บทที่ 21 ลู่หยวนและเหยียนโจว
ผู้ติดตามของบุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้อยู่ในขั้นเทียมเทพ และศัตรูอยู่ในขั้นราชันยุทธ์เท่านั้น แม้เหยียนโจวจะมีเจตจำนงกระบี่แห่งวิถี์ แต่จะไม่สามารถทำอะไรเฉาหงได้ เป็เพราะช่องว่างระหว่างฐานการบ่มเพาะที่ต่างกัน
แต่สำหรับชายหนุ่มแล้ว การหลบหนีไม่จำเป็ เหยียนโจวมีขั้นการบ่มเพาะต่ำกว่า อีกฝ่ายก็ไม่สามารถสังหารเขาได้ด้วยซ้ำ เป็ไปไม่ได้เลยที่จะทำลายฐานการบ่มเพาะของบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักธารสุญญะ!
กระบี่รุ้งครามใช้ประโยชน์จากเจตจำนงกระบี่ของเหยียนโจว และดูดซับกลิ่นอายพลังของมันไว้
อากาศเบื้องหน้ากระบี่รุ้งครามบิดเกลียวก่อนจะก่อเกิดเป็หลุมดำขนาดเล็ก ยามพลังยิ่งใหญ่ควบแน่นในกระบี่
ในใจของเฉาหงกลายเป็แข็งทื่อ ขนลุกไปทั่วร่าง ก่อนจะเอ่ย "คุณชาย อย่าต่อสู้เลยขอรับ เรารีบไปกันดีกว่า เจตจำนงกระบี่นี้รุนแรงเกินไปแล้ว แม้ข้าจะอยู่ที่นี่ก็อาจไม่สามารถปกป้องคุณชายได้แม้จะใช้พละกำลังทั้งหมด!"
เวลานี้เฉาหงหวาดกลัวว่าเ้านายจะพุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างไร้สติ ในเวลานี้… ต่อให้ได้รับชัยชนะหรือพ่ายแพ้ ทุกสิ่งจะถูกตัดสินในพริบตา และเขาจะไม่มีเวลามากพอที่จะบุกเข้าช่วยเหลือ
ลู่หยวนพยักหน้ารับ และเห็นความแข็งแกร่งของเจตจำนงกระบี่นี้ชัดเจนแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไร วันนี้หมัวเทียนก็ต้องตาย!
หากปล่อยคนผู้นี้ไปอีกครั้ง ปัญหาที่แท้จริงจะไม่ได้รับการคลี่คลายเสียที!
ชายหนุ่มกล่าวเสียงเรียบเรื่อย "ไม่เป็ไร ข้าอยากเห็นว่าเจตจำนงกระบี่เล่มนี้จะเป็อย่างไร"
หลังพูดจบ เขาเคาะเท้าเบา ๆ ก่อนจะหันหน้าไปอีกด้านแล้วดึงเอากระบี่หักออกมา
หึ... แล้วถ้าเป็เจตจำนงของกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดล่ะ?
บุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้เต็มไปด้วยไพ่ตายมากมาย!
"ระบบ ข้าเหลือค่าชะตาเท่าไหร่?"
[ค่าชะตาของท่านคือ 2,300 แต้ม!]
"แล้วค่าชะตานี้สามารถอัปเกรดอาวุธได้ไหม?"
[สามารถทำได้!]
"ตกลง ระบบเพิ่มค่าชะตาทั้งหมดให้กับกระบี่หักเล่มนี้!"
[บี๊บ! ระบบตอบรับ!]
[ค่าชะตาวายร้ายของท่านลดลง 2,300 แต้ม! ค่าชะตาปัจจุบันเหลือ 0 แต้ม!]
[กระบี่หักได้รับการอัปเกรดแล้ว]
หมัวเทียนที่ยังเหลือสติเพียงเล็กน้อยก็ให้ความสนใจกับการต่อสู้ด้วยเช่นกัน แม้ฐานการบ่มเพาะของเขาจะไม่สูงนัก แต่เขาก็เข้าใจดีว่าเจตจำนงกระบี่ที่กำลังควบแน่นในอากาศตรงหน้านี้ทรงพลังเพียงใด
เขากลัวว่าลู่หยวนจะไม่กล้าต่อสู้ และคิดหาวิธีหลบหนีเมื่อสบโอกาส แต่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าชายหนุ่มไม่คิดจากไป อีกทั้งยังอยากจะต่อสู้เพียงลำพังอีกด้วย
ช่างโง่เขลา!
หึ ลูกหลานตระกูลสูงส่งพวกนี้เปี่ยมด้วยความมั่นใจในตัวเอง คงไม่สำเนียกถึงฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!
หมัวเทียนแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เห็นลู่หยวนถูกทุบตีจนฟันหัก
ทันใดนั้น… ท้องฟ้าที่เคยมืดมิดพลันสว่างขึ้น
ชั้นเมฆหมอกที่เคยปกคลุมแตกสลายออก ลำแสงเจิดจ้าสว่างสาดส่องลงมาปกคลุมร่างกายของลู่หยวนโดยสมบูรณ์
ตรงหน้าของชายหนุ่ม กระบี่หักอยู่ในแนวราบ พลันบังเกิดจุดประกายสีแดงโคจรอยู่โดยรอบ
หลังจากนั้นไม่นาน มันก็กลายเป็ลำแสงสีทองอาบกระบี่หักเล่มนี้โดยสมบูรณ์
ในความเงียบงัน เสียงพึมพำภาษาโบราณดังขึ้นในอากาศ
หมัวเทียนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใบหน้าของเหยียนโจวแปรเปลี่ยนเล็กน้อย "เ้าหนุ่มตระกูลลู่คนนี้เป็ใครกันแน่? เขาสร้างปรากฏการณ์ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร!?"
หมัวเทียนถามออกไปอย่างสงสัย "มันคืออะไรหรือท่านอาจารย์?"
ใบหน้าของอีกฝ่ายเคร่งขรึม เขากล่าวสองสามคำ "เพิ่มระดับอาวุธ!"
ใบหน้าของคนฟังถึงกับบิดเบี้ยว กระบี่หักเล่มนั้นคืออาวุธระดับจักรพรรดิ แล้วเวลานี้มันเลื่อนระดับเป็อาวุธศักดิ์สิทธิ์?!
อาวุธศักดิ์สิทธิ์?!
เป็ไปได้อย่างไร!
เหยียนโจวไม่อยากจะเชื่อภาพตรงหน้าเช่นกัน นับั้แ่วันที่สร้างอาวุธสำเร็จ ระดับของมันถูกกำหนดไว้แล้ว
ในโลกนี้มีโชคชะตายิ่งใหญ่ไม่กี่อย่างที่สามารถเลื่อนระดับของอาวุธได้ และดูเหมือนลู่หยวนคนนี้จะไม่ได้ทำอะไรเลย เขาเพียงแค่ถือกระบี่หักเล่มนั้นเอาไว้ แล้วมันจะสามารถเลื่อนระดับเองได้อย่างไร?!
เหยียนโจวตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขายกกระบี่ในมือขึ้นก่อนจะก้าวเท้าไปด้านหน้าแล้วฟาดฟันออกไปในแนวขวาง
เขาไม่สามารถรอให้กระบี่หักตรงหน้าเลื่อนระดับสำเร็จ มิฉะนั้นโอกาสที่จะชนะก็จะน้อยลงไปอีก!
เมื่อเหยียนโจวเหวี่ยงกระบี่ในมือ เจตจำนงกระบี่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มันเหมือนกับกระบี่รุ้งครามที่ขยายตัวใหญ่ขึ้น
จากการเคลื่อนไหวของเหยียนโจว เจตจำนงกระบี่พุ่งเข้าหาบุตรศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว
พึ่บ พึ่บ พึ่บ!
ห้วงอากาศฉีกขาดในทุกที่ที่มันทะยานผ่าน เจตจำนงกระบี่บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า จนก่อเกิดเป็ะเิขนาดใหญ่ในชั้นบรรยากาศทั้งหมด
ในพริบตา เจตจำนงกระบี่พุ่งตรงและอยู่ห่างจากศัตรูเพียงไม่กี่ชุ่น ก่อนจะปลดปล่อยพลังห่อหุ้มร่างกายของลู่หยวนเอาไว้รอบทิศทาง
เฉาหงลอบะโในใจอย่างร้อนรน เขาเพิ่มระดับการบ่มเพาะทั้งหมด และคิดจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
แต่เวลานี้บุตรศักดิ์สิทธิ์ผายมือเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของบริวาร ก่อนเฉาหงจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมพึมพำกับตนเองว่า "เหยียนโจว สิ่งที่เ้าทำผิดที่สุดในชีวิตของเ้าคือการเป็ศัตรูกับบุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้"
หมัวเทียนหัวเราะเยาะ แม้ลู่หยวนจะเพิ่มระดับอาุวธได้ แต่มันจะมีความหมายอะไร?
กระบี่มหันตภัยที่หักแล้วยังอยู่ในขั้นตอนการเลื่อนระดับ เป็ไปไม่ได้ที่ชายหนุ่มจะบังคับให้มันเสร็จสิ้นในพริบตา และเฉาหงเป็เพียงชายแข็งแกร่งหนึ่งเดียวที่ยืนเคียงข้าง แต่บุตรศักดิ์สิทธิ์กลับปฏิเสธไม่ให้อีกฝ่ายเข้าช่วยเหลือ
ด้วยการบ่มเพาะขั้นจักรพรรดิยุทธ์ของลู่หยวน เป็ไปไม่ได้เลยที่จะหลบหนีกระบี่เล่มนี้!
ไม่ว่าจะมองอย่างไร นี่คือภัยคุกคามถึงชีวิต!
และเมื่อกำลังจะตาย ต่อให้อีกฝ่ายอยากจะสบถหยาบคายเพียงใดก็ไม่มีสิทธิ์!
เจตจำนงกระบี่ฟาดฟันลงมาผ่านร่างลู่หยวนในพริบตา และเมื่อมันปะทะกับร่างของเขา เสียงะเิอันกึกก้องดังขึ้น ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ หลุมขนาดใหญ่ปรากฏบนพื้น ์และโลกสั่นะเืคล้ายกับจะพังพินาศในทันที
หมัวเทียนเห็นด้วยตาของตัวเองว่าศัตรูถูกกระบี่เล่มนี้ฟัน หัวใจของเขารู้สึกยินดีอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ในที่สุดมันก็ตายสักที!
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
ลู่หยวน ต่อให้เ้าเป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ตระกูลลู่… แล้วอย่างไรเล่า?!
ต่อให้เ้าจะได้รับการปกป้องจากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเทียมเทพแล้วอย่างไร?!
สุดท้ายต่อให้มีหนทางมากมายแต่หากเ้าไม่รู้จักวิธีใช้?!
ในวันนี้เ้าก็ต้องตายตกในน้ำมือของข้า!
เหยียนโจวไม่คิดยินดี เขาจ้องมองตำแหน่งเดิมของบุตรศักดิ์สิทธิ์ และนึกถึงสิ่งที่เจตจำนงกระบี่ที่ฟาดฟันลงไปเมื่อครู่อย่างรอบคอบ
เวลานี้... ดูเหมือนจะไม่มีคราบเืปรากฏ
ฉึ่บ ฉึ่บ!
เสียงแ่เบาดังขึ้น ก่อนดวงตาของเหยียนโจวจะหันไปมองกระบี่มหันตภัยที่หักพังด้วยเช่นกัน
ลำแสงสีทองบนกระบี่หักเลือนหายไป และชั้นบรรยากาศโดยรอบก็ฟื้นกลับมาอีกครั้ง ท้องฟ้ากลับสู่ยามค่ำคืนเป็ปกติ
เลื่อนระดับเสร็จสิ้นแล้วหรือ?
กระบี่หักนั้นดูเหมือนจะติดอยู่ในครึ่งก้าวสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์
แต่หมัวเทียนกลับไม่พบความผิดปกติ เขามองกระบี่หักตรงหน้าพร้อมเอ่ย "อาจารย์ จัดการกระบี่หักเล่มนั้นกันเถอะ"
เหยียนโจวหันกลับมาสนใจสถานการณ์อีกครั้ง เขาหยิบยันต์เคลื่อนย้ายพริบตาขึ้นมา แต่จู่ ๆ เสียงที่คุ้นเคยพลันดังขึ้นเหนือศีรษะของเขา "เหยียนโจว... ความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเ้าคือการตั้งตนเป็ศัตรูกับข้า!"
เหยียนโจวเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะเห็นลู่หยวนยืนกระชับมือแน่น กระบี่หักเล่มนั้นพุ่งทะยานเข้าหามือของเขาพร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงออกจากร่างกายผู้ใช้
สีหน้าของบุตรศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนไปจากเดิม จิตสังหารรุนแรงนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นจักรพรรดิยุทธ์จะมีได้!
"ตายซะ!"
ลู่หยวนคำรามเกรี้ยวกราด ก่อนจะฟาดฟันกระบี่ออกไปตรง ๆ
เหยียนโจวไม่มีแม้แต่เวลาจะหลบเลี่ยง เขายกกระบี่ในมือขึ้นพร้อมเหวี่ยงออกไปเพื่อตอบโต้
ตู้ม!
กระบี่รุ้งครามปะทะกับกระบี่หัก เกิดเสียงะเิลือลั่น กลิ่นอายแตกต่างของทั้งสองปะทะรุนแรง ยิ่งชายสองคนเข้าใกล้กันมากเท่าไหร่ บรรยากาศโดยรอบยิ่งบิดเบี้ยวมากขึ้น
ลู่หยวนถอยออกไปเล็กน้อย ก่อนจะกัดฟันและพุ่งทะยานเข้าหาอีกครั้ง
ตู้ม!!
พลังยิ่งใหญ่ทรงอานุภาพกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก ชายหนุ่มส่งพลังเพื่อปะทะกับกระบี่รุ้งคราม แล้วใช้พลังทั้งหมดส่งไปหาร่างกายของหมัวเทียนโดยตรง
บุตรศักดิ์สิทธิ์ถอยหลังก่อนจะโจมตีออกไปอีกครั้ง ความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงปะทะกับร่างกายของหมัวเทียน จนกระเด็นลอยไปหลายจั้ง
กร๊อบ!
เกิดเสียงดังชัดจากแขนของหมัวเทียน
เหยียนโจวถึงกับหลั่งเหงือเย็นเฉียบบนใบหน้า เขารู้อยู่แล้วว่ากระดูกของหมัวเทียนจะแตกหักหากเสี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย แต่เหยียนโจวไม่มีโอกาสที่จะหลบหนีเมื่อต้องหยุดยืนตรงหน้าของพลังกระบี่ระดับศักดิ์สิทธิ์
ลู่หยวนยกกระบี่ขึ้นอีกครั้งเพื่อโจมตี ลำแสงสีทองสว่างวาบก่อนจะเกิดเสียง ‘พรวด!’ หมัวเทียนบ้วนโลหิตออกคำใหญ่ อวัยวะภายในของเขาร้อนผ่าวราวกับถูกไฟเผา
ิญญาของเหยียนโจวคล้ายได้รับาเ็จากกระบี่เล่มนั้น เขาถึงกับทรุดตัวลง อ่อนแอจนไม่สามารถควบคุมร่างของหมัวเทียนได้อีกต่อไป
สติของหมัวเทียนกลับสู่ร่างกายอีกครั้ง แต่เขาไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน เวลานี้ร่างกายของเขาล้มลงและนอนจมอยู่บนพื้นอย่างน่าสมเพช
กระบี่รุ้งครามร่วงหล่นจากท้องฟ้า เสียบลงดินด้านข้างพร้อมเสียงบาดลึก!
ลู่หยวนพุ่งทะยานไปด้านหน้า ก่อนจะหยุดยืนข้างหมัวเทียน และคว้าลำคอของอีกฝ่ายยกขึ้น ชิ้นหยกโบราณร่วงหล่นถูกชายหนุ่มกระชากออกมา และมันคือสถานที่ซ่อนตัวของเหยียนโจว
"เ้าคิดทำสิ่งใด?"
หมัวเทียนที่อ่อนแรงพยายามจะเคลื่อนไหว และใช้มือคว้าชายเสื้อของคู่กรณีอย่างอ่อนแรง "ปล่อย... ปล่อยอาจารย์ข้า"
1K
