ราชอาณาจักรวีรอสและจักรวรรดิไวโอเล็ตนั้น ได้มีการควบรวมประเทศ พร้อมกับสถาปนาขึ้นเป็ประเทศใหม่ ที่ชื่อว่าจักรวรรดิวีโอเทียร์ ซึ่งมันผ่านมาได้เกือบจะครบยี่สิบปีแล้ว จักรวรรดิวีโอเทียร์เป็ประเทศใหม่ที่สถาปนาขึ้นมาจากรากฐานของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของสองดินแดนดั้งเดิม ซึ่งในตอนนี้นั้นจักรวรรดิวีโอเทียร์ ก็ยังเป็หนึ่งในประเทศมหาอำนาจของทวีปอาคาเนียร์อีกด้วย
ในอดีตนั้นกษัตริย์แห่งวีรอสได้ถูกจักรพรรดินีแห่งไวโอเล็ต ส่งจดหมายขอแต่งงานไปให้เขา ซึ่งนั่นถือว่าเป็จุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสองดินแดนถูกควบรวมเป็ดินแดนแห่งเดียวกันในเวลาต่อมา
“ว่ากันตามตรงเื่งานแต่งของท่านพ่อท่านแม่นี่ดังไปถึงทวีปอื่นเลยใช่ไหมครับ” องค์ชายลีออน วีโอเทียร์เอ่ยถามบิดาและมารดาของตนที่กำลังนั่งจีบกันอยู่ด้วยท่าทางเหนื่อยใจเพราะเขาต้องมานั่งมองชายหญิงที่อายุไม่ใช่น้อย ๆ มานั่งจีบกันต่อหน้าลูก ๆ ของตัวเองแบบไม่มีความอายอะไรเลย
“ก็นะแม่ของลูกน่ะทำตัวประหลาดขนาดนั้น ใคร ๆ ก็ต้องเอาเื่นี้ไปพูดกันสนุกปากกันหมดนั่นแหละ”จักรพรรดิกีสพูดไปขำไปอย่างอารมณ์ดี
เพราะเื่งานแต่งงานของเขากับภรรยาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ นั้นมันเคยดังไปทั่วประเทศ ซึ่งสาเหตุมันมาจากจักรพรรดินีไวโอล่าเป็คนที่เอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อนนั่นเอง
“คุณคะ คุณอยู่เงียบ ๆ ไป ก็ไม่มีใครว่าหรอกนะ ว่าแต่ลูกเถอะมีเื่อะไรเกิดขึ้นระหว่างลูกกับหนูเฮเลนหรือเปล่าจ๊ะ ถึงได้มาคุยเื่นี้กับแม่น่ะ” จักรพรรดินีไวโอล่าเอ่ยถามบุตรชายอย่างสนใจ เด็กหนุ่มที่่หลังมานี้สนใจแต่เื่งานมาถามเื่รัก ๆ ใคร่ ๆ แบบนี้ คนเป็แม่แบบเธอ ก็เลยรู้สึกสนใจมาก ๆ
“ก็นิดหน่อยครับ คือว่ายังไงดี คือแบบว่า...”
“ลูกอยากจะพูดอะไร ก็พูดมาเถอะพูดจาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้ แม่อยากรู้แล้วนะลูก” จักรพรรดินีไวโอล่าเอ่ยถามอย่างร้อนใจ
ใน่เวลาน้ำชายามบ่ายที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันครบกับบรรยากาศที่ดูผ่อนคลาย มันจึงทำให้ลีออนค่อย ๆ กล้าที่จะพูดออกมา
“คือผมกับเฮเลนเราแบบว่า แบบว่า.... เราสองคนเมื่อคืนไปฉลองเื่ธุรกิจกัน แล้วมันมีเื่เกิด..ขึ้นหลังจากนั้นนิดหน่อยน่ะครับ”ลีออนพูดจบ ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำและรีบก้มหน้าก้มตาหลบสายตาของพ่อและแม่ของตนอย่างอาย ๆ
ไวโอล่ามองหน้าบุตรชายอย่างประหลาดใจ ที่เขากล้าพูดเื่ส่วนตัวที่ดูน่าอายออกมาง่าย ๆ แบบนี้ แม้ว่าลีออนจะพูดจาอ้อมค้อมไปบ้าง แต่เธอก็พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน
เธอก็พอจะรู้สึกดีอยู่บ้าง ที่ลีออนที่เริ่มห่างเหินไปจากอ้อมอกของเธอ เลือกที่จะมาปรึกษากับเธอแบบนี้
“ท่านพี่ข้ามเส้นกับพี่เฮเลนไปแล้วเหรอคะ”เด็กสาวที่ได้ยินสิ่งพี่ชายของเธอ พูดออกมาก็เผลอออกปากถามไปทันที
ไวโอล่ารีบหันไปมองบุตรสาวของเธอที่กล่าวเื่แบบนี้ออกมาง่าย ๆ อย่างคาดโทษ
“ท่านแม่คะ ข้ามเส้นคืออะไรเหรอคะ” น้องสาวคนเล็กเอ่ยถามอย่างสงสัยในคำศัพท์ยาก ๆ ที่พี่ ๆ ของเธอพูดออกมา
แต่ไวโอล่ากลับส่ายหน้าและไม่ยอมพูดอธิบาย
ส่วนลีออนได้แต่ทำสีหน้ากังวลใจเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าที่ทำให้เขาร้อนใจจนต้องรีบมาขอคำปรึกษาพ่อและแม่ของเขาในวันนี้
ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกอายที่จะพูดเื่นี้ก็ตาม แต่ความกังวลใจของเขามันทำให้เขากล้าที่ขอคำปรึกษาพ่อและแม่ของเขา
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
“เฮเลนตื่นแล้วเหรอ” ลีออนยิ้มออกมาและเอ่ยทักทายหญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียงโดยหญิงสาวนั้น มีท่าทางที่ดูงัวเงีย หลังจากตื่นขึ้นมาหลังกิจกรรมพัฒนาความสัมพันธ์ของทั้งคู่เมื่อคืนนี้
“อือ คือว่า ล... ลีออน ฉันขอโทษนะ วันนี้ฉันยังไม่อยากมองหน้านายน่ะ!”เฮเลนรีบลุกขึ้นจากที่นอนและรีบสวมชุดและจัดระเบียบร่างกายของตัวเอง ก่อนจะวิ่งออกไปจากห้องพักในสำนักงานที่ทั้งสองคนพักกันเมื่อคืนอย่างเร่งรีบ
ลีออนเหม่อมองั้แ่เฮเลนลุกไปสวมชุดและวิ่งออกไป โดยที่เขาทำอะไรไม่ถูก
จู่ ๆ คู่หมั้นของเขาดันมาหนีเขาไปแบบนี้ หลังจากทำเื่ข้ามเส้นกันไปเมื่อคืนกันแล้ว
ลีออนได้พึมพำออกมาอย่างกังวลใจ
“ยัยนั่น เป็บ้าอะไรเนี่ย”
เฮเลนที่รีบกลับบ้านไป ใบหน้าของเธอนั้นแดงก่ำเป็อย่างมาก จนแม่ของเธอเอ่ยถามอย่างสงสัยที่บุตรสาวทำตัวแปลก ๆ ไปหลังจากกลับมาจากไปค้างคืนที่สำนักงาน
หลายปีก่อน
สามปีหลังจากที่มีการสถาปนาจักรวรรดิวีโอเทียร์ขึ้นมาสถานการณ์ภายในจักรวรรดินั้นน่าหนักใจอย่างมากเพราะเกิดการแบ่งกลุ่มขุนนางออกเป็สี่กลุ่มซึ่งได้แก่ กลุ่มจักรวรรดิเก่า กลุ่มราชอาณาจักรเก่า กลุ่มเป็กลางและกลุ่มที่สนับสนุนราชวงศ์
จักรพรรดินีไวโอล่าที่เป็ผู้ที่ต้องคอยดูแลเื่การเมืองและเศรษฐกิจของประเทศมักจะเครียดอยู่เสมอโชคยังดีที่เธอมีสามีที่เป็ทั้งเพื่อนเก่าเป็ทั้งนักปกครองที่เก่งกาจและยังเป็คนรักที่ดีคอยดูแลและห่วงใยอยู่ไม่ห่าง ขุนนางทั้งสี่กลุ่มเลยอยู่ในสภาพคานอำนาจกันเองอย่างสมดุล จักรพรรดินีไวโอล่าจึงใช้โอกาสที่สถานการณ์ในจักรวรรดิเริ่มสงบลงในการตั้งครรภ์ลูกคนแรก
แต่ความวุ่นวายอย่างเื่ฏหรือพวกกองกำลังแบ่งแยกดินแดนก็ยังคงมีอยู่เรื่อย ๆ แต่ก็ถูกจักรพรรดิผู้พิชิตกีสปราบปรามอยู่เรื่อย ๆ และวันที่ลีออนคลอดออกมากลุ่มฏกลุ่มสุดท้ายก็ถูกถอนรากถอนโคนจนหมดในวันเกิดของลีออน
ลีออนเลยมีฉายาติดตัวว่าผู้ที่มาพร้อมกับความตายเพราะเื่ของฏที่ถูกปราบปรามไปใน่ที่เขาเกิดนั่นเอง
และเวลาก็ล่วงเลยมาจนลีออนอายุได้ห้าปี น้องสาววัยสามปีที่มักจะตัวติดกับลีออนอยู่เสมอ ได้ไปสนิทกับลูกสาวของตระกูลฝ่ายเป็กลาง ลีออนจึงเริ่มไม่พอใจเด็กสาวคนนั้นที่น้องสาวของเขาไปสนิทด้วย
ตระกูลที่เรียกได้ว่าเป็ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิวีโอเทียร์ ตระกูลดยุกลันก้า เป็ตระกูลที่จะตัดสินใจทุกอย่างอย่างเป็กลางและยุติธรรมอยู่เสมอ ตระกูลลันก้าจึงถูกนับเป็ขุนนางฝ่ายเป็กลาง ด้วยเื่ธุรกิจและเื่งานการคลังในราชวัง ทำให้ตระกูลลันก้า ไม่เข้าไปข้องเกี่ยวกับการแย่งชิงและคานอำนาจในสภาสักเท่าไหร่และตระกูลลันก้าก็แทบไม่ได้เกี่ยวข้องกับฝ่ายเป็กลางมากเท่าไหร่
ตระกูลลันก้าเป็ขุนนางฝ่ายเป็กลางเพราะเื่ธุรกิจและงานของตระกูล หากจะบอกว่าเขาอยู่ฝ่ายขุนนางที่สนใจแต่การทำธุรกิจและการดูแลการคลังของประเทศ ถ้าจะบอกว่าตระกูลลันก้าเป็ขุนนางฝ่ายที่ห้าในสภาขุนนางก็คงไม่มีผิด
“เ้ายังสนใจแต่เื่เงินเหมือนเคยเลยนะรัสเซล”
“ฝ่าากล่าวเกินไปแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ พระองค์ก็น่าจะรู้ดีนี่ว่ากระหม่อมก็ต้องกินต้องใช้เหมือนคนอื่น ๆ นะพ่ะย่ะค่ะ”
ดยุกหนุ่มเอ่ยกับจักรพรรดิอย่างอารมณ์ดี การบูรณะครั้งใหญ่ของราชวังในครั้งนี้ทำให้รายได้เข้าคลังตระกูลลันก้าเป็จำนวนมาก เขาจึงอารมณ์ดีเป็พิเศษ
“ั้แ่ที่เ้าได้แต่งเข้าบ้านลันก้าไป ดูเหมือนว่าเ้าจะชอบเงินมากกว่าตอนอยู่กับข้าอีกนะ”
“ฝ่าาก็กล่าวเกินไป กระหม่อมก็เป็แบบนี้มานานแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”ดยุกหนุ่มยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงของเด็กผู้หญิงที่กำลังพูดคุยกับนางกำนัลดังขึ้นมา
เด็กผู้หญิงคนนั้นหันมามองสองบุรุษและค่อย ๆ เดินเข้ามาหาทั้งสองคนอย่างช้า ๆ
“ถวายบังคมเพคะองค์สุริยาแห่งจักรวรรดิ”เด็กสาวผมสี บรอนด์เทาวัยห้าปี เอ่ยทักทายกีสด้วยท่าทางที่ดูสง่างามให้กับจักรพรรดิหนุ่มที่กำลังยืนสนทนากับพ่อของเธออยู่
“สวัสดีหนูเฮเลน”กีสเอ่ยตอบรับอย่างอารมณ์ดีที่ตนได้เห็นหลานสาวตัวน้อยที่ดูโตขึ้นเยอะจากครั้งที่เจอล่าสุดที่เขาได้เจอ
“ท่านพ่อคะหนูไปตรวจสอบตามแบบทดสอบที่ท่านพ่อให้มาเรียบร้อยแล้วค่ะ ที่อาคารเก่าของราชวังมีจุดที่ต้องมีการทำลายโครงสร้างเก่าออกก่อน ราว ๆ เจ็ดจุดใช่ไหมคะ”
“ใช่แล้วละลูกสาวคนเก่งของพ่อ จริงสิฝ่าาได้ข่าวว่าองค์หญิงอยากจะเจอเฮเลนที่ช่วยออกแบบมงกุฎพฤกษาใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ”ดยุกหนุ่มลูบหัวบุตรสาวอย่างรักใคร่
จักรพรรดิกีสทำสีหน้าแปลก ๆ เมื่อได้เห็นเด็กสาวตัวน้อยที่พึ่งไปทำแบบทดสอบแปลก ๆ ของดยุกลันก้ามาทั้งยังจะคำพูดที่ดูเกินวัยนั่นอีกที่ทำให้กีสแปลกใจ
“อ๋อ ๆ ใช่ ๆ หนูเฮเลนสนใจไปดื่มชากับองค์หญิงของข้าไหมล่ะ”
“เป็เกียรติมากเพคะฝ่าา หนูขอตอบรับคำชวนด้วยความยินดีเพคะ”
“งั้นก็ดีเลยเดี๋ยวหนูตามนางกำนัลคนนี้ไปเลยนะ”จักรพรรดิกีสหันไปบอกนางกำนัลที่คุยกับเฮเลนเมื่อครู่ เพื่อให้พาเฮเลนไปหาบุตรสาวของเขาที่กำลังดื่มชาอยู่กับไวโอล่าอยู่ในตอนนี้
หลังจากเฮเลนเดินห่างออกไปได้สักพัก ดยุกลันก้าและจักรพรรดิกีสก็เริ่มสนทนากันต่อและก็คอยมองคนของตระกูลลันก้าตรวจสอบจุดต่าง ๆ ของโถงทางเดินที่ทั้งสองคนยืนอยู่
“เ้าไม่ได้ฝืนบังคับลูกเ้าให้ทำตัวเกินวัยใช่ไหม”
“ตรัสอะไรออกมาครับฝ่าา ลูกสาวกระหม่อมเป็แบบนี้เองนะพ่ะย่ะค่ะ เฮเลนน่ะเธอเป็เด็กที่ทั้งสงบและฉลาดเกินวัยั้แ่เกิดแล้วพ่ะย่ะค่ะ แถมเธอก็เป็คนที่มีส่วนช่วยในการออกแบบมงกุฎเองด้วย ซึ่งกระหม่อมไม่ได้เข้าไปยุ่งด้วยเลย”
“อย่างนั้นเหรอน่าอิจฉาจริง ๆ นะที่เ้ามีลูกที่ดูฉลาดและน่ารักแบบนี้น่ะ”
จักรพรรดิกีสถอนหายใจออกมาและนึกถึงใบหน้าบุตรชายของเขาที่่นี้เขามักทำตัวซนมากเกินไป
ถึงแม้ว่าบุตรชายของเขาจะไม่ทำเื่แย่ ๆ อย่างการใช้อำนาจในทางที่ผิด แต่เขาก็ปวดหัวเื่แผลตามตัวของลูกชายที่ได้จากการซุกซนไปทั่ววัง ไหนจะข่าวลือเื่ชอบไปหาเื่ใส่ตัวอยู่บ่อย ๆ นั่นอีก มันทำให้กีสได้แต่อิจฉาสหายของเขาที่มีลูกแสนที่จะน่ารักแบบนั้น
“ท่านพ่อได้ข่าวว่าคนของตระกูลดยุกลันก้ามาเหรอครับ”เสียงะโของเด็กชายดังขึ้นมาหลังจากเฮเลนพึ่งเดินออกไปได้ไม่นาน
“ถวายบังคมขอรับองค์ชาย”ดยุกลันก้ายิ้มออกมาและเอ่ยทักทายเด็กชายที่กำลังยืนหอบอยู่ข้าง ๆ กีส
“พ่อบอกว่าอย่าวิ่งไม่ใช่เหรอลีออน”
“ท่านพ่อข้าแค่เดินเร็วเองนะครับข้าไม่ได้วิ่งสักหน่อย”
“ไม่ไหวเลยลูกคนนี้แล้วแผลที่แขนนั่นอีก นี่อย่าบอกนะว่าลูกแอบไปปีนต้นไม้มาอีกแล้ว”
“...เปล่านะครับ”เด็กชายเอ่ยตอบด้วยท่าทางลังเลที่จะพูดออกมา
“ไม่ไหวเลยลูกคนนี้ จริงด้วยสิดยุก ไหน ๆ วันนี้บ้านของเ้าก็อยู่ที่นี่กันครบทุกคนพอดี เ้ากับครอบครัวสนใจมาร่วมโต๊ะอาหารค่ำด้วยกันไหมล่ะดยุกลันก้า”
“นับว่าเป็เกียรติอย่างยิ่งพ่ะย่ะค่ะฝ่าา ข้ายินดีที่จะได้ร่วมทานอาหารค่ำกับฝ่าานะพ่ะย่ะค่ะ”ดยุกลันก้าจึงเอ่ยตอบด้วยท่าทางอารมณ์ดี การได้รับประทานอาหารร่วมกับเพื่อนสนิทอย่างกีสที่ไม่ได้มีบ่อย ๆ ดยุกลันก้าย่อมไม่พลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน
หลังจากนั้นสักพัก กีสก็เลยวานให้ลีออนไปแจ้งเื่การทานอาหารค่ำให้คนอื่น ๆ ได้รู้และเขาก็ใช้โอกาสนี้ให้ลีออนได้ทำความรู้จักกับเฮเลนไปพร้อม ๆ กัน
อีกทางด้านหนึ่งนั้นเวลาน้ำชายามบ่ายที่เรือนกระจกของพระราชวัง จักรพรรดินีไวโอล่ากำลังนั่งสนทนากับดัชเชสแห่งลันก้าและข้าง ๆ นั้นก็มีบุตรสาวอย่างองค์หญิงเลโอเน่ ที่กำลังพูดชมเื่ผมของเฮเลนอย่างอารมณ์ดีอยู่
“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ว่าคนที่บอกว่าจะไม่แต่งงานแน่นอนอย่างฝ่าาจะส่งจดหมายสู่ขอเองไปแบบนั้น”ดัชเชสลันก้า หัวเราะออกมาเมื่อพูดถึงเื่ในอดีต ที่เพื่อนของเธออย่างจักรพรรดินีไวโอล่าเคยส่งจดหมายสู่ขอแต่งงานไปยังราชอาณาจักรข้าง ๆ หลังจากที่พึ่งเป็จักรพรรดินีได้ไม่นาน
“อย่าพูดต่อหน้าเด็ก ๆ สิซิลเวีย”ไวโอล่าหน้าแดงเมื่อนึกถึงวีรกรรมสุดโต่งของตนเมื่อหลายปีก่อน
“ไม่ต้องอายหรอกเพคะฝ่าา ชาวจักรวรรดิเกือบทุกคนเขาก็รู้เื่นี้กันทั้งนั้นเพคะ ทั้ง ๆ ที่มันผ่านมาหลายปีแล้วแต่วีรกรรมตอนนั้นของพระองค์ยังถูกพูดถึงอยู่เลย ตอนนั้นมีข่าวลือเต็มไปหมดไม่ว่าจะเป็ตำนานรักสองดินแดน คำรักแสนหวานขององค์หญิง รักแท้ของจักรพรรดินี ถ้าจำไม่ผิด่นั้นมีแต่ข่าวลือของฝ่าาทั้งนั้นเลยนี่เพคะ”
“เดี๋ยวเถอะซิลเวีย อยากโดนฉันตีหรือไง เธอชักจะพูดมากเกินไปแล้วนะ”
“แต่พวกเด็ก ๆ ดูเหมือนจะตั้งใจฟังกันใหญ่เลยนะเพคะ”
“เด็ก ๆ อยากฟังเหรอคะ”
“ใช่ค่ะ ฝ่าาช่วยเล่าให้พวกหนูและองค์หญิง ฟังหน่อยนะคะ”เฮเลนยิ้มหวานออกมา แถมใบหน้าของเธอยังแดงเล็กน้อยเพราะความเขินอายอีกด้วย
ถึงแม้ว่าเฮเลนจะเป็เด็กที่ดูโตเกินวัยในหลาย ๆ เื่ แถมยังเริ่มช่วยงานธุรกิจนิดหน่อย ๆ ของตระกูลั้แ่อายุสี่ขวบ
เนื่องจากคำแนะนำของเฮเลนที่เผลอพูดออกไปในตอนระหว่างทานอาหาร ได้ถูกดยุกรัสเซลลองนำคำแนะนำนั้นไปใช้จนทำให้ธุรกิจไปด้วยดี ทำให้ดยุกลันก้าบ้าจี้สอนเื่ธุรกิจกับเฮเลนจริงจังั้แ่นั้นมา
แม้ว่าดัชเชสซิลเวียจะไม่ค่อยเห็นด้วยก็ตาม แต่เฮเลนนั้นก็ยังเข้าใจเื่ยาก ๆ ที่พ่อของเธอสอนอยู่เสมอและเฮเลนก็ยังคอยช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตระกูลอยู่บ่อย ๆ มันจึงทำให้ซิลเวียไม่ขัดขวางดยุกลันก้าอีกต่อไป
แต่พอเป็เื่ที่เกี่ยวกับความรัก ไม่ว่าจะเป็การแสดงความรักกันของพ่อกับแม่ของเธอ หรือเวลาที่มีคนพูดเื่ความรักระหว่างเพศตรงข้ามเมื่อไหร่ เฮเลนก็มักจะดูเขินอายและทำตัวดูสมวัยของตัวเองขึ้นมาบ้างนิดหน่อย
การสนทนาของสี่สาวผ่านไปได้เพียงไม่นาน ก็มีเด็กชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือองค์ชายลีออน วีโอเทียร์ องค์ชายที่ 1 แห่งจักรวรรดิวีโอเทียร์และเขาก็ยังเป็พี่ชายแท้ ๆ ขององค์หญิงเลโอเน่ วีโอเทียร์
“สวัสดีครับท่านดัชเชสลันก้า”ลีออนเดินเข้ามาทักทายดัชเชสลันก้าด้วยท่าทางมีมารยาทแต่เขากลับเลือกที่จะเมินเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ น้องสาวของเขา
“สวัสดีนะเพคะองค์ชายลีออน”ดัชเชสลันก้าตอบรับคำทักทายออกไปด้วยรอยยิ้ม
“มีอะไรจะบอกแม่หรือเปล่าลีออน”ไวโอล่าเอ่ยถามบุตรชายที่ทำสีหน้าเหมือนจะบอกอะไรสักอย่างกับเธอ
“คือว่าท่านพ่อชวนคนของบ้านดยุกลันก้าให้มาร่วมทานอาหารเย็นกับพวกเราน่ะครับ ท่านพ่อเลยให้ข้ามาแจ้งให้ทราบและยังบอกให้ข้ามาทำความรู้จักกับคุณหนูลันก้าน่ะครับ”เด็กชายเอ่ยตอบอย่างช้า ๆ พลางแปลกใจที่แม่ของตนรู้ได้ยังไงว่าตนมีเื่จะบอก
“นับว่าเป็เกียรติอย่างยิ่งเลยเพคะ”ดัชเชสลันก้าตอบรับกลับไปอย่างอารมณ์ดีและเธอก็นึกได้ว่า อีกเดี๋ยวเธอจะต้องไปตามบุตรชายคนโตที่หมกตัวอยู่ในหอสมุดหลวงมาเพื่อรับประทานอาหารค่ำเสียแล้ว
ไวโอล่าจ้องมองลีออนที่แอบมองไปทางเฮเลนด้วยความสนใจ ก่อนที่เธอจะเริ่มพูดออกมา
“ลูกคงกำลังสงสัยว่าเด็กผู้หญิงข้าง ๆ เลโอเน่คือใครสินะ หนูน้อยคนนี้ก็คือคุณหนูเฮเลนที่ลูกถามหาอยู่บ่อย ๆ นั้นแหละค่ะ”ไวโอล่าบอกบุตรชาย ก่อนจะหันไปมองเด็กสาวผมบรอนด์เทาที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามด้วยรอยยิ้ม
“ถวายบังคมเพคะ ดวงดาราแห่งจักรวรรดิ ฉันเฮเลน ลันก้าค่ะ”เฮเลนที่นั่งเงียบมาสักพักแล้ว จึงได้พูดแนะนำตัวออกไป
“อย่างนั้นเหรอข้าลีออน วีโอเทียร์ ยินดีที่ได้รู้จัก”ลีออนตอบกลับเฮเลนไปอย่างเ็า
ลีออนรู้มาว่าเฮเลนเป็คนที่ช่วยออกแบบมงกุฎพฤกษา ซึ่งมันเป็มงกุฎที่ทางตระกูลลันก้า พึ่งจะมอบเป็ของขวัญวันเกิดให้กับเลโอเน่เมื่อไม่นานมานี้ อีกทั้งมันยังเป็ของขวัญวันเกิดชิ้นโปรดที่สุดของเลโอเน่อีกด้วย
เมื่อน้องสาวของเขาได้ของขวัญชิ้นนั้นมา เธอก็อยากรู้จักและเอาแต่พูดถึงเฮเลนอยู่ตลอด มันเลยเป็เหตุผลทำให้ลีออนรู้สึกอิจฉาเด็กสาวที่ชื่อเฮเลนขึ้นมา
ลีออนจึงรู้สึกไม่ค่อยชอบเฮเลนสักเท่าไหรเพราะเขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังถูกเฮเลนแย่งน้องสาวของเขาไป
ลีออนที่คิดมาเสมอว่าน้องสาวของเขาควรจะชอบและสนใจแค่พี่ชายอย่างเขาเท่านั้น แต่เมื่อเขาถูกคนอื่นมาแย่งความสนใจจากน้องสาวไป มันเลยทำให้ลีออนรู้สึกไม่ชอบเด็กสาวที่ชื่อว่าเฮเลนสุด ๆ ไปเลย