อีเรนากะพริบตาพลางมองไปรอบๆ
ฉันพูดกับเธอที่กำลังลืมตา
“อาการเป็ยังไงบ้าง”
ฉันที่กำลังอุ้มอีเรนาและซองชีวานที่กำลังเปิดประตูห้องรับรองในหอพักครู ต่างมองเธอโดยไม่พูดอะไร
“อะ…”
ทันใดนั้นใบหน้าของเธอพลันซีดเซียวพอเห็นดังนั้นฉันจึงรู้ได้ทันที อีเรนาตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะจบชีวิตตัวเอง
“เข้ามาสิ”
ฮัมกึนฮยองวางผ้าเช็ดตัวที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะพลางโบกมือเรียกพวกเราถ้าเขาใช้เครื่องเป่าร่างกายในห้องน้ำต้องเสียเวลาราวสามนาทีกว่าตัวจะแห้งคงเพราะไม่อยากให้เรารอจึงหยิบผ้าเช็ดตัวออกมาเช็ดข้างนอกแทน
ฉึบ
ฉันวางอีเรนาที่ถูกห่อด้วยผ้าห่มลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามฮัมกึนฮยองที่มองสลับไปมาระหว่างอีเรนาฉัน และซองชีวาน
“ผมแจ้งครูท่านอื่นกับพวกนักเรียนไปแล้วว่านี่เป็แค่การเล่นพิเรนทร์ของเด็กห้องศูนย์…ควรเล่ารายละเอียดให้คนอื่นฟังด้วยไหมครับ”
“อันดับแรก เธอเช็ดผมให้แห้งก่อน เดี๋ยวได้เป็หวัดกันพอดี”
“ได้ครับครู”
ฮัมกึนฮยองโยนผ้าขนหนูให้ซองชีวานที่เส้นผมเริ่มจับตัวเป็น้ำแข็งและเพื่อไม่เป็การรบกวนอีเรนา ฉันตัดสินใจกลับหอไปก่อน เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันจึงก้มหัวให้ฮัมกึนฮยองเพื่อบอกลาอย่างสุภาพ
“ขอตัวก่อนนะครับ”
“กลับดีๆ ล่ะโจอึยชิน ไว้คุยกันพรุ่งนี้”
ขณะฉันเตรียมออกจากห้องรับรองอีเรนาก็เหยียดแขนออกจากผ้าห่มมาจับฉัน
“หือ…”
แขนที่ผอมบางจนแทบจะเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกยื่นออกมาจับชายเสื้อนักเรียนของฉันอย่างอ่อนแรง
“อ๊ะ…ขอโทษ”
อีเรนาลังเลสักพักก่อนจะปล่อยมือดูเหมือนว่าเธอจะกลัว
หรือว่า…
สถานการณ์ของอีเรนา
พ่อแม่ของเธอ
งานประมูลห้วงฝันมายา
หลังจากคิดย้อนกลับไปทีละประเด็นในที่สุดฉันก็พบสิ่งที่อีเรนาหวาดกลัว
…กลัวผู้ใหญ่
บรรยากาศรอบตัวฮัมกึนฮยองเป็บรรยากาศของชายวัยสามสิบ
ส่วนซองชีวานแม้จะเป็แค่รุ่นพี่ แต่บรรยากาศก็ดูมีความเป็ผู้ใหญ่ในฐานะประธานสมาคมปีกธรณี
แต่กับฉันที่มีหุ่นสมส่วนและอยู่ในชุดนักเรียนคงทำให้เธอสบายใจได้มากกว่าอีกสองคนที่เหลือฉันตรึกตรองแล้วจึงเปลี่ยนใจอยู่ที่นี่ต่อ
“ครูฮัมกึนฮยอง ผมขออยู่ต่ออีกสักพักได้ไหมครับ”
“…อาฮะ”
ซองชีวานยืนพิงกำแพงเช็ดผมพลางมองสลับไปมาระหว่างฉันกับอีเรนาดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยากให้เด็กปีหนึ่งสองคนอยู่ที่นี่กันตามลำพัง
ฉันนั่งลงข้างอีเรนาเมื่อนั่งเรียบร้อยแล้ว เธอก็เอื้อมมือมาจับชายเสื้อของฉันอีกครั้ง
ทำไปโดยไม่รู้ตัว?
อยากคุยกับเรามากกว่าฮัมกึนฮยองสินะ
เมื่อฉันส่งสัญญาณผ่านสายตาไปหาฮัมกึนฮยองเขาััได้ถึงเจตนาของฉันจึงพยักหน้ารับ
“ขอถามได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น…หรือว่าวันนี้เธออยากกลับไปพักก่อน”
หากเค้นให้พูดออกมาเธอจะยิ่งต่อต้าน ฉันจึงถามอย่างรอบคอบ โดยเปิดช่องว่างให้เธอมีทางหนี
เราไม่รีบอยู่แล้ว
อีเรนาไม่ปริปากพูดอะไรอยู่พักใหญ่แต่ทั้งฮัมกึนฮยอง ซองชีวาน และฉัน ต่างไม่มีใครรบเร้าเพื่อไม่สร้างความกดดันโดยไม่จำเป็จึงไม่มีใครหันไปมองเธอ และอดทนรออย่างใจเย็น
“วันนี้พ่อแม่ของฉัน ถูกไล่ออกจากสมาคมเพลเยอร์ตลอดชีวิต…”
เกี่ยวกับพ่อแม่นี่เอง
ฮัมกึนฮยองเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นจึงปิดปากเงียบเพื่อซุกซ่อนสีหน้าแข็งกระด้าง
“ทั้งหมดเป็เพราะฉัน…เด็กอย่างฉันไม่ควรเกิดมา”
น้ำตาเริ่มคลอในดวงตาอีเรนา
“ทั้งหมดเป็เพราะฉัน…ฉันไม่มีค่าพอที่จะอยู่…”
คำพูดของอีเรนาค่อยๆหยุดลง เหลือเพียงเสียงสะอื้นที่อ่อนแรงลงเรื่อยๆ จนในที่สุดเธอก็ผล็อยหลับไปหลังจากส่งเธอให้ครูแนะแนวนักเรียนหญิงปีหนึ่งดูแลต่อแล้ว ฉันก็เดินออกจากหอพักครูด้วยความรู้สึกว่าการแกะมือผอมๆที่กุมชายเสื้อของฉันออกนั้นยากยิ่งกว่าการทำลายงานประมูลห้วงฝันมายาทิ้งเสียอีก
เนื่องจากซองชีวานต้องกลับไปรายงานความคืบหน้าให้สมาคมปีกธรณีรับรู้เขาจึงออกเดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้วปล่อยให้การไปส่งฉันที่หอพักเด็กปีหนึ่งเป็หน้าที่ของฮัมกึนฮยอง
“เกตห้วงฝันมายา…สินะ?”
ฮัมกึนฮยองหยุดเดินแล้วมองมาทางฉัน
“พักหลังมานี้มีแต่กลุ่มเพลเยอร์ที่เกี่ยวข้องกับเกตห้วงฝันมายาเท่านั้นที่ถูกสมาคมเพลเยอร์เพิกถอนใบอนุญาตถาวร”
เดิมทีอีเรนาไม่ได้อยู่ห้องศูนย์แต่ต้องย้ายมาห้องศูนย์กะทันหันคงเพราะเื่เกตห้วงฝันมายา
ฮัมกึนฮยองพูดต่อเสียงขรึม
“แต่อีเรนาไม่มีรอยประทับของเหรียญซิลด์เลนเที่ยมที่จอมโจรปริศนาแห่งผาแดงทิ้งไว้บนฝ่ามือผู้ร่วมงานและเธอก็ให้ความร่วมมือกับตำรวจเป็อย่างดี…คงเพราะผู้ปกครองมีส่วนเกี่ยวข้องโรงเรียนจึงตัดสินใจให้เธอเรียนห้องศูนย์”
ในเวลานี้เกตห้วงฝันมายาคือเื่อื้อฉาวที่โด่งดังที่สุดในโลกเพลเยอร์ แม้อีเรนาจะไม่มีความผิดแต่ถ้ามีข้อมูลรั่วไหลออกไป เธอก็คงตกเป็จำเลยสังคมร่วมกับพ่อแม่ฉันจึงพอจะเดาได้ว่า ฮัมกึนฮยองกังวลเื่ใดอยู่
“ผมเชื่อว่าอีเรนาไม่ได้ทำอะไรผิด”
“…นั่นสินะ”
เมื่อได้ยินคำพูดของฉันฮัมกึนฮยองก็เผยสีหน้าโล่งใจ พลางยิ้มออกมาเป็ครั้งแรกของวัน
“โจอึยชิน วันนี้เธอช่วยชีวิตอีเรนาไว้”
แม้รอบตัวฮัมกึนฮยองจะมีบรรยากาศที่แข็งกร้าวแต่ถ้าเขายิ้ม เขาจะดูเหมือนครูทั่วๆ ไปที่อยากช่วยเหลือนักเรียน
“ถ้าอีเรนาตกไปถึงชั้นหนึ่ง ต่อให้ไม่ตาย ก็คงเ็ปยิ่งกว่าตาย…และเธอก็จะคิดว่า นั่นคือบทลงโทษที่เหมาะสมกับตัวเองแล้ว”
ฮัมกึนฮยองตบบ่าฉัน
“ทำได้ดีมาก อึยชิน”
เพราะกว่าพวกเราจะถึงหอพักก็ดึกมากแล้วพอส่งฉันถึงที่หมายเรียบร้อย ฮัมกึนฮยองจึงรีบกลับทันที
ในที่สุดก็ได้เวลาอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนเสียทีแต่ฉันก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเปล่งแสงอยู่ตรงมุมห้องนั่งเล่นในห้องตัวเองเสียก่อน
นี่มัน…
ริบบิ้นสีทองที่เป็เครื่องประดับผมของอีเรนา
หลุดมาตอนไหน?
ฉันบรรจงหยิบริบบิ้นเพื่อไม่ให้เกิดรอยยับริบบิ้นที่ถูกวางไว้บนพื้นค่อนข้างนานจึงเริ่มจับตัวเย็นเป็น้ำแข็ง
พ่อแม่ของอีเรนา…
ยังมีงานให้ทำสินะ
ฉันนึกอะไรดีๆออกแล้ว
เช้าวันนี้ฉันยังคงวิ่งเหยาะๆ ไปตามเส้นทางเลียบูเาปีก์เพื่อฝึกร่างกายไปพร้อมกับตามหาเ้าก้อนสำลี
ถึงจะบอกว่าวิ่งเหยาะๆแต่สำหรับเพลเยอร์มันคือการวิ่งที่ทำความเร็วได้มากกว่าการวิ่งเต็มฝีเท้าของคนปกติเสียอีก
ไม่มีใครออกมาวิ่งข้างนอกเลยหรือไง…หรือเพราะอากาศหนาว?
บนถนนมีแค่ฉันคนเดียว
ในขณะที่กำลังจะขึ้นเขาฉันก็เหลือบไปเห็นเด็กหอที่เลือกเข้าร่วมหลักสูตร ‘การฝึกอึนกวัง’กำลังยืนตั้งแถวจากระยะไกลนั่นคือหลักสูตรฝึกฝนเพลเยอร์ซึ่งมีไว้ช่วยพัฒนาศักยภาพของบรรดานักเรียนซึ่งสามารถเลือกเข้าร่วมหรือไม่เข้าร่วมได้อย่างอิสระ เพราะเด็กๆ สามารถเลือกปรับแต่งเวลาพักเพื่อฝึกฝนด้วยตัวเองได้ตามใจชอบหรือจะฝึกร่วมกับเพื่อนๆ ตามโปรแกรมที่เคร่งครัดและตายตัวก็ย่อมได้ เพราะโรงเรียนม.ปลายอึนกวังมอบสิทธิ์ในการเลือกให้กับนักเรียนอย่างเต็มที่รวมไปถึงอนุญาตให้เข้าร่วมหรือถอนตัวกลางคัน
ฉันเลือกฝึกด้วยตัวเองเพราะ้าอิสระทางด้านเวลา
แบบนี้จะเคลื่อนไหวสะดวกกว่า
ย้อนกลับไปตอนที่เพิ่งมาถึงโลกนี้ค่าศักยภาพโดยรวมของฉันคือเลเวล 10
ผ่านไปประมาณสามเดือนตอนนี้คือเลเวล 13
โดยเฉลี่ยแล้วค่าศักยภาพโดยรวมของเด็กปีหนึ่งจะอยู่ระหว่างเลเวล 10 ถึงเลเวล 20 ใน่เพิ่งเปิดเทอมแบบนี้ค่าสถานะของฉันจึงถือว่าอยู่ในระดับกลางๆ ของปีหนึ่ง
ถึงเราจะไม่มีความจำเป็ต้องฝึกร่างกายเพราะเอกลักษณ์ของวิถีแห่งเพลเยอร์ก็เถอะ
ถ้าใช้แสงประทับค่าศักยภาพโดยรวมจะเปลี่ยนไปตามตัวละครที่เลือกยิ่งเลือกตัวละครที่มีค่าสถานะสูงเท่าไร เพดานความเสียหายที่สร้างได้ก็จะเพิ่มขึ้นตามจึงไม่จำเป็ต้องใส่ใจกับค่าสถานะของตัวเองมากนัก
แต่ก็ควรเพิ่มไพ่ในมือให้มากที่สุด
เมื่อเทียบแสงประทับของฉันกับของคนอื่นแล้วมันค่อนข้างโดดเด่น เมื่อวานฉันอาจประสบความสำเร็จในการควบคุมมันจนสามารถใช้พลังได้โดยไม่เปลี่ยนรูปลักษณ์ แต่ถ้าเป็ไปได้ ฉันก็ไม่อยากใช้วิถีแห่งเพลเยอร์ต่อหน้าใคร
ถ้ายูซังฮุนรู้ว่าเราคือจอมโจรปริศนาแห่งผาแดงคงถูกหมอนั่นตามล้อไปเป็สิบปี
จอมโจรปริศนาแห่งผาแดง…ฉายาที่ไม่ว่าจะได้ยินสักกี่ครั้งก็รู้สึกขนลุกจนแขนขาจะหดเกร็งให้ได้เสียทุกที
ไม่ว่าอย่างไรก็จะให้คนอื่นรู้ไม่ได้
ชักอยากเห็นหน้านักข่าวต้นเื่ที่ตั้งฉายาจอมโจรปริศนาแห่งผาแดงให้แล้วสิ
แล้วตั้งฉายาที่ชวนอับอายพอๆกันให้ซะเลย
“เ้าก้อนสำลี~ อยู่ไหม”วันนี้การค้นหาเ้าก้อนสำลียังคงไม่เป็ผล
เสียงเตือนหมดเวลาฝึกดังขึ้นจากดีไวซ์ฉันจึงมุ่งหน้ากลับหอพัก เพื่อเตรียมตัวเข้าเรียน
คาบแรกเริ่มเก้าโมงแต่ก่อนเข้าเรียนคาบแรกตอนแปดโมงครึ่งจะเป็โฮมรูม
ฉันมาถึงห้องเรียนแปดโมงตรงก่อนที่จะพบว่ามีนักเรียนห้องศูนย์หนึ่งคนไม่รวมฉันมาถึงก่อนแล้ว
“อรุณสวัสดิ์!”
คิมยูรีหนึ่งในตัวละครเล่นได้เป็ฝ่ายทักทายฉันก่อน
“อาฮะ…อรุณสวัสดิ์”
หลังจากฉันทักทายกลับคิมยูรีก็ลุกจากที่นั่ง แล้วเดินมาหาทันทีเธอสูงกว่าค่าเฉลี่ยเด็กผู้หญิงในวัยเดียวกันพอสมควรจึงดูโดดเด่นทุกครั้งที่นั่งและยืน
ในภาพประกอบอย่างเป็ทางการของเกมคิมยูรีจะถูกวาดพร้อมกับดอกแมกโนเลียเสมอ ซึ่งฉันก็คิดว่าเข้ากับเธอดี
[เรียกดูข้อมูลตัวละคร ‘คิมยูรี’]
[ชื่อ : คิมยูรี]
[ฉายา : หัวหน้าห้องปีหนึ่ง ห้องศูนย์ โรงเรียนม.ปลายอึนกวัง]
[พรคุ้มครอง : คำแนะนำจากบรรพตระกูลนิรนาม ‘จงกล้าหาญให้มากขึ้น’]
[แสงประทับ : (ถูกผนึก)]
[สถานะ : ปกติ]
[ค่าศักยภาพโดยรวม : Lv.15]
[สกิล]
[ฟันดาบ Lv.4]
[รับรู้อันตราย Lv.2]
[สปรินเตอร์ Lv.2]
…
…
…
หลังจากตรวจสอบข้อมูลตัวละครดูเหมือนว่าแสงประทับของคิมยูรีจะถูกผนึกไว้
ในเกมก็เหมือนกัน
คิมยูรีในวัยสิบเจ็ดปีต้องเผชิญความตื่นตระหนกเมื่อได้รับแสงประทับเป็ครั้งแรกเธอหวาดกลัวแสงประทับของตัวเองถึงขั้นที่เป็ฝ่ายเสนอตัวเรียนในห้องศูนย์พร้อมกับฝากให้สมาคมเพลเยอร์ช่วยผนึกแสงประทับของตนไว้และคอยแวะเวียนไปเสริมผนึกอย่างสม่ำเสมอ
เธอตายไปโดยที่แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างอันดาอินก็ไม่รู้ความลับนั้น
กล่าวคือคิมยูรีไม่สามารถเอาชนะความกลัวที่มีต่อแสงประทับของตนได้ไปจนวันตาย
“ฉันคิมยูรี ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!”
“โจอึยชิน ฝากตัวเช่นกัน”
แม้ว่าเราจะติดป้ายชื่อและรู้จักชื่อกันอยู่แล้วแต่ก็ยังคงทักทายตามมารยาท
“อึยชินยังจำการเลือกหัวหน้าห้องกับรองหัวหน้าเมื่อวานได้ไหมดูเหมือนว่าฉันคงต้องเป็หัวหน้าห้องแล้วล่ะ แต่ฮันอีบอกว่าเธอไม่อยากมีตำแหน่งน่ะฉันเลยจะให้นายหรือจีโฮเป็รองหัวหน้าแทน หรือถ้านายอยากเป็หัวหน้าห้องก็ได้นะ”
เนื่องจากเด็กคนอื่นไม่เข้าเรียนจึงถามใครไม่ได้แล้ว
คิมยูรีพูดกับฉันอย่างสุภาพตามประสาคนเพิ่งรู้จักกัน
ดูจากคำพูดคำจาที่ฉะฉานคล่องแคล่วสมัยม.ต้นเธอคงเคยมีตำแหน่งมาก่อนถ้าไม่ใช่หัวหน้าห้องก็ต้องเป็ประธานนักเรียนม.ต้น
หากคำนึงถึงอนาคตเราควรก็มีตำแหน่งเหมือนกัน
คงจะดีไม่น้อยถ้ามีคิมยูรีเป็พาร์ตเนอร์เพราะเธอจัดการห้องเรียนได้ดี
“ฮวังจีโฮเองก็คงไม่อยากมีตำแหน่งเหมือนกัน ฉันจะเป็รองหัวหน้าห้องให้เอง”
นั่นไม่ใช่เื่โกหก
ฮวังจีโฮไม่สิ ฮวังมยองโฮ หรืออะไรก็ช่างแต่เสือเหลืองนั่นดูจะเบื่อหน่ายกับตำแหน่งประธานใหญ่
“จริงเหรอ ดีจัง! มาช่วยกันทำให้เป็ปีนี้เป็ปีที่ดีกันเถอะ!”
คิมยูรีกล่าวเสียงใส
เพราะห้องศูนย์เต็มไปด้วยพวกประหลาดเธอคงกังวลว่าอาจจะไม่มีใครยอมเป็รองหัวหน้า
“อึยชิน บอกดีไวซ์โค้ดมาหน่อย”
“อ่า…ฉันขอของเธอด้วย”
นับแต่นี้ไปพวกเราคือหัวหน้าห้องและรองฯ อย่างน้อยก็ควรมีช่องทางติดต่อกันไว้เพื่อความสะดวกฉันคิดขณะกางโฮโลแกรมออกเพื่อแลกรหัสดีไวซ์พลางคุยกันไปเรื่อยๆ เพื่อรอให้ถึงโฮมรูม
“อึยชิน นายคือซูเปอร์โนว่าไร้นามใช่ไหม ไม่คิดว่าจะมาอยู่ห้องศูนย์”
“ก็…หลายๆ เหตุผลน่ะ”
ฉันเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันจะบอกว่าถูกบังคับกลายๆ จากการทำสัญญากับเสือเหลืองก็กระไรอยู่
ดูจากผลลัพธ์นี่ถือเป็ก้าวที่ไม่เลว
ห้องศูนย์ตั้งอยู่ใกล้กับห้องหนึ่งและห้องสองที่มีตัวละครหลักเรียนอยู่และในห้องศูนย์ที่ฉันอยู่ก็ยังมีตัวละครอีกมากที่ฉัน้าช่วยเหลือและที่สำคัญที่สุด เมื่อพิจารณาจากบรรยากาศของโรงเรียนม.ปลายอึนกวังแล้วไม่ว่าฉันจะทำอะไรพิเรนทร์ที่หลุดจากกรอบของนักเรียนปกติไปบ้างก็สามารถปล่อยผ่านได้โดยไม่ต้องกังวล เพราะที่นี่มีวลี ‘พวกห้องศูนย์เอาอีกแล้ว’
“ห้องศูนย์เป็ห้องที่ดีมาก ห้องอื่นมีนักเรียนห้าสิบคนแต่ห้องเรามีไม่ถึงยี่สิบ สามารถติดต่อครูประจำชั้นได้ง่ายแถมพื้นที่ในห้องก็กว้างเหลือเฟือ”
ดูท่าคิมยูรีจะชอบห้องศูนย์จริงๆ
“เห็นตารางเรียนหรือยัง คาบเช้าวันนี้คือวิชา ‘ฝึกซ้อมการต่อสู้สำหรับเพลเยอร์1’ เป็คาบเรียนรวมน่ะ”
ฝึกซ้อมการต่อสู้สำหรับเพลเยอร์1 คาบเรียนแรกของวันนี้เป็อีเวนต์ที่ค่อนข้างสำคัญในเกม
คิมยูรีเล่าต่อ
“เพราะห้องเราคนน้อย ก็เลยต้องเรียนร่วมกับห้องหนึ่งและห้องสอง”
ปีหนึ่งห้องหนึ่งและปีหนึ่งห้องสองคือห้องของคู่พระนางในเกมจูซูฮยอกกับอันดาอินเรียกได้ว่าฉันได้เจอกับตัวเอกของโลกฝั่งนี้ั้แ่คาบเรียนแรกเลยทีเดียว
1K
