เกิดใหม่ยุค 70 เป็นสาวน้อยดวงดี ชาตินี้จะเป็นเศรษฐีนีพร้อมสามีคลั่งรัก

        “ได้เลย! ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้เลยนะเดี๋ยวฉันจะจัดเตรียมที่นอนให้พวกเธอแต่เนิ่นๆ เลย” เซียวหยวนซินกล่าวด้วยรอยยิ้มร่าเริง

        หลิวเฉิงเหว่ยก็ยิ้มตาม“คนเยอะๆ ได้ฉลองปีใหม่ด้วยกันก็สนุกดีครับปีนี้เราจะได้ทำอาหารหลายๆ อย่าง”

        หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จเซียวหยวนซินก็กลับไปพร้อมกับหลิวเฉิงเหว่ย

        ส่วนซูเจียวเจียวก็เริ่มจัดการข้าวของในบ้านพร้อมกับจัดเก็บของไปพลางๆ “อาหมิงคะหลังจากเราไปถึงเมืองแล้ว บ้านหลังนี้ก็ให้พี่หยวนซินอยู่เถอะค่ะงานของเธอยังอยู่ที่กองผลิตฉางซิง จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา”

        “อืม งั้นคุณจัดการได้เลย” เซียวหยวนหมิงยิ้มตอบ

        การเดินทางไปยังตัวเมืองมณฑลครั้งนี้ไม่มีสิ่งของมากมายที่ต้องนำไปด้วย นอกจากเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองสามชุดหนังสือสองสามเล่ม และใบตอบรับเข้ามหาวิทยาลัย นอกนั้นก็ไม่มีอะไรอีกแล้ว

        “อาหมิงคะ เราเอาต้นเหอโส่วอูที่เคยขุดได้ไปด้วยดีไหมคะไปถึงจิงเฉิงแล้วเผื่อว่าจะขายได้ราคาดีๆ” ดวงตาของซูเจียวเจียวเป็นประกายระยิบระยับ

        เซียวหยวนหมิงพยักหน้า“ความคิดนี้ก็ดีเหมือนกันนะ”

        ในจิงเฉิงมีโอกาสมากกว่าอย่างแน่นอนอีกทั้งยังสามารถขายได้ในราคาที่ดีกว่า เพื่อป้องกันไม่ให้ของถูกทอดทิ้งเสียเปล่า

        หลังจากจัดเตรียมข้าวของเรียบร้อยแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาถึงวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสองซูเจียวเจียวและเซียวหยวนหมิงก็ถือของเล็กน้อย แล้วตรงไปยังกองผลิตตระกูลหลิว

        ไกลออกไปสามารถมองเห็นบ้านหลังแรกของหมู่บ้านเป็นเรือนกระเบื้องสามหลังที่สร้างด้วยอิฐสีเขียว แม้ว่าลานบ้านจะเป็นดินแต่ก็ถูกปรับให้เรียบเนียน และมีประตูรั้วเล็กๆ ด้วยในมุมหนึ่งของลานบ้านมีการสร้างเล้าไก่เล็กๆ สำหรับเลี้ยงไก่สี่ตัว

        บริเวณใกล้กับเรือนกระเบื้องก็มีการออกแบบห้องอาบน้ำและห้องน้ำแยกต่างหากซึ่งมีผังจัดวางเหมือนกับเรือนของซูเจียวเจียวทุกประการ

        แม้ผนังห้องอาบน้ำและห้องน้ำจะไม่ได้ฉาบปูนแต่พื้นก็ปูด้วยปูนซีเมนต์ส่วนหนึ่งเป็นปูนที่เหลือจากการปูพื้นบ้านของซูเจียวเจียวและเซียวหยวนหมิงจึงนำมาใช้กับบ้านของเซียวหยวนซิน จะได้ไม่สิ้นเปลือง

        บ้านหลังนี้ถือว่าดีมากแล้วในกองผลิตตระกูลหลิว

        หลายบ้านก็อิจฉากันไม่น้อย

        “น้าสะใภ้คะ! น้าชายคะ!”

        หลิวหยวนหยวนที่กำลังเล่นอยู่ในลานบ้านเห็นซูเจียวเจียวกับเซียวหยวนหมิง ดวงตาก็พลันสว่างวาบ แล้วก็ใช้ขาเล็กๆวิ่งตรงเข้าหาซูเจียวเจียวทันที

        เธอวิ่งพลางร้องตะโกนเรียกจากในบ้าน“แม่คะ แม่คะ น้าสะใภ้กับน้าชายมาแล้วค่ะ!”

        ซูเจียวเจียวยิ้มแล้วรับร่างเล็กๆที่พุ่งเข้ามาหา “หยวนหยวนคิดถึงน้าสะใภ้หรือเปล่าเอ่ย?”

        “คิดถึงสิ! คิดถึงมากๆ เลย!” หลิวหยวนหยวนกอดคอซูเจียวเจียวแล้ว‘จุ๊บ’ ลงบนแก้มของเด็กน้อยเพื่อแสดงความรักคิดถึง

        เซียวหยวนซินรีบเดินออกจากบ้านมาต้อนรับพร้อมกับเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน แล้วเอ่ยกับซูเจียวเจียวอย่างมีความสุข“เจียวเจียว อาหมิง มาถึงกันแล้วหรือ รีบเข้ามาในบ้านสิข้างนอกหนาวไหม? ฉันเตรียมกระถางไฟไว้ในบ้านแล้วเข้าไปผิงไฟให้มืออุ่นๆ ก่อนนะ”

        ในช่วงสองปีที่ผ่านมาที่อาศัยอยู่กับซูเจียวเจียวเซียวหยวนซินก็รู้ถึงนิสัยของซูเจียวเจียวดีว่าเธอขี้หนาว

        ในช่วงฤดูหนาวมือเท้าของเธอจะเย็นเฉียบ ไม่ว่าจะใส่เสื้อผ้ามากแค่ไหนก็ไม่รู้สึกอบอุ่นฤดูหนาวเธอชอบกอดกระถางไฟเพื่อคลายหนาวที่สุด

        ดังนั้นเซียวหยวนซินจึงทราบว่าซูเจียวเจียวจะมาในวันนี้จึงรีบก่อไฟในกระถางตั้งแต่เช้าแล้ว โดยใส่ถ่านไม้เต็มกระถาง

        ซูเจียวเจียวหัวเราะ“ฉันไม่หนาวค่ะ เดินมาตลอดทางจนเหงื่อท่วมเลย”

        เซียวหยวนซินกล่าวกับหลิวหยวนหยวน“น้าสะใภ้ของลูกเพิ่งเดินทางมาเหนื่อยๆแล้วลูกยังจะให้น้าสะใภ้กอดอีกได้อย่างไร รีบลงมาเดี๋ยวนี้เลย”

        ซูเจียวเจียวเอ่ยอย่างร่าเริง“ฉันไม่เหนื่อยเลย ของทั้งหมดอาหมิงก็เป็นคนถือฉันเดินตัวเปล่ามาตลอด ไม่ได้ออกแรงอะไรเลยสักนิด หยวนหยวนน่ารักน่าชังจริงๆไม่ได้เจอหน้ากันหลายวัน น้าสะใภ้คิดถึงหยวนหยวนเหลือเกิน”

        หลิวหยวนหยวนซบอยู่ในอ้อมแขนของซูเจียวเจียวแล้วยิ้มอย่างมีความสุข “น้าสะใภ้ใจดีที่สุดเลยค่ะหนูชอบน้าสะใภ้ที่สุดในโลกเลย”

        เซียวหยวนซินเชิญซูเจียวเจียวและเซียวหยวนหมิงเข้ามาในบ้านพร้อมกับชงน้ำหวานให้พวกเขา “พวกเธอพักผ่อนก่อนนะเดี๋ยวฉันจะไปเตรียมอาหารสักครู่”

        หลิวเฉิงเหว่ยเพิ่งกลับมาจากไร่พร้อมหัวไชเท้าหนึ่งตะกร้าเมื่อรู้ว่าเซียวหยวนหมิงและซูเจียวเจียวมาถึงก็รู้สึกยินดีมาก“มื้อกลางวันเราทำหมูตุ๋นหัวไชเท้ากันน่ะ”

        หลิวเฉิงเหว่ยกำลังยุ่งกับการหั่นเนื้อหมูและล้างผัก

        ซูเจียวเจียวจะเข้าไปช่วยในครัวแต่ถูกเซียวหยวนซินผลักออกมา “ตอนที่เธอเป็นแขกของบ้านเรานะจะให้มาลงมือทำอาหารได้อย่างไร เธอพักผ่อนในบ้านก็พอแล้วปล่อยให้ฉันกับเฉิงเหว่ยจะจัดการเองเถอะ”

        มื้อกลางวันทำสี่อย่างส่วนมื้อเย็นก็เตรียมทำซาลาเปานึ่ง

        มื้อเย็นซูเจียวเจียวก็ช่วยห่อซาลาเปา

        กองผลิตตระกูลหลิวก็มีไฟฟ้าใช้แล้วแต่ปกติแล้วทุกคนไม่ค่อยเปิดไฟเท่าไร ตอนนี้ใกล้จะถึงปีใหม่แล้วทุกบ้านก็เปิดไฟสว่างไสวปีหนึ่งทำงานมาทั้งปีก็เพื่อจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในช่วงเทศกาลปีใหม่นี้

        วันส่งท้ายปีเก่าก็ยิ่งคึกคักเข้าไปใหญ่

        เซียวหยวนซินตั้งใจให้หลิวเฉิงเหว่ยฆ่าไก่ตัวหนึ่งแล้วนำมานึ่งนอกจากนี้ก็ยังทำอาหารอีกหลายจาน โต๊ะแปดเซียนจึงเต็มไปด้วยอาหารมากมาย

        “อาหมิง น้องสะใภ้ นี่เป็นเหล้าข้าวที่ผมหมักเองครับ พวกคุณลองชิมดู”หลิวเฉิงเหว่ยถือชามใหญ่ใส่เหล้าข้าวจากในห้องมามีกากเหล้าอยู่ไม่น้อย ส่งกลิ่นหอมหวานน่าลิ้มลอง

        “พี่เขยคะ เหล้าข้าวของพี่หมักได้ดีมากเลยค่ะ” ซูเจียวเจียวที่ไม่เคยชอบดื่มเหล้าเมื่อได้กลิ่นหอมของเหล้าข้าวนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะอยากดื่มสักถ้วย

        หลิวเฉิงเหว่ยยิ้ม“หยวนซินก็ชอบดื่มเหล้าข้าวที่ผมหมักครับ ผมเติมแอลกอฮอล์ไม่มากแล้วก็ใส่น้ำตาลทรายด้วย รสชาติเลยออกหวาน ดื่มแล้วไม่ค่อยเมา”

        ซูเจียวเจียวก็ชอบเหล้าข้าวแบบนี้เช่นกันในตอนเย็นเธอกับเซียวหยวนซินก็ดื่มไปคนละถ้วยส่วนเซียวหยวนหมิงและหลิวเฉิงเหว่ยก็ดื่มไปหลายถ้วยใหญ่ๆโดยที่ไม่มีอาการเมาแม้แต่น้อย

        ทุกคนในครอบครัวรับประทานอาหารเย็นร่วมกันพร้อมอวยพรให้ปีใหม่ที่จะมาถึงนี้ดียิ่งขึ้นไป

        หลังจากรับประทานอาหารเย็นเซียวหยวนซินก็ให้หลิวหยวนหยวนอาบน้ำ แล้วเปลี่ยนเป็นชุดใหม่พร้อมผูกริบบิ้นผมที่สวยงาม ดูร่าเริงสดใสสมวัย

        ซูเจียวเจียวก็ยัดของกินเข้าไปในกระเป๋าเสื้อทั้งสองข้างของหลิวหยวนหยวนทั้งเมล็ดแตงโม ถั่วลิสง ลูกอม และขนมปังกรอบยัดจนเต็มแน่น

        หลิวหยวนหยวนกล่าว“น้าสะใภ้ พอแล้วค่ะ พอแล้ว!”

        แล้วซูเจียวเจียวก็มอบอั่งเปาให้เด็กน้อยอีกสิบหยวน

        หลิวหยวนหยวนยืนกรานที่จะไม่รับ“หนูรับเงินของน้าสะใภ้ไม่ได้ค่ะ น้าสะใภ้ดีกับหนูมากแล้วให้ของกินหนูแถมยังให้เสื้อผ้าใหม่ แล้วก็ยังสอนอ่านเขียนอีกน้าสะใภ้เป็นคนดีที่สุดในโลกเลยค่ะ”

        “หยวนหยวนก็เป็นหยวนหยวนที่ดีที่สุดในโลกเหมือนกัน” ซูเจียวเจียวเอื้อมมือไปลูบหัวของเธอเด็กน้อยคนนี้ช่างน่ารักและเฉลียวฉลาดจริงๆแต่ในชาติที่แล้วกลับเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก

        หวังว่าหยวนหยวนในชาตินี้จะมีบทสรุปที่สวยงามและมีความสุข

        ซูเจียวเจียวหัวเราะ“นี่เป็นคำอวยพรปีใหม่จากน้าสะใภ้ ต้องรับไว้เสมอนะคะรู้ไหม?แบบนี้ปีหน้าหยวนหยวนก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก”

        หลิวหยวนหยวนจึงรับอั่งเปามาอย่างระมัดระวัง

        เซียวหยวนหมิงก็ให้อั่งเปาอีกสิบหยวนหลิวหยวนหยวนได้รับเงินจำนวนมหาศาลถึงยี่สิบหยวนจึงรู้สึกตื่นเต้นจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

        เงินเดือนของแม่เธอแค่เดือนละยี่สิบแปดหยวนเองนะ!

        หลังจากรับเงินแล้วหลิวหยวนหยวนก็รีบนำเงินไปให้เซียวหยวนซินเก็บไว้ทันที“แม่คะ นี่คือเงินอั่งเปาที่น้าสะใภ้กับน้าชายให้หนูค่ะแม่ช่วยเก็บไว้หน่อยนะคะ”