รักนี้มีแค่เธอ

  ฉันนั่งรอให้ป้าจันทร์ตักข้าวให้ แต่เสียงของแขกที่ไม่ได้รับเชิญดังขึ้นมา

‘’สวัสดีจ้ะ เธอคงจะชื่อน้ำฟ้า ใช่ไหมจ้ะ’’ ฉันมองสบตานิ่ง

‘’ไอรินถามทำไมไม่ตอบ’’

‘’ไม่จำเป็๞’’

‘’นี่เธอ’’

‘’มาร์คินค่ะ อย่าขึ้นเสียงใส่เธอสิค่ะ เดี่ยวเธอก็๻๷ใ๯กันพอดี’’

‘’ไม่หรอกค่ะ พะเอิญว่าชินแล้ว’’

‘’ออ เหรอจ้ะ’’

‘’ค่ะ’’

‘’ไปกันเถอะไอริน อาหารมื้อนี้ไม่อร่อยล่ะ’’

‘’ค่ะ รินก็ว่าอย่างนั้น’’ เขาทั้งสองก็เดินออกจากบ้านไป

‘’คุณหนู ไหวไหมค่ะ’’

‘’ไหวสิค่ะป้า เพราะอีกไม่นานหนูก็จะพ้นจากความทุกข์นี้แล้ว’’

‘’พ้นจากความทุกข์? คุณหนูจะไปไหนเหรอค่ะ’’

‘’…… ‘’ ฉันไม่ตอบแต่กลับฉีกยิ้มให้ป้าจันทร์แทน

       หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จฉันก็เดินกลับขึ้นห้องมานอนแต่ก็นอนได้ไม่นานนัก จู่ๆก็คลื่นไส้อยากจะอาเจียนตลอดทั้งคืน ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหนตื่นขึ้นมาอีกทีป้าจันทร์ก็มายืนเคาะประตูห้องฉันแล้ว

‘’เข้ามาเลยค่ะ ฟ้าไม่ได้ล็อคไว้’’

‘’ข้าวเช้าค่ะคุณหนู’’

‘’ขอบคุณค่ะ ปะ.. อุ๊บๆ’’ แค่ได้กลิ่นอาหารฉันก็แทบจะอาเจียนออกมา

‘’ป้าค่ะ ทำไมมันเหม็นอย่างนี้’’

‘’ค่ะ’’ ป้าจันทร์หยิบขึ้นมาดม ‘’ไม่เห็นมีกลิ่นเหม็นเลยนะค่ะ’’

‘’แต่มันเหม็นจริงๆนะค่ะป้า เอาออกไปเถอะค่ะ’’

‘’อาการแบบนี้ หรือว่าคุณหนูจะท้องค่ะ’’