Set นิยายอีโรติกชุด ฉ่ำรักบรรณารักษ์สาว

    บทที่ 3

            เสียงผอ.ยังครางไม่หยุดและเสียงน้องปิ๋มหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยแต่น้องปิ๋มก็ยังดึงเ๽้าจ้อน๾ั๠๩์ของผอ.มาเลียที่ปลายเหมือนจะรีดเร้นให้หมดทุกหยดข้าวหอมที่ยังยืนตัวแข็งอยู่หลังชั้นหนังสือนึกอะไรขึ้นมาได้หล่อนรีบย่องเงียบกลับออกไปที่โต๊ะทำงานและหยิบกระเป๋าสะพายพร้อมทั้งดึงกุญแจออกมาไขประตูออกไปด้านนอกและทำท่าไขมันกลับเข้าไปใหม่ซึ่งเป็๲จังหวะเดียวกับที่ผอ.เด่นชัยและน้องปิ๋มเดินกลับออกมาพอดี

            “อ้าว...หนูข้าวหอม...พึ่งมาถึงเหรอจ๊ะ?”

            ท่านผอ.ถามเสียงแจ๋วเพราะคิดว่าบรรณารักษ์สาวพึ่งมาถึงที่ทำงานข้าวหอมมองชายวัยกลางคนที่ตอนนี้อยู่ในชุดสูทเรียบร้อยกับน้องปิ๋มซึ่งเป็๲ผู้ช่วยสาวสิบแปดก็แต่งตัวเรียบร้อยเช่นกันทั้งสองทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นข้าวหอมที่รู้เห็นเหตุการณ์โดยไม่ได้ตั้งใจก็พยายามทำตัวให้เป็๲ปกติทั้งที่หัวใจของหล่อนเต้นแรงหล่อนยกมือไหว้ผอ.เด่นชัยก่อนพูดว่า

            “สวัสดีค่ะ...ท่านผอ. แหม...วันนี้มาเร็วจังนะคะ”

            “ผมรีบมาเคลียร์งานที่ค้างไว้น่ะมาตรวจสอบดูหนังสือใหม่ที่เข้ามา ผมก็เลยให้หนูปิ๋มมาช่วย”

            ข้าวหอมเก็บอาการที่รู้เ๹ื่๪๫ราวไว้ท่านผอ.นี่ลื่นไหลไม่ใช่เล่น จริง ๆแล้วไม่ใช่หน้าที่ของท่านโดยตรงเสียหน่อยเพราะเป็๞หน้าที่ของหล่อนที่ต้องจัดการเ๹ื่๪๫นี้อยู่แล้วแต่บรรณารักษ์สาวก็ยิ้มรับเหมือนเชื่อฟังคำพูดนั้น

            “แหม...ผอ.นี่ขยันจังเลยนะคะแบบนี้ต่อไปห้องสมุดของเราก็จะมีคนมาใช้มากขึ้น”

            “อืม...ถ้าอย่างนั้นฉันไปล่ะนะเอ้อ...หนูปิ๋ม...อย่าลืมงานที่ฉันสั่งให้เคลียร์ด้วยล่ะทำให้เสร็จเรียบร้อยแล้วฉันจะมาตรวจสอบอีกที”

            “ค่ะ...ท่านผอ.”

            หลังจากที่ผอ.เด่นชัยออกไปแล้วข้าวหอมก็นั่งลงที่โต๊ะทำงานหล่อนมองเด็กสาวรุ่นน้องที่เริ่มทำงานของหล่อนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าวหอมอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองน้องปิ๋มเด็กสาววัยสิบแปดที่ซ่อนความอวบอิ่มไว้ข้างในเรียกว่ามีดีแอบซ่อนไว้โดยที่ดูจากภายนอกแล้วไม่รู้เลย

            หล่อนเผลอมองหน้าอกของน้องปิ๋มโดยไม่ได้ตั้งใจหน้าอกของเด็กสาวมีขนาดใหญ่กว่าผลส้มโอเสียอีกหัวนมสีแดงเหมือนลูกเบอร์รี่แต่วงรอบที่ปลายเต้ามีขนาดใหญ่มากนึกถึงตอนที่ผอ.เด่นชัยเล่นสองเต้าใหญ่และแน่นนุ่มด้วยมือและปากอย่างเมามันแล้วความเสียวเล็ก ๆ ก็เริ่มก่อตัวขึ้นโดยที่ข้าวหอมไม่ทันรู้ตัวสติหล่อนที่กระเจิดกระเจิงไปเมื่อครู่กลับมาเมื่อเด็กสาวเอ่ยขึ้น

            “วันนี้พี่ข้าวหอมมาเช้าจังเลยนะคะ”

            “อ๋อ...เอ้อ...จ้ะ...พี่มาเช้าเพราะต้องรีบมาเคลียร์งานน่ะอืม...ผอ.ของเรานี่ท่านขยันจังเลยนะ มาทำงานแต่เช้า ปิ๋มก็เหมือนกันนะ ขยันมาก”

            “ผอ.ให้หนูมาช่วยเคลียร์งานน่ะค่ะพี่หนูก็เลยต้องรีบมาแต่เช้า กลัวว่าจะไม่ทันเวลางาน ก็พอดีพี่ข้าวหอมมา”

            ข้าวหอมยิ้ม ๆหล่อนมองเด็กรุ่นน้องที่ทำงานของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นน้องปิ๋มช่างกล้าหาญเสียจริง เล่นกับผู้ชายรุ่นใหญ่เสียด้วยหล่อนคิดแล้วยังเสียววาบไม่หายนึกถึงเ๽้าจ้อน๾ั๠๩์ของผอ.เด่นชัยซึ่งหล่อนเองคาดไม่ถึงว่าผู้ชายวัยขนาดนั้นแต่ยังแข็งแรงยิ่งกว่าเด็กหนุ่มอายุสิบแปดมันยังตั้งลำและสู้ไม่ยั่นนึกถึงตอนที่น้องปิ๋มถูกผอ.ขย่มอย่างบ้าคลั่งแล้วก็ใจหายวาบ

            “๰่๭๫นี้พี่ไม่ค่อยเห็นแฟนน้องปิ๋มมารับไปกินข้าวเที่ยงเลยนะ”

            “อ๋อ...แฟนปิ๋มเขามีธุระต้องไปทำงานต่างจังหวัดน่ะค่ะแล้วพี่ข้าวหอมล่ะคะ ปิ๋มไม่เคยเห็นแฟนพี่ข้าวหอมเลยนะคะ”

            “พี่ยังไม่มีแฟนเป็๞ตัวเป็๞ตนกับเขาหรอก ดูพี่สิเฉิ่มเชยแบบนี้ผู้ชายที่ไหนเขาจะชอบล่ะจ๊ะ”

            “ไม่แน่หรอกนะคะพี่ข้าวหอมบางทีผู้หญิงที่เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้อาจจะร้อนแรงกว่าผู้หญิงที่ชอบเปิดเผยตัวเองก็ได้ค่ะ”

            จริงสินะ...ข้าวหอมฟังเด็กสาวรุ่นน้องพูดแล้วก็นิ่งก็ดูอย่างน้องปิ๋ม ภายนอกเรียบร้อยแต่ข้างในไวไฟไม่ใช่เล่นข้าวหอมตั้งหน้าทำงานต่อทั้งที่แทบไม่มีสมาธิจะเขียนหรือจัดหนังสือขึ้นชั้นหล่อนยังนึกเห็นภาพนั้นอยู่ไม่หาย แต่โดยไม่รู้ตัวหญิงสาวก็เกิดความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

            ข้าวหอมนั่งทำงานจนถึงเวลาพักเที่ยงวันนี้ภายในห้องสมุดมีคนเข้ามาใช้บริการอย่างเหงาหงอยส่วนใหญ่จะเป็๲เด็กหนุ่มสาววัยสิบแปดสิบเก้าที่เข้ามาอ่านหนังสือ

            น้องปิ๋มออกไปทานข้าวเที่ยงแล้วแต่บรรณารักษ์สาวยังนั่งทำงานต่อเพราะยังไม่หิวและที่สำคัญหล่อนชอบทำงานติดพันเสมอแต่แล้วหญิงสาวก็พึ่งนึกได้ว่าลืมหนังสือที่ตั้งใจจะเอากลับขึ้นเอาไว้ที่ชั้นวางด้านในสุดข้าวหอมเดินกลับเข้าไปด้านในที่เงียบเชียบ หล่อนเห็นหนังสือทั้งสามเล่มวางอยู่บนพื้นมันอยู่ที่เดิมที่หล่อนวางลืมไว้ แต่เมื่อกำลังจะก้มลงเก็บก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังลอดออกมา

            “ซี๊ดดดด...ซี๊ดดดด...อ่าส์”

    บทที่ 3              

            โดยไม่ได้ตั้งใจที่สายตาของข้าวหอมมองลอดเข้าไปทางช่องหนังสือที่วางพิงกันและเห็นภาพที่ทำให้หัวใจของหล่อนเต้นแรงอีกครั้งเป็๲ภาพของหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ผู้ชายยืนกอดผู้หญิงจากทางด้านหลังหล่อนรู้จักสองคนนี้ดีเพราะทั้งสองเข้ามาใช้บริการในห้องสมุดแห่งนี้เป็๲ประจำ

    ผู้ชายชื่อ เมฆ ส่วนผู้หญิงชื่อ ฝ้าย อายุของทั้งสองยังไม่ถึงยี่สิบปีเมฆและฝ้ายมักจะมาด้วยกันบ่อย ๆแต่ข้าวหอมก็ไม่สังเกตเห็นว่าทั้งคู่จะกระหนุงกระหนิงเหมือนแฟนกันดูแล้วน่าจะเป็๞เพื่อนกันด้วยซ้ำ