเขาเลือกสินค้าเครื่องประดับสวยงามมาลองให้เธอ ทั้งคู่ต่างยิ้มและหัวเราะไปด้วยกันจนไม่รู้ตัวว่ากำลังมีบางคนแอบถ่ายภาพของเขาสองคนอยู่ตลอดเวลา
“น่ารักมั้ย” เธอหยิบกำไลเปลือกหอยขึ้นมาดูและสวมไปที่ข้อมือของเธอก่อนจะหันไปถามเขาที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างใกล้ชิด
“น่ารัก”เขาตอบเธอกลับมาด้วยน้ำเสียงและแววตาที่มีความสุข
“ชอบมั้ย” เขาถามเธอต่อ
“ชอบ”เธอยิ้มและตอบเขากลับมา
จากนั้นเขาก็จ่ายเงินค่ากำไลข้อมือให้กับร้านค้าและให้เธอสวมกำไลนั้นไว้ที่ข้อมือของเธอเอาไว้ ก่อนจะบอกกับเธอว่า
“เจซื้อให้แล้วนะ”
“จริงๆอ่ะ” เธอถามกลับพร้อมกับยิ้มให้เขาด้วยความดีใจ
225
![[ตอนพิเศษ] ตรรกะร่วมรบ: หุ้นส่วน (หัวใจ) ข้ามสายงาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1780304692_90969846.webp)
