chapter 3
“เหมือนไม่ใช่เธอ”
รถกันะุกว่าร้อยคันโลดแล่นบนเส้นทางที่ปราศจากผู้คน ใบหน้าเรียบเฉยของคิงแห่งรีชอตโตไม่สามารถบ่งบอกความรู้สึกของเ้าตัวได้เลย ความกดดันที่แผ่ออกมาส่งผลให้เหล่าบอดี้การ์ดเหงื่อตก หายใจไม่ทั่วปอดไปตาม ๆ กัน บรรยากาศภายในรถตึงเครียดขึ้นในพริบตา
รถของดีแลนแน่นิ่งไปแล้วหลังจากผ่านโค้งมรณะนรกนั่น ล้อรถบดกับถนนจนเกิดสะเก็ดไฟท้ายที่สุดยางรถ ก็ะเิเละไม่มีชิ้นดี ลีมูซีนที่ถูกปรับแต่งมาอย่างดีกลายเป็แค่เศษเหล็ก กำลังเสริมมาถึงพอดีทันทีที่รถหรูจอดแน่นิ่งลงบนพื้น ภาพทั้งหมดตรงหน้าอยู่ภายใต้สายตาคิงแห่งรีชอตโต
ชายหนุ่มร่างสูงเ้าของรองเท้าหลังขัดเงามันวับ เร่งฝีเท้าเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัวรองเท้าหนังสีดำเคลื่อนที่ตามความเร่งรีบของผู้สวมใส่ ร่างสูงกระชากประตูหลังเปิดออก แต่คนที่พบกลับไม่ใช่นายหญิงแห่งรีชอตโตดังที่หวังกลับเป็บอดี้การ์ดที่มีสภาพดูไม่ได้เสียเท่าไหร่
บอดี้การ์ดหนุ่มผู้โชคร้ายไม่มีเวลาแม้จะคาดเบลล์ก่อนตัวรถพุ่งทะยานด้วยฝีมือของดีแลน แขนซ้ายถูกกระแทกเข้ากับประตูรถอย่างจังจนกระดูกร้าว
“มาถึงเร็วดีนะครับ” ฮาเดสมองภรรยาตัวน้อยที่ก้าวออกมาจากประตูหน้าตำแหน่งคนขับ แขนขวายังคงมีเศษกระจกติดอยู่ โลหิตเหนียวหนืดสีแดงเปรอะเปื้อนจนบดบังใบหน้าหวานไปทั้งแถบ สภาพเรียกว่าไม่แย่แต่ก็พูดว่าดีได้ ไม่เต็มปาก ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนกระจ่างใสไร้วี่แววของความหวาดกลัวแสดงออกมาให้เห็น แสงไฟหน้ารถตกกระทบใบหน้าอ่อนเยาว์ดูอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน
ฮาเดสมีคำถามว่าเหตุใดภรรยาเขาถึงได้ดูดีนัก ไม่ใช่ทั้งหน้าตาหรือรูปร่างที่บอบบางนั่นแต่เป็แววตาคู่นั้นที่ชวนหลงใหล การแสดงออกของภรรยาที่เปลี่ยนไปมันดึงดูดความสนใจของเขาได้ไม่ยากเลย
อ่า เขารู้สึกใจเต้นกับภรรยาคนนี้งั้นหรือ
ภรรยาตัวน้อยที่มีโดยไม่ได้ตั้งใจ เรียกได้ว่าโอกาสมาถึงอย่างพอเหมาะจะดีกว่า ตัดปัญหาเื่คู่ชีวิตหรือทายาทสืบสกุล เด็กใสซื่อคนหนึ่งจะเรียกร้องอะไรได้
แทบไม่เคยปริปากคุยอะไรกันด้วยซ้ำ หากเด็กคลอดเขาคงผลักไสเด็กคนนี้อย่างไม่ไยดี หากรู้มากแค่กำจัดทิ้งไม่ให้กล่าวอะไรได้อีกเสียก็สิ้นเื่ ตอนนี้กลับรู้สึกไม่ถูกต้องเสียอย่างนั้น เด็กคนนี้เปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปเหมือนกลายเป็ใครอีกคนที่เขาไม่รู้จัก อดีตั้แ่เด็กจนโตที่ถูกขุดคุ้ยมา ยังต่างจากตอนนี้ลิบลับ
มันเริ่มั้แ่เมื่อไหร่ที่เด็กคนนี้เปลี่ยนไปราวกับคนแปลกหน้าแบบนี้กัน
“ท่านฮาเดสคืนนี้จะไปตามนัดหรือไม่ครับ”
ฝ่ามือใหญ่หมุนควงแก้วไวน์ราคาแพง ริมฝีปากหยักยกขึ้นในขณะที่ดวงตาสีรัตติกาลกลับนิ่งสงบยากคาดเดา ดีแลนหยิบผ้าขึ้นมาซับมุมปาก แขนขาวเท้าคางอยู่บนโต๊ะ เอียงคอมองใบหน้าคมสันอย่างเปิดเผย แสงสะท้อนจากแชนเดอเลียร์ตกกระทบซีกหน้าของคิงแห่งรีชอร์ตโตดูหล่อเหลาเป็พิเศษ
“ทางนั้นอุตส่าห์เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ให้ ไม่ส่งกลับคงเสียมารยาทน่าดู”
“รับทราบครับท่าน”
มือขวาหนุ่มขานรับก่อนปลีกตัวออกไปในเวลาต่อมา ดีแลนมองแผ่นหลังอีกฝ่ายจนลับสายตาก่อนหันมาให้ความสนใจกับสามีหมาด ๆ ที่ได้รับโดยไม่ทันตั้งตัว
“วันนี้เธอควรอยู่บนห้อง ดื่มนมร้อนที่คาร่านำไปเสิร์ฟเอนกายนอนลงบนเตียงนุ่ม ๆ รอฉันกลับมา”
“แน่นอนครับ”
“เธอเป็เด็กดีที่รัก”
ฮาเดสเป็แบบนี้เสมอ ฝ่ามือใหญ่ทาบทับลงมาบนสิ่งเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่า สอดประสานกันอย่างที่ทำอยู่ทุกวันหลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนั้น ไรหนวดเเข็ง ๆ คลอเคลียอยู่บนแก้มขาว จนคนถูกกระทำอยากปัดออกให้รู้แล้วรู้รอด บทสนทนาจบลงเพียงแค่นั้น ดีแลนถอนหายใจ ฝ่ามือลูบหน้าท้องที่นูนออกมาก่อนก้าวเดินขึ้นไปยังห้องสี่เหลี่ยมอย่างที่ ตกลงกันไว้
ดีแลนไม่ใช่คนพูดง่าย เขาไม่ใช่เด็กดีสักเท่าไหร่ เด็กหนุ่มเป็คนจำพวกดื้อเงียบ เขาเป็มาโดยตลอดแม้กระทั่งอยู่กับพวกนรกนั่น
คอมพิวเตอร์เครื่องใหม่เอี่ยมถูกส่งมาถึงเมื่อเช้าทันทีที่เขาเอ่ยปากขอ ดีแลนทิ้งตัวลงเอนหลังบนเก้าอี้นุ่ม มือเรียวกดเปิดเครื่องไม่นานนักบนหน้าจอแสดงผลแสดงเว็บลับเฉพาะขององค์กรนักฆ่าทั้งทวีป อาวุธสังหารมากมายไม่เว้นแม้แต่สิ่งมีชีวิตเรียงรายให้เลือกสรร
“เตรียมพร้อมไว้หน่อยแล้วกัน”
ณ ท่าเรือ
โรลส์รอยซ์ที่อยู่ท่ามกลางรถกันะุกว่าสามสิบคันหยุดการเคลื่อนไหว รองเท้าหนังขัดเงาวาววับส่องกระทบแสงไฟยามราตรี ฝ่ามือหนาที่มีเส้นเืปูดโปนเกี่ยวกระหวัดหยิบซิการ์ขึ้นมาจุดแต่ดูเหมือนเ้าของร่างแกร่งจะนึกอะไรขึ้นได้ปล่อยซิการ์ในมือร่วงลงสู้พื้น รองเท้าหนังขัดเงาทำหน้าที่บดขยี้ได้อย่างดีเยี่ยม
ดวงตาคมกวาดมองไปรอบข้างก่อนขายาวภายใต้กางเกงสแล็คก้าวเดินหน้าหลังถูกประกบโดยบอดี้การ์ดฝีมือดี ชุดกันะุถูกทาบทับด้วยสูทเนื้อดี ั์ตาสีรัตติกาลสบเข้ากับดวงตาสีอ่อนของชายสูงวัยผมสีดอกเลา
“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันอีกครั้งครับท่าน”
“เลิกพูดมาก ฉันมีงานอื่นต้องทำ”
ฮาเดสปรายตาผ่านมือเหี่ยวย่นที่ยื่นมาตรงหน้า ชายชรายิ้มค้างั์ตาอ่อนโยนที่ปั้นแต่งมาอย่างดีแข็งกร้าวขึ้นแทบจะในทันที อีกฝ่ายมีอายุเป็ลูกเขาได้ด้วยซ้ำ
มันก็แค่คนที่กินบุญเก่าของปู่มันแท้ ๆ กล้าดีอย่างไรมาทำท่าทีรังเกียจเขาเช่นนี้ อีกไม่นานเขาจะทำให้มันก้มลงกราบแทบเท้าหมดสิ้นท่าทีจองหองที่มันชอบทำ
คนของรีชอตโตขนสินค้าลงจากเรือ อาวุธาหลายสิบลังเรียงรายลงมาอย่างต่อเนื่อง เมื่อการขนย้ายสิ้นสุดลงคนของบรอนซ์ไม่รอช้าเข้าไปตรวจสอบทันทีไม่นานนักก็พบบางอย่างผิดปกติ ชายชราไม่เก็บสีหน้าอีกต่อไปหลังจากสิ้นคำกล่าวของลูกน้องคนสนิท แต่กว่าจะรู้ตัวก็ไม่มีแม้โอกาสให้ โต้กลับก็ในเมื่อเ้านายคนสำคัญถูกจับเป็ตัวประกันอยู่ภายใต้เนื้อมือของคิงแห่งรีชอตโตเสียแล้ว
“แกมันหมาลอบกัด” ชายสูงวัยกล่าว
“ลืมไปแล้วหรือ ว่าแกมันก็ลอบกัด”
ฮาเดสกระซิบข้างหูอีกฝ่าย ฝ่ามือแกร่งกระชากผมของอีกฝ่ายจนใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นเชิดขึ้น กระบอกโลหะเย็นเฉียบจ่ออยู่ที่ข้างขมับ
ท่านบรอนซ์ผู้สูงศักดิ์ไม่ต่างจากลูกไก่ในกำมือ จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด ชีวิตอยู่ภายใต้น้ำมือคนที่เกลียดแสนเกลียด
ในวินาทีต่อมาเสียงะุของรีชอตโตกระหน่ำรัวร่างของชายชราผู้เคยเป็ถึงสามพยัคฆ์แห่งวอชิงตัน นอนแน่นิ่งไร้ลมหายใจอยู่บนพื้นสกปรกด้วยน้ำมือของคิงแห่งรีชอตโต ฮาเดสถอยออกจากซากศพบนพื้นอย่างรังเกียจของเหลวเหนียวหนืดสีแดงที่ไหลรินออกจากศีรษะอีกฝ่าย ไม่ต่างจากสิ่งปฏิกูล
พระจันทร์สีเืลอยเด่นท่ามกลางฟากฟ้าไร้เมฆและดวงดาวบดบังใบหน้าคมเรียบนิ่งต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สรรพสิ่งรอบกายเงียบกริบร่างไร้ิญญานอนเรียงรายอยู่บนท่าเรือ ถึงแม้คนของอีกฝ่ายจะกระเสือกกระสนหนีตายทันทีที่เ้านายของตนเองถูกปลิดชีพอยู่แทบเท้าคิงแห่งรีชอตโตแต่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่หลุดรอดไปได้ ซึ่งฮาเดสก็ไม่คิดจะตามไปเช่นกัน ในเมื่อมันยังฉลาดเลือกที่จะไม่สู้กับเขาอย่างนั้นเขาก็จะไม่พรากชีวิตมันเป็รางวัล ถือว่าปล่อยสัตว์ทำบุญให้ลูกน้อยแล้วกัน
กล่องซิการ์ราคาแพงถูกล้วงขึ้นมามองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโชคร้ายถูกเ้าของทิ้งขว้างลงมาจากรถหรูมันกลิ้งอยู่บนพื้นก่อนหยุดลงตรงกองขยะข้างทาง
“หลังจากนี้ไม่ต้องซื้อมาอีก”
“ครับนายท่าน”
เ้านายของเขาเสพติดการสูบบุหรี่เสียยิ่งกว่าอะไรดีกระทั่งคุณท่านที่เสียไปร้องขอก็ไม่คิดเลิก ไม่เชิงว่าไม่คิด จะเลิกเรียกว่าไม่มีความจำเป็เพียงพอให้เลิกต่างหาก แต่ตอนนี้กลับหักดิบเสียดื้อ ๆ มือขวาหนุ่มเริ่มเทคะแนนในใจให้ทายาทตัวน้อยที่กำลังเป็ตัวอ่อนในท้องของเด็กหนุ่ม ผู้โชคร้าย
“เขาทำอะไร” เขาที่หมายถึงคงไม่พ้นภรรยาที่กำลังอุ้มท้องทายาทรุ่นต่อไปเฟรดกล่าวอย่างรู้หน้าที่
“คุณดีแลนพักอยู่บนห้องั้แ่เช้าไม่ได้ออกไปไหนครับ”
“นายหญิง”
“ครับ”
“ต่อไปนี้อย่าให้ฉันได้ยินใครก็ตามเรียกภรรยาฉันด้วยชื่อนั่นอีก”
“ครับนายท่าน”
มือขวาหนุ่มรับคำ ส่งข้อมูลที่ได้รับลงในกลุ่มใหญ่เพื่อประชาสัมพันธ์ ไรผมตรงขมับเปียกชื้นนิด ๆ แล้วใครกันที่เป็คนบอกว่าจะกำจัดทิ้งหลังกำเนิดทายาท บางทีเขาก็ไม่ค่อยจะเข้าใจผู้เป็นายนัก
.jpg)
1K
