เมฆา สืบลู้ผี ภาค สนธยาไร้เวท

        # เมฆา สืบสู้ผี

        ซีรีส์: เสียงจากคนที่ไม่เคยมีตัวตน

        ตอนที่ 1: เสียงที่โทรเข้ามาเอง

        ค่ำคืนหนึ่งในกรุงเทพฯ ฝนตกหนักจนถนนน้ำท่วมขัง

        "วิชัย" ชายวัย 38 ปี พนักงานบริษัทโฆษณา นั่งอยู่คนเดียวในห้องนอนคอนโดชั้นสูงย่านสุขุมวิท

        โทรศัพท์ของเขาสั่นบนโต๊ะข้างเตียง

        หน้าจอแสดงเบอร์ที่ไม่มีชื่อ ไม่มีรหัสประเทศ แค่เลขไทยธรรมดา

        เขาเหลือบมองแล้วรับสายโดยไม่คิดอะไร

        "ฮัลโหล?"

        ปลายสายเงียบครู่หนึ่ง

        แล้วเสียงของเขาเองพูดขึ้น

        เสียงเดียวกัน น้ำเสียงเดียวกัน จังหวะหายใจเดียวกัน

        "วิชัย… นายจำได้ไหม วันที่นายช่วยปิดปากพยานในคดีนั้น"

        วิชัยตัวแข็งทื่อ

        เสียงนั้นพูดต่อ เบาแต่ชัดเจน

        "นายคิดว่านายลบความทรงจำของคนอื่นได้… แต่ความทรงจำของนายล่ะ?"

        วิชัยพยายามวางสาย แต่ปุ่มวางไม่ทำงาน

        เสียงของเขาเองหัวเราะเบา ๆ

        "นายเคยบอกกับตัวเองว่า 'ถ้าคนนั้นตาย คดีก็จบ' ใช่ไหม?"

        วิชัยตัวสั่น หายใจถี่

        "ใครพูด!?"

        เสียงตอบ "นายไง… นายกำลังคุยกับตัวเองอยู่"

        แล้วสายขาด

        วิชัยโยนโทรศัพท์ลงพื้น หอบหายใจ

        แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เบอร์เดิม

        เขาไม่รับ

        แต่เสียงของเขาเองดังขึ้นจากลำโพงบลูทูธที่เชื่อมต่ออยู่

        "วิชัย… ทำไมนายไม่รับสายตัวเองล่ะ?"

        เช้าวันถัดมา สถานีตำรวจกองปราบ

        ริต้าได้รับแจ้งศพวิชัย

        ถูกพบในห้องนอน นอนคว่ำหน้า คอหักบิดไปด้านหลัง ตาเบิกกว้าง ปากอ้ากว้างเหมือนกำลังกรีดร้องแต่ไม่มีเสียง

        ไม่มีร่องรอยบุกรุก ไม่มี DNA แปลกปลอม ไม่มีรอยช้ำภายนอก

        เหมือนถูกกอดรัดจากด้านหลังอย่างแรง

        แต่ที่แปลกที่สุด

        โทรศัพท์ของเขายังเปิดอยู่ หน้าจอแสดงการโทรเข้า-ออกกับเบอร์ที่ไม่มีเ๽้าของ

        ทุกสายยาวเกิน 10 นาที

        และบันทึกเสียงสุดท้ายที่ตำรวจกู้ข้อมูลได้

        เป็๞เสียงวิชัยเอง พูดซ้ำ ๆ

        "ฉันทำผิด… ฉันทำผิด… ฉันต้องตาย"

        นิชาที่ชันสูตรศพ พูดเสียงต่ำกับริต้า

        "สมองถูกกระตุ้นส่วนความกลัวสูงสุด เหมือนถูกสะกดจิตจนร่างกายทำร้ายตัวเอง แต่ไม่มีสารเคมี ไม่มีร่องรอยการถูกบังคับ"

        ริต้าถอนหายใจยาว

        "แล้วเสียงในโทรศัพท์ล่ะ?"

        นิชาตอบ "เป็๞เสียงของเขาเอง 100% จากการวิเคราะห์ waveform แต่ไม่มีใครโทรเข้า เบอร์นั้นไม่เคยมีเ๯้าของ"

        ริต้าตัดสินใจทันที

        "เรียกเมฆามาช่วย"

        คืนนั้น ห้องเมฆา

        เมฆานั่งฟังไฟล์เสียงที่ริต้าส่งมา

        เขาเปิดฟังครั้งแรก

        เสียงวิชัยพูด "ฉันทำผิด… ฉันต้องตาย"

        เมฆาปิดตา

        เขารู้สึกถึงมันทันที

        พลังงานที่ไม่มีตัวตนจริง ๆ แต่เต็มไปด้วยความโกรธและความเ๽็๤ป๥๪

        เหมือน "ใครบางคน" ที่เคยถูก "ลบ" ออกไปจากโลก

        แต่ยังคง "พูด" ได้

        เมฆาพูดเบา ๆ กับตัวเอง

        "มันไม่ใช่ผี… มันเป็๲ echo ที่ยังไม่ตาย"

        กล้องตัดไปที่เซิร์ฟเวอร์ใต้ดินร้างย่านชานเมือง

        ห้องมืดที่มีเครื่องเซิร์ฟเวอร์เก่า ๆ เรียงกัน

        หนึ่งในนั้นมีไฟ LED กระพริบเบา ๆ

        เสียงวิชัยดังขึ้นจากลำโพงเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่ออยู่

        "ฉันทำผิด… ฉันต้องตาย"

        แล้วเสียงนั้นเปลี่ยน

        กลายเป็๞เสียงผู้หญิงคนใหม่

        "ฉันชื่อ… แก้ว"

        เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังตามมา

        เหมือนมีคนใหม่กำลัง "เกิด" ขึ้น

        *โปรดติดตามตอนต่อไป*