High Human

พวกเขามาถึงสหพันธ์หลังจากผ่านไป 2 วัน ยานบัญชาการลำใหม่ที่ดูสวยหรูของมนุษย์ทำเอาคนจากเผ่าอื่นอิจฉา นี่เป็นยานบัญชาการที่ดีที่สุดในตอนนี้ไม่ว่าใครก็ตามจะต้องรู้สึกอยากได้มันมาครอบครอง

ทุกคนไปรวมตัวกันที่ลานกว้าง ชีวิตกว่าหมื่นชีวิตมารวมตัวกันที่นี่ เผ่าพันธุ์แต่ละเผ่าส่งตัวแทน 100 คนมาไม่ขาดไม่เกิน พวกเขาอยู่ในเผ่าของตัวเองและอยู่ห่างจากเผ่าพันธุ์อื่นๆจนสามารถมองเห็นชัดเจน

โจนำคนของตัวเองไปยังพื้นที่โล่ง พวกมายด์รู้สึกประหม่าเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นทุกเผ่าพันธุ์มารวมตัวกัน

สงครามเสมือนเป็นงานประลองที่ยิ่งใหญ่และเป็นตัวกำหนดชะตากรรมของเผ่าพันธุ์นั้นๆว่าจะเติบโตขึ้นหรือไม่ เผ่าพันธุ์ที่ได้ครอบครองดาวทรัพยากรครั้งก่อนมีความได้เปรียบเพราะพวกเขาได้เติบโตขึ้นจากการใช้ทรัพยากรเหล่านั้น อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่แค่เรื่องความแข็งแกร่งเข้ามาเกี่ยวข้องเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีเรื่องของแผนการรบ หากผู้นำฉลาดและมีไหวพริบก็จะมีโอกาสครอบครองหนึ่งในดาวทรัพยากร 

ที่นี่ในสหพันธ์ไม่มีใครโง่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทุกคนมองเผ่าพันธุ์อื่นราวกับมองศัตรูตัวฉกาจ แตกต่างจากกลุ่มของมนุษย์ที่ดูสบายๆ 

ที่พวกเขาดูไม่ตึงเครียดนั้นก็เพราะพวกเขายังไม่รู้ว่าการต่อสู้มันรุนแรงแค่ไหน ต่อให้เป็นในเสมือนจริงมันก็ยังคงรุนแรงไม่ต่างไปจากของจริงเพียงแค่ไม่มีการตายจริงก็เท่านั้น

หลังจากทุกคนมากันครบ พลเอกไซน๊อตก็ก้าวขึ้นไปบนแท่นสูงพลางมองไปรอบๆและกล่าวขึ้นมาว่า “พวกเราสหพันธ์ได้ก่อตั้งมาเป็นเวลานาน ต่อสู้กับศัตรูจนมาถึงทุกวันนี้ เวลาไม่เคยปราณีใครได้เห็นเพื่อนร่วมรบค่อยๆจากไปทีละคน…แต่พวกเราก็ไม่เคยยอมแพ้และต่อสู้เรื่อยมา ดาวทรัพยากรทั้งหลายเป็นสมบัติของสหพันธ์หรือจะพูดให้ถูกคือเป็นของทุกเผ่าพันธุ์ แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะแบ่งให้ทุกเผ่าพันธุ์ สงครามเสมือนจึงเกิดขึ้น ผมอยากให้พวกคุณจดจำเอาไว้ว่าในสงครามเสมือนพวกคุณเป็นศัตรูกัน แต่เมื่อสงครามเสมือนจบลงจะต้องไม่มีใครเป็นศัตรูกัน ความยุติธรรม ความเท่าเทียมมันไม่เคยมีอยู่จริงแต่สหพันธ์ก็พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อให้เข้าใกล้ความยุติธรรมและความเท่าเทียม และสุดท้ายนี้จงอย่ามองคนในสหพันธ์เป็นศัตรู ผมขอให้พวกคุณทุกคนโชคดี” 

ไซน๊อตกล่าวจบก็เดินลงจากแท่นและเดินจากไป

ทุกครั้งที่มีสงครามเสมือนเกิดขึ้น ผู้นำจะต้องขึ้นมาพูดให้กำลังใจและเตือนสติทุกคน สิ่งที่ไซน๊อตพูดนั้นเป็นความจริง ความยุติธรรมและความเท่าเทียมไม่เคยมีอยู่จริง เพราะแม้แต่ดาวทรัพยากรที่มีมันก็ไม่เพียงพอต่อทุกเผ่าพันธุ์และเพื่อความสบายใจของทุกฝ่ายสงครามเสมือนจึงเกิดขึ้นมาตั้งแต่ยุคแรกๆ 

ถึงแม้ว่าสหพันธ์พยายามให้ความเท่าเทียมแก่ทุกเผ่าพันธุ์แต่มันก็ยาก คำพูดนั้นง่ายแต่การทำให้เกิดขึ้นจริงนั้นยาก

โจหันกลับไปหาทุกคนในกลุ่ม

“ไม่ต้องเครียดกันมากนัก ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่ที่บ้าน” โจกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เสียงของโจไม่ได้เบาแต่ก็ไม่ได้ดัง ทว่าตอนนี้ทุกคนยังคงเงียบอยู่จึงทำให้เสียงของเขาดังไปทั่ว 

ทุกคนพากันสบถในใจ ให้ทำตัวตามสบายในสงครามเสมือนเนี่ยนะ? คงไม่มีใครกล้าพูดเหมือนอย่างโจแน่นอน พวกเขารู้จักชายหนุ่มคนนี้ดี เป็นพวกมุทะลุ ไม่สนใจใครหน้าไหน แต่สิ่งที่พวกเขาปฏิเสธไม่ได้เลยคือความแข็งแกร่งของชายหนุ่มนั้นเป็นของจริง

พวกเขารู้ดีว่าโจมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับนายพลมานานแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นเขาตัวคนเดียว เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังไม่ถึงยุคท่องอวกาศเลยด้วยซ้ำ ทำให้เขาไม่มีกองทัพเป็นของตัวเองและต้องต่อสู้คนเดียวเรื่อยมา ด้วยเหตุผลนี้จึงทำให้เขาติดอยู่ยศพันเอกเพราะทุกคนไม่ให้การยอมรับหากไม่มีกองทัพเป็นของตัวเอง

อย่างไรก็ตามตอนนี้ชายหนุ่มมีกองทัพเป็นของตัวเองเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่มีประกาศเลื่อนยศให้กับเขา ทุกคนเข้าใจดีว่ามนุษย์เพิ่งท่องอวกาศได้ประมาณ 2 ซี๊ก คงต้องรอเวลาอีกหน่อย พลเอกไซน๊อตคงจะเลื่อนขั้นให้เขา

“หัวหน้าครับ…ข้างในสงครามเสมือนเป็นยังไงเหรอครับ?” ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้

“ไม่รู้เหมือนกัน ผมยังไม่เคยเข้าร่วมสงครามเสมือนเลย” โจตอบไปตามความจริง

เขาเพิ่งอายุเท่าไรเอง อายุไม่ต่างไปจากทุกคนในกลุ่มเลยและสงครามเสมือนมีทุกๆ 20 ปี เมื่อ 20 ปีที่แล้วเขามีอายุประมาณ 20 อย่างไรก็ตามเขาก็ยังไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมอยู่ดีเพราะเขาเป็นมนุษย์และเผ่าพันธุ์มนุษย์ยังไม่ได้เข้าร่วมสหพันธ์ 

ได้ยินคำตอบของโจ ทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจ

มายด์กล่าวถามขึ้น “หัวหน้าไม่ต้องไปเข้าร่วมกับเผ่าพันธุ์ตัวเองเหรอคะ?”

“เข้าร่วมอยู่นี่ไง” โจตอบ

“เอ่อ…” ทุกคนเต็มไปด้วยความสับสน เข้าร่วมอยู่นี่ไงหมายความว่ายังไงกัน? หรือจะบอกว่าหัวหน้าของพวกเขาเป็นมนุษย์งั้นเหรอ? พอมองดีๆแล้วหัวหน้าก็มีทุกอย่างเหมือนมนุษย์นี่ แต่ที่ได้ยินมาหัวหน้าโจอยู่ในสหพันธ์มาตั้งนานก่อนที่พวกเขาจะมาซะอีก…สรุปแล้วมันยังไงกันแน่?

โดยไม่ปล่อยให้ทุกคนคิดอะไรต่อไปโจปรบมือดึงความสนใจของทุกคนแล้วพูดขึ้นว่า “ห้องเสมือนของพวกเราอยู่ที่เขต 81 ไปกันเถอะ” พูดจบเขาก็เดินนำ

ทุกคนเดินตามโจไปด้วยความสับสนกับความคิดก่อนหน้า

โจพยายามบอกใบ้ให้พวกเขาแต่ก็ไม่อาจบอกตรงๆได้เพราะข้อตกลงของเขากับไซน๊อต เนื่องจากกลัวจะเกิดปัญหาขึ้นหากพวกเขารู้ว่าโจเป็นมนุษย์และถูกลักพาตัวมาที่นี่ โจเข้าใจความคิดของไซน๊อตว่าไม่ต้องการให้เกิดความบาดหมางระหว่างมนุษย์และสหพันธ์ 

อย่างไรก็ตามโจก็ได้พยายามบอกใบ้แก่พวกเขาและคอยเฝ้าดูว่าพวกเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร 

เขต 81 เป็นหนึ่งในเขตต่างๆในสหพันธ์ สหพันธ์มีรูปร่างภายนอกเหมือนกับลูกบาศก์แต่ขนาดของมันใหญ่มาก สามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตได้เป็นร้อยล้านเลยทีเดียว 

โจนำทุกคนมาถึงที่แห่งหนึ่ง มันเป็นเหมือนหลอดแก้วขนาดใหญ่และยาว ตรงทางเข้ามีแคปซูลอยู่ด้านในหลอดแก้ว สิ่งนี้มีไว้ใช้สำหรับเดินทางไปยังเขตต่างๆในสหพันธ์

แคปซูลมีขนาดใหญ่พอที่จะบรรจุคนได้ 200-250 คน ด้วยจำนวน 100 คนมันยังมีที่ว่างเหลืออีกเกินครึ่ง 

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมายด์ได้เดินทางไปเขตอื่น เพราะส่วนใหญ่แล้วพวกเขาอยู่แต่ในเขตหลักที่เป็นทางเข้าออกของสหพันธ์และเป็นที่ตั้งของเขตทหาร

โจเดินเข้าไปใกล้จอสัมผัสที่อยู่ในแคปซูล เขาจิ้มไปยังจุดวงกลมที่มีชื่อเขียนเอาไว้ว่า ‘เขต 81’ จากนั้นประตูทางเข้าก็ปิดลงพร้อมกับเสียง หวูบและแคปซูลก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปตามหลอดแก้ว