ตอนที่ 7: ก้าวแรกสู่การเดินทาง
หลังจากเหตุการณ์โจมตีที่ทำการเมืองซวงเพิ่ง หลี่เฉิน หวังเทียนหลง และซูหยาง ได้ร่วมมือกัน ออกเดินทางเพื่อตามหา ตำรากระบี่เมฆาคล้อย โดยอาศัยแผนที่ลึกลับที่พวกเขาได้มา
เส้นทางบนแผนที่ชี้ไปยัง หุบเขาหมอกมายา ดิน แดนที่เต็มไปด้วยอันตรายและปริศนา ไม่มีใคร เคยเข้าไปแล้วกลับออกมาได้โดยไม่มีาแ
"หุบเขาหมอกมายา..." หวังเทียนหลงพึมพำพลาง มองแผนที่ "ข้าเคยได้ยินว่ามันเป็สถานที่ที่เต็ม ไปด้วยกลไกและกับดัก หากเราเข้าไปโดยไม่มี แผน คงมีแต่ความตายรออยู่"
ซูหยางยิ้มบางๆ "เช่นนั้นก็แปลว่าเราต้องระวังตัว ให้มากที่สุด"
การเดินทางเริ่มต้น
ในรุ่งเช้าของวันต่อมา พวกเขาออกเดินทางไปยัง หุบเขาหมอกมายา ท้องฟ้าแจ่มใส ลมเย็นพัดผ่าน ต้นไม้ที่เรียงรายข้างทาง แต่บรรยากาศรอบข้าง กลับเงียบสงัดผิดปกติ
"เงียบเกินไป" หลี่เฉินเอ่ยเบาๆ มือจับกระบี่แน่น
หวังเทียนหลงพยักหน้า "ข้าเองก็รู้สึกถึงบางอย่าง ที่ไม่ชอบมาพากล"
ซูหยางกอดอกพลางยิ้ม "เ้าไม่คิดว่าพวกมันจะ ปล่อยให้เราตามหาตำราง่ายๆ หรอกนะ?"
"กรรรร!"
เสียงคำรามก้องขึ้นจากป่ารอบตัว พุ่มไม้สั่นไหว ก่อนที่ร่างของ หมาป่าเงาโลหิต สามตัวจะ กระโจนออกมาจากเงามืด ดวงตาของพวกมัน เปล่งประกายสีแดงราวกับเปลวเพลิง
"สัตว์อสูรระดับกลาง!" หวังเทียนหลงะโ "ระวังตัว!"
หมาป่าเงาโลหิต เป็สัตว์อสูรที่ขึ้นชื่อเื่ความ รวดเร็วและพละกำลัง พวกมันสามารถพรางตัวใน เงามืดและโจมตีศัตรูได้อย่างแม่นยำ
____
ศึกแรกของการเดินทาง
หมาป่าตัวหนึ่งพุ่งเข้าโจมตีหลี่เฉินด้วยความเร็ว สูง ร่างของมันหายไปกับเงามืดก่อนจะปรากฏตัว ขึ้นอีกครั้งที่ด้านข้างของเขา
ฟับ!
หลี่เฉินสะบัดกระบี่ออกไป ปะทะเข้ากับกรงเล็บ ของหมาป่าตัวนั้น เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น ประกายไฟแลบออกจากปลายกรงเล็บของมัน
"ตั้ง! ทักษะ [กระบี่เงาจันทร์ขั้นสูง] ถูกกระตุ้น"
หลี่เฉินใช้กระบวนท่าที่สองของกระบี่เงาจันทร์ "เงาจันทร์สะท้อนน้ำ" ร่างของเขาพลิ้วไหวราวกับ เงาสะท้อนบนผืนน้ำ ก่อนที่เขาจะฟาดกระบี่ลงบน ร่างของหมาป่าเงาโลหิต
ฉัวะ!
หมาป่าตัวนั้นร้องโหยหวนก่อนจะถอยไป แต่ ดวงตาของมันยังเปล่งประกายเจิดจ้า มันยังไม่ ยอมแพ้!
อีกสองตัวพุ่งเข้าโจมตีหวังเทียนหลงและซูหยาง พร้อมกัน
หวังเทียนหลงใช้กระบี่ของเขาป้องกันการโจมตี ไว้ได้ ท่วงท่าของเขามั่นคงราวกับขุนเขา การ เคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความแม่นยำ
ฉีก!
เขาตวัดกระบี่อย่างรวดเร็ว และสามารถฟันเข้าที่ ลำคอของหมาป่าตัวหนึ่งได้สำเร็จ เืสาด กระเซ็นไปทั่วพื้นดิน
ซูหยางเองก็ไม่ได้ยืนดูเฉยๆ นางสะบัดแขนเสื้อก่อนที่มีดสั้นสองเล่มจะพุ่งออกไปจากมือของนาง
ฟื้ว!
นึก!
มีดสั้นปักเข้าที่ตาของหมาป่าเงาโลหิตตัวสุดท้าย มันร้องคำรามก่อนจะล้มลงกับพื้น
อันตรายที่ยังไม่จบสิ้น
"ดูเหมือนว่าพวกเราจะจัดการพวกมันได้แล้ว" ซู หยางกล่าวพลางปัดฝุ่นออกจากเสื้อของนาง
หลี่เฉินเก็บกระบี่เข้าฝัก ดวงตาของเขายังคงมอง ไปยังป่ารอบตัว
"บางอย่างไม่ถูกต้อง..." เขาพึมพำา
หวังเทียนหลงขมวดคิ้ว "หมายความว่าอย่างไร?"
หลี่เฉินก้มลงมองร่างของหมาป่าที่ถูกสังหาร ก่อน จะสังเกตเห็นสัญลักษณ์บางอย่างที่ถูกสลักอยู่บน หน้าผากของพวกมัน
"อักขระควบคุมสัตว์อสูร?"
ดวงตาของเขาหรี่ลง "พวกมันไม่ได้มาเอง มีคนส่ง มันมา..."
ทันใดนั้น ลมเย็นะเืก็พัดผ่านร่างของพวก เขา พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังมาจากเงามืด ของป่า
"หึหึ... ฝีมือใช้ได้เลยนี่นา"
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด มันเป็ชาย ในชุดดำที่สวมหน้ากากเหล็ก รูปร่างสูงใหญ่ แผ่ รังสีสังหารออกมาอย่างรุนแรง
"ข้าคือ ไป๋เหวิน ผู้คุมสำนักเพลิงโลกันต์"
ซูหยางเลิกคิ้ว "เ้าตามเรามาเพื่อฆ่าเราหรือ?"
ไปเหวินหัวเราะ "ไม่หรอก ข้าเพียงแค่มาดูว่าเด็ก น้อยที่กล้าตามหาตำรากระบี่เมฆาคล้อยนั้นมี ความสามารถเพียงใด"
หลี่เฉินกำกระบี่แน่น "แล้วเ้าจะทำอะไรต่อ?"
ไปเหวินยิ้ม "ข้าจะให้โอกาสพวกเ้า หากพวกเ้า กลับไปเสียตอนนี้ ข้าจะไม่ไล่ล่าพวกเ้าอีก แต่ หากยังดื้อดึงต่อไป..."
เขาชักดาบของตนออกมา ดาบเล่มนั้นเปล่งแสงสี แดงอ่อนๆ ราวกับเปลวเพลิง
"ข้าจะฆ่าพวกเ้าตรงนี้"
____
ศึกที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
หวังเทียนหลงก้าวไปข้างหน้า "ดูเหมือนว่าการ เจรจาจะไม่มีประโยชน์"
ซูหยางหยิบมีดสั้นออกมา "ถ้าพวกเราจะต้องต่อสู้ ก็มาลองดูกัน"
หลี่เฉินสูดลมหายใจลึก "ข้าจะไม่มีวันถอยหลัง"
ไป่เหวินแสยะยิ้ม "เช่นนั้น... ก็เตรียมตัวตายได้ เลย!"
ทันใดนั้น เขาพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนืุ์
ไฮไลท์ของตอนที่ 7:
• หลี่เฉิน หวังเทียนหลง และซูหยางเริ่มออกเดิน ทาง
• ถูกโจมตีโดยหมาป่าเงาโลหิต ซึ่งมีคนควบคุม อยู่เื้ั
• เผชิญหน้ากับ ไป่เหวิน ผู้คุมสำนักเพลิงโลกันต์
• ศึกที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงกำลังจะเริ่มต้น!
____
ตอนต่อไป:
การต่อสู้กับไปเหวินจะจบลงอย่างไร? และพวก เขาจะสามารถเข้าสู่หุบเขาหมอกมายาได้หรือไม่?
9K
