ระบบบรรพบุรุษหลังโลกาวินาศ 7 เข้าฝัน
“นี่เป็ข้อมูลที่เป็ประโยชน์ต่อข้าจริงๆ ขอบคุณท่านมากท่านแอนวาสที่ช่วยเป็ธุระให้”
มาคัสโค้งตัวให้พ่อค้าอ้วนจนตัวท่อนบนแทบจะขนานกับพื้นโลก เป็การแสดงความขอบคุณด้วยใจจริง
เื่ราวมันก็ผ่านมาสองปีแล้ว แต่แอนวาสยังคงกระตุ้นเตือนให้คนของเขาตรวจสอบอยู่เรื่อยๆ และผลของการกระทำนั้นก็ทำให้เขาได้รับเบาะแสกลับมาจริงๆ
“ไม่เป็ไรๆ ข้าแค่ช่วยเหลือเพื่อนพ้องเท่านั้น เราคนกันเองทั้งนั้นทำธุรกิจมาด้วยกันก็นาน ความเดือดเนื้อร้อนใจของท่านย่อมเป็ภาระของข้าด้วยเช่นกัน”
แอนวาสแย้มยิ้มออกมา ตาหยีจนแทบมองไม่เห็นตาดำ
ก่อนจะเปลี่ยนกลับเป็ใบหน้าจริงจังอีกครั้ง
“แต่ท่านควรระวังเอาไว้ด้วย บริเวณหุบเขาแถวนั้นมีกองกำลังซ่องสุมอยู่หลายกลุ่ม บางกลุ่มก็เป็โจรผู้ร้าย บางกลุ่มก็เป็กลุ่มของผู้มีอิทธิพลที่ไม่รู้ว่าไปทำอะไรกันที่นั่น”
“หากแคนซัสลูกชายท่านไม่ได้อยู่ภายในนั้นก็แล้วไป แต่ถ้าอยู่แถวนั้นแล้วล่ะก็ เื่ราวอาจไม่ง่ายดายนัก”
พ่อค้าอ้วนเอ่ยเตือนเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนมาพูดคุยกับคาเบโร่เื่ธุรกิจสมุนไพร หลังจากพูดคุยกันสักระยะ แอนวาสก็ขอตัวกลับก่อนเพราะมีธุระต้องไปทำ ที่มาตระกูลพีไรซ์ในครั้งนี้แค่มาแจ้งข่าวเท่านั้น
ในตอนที่แอนวาสกลับไป คาคัสก็หันมาทางมาคัส
“ท่านพ่อ.....”
คาคัสเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เงียบไป
มาคัสหันไปมองลูกชายของตน
“ข้ารู้ว่าเ้าร้อนใจไม่น้อย แต่เื่นี้สำคัญมาก พวกเราต้องวางแผนให้ดี”
“พรุ่งนี้.....พรุ่งนี้ยามสาย ให้เรียกเหล่าผู้าุโและสมาชิกตระกูลส่วนใหญ่มาประชุมร่วมกัน”
มาคัสหันไปมองที่เมลิก เมลิกเองเห็นสายตาที่มองมาจึงพยักหน้าให้ เป็เชิงว่ารับรู้
คนทั้งสี่ต่างก็แยกย้ายกลับไปยังห้องของตัวเองด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
[ระบบตรวจพบสถานการณ์เร่งด่วนภายในตระกูล สร้างภารกิจอัตโนมัติ]
[ภารกิจช่วยเหลือสมาชิกตระกูลผู้สาบสูญ โปรดเร่งช่วยเหลือสมาชิกตระกูล 'แคนซัส' ให้กลับมาตระกูลอย่างปลอดภัย ระยะเวลาในการทำภารกิจ 7 วัน]
หลังจากภารกิจในครั้งนี้ถูกประกาศออกมา ก็มีตัวนับเวลาถอยหลัง ที่คอยลดเวลาลงเรื่อยๆ มีเวลาผ่านไป
ร่างิญญาเบิกตากว้าง ไม่คาดคิดว่าจะได้รับภารกิจอย่างกะทันหันเช่นนี้
ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่เกิดเื่ราวกับตระกูล ระบบจะสร้างภารกิจให้เขาคอยไปแก้ไขเสมอ
ร่างิญญาที่ลอยละล่องอยู่เลือกที่จะเดินตามหัวหน้าตระกูลไป ภายในใจก็ได้แต่คิดถึงเื่ราวที่ได้ฟังมา และภารกิจที่ระบบมอบให้
ระบบก็ไม่ได้แจ้งข้อมูลสถานะของแคนซัสขึ้นมาด้วยั้แ่แรก ในประวัติส่วนตัวของมาคัสเองก็มีบอกเื่นี้เอาไว้อย่างคร่าวๆ เท่านั้น จินผู้ที่มีระบบบรรพบุรุษอยู่กับตัวจึงไม่ได้ทราบเื่การหายตัวไปของสมาชิกตระกูลมากนัก
แต่ตอนนี้สิ่งที่เขาทำได้คือการเสริมแกร่งให้กับตระกูล ให้พอที่จะจัดการสะสางปัญหาต่างๆ ได้ในเวลาอันจำกัด
ตัวเขาเองไม่แน่ใจว่าสิ่งที่รออยู่มันอันตรายมากแค่ไหน แต่ดูจากท่าทางของแอนวาส พ่อค้าอ้วนแล้วนั้น ตระกูลของเขาคงไม่สามารถรับมือกับมันได้ง่ายๆ แน่
แต่ถ้าตระกูลของเขามีอเวกที่ระดับสูงกว่านี้ มีอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้ แล้วก็มีสิ่งที่รับประกันความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอีกเล่า?
ร่างิญญาได้แต่คิดขณะที่เดินตามหัวหน้าตระกูลไป
ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ จะต้องเป็มาคัสนี่แหละที่เป็ตัวแปรสำคัญ ในบรรดาอเวกระดับที่สี่ภายในตระกูล มาคัสอยู่ในระดับนี้มายาวนานที่สุด อีกเพียงนิดเดียวก็จะข้ามผ่านได้แล้ว
หากได้เปลี่ยนวิธีการฝึกฝนเสียใหม่ ประกอบกับมีตัวเขาที่มีประสบการณ์คอยกำกับอยู่เคียงข้าง การเลื่อนระดับจะต้องเป็ไปอย่างราบรื่นเป็แน่
สายตาที่มองไปยังร่างของมาคัสเปลี่ยนเป็มุ่งมั่น เขาตั้งใจแล้วที่จะใช้ยันต์เข้าฝันกับมาคัสในคืนนี้ หวังว่ามันน่าจะเพียงพอให้ถ่ายทอดวิชาที่เพิ่งได้มานั้นให้กับมาคัส
ด้วยพลังของระบบ เพียงแค่เปิดใช้งานวิชาบ่มเพาะระดับกลาง'พยัคฆ์เมฆา' เขาก็สามารถเข้าใจทุกซอกทุกมุมของวิชาได้อย่างทะลุรอดปลอดโปร่ง เรียกว่าเชี่ยวชาญในการฝึกฝนรูปแบบนี้อย่างถ่องแท้ เพียงแต่ไม่มีกายเนื้อให้ฝึกฝนบ่มเพาะได้ก็เท่านั้น
แต่ไม่ใช่กับเหล่าสมาชิกตระกูล พวกเขายังมีชีวิต พวกเขายังสามารถใช้มันได้ เมื่อเทียบกับวิธีการฝึกฝนขยะที่เหล่าลูกหลานใช้กันอยู่ในปัจจุบัน วิชาบ่มเพาะพยัคฆ์เมฆาเหมือนเป็ทางเดินที่นำพาสู่์
ทุกย่างก้าวจะต้องเห็นผลอันน่าอัศจรรย์ใจ
ร่างโปร่งใสลอบคิดในใจ คาดหวังว่าสิ่งนี้จะต้องช่วยเหลือให้ทุกสิ่งเป็ไปได้ด้วยดีอย่างแน่นอน
หวังว่านะ...
เวลาค่อยๆ ผ่านไป
ยามราตรีย่างกรายมาเยือน
ดวงิญญาบรรพบุรุษต้านแรงดึงดูดจากศาลบรรพชน ตรงดิ่งมายังห้องของหัวหน้าตระกูลพีไรซ์คนปัจจุบัน
ท้องฟ้ามืดลงแล้ว แต่ดูเหมือนว่าหัวหน้าตระกูลจะมีเื่ให้คิดมากมาย จึงยังคงเดินไปเดินมาไม่อาจหลับได้ลง
ดวงิญญาชายหนุ่มรออย่างใจเย็น เฝ้ามองทายาทที่อายุมากกว่าตัวเขาตอนยังมีชีวิตอยู่เดินกลับไปกลับมาอยู่ในห้อง
เวลาล่วงเลยไปเป็ชั่วโมง กว่ามาคัสจะปิดไฟแล้วเข้านอน
เมื่อเห็นว่าร่างชายที่ตนเฝ้าดูอยู่หลับลงสู่ห้วงนิทราเรียบร้อย ร่างิญญาบรรพบุรุษอย่างจินก็หยิบยันต์แผ่นสีเหลืองออกมาจากคลังของระบบ
“เข้าฝัน!”
ร่างโปร่งใสชี้ยันต์ไปด้านหน้าร่างที่นอนหลับใหลอยู่ภายในผ้าห่มลายลูกไม้
ยันต์แผ่นสีเหลืองค่อยๆ ลุกไหม้ แผ่นยันต์ที่ถูกเผากลายเป็ละอองธุลีผสานเป็วังวนชักนำร่างิญญาโปร่งใสให้หมุนวนเข้าไปในความฝันของเป้าหมาย
สภาพแวดล้อมตรงหน้าของจินค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป....
458
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นภรรยาเศรษฐีนีแม่ลูกสามในยุค 80 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726027_9336039.webp)