นามีตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ขณะที่เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งและแสดงสีหน้าเหยเกออกมา เมื่อรู้สึกเจ็บที่่ล่างของตัวเอง
"เจ็บจัง! หรือคงเป็เพราะเมื่อคืน เธอโดนเขาทำรักไปไม่รู้เท่าไร เสร็จเมื่อไหร่ เขาก็ทำมันต่อเรื่อยๆ เขาบ้าไปแล้ว หื่นกามมาจากไหนกัน ทำไมขยับตัวแต่ความรู้สึกเหมือนไม่มีแรงเลย ตื่นมาอีกทีก็เป็เวลาเช้าพอดี แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าหมอนั้นไม่รู้ไปไหนแล้วไม่เห็นแม้แต่เงาหรือร่องรอยอะไรเลย"ขณะที่นามีคิด แต่ก็ยังมีอาการสะลึมสะลือ และรู้สึกใกับสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น ความรู้สึกที่เหนื่อยล้าจนแทบไม่มีแรง
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้มันไม่เหมือนกับคืนวันแรกที่ผ่านมา เพราะตอนที่เธอมีอะไรกับเขา เธอรู้ตัวเองทุกอย่างมองเห็นใบหน้าของเขา และเสียงของเขาทุกการกระทำที่เขาทำกับเธอ เธอรับรู้ได้ทั้งหมด แต่ว่าร่างกายของเธอกลับเหมือนถูกสะกดเอาไว้ไม่ให้เธอต่อต้าน จนทำให้เขาทำตามใจตนอย่างคนเอาแต่ใจ ที่จริงเธอควรจะขัดขืนเขา แต่เป็เพราะอะไรไม่รู้ ร่างกายกลับ้า เขาและสนองตอบต่อเขาเมื่อเวลาที่เขากำลังร่วมรักกับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า
นามีแสดงสีหน้าเหยเก เมื่อขยับตัวลุกขึ้น เธอก้มลงมองไปยัง่ล่างของตัวเอง สายตาเหลือบไปมอง เหมือนมันจะมีรอยช้ำบวมแดงเล็กน้อยและเป็รอยจ้ำๆ บริเวณขาและตามตัวของเธอ ไม่ว่าจะเป็คอหรือแขน เหมือนโดนดูดอย่างรุนแรง
"อะไรกันยังมีน้ำหล่อลื่นไหลอยู่เลย แต่กลับไม่พบน้ำเชื้อของผู้ชาย มีแต่น้ำของตัวเราเองเต็มไปหมด หมายความว่าไง"เธอกล่าวออกมาเบาๆ ด้วยความใ
"เรามีเซ็กส์กับผู้ชายแต่กลับไม่มีอะไรเกี่ยวกับเขาเกิดขึ้นเลยหรือนี่ ที่มีก็แค่รอยช้ำบนร่างกายและเจ็บที่อวัยวะเพศนั้น แต่อารมณ์และความรู้สึกเมื่อถูกเขาใส่ไอ้นั่นลงไปมันยังรู้สึกเสียวไม่หายเลย ลามกจริงนามีคิดอะไรนี่" ขณะที่เธอคิดกลับไปกลับมา อยู่ๆ ภาพเมื่อคืน มันก็ปรากฏขึ้น ใน่จังหวะที่เธอกำลังจะเสร็จ ความรู้สึกนั้น เธอเสร็จจริงๆ เขาทำให้เธอแตะขอบ์ตั้งหลายครั้ง
"เขาปล่อยน้ำของเขาเข้ามาในตัวเราตั้งหลายครั้ง เอากับเราไม่รู้กี่รอบ แต่ทำไม กลับไม่มีอะไรเลย ไม่มีคาบน้ําของเขาสักนิด และก็รู้สึกได้ตลอดเวลา ขณะที่เราร่วมรักกัน แปลกมาก หรือจะฝันเปียกงั้นรึ ไม่น่าจะใช่ เพราะมันเจ็บที่เชิงกรานมากเสียด้วย ตรงนั้นก็บวมแดงจะฝันเปียกเหมือนจริงขนาดนั้นเลยรึไงกัน" นามีคิดส่ายหน้าไปมาเบาๆ ขณะขบกัดไปยังริมฝีปากล่างของตัวเองไว้เบาๆ ด้วยความกังวล เมื่อเธอพยายามจะนึกเหตุการณ์นั้น แต่ยิ่งถึงนึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าเหตุการณ์เมื่อคืนนี้มันคือเื่จริงหรือว่าแค่ฝันไป
"เฮ้ย ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ช่างเถอะ แค่ไม่ท้องก็พอแล้ว อีกอย่างก็ไม่มีใครรู้มีแค่เราเท่านั้น หรือจะเป็ผี" นามีฉุกคิดถึงคำพูดของจุ๊กแจงเธอสะดุ้งโหยงทันที เมื่ออยู่ๆ ลมก็พัดมาปะทะไปบนไหล่ของเธอเบาๆ จนเธอใ หันไปมองที่หน้าต่างห้องอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่มีอะไร เธอจึงแสดงอาการโล่งใจ คงเป็เพราะเมื่อคืนลืมปิดหน้าต่างลมก็เลยพัดเข้ามา
นามีขยับตัวลุกขึ้นแต่กลับรู้สึกเหนื่อยล้าขณะเดินไปยังห้องน้ำ และนึกถึงแต่หน้าของผู้ชายคนนั้นที่ร่างสูงใหญ่ ดวงตาเหมือนเหยี่ยวในตาที่คมกริบกลับแฝงไว้ด้วยความเศร้าที่เยือกเย็น และบางครั้งก็ดูดุดันจนน่ากลัวของผู้ชายคนนั้น เธอไม่รู้ว่าเขาเป็ใคร และยิ่งนึกคิดภาพที่ตัวเองกำลังร่วมรักกับเขามันยิ่งทำให้เธอเกิดอารมณ์อีกครั้ง สุดท้ายเธอก็ต้องช่วยตัวเองในห้องน้ำ จนเสร็จเสพสมในกามา อีกครั้ง
"นามี นี่ นามี ได้ยินที่ฉันเรียกไหม นามี!"
ในขณะที่นามีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานในบริษัท เธอนั่งเหม่อลอย ในจังหวะที่จุ๊กแจงเองก็เดินตรงเข้ามาสะกิดที่ไหล่ของเธอเบาๆ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่รู้สึกตัว
ปัก!
"โอ๊ย จุ๊กแจง! ทำอะไรของเธอนะ มาตบไหล่ฉันทำไม เจ็บนะ" เธอใช่มือถูที่บริเวณไหล่ของเธอเบาๆ ไปมา
"ก็ฉันเรียกเธออยู่นานสองนานแล้วนะ เธอเหม่ออะไรน่ะ ไม่หันมาเลย เรียกก็ไม่ได้ยิน คิดอะไรอยู่ " จุ๊กแจงกล่าวเมื่อมองหน้านามีด้วยความสงสัย
"เอ่อ คือฉันจะเริ่มต้นอย่างไรดี เฮ้ยช่างเถอะ ไม่มีอะไรหรอก"นามีตอบ
"เอ้า มีอะไรก็พูดมาซิ เผื่อฉันจะช่วยอะไรได้ มีเื่อะไรน่ะ" จุ๊กแจงถามกลับไปอีกครั้ง เมื่อจ้องมองหน้านามีเพื่อรอคำตอบ
"คือ ก็เื่ที่เธอเคยบอกฉันก่อนหน้านั้น คนที่เป็เ้าของบ้านคนเก่านะ เขาหน้าตาเป็ยังไงเหรอ เธอเคยเห็นหรือเปล่า ก็เห็นเธอบอกว่าเธอเคยตามข่าวนี่นา"
"อื้อ! ก็เคยนะเพราะข่าวเขาออกจะดังใน่นั้น ทำไมหรือ มีอะไรหรือเปล่า ทำไม ถึงสนใจขึ้นมาล่ะ"
"เปล่าหรอกไม่มีอะไร ฉันก็ถามไปงั้นแหละ" นามีตอบ
"นี่ ไม่มีอะไรจริงนะ ร้อยวันพันปี เธอไม่เคยสนใจเื่พวกนี้นี่ และที่สำคัญ ตอนนี้ก็มีเ้าของคนไหมแล้ว แล้วเธอยังไม่เจอคุณมินนี่เลยหรือ"
"ยังไม่เคยเจอตัวจริงสักครั้ง ฉันน่ะ โอนแต่ค่าเช่าบ้านไปให้อย่างเดียว ตอนที่มาทำสัญญาและมาดูบ้านก็มีอีกคนมาทำหน้าที่แทนนะ น่าจะเป็คนดูแลที่นั่นแทนคุณมินนี่มั้ง" นามีกล่าว
"อืมม์ ถ้าถามถึงเ้าของบ้านคนเก่า เขาชื่ออาชินนะเสียไปนานหลายปีแล้ว และก็ที่สำคัญเป็แฟนคุณมินนี่ด้วยนะ ที่เป็เ้าของบ้านคนปัจจุบันไง" จุ๊กแจงตอบ
"พะแฟน หรือ" นามีอุทานออกมาด้วยความใ
"อืมม์แฟน ทำไมหรือ ก็คุณอาชิน นะเป็ ไฮโซ ผู้ดีเก่า หมั้นหมายกับคุณมินนี่ไว้ กำลังจะแต่งงานกันแท้ๆ แต่กลับเกิดประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเสียก่อน ตอนที่จะเดินทางไปรับคุณมินนี่เพื่อไปทานข้าวนะ แล้วบ้านหลังที่เธออยู่นะ ก็เป็เรือนหอของพวกเขา ฉันเคยเห็นคุณอาชินกับคุณมินนี่ให้สัมภาษณ์เอาไว้ตอนข่าวซุบซิบคนดังไง คุณมินนี่นะเธอเสียใจมาก ตอนแรกก็คิดว่าจะขายบ้านนี้ทิ้งแล้ว แต่เธอคงจะยังอาลัยรักคุณอาชินเลยไม่ได้ขายปล่อยให้คนได้เช่าอยู่นะ" จุ๊กแจงกล่าว
"อ้ออย่างนี้นี่เอง เธอก็ยังจำได้อยู่นะ ทั้งที่ข่าวมันนานมาแล้ว" นามีตอบ
" ถึงเื่จะผ่านมานานแล้ว แต่ถ้าเป็ข่าวยังไงก็ไม่หายไปไหนหรอก แต่มีเื่แปลกอยู่เื่นะอันนี้ฉันก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่ามันจะใช่เื่จริงหรือไม่" จุ๊กแจงกล่าว เมื่อหันไปมองหน้านามี มันยิ่งทำให้นามีแสดงสีหน้าอยากรู้มากขึ้น
"เื่อะไรหรือ" นามีถามขึ้นทันทีด้วยความอยากรู้
"ก็เื่ที่ฉันเคยบอกเธอไง ก่อนหน้านี้ เื่ที่เคยมี คนที่มาเช่าบ้านหลังนี่อยู่นะ ก่อนหน้านี้ เคยมีคู่รักมาเช่าอยู่ แต่อยู่ได้แค่อาทิตย์เดียวก็ย้ายออก เพราะอยู่ไม่ได้ พอมีคนใหม่มาเช่าก็อยู่ได้ไม่นาน บางคนบอกว่าเจอผีบ้างแหละ บางคนก็ว่า ได้ยินเสียงคน กำลังร่วมรักกันบ้างแหละ เหมือนคราวก่อนหน้านี้ ล่าสุดที่เธอจะมาเช่าอยู่นะ มีผู้หญิงสองคนเป็เพื่อนรักกันขณะที่อีกคนกำลังหลับแต่ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะอะไรรู้มั้ย?"
"เพราะอะไรหรือ?" นามีสงสัยอยากรู้ขึ้นมาทันที
"เพื่อนคนที่นอนหลับนะได้ยินเสียงเพื่อนของตัวเองกำลังร่วมรักกับใครก็ไม่รู้นะสิ! เสียงร้องครางออกมาอย่างเร่าร้อนเลยนะ ตอนแรกนะก็คิดว่าหูฝาดแต่มันไม่ใช่เพราะร้องเหมือนคนกำลังมีความสุข ประมาณถูกกระแทกแรงๆ นะแก เพื่อนของนางก็พยายามจะลืมตาดู แต่กลับลืมตาไม่ขึ้นเพราะเหมือนถูกผีอำไง ทำให้นางขยับตัวไม่ได้ ได้ยินแต่เสียงร่วมรักกัน แล้วไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะเสียงร่วมรักกันดังทุกวันเลย จนเพื่อนของเธอทนไม่ได้ต้องชวนกันย้ายออก เพราะอะไรรู้ไหม?" จุ๊กแจงเงียบไปเมื่อมองหน้านามี
"เพราะอะไรหรือ จุ๊กแจง" นามีถามขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะแสดงสีหน้าด้วยความกังวล จุ๊กแจงมองซ้ายมองขวาก่อนที่จะขยับใบหน้าไปกระซิบเบาตรงหน้านามีที่ตั้งใจฟัง
"ก็เพราะเพื่อนคนที่โดนเอานะ ซูบผอมมากข้าวปลาก็ไม่ยอมกิน เหม่อลอยนึกถึงแต่คนที่มาหลับนอนด้วยกับตัวเอง เหมือนเธอตอนนี้ไง " จุ๊กแจงกล่าว
นามีสะดุ้งใหน้าซีด ความรู้สึก ร้อนวูบด้วยความกลัวจนหน้าซีดลงไปยังตาตุ่มทันที และเธอเริ่มรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี มือไม้สั่นขึ้นมา
"ฉะฉันอยากจะย้าย ดีกว่า จุ๊กแจง"เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า " จุ๊กแจง หัวเราะลั่น จนตัวโยกเมื่อมองหน้านามีที่ตอนนี้หน้าซีดเผือด ด้วยความกลัว
"ฉันพูดเล่น ไม่มีสักหน่อย ผีที่ไหนมีฉันแค่อยากล้อเธอเล่นเท่านั้น ผีเผลอที่ไหนมี อันที่จริง ที่คนอยู่ไม่ได้นะ ก็เพราะค่าเช่าบ้านมันแพง แต่ตอนนี้คุณมินนี่ก็เลยปรับลดค่าเช่าลงน่ะ"
"ไม่มีจริงๆ หรือ เธอมันไม่ตลกนะ" นามียังคงมีความกังวล
"ไม่มี ผีที่ไหนมี อีกอย่างถึงมีเขาก็ไม่มายุ่งวุ่นวายกับเธอหรอก เอานะอย่าคิดมากฉันก็แค่ ล้อเธอเล่นนะขอโทษแล้วกันที่ทำให้ในะ"
"บ้าจริง ทำฉันใหมด" นามีกล่าวมองค้อนจุ๊กแจงที่ทำให้เขาใจหาย
เอาจริงๆ นะ คำพูดของจุ๊กแจงอาจจะแค่พูดเล่นไม่ได้มีอะไร แต่สำหรับเธอมันไม่ใช่เื่เล่นเลยสักนิด เพราะสิ่งที่เธอเจอนั่น ก็ไม่รู้ว่ามันคือความฝันหรือความจริง เธอเองก็ปักใจเชื่อไม่ได้อยู่ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอมันคืออะไรหรือว่าจะเป็ผีอำก็ไม่รู้ได้
"โทษทีนะอยากโกรธนะ แค่แกล้งเธอเล่นนะ สนุกดี เวลาเธอทำท่าใ " จุ๊กแจงยิ้ม
"ไม่ตลกเลยนะ" นามีค้อนเสียงใส่อย่างไม่ชอบใจ
"ไม่คิดว่าเธอจะหน้าเสียขนาดนั้น ดีนะ ที่คุณมินนี่ลดค่าเช่าบ้านลงมาเพราะแพงเกินไป ไม่มีใครอยากย้ายเข้าไปอยู่หรอก อ้อ นี้ฉันมีรูปให้เธอดูด้วยนะ ฉันไปค้นเจอในอินเทอร์เน็ตเมื่อกี้นี้ นี่ไง...รูปคุณอาชิน" จุ๊กแจงยื่นโทรศัพท์ให้นามีดู
นามีเอียงตัวเข้าไปดูอย่างรวดเร็ว เมื่อสายตาเธอเห็นรูปภาพนั้น เข้า เธอสะดุ้งตาลุกวาวขึ้นด้วยความใ เพราะคนในรูปนั้นเป็คน คนเดียวกันกับคนที่เธอมีอะไรกับเขาทุกคืน
"เขา"
นามีรีบถอยผละตัวเองออกจนมือถือ จนร่างของเธอเกือบหล่นลงไปกับพื้น แต่จุ๊กแจงรีบดึงแขนเธอคว้าเอาไว้ได้ทันเสียก่อน
"เป็อะไร นามี ทำไม ตัวสั่นแบบนั้นล่ะ นามี เธอเคยเห็นเขาหรือ ที่ไหน ไหนบอกไม่รู้จักไง"
"ปะ เปล่าๆ ฉันแค่ในะ ไม่มีอะไรหรอก" เธอตั้งสติได้รีบเปลี่ยนสีหน้าทันที เพราะเธอไม่อยากพูดมันออกมาให้จุ๊กแจงรู้
"อะไรกัน! บ้าชะมัด! มันคือเื่จริงหรือนี่ นี้ฉันมีอะไรกับผีงั้นรึหรือ" ขณะที่เธอคิด เธอเองก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาจนรับรู้ได้ถึงความเย็นะเืที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจยิ่ง