พันธสัญญาลวงรัก

ตอนที่ 47 

มีใครอีกคนอยู่ในใจเสมอ

เสี่ยวเป่าร้องไห้หนักมากจนมู่อวี้เฉิงไม่ต้องการทำให้      ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหนักใจอีกต่อไปและเดินเข้าไปในคอนโดกับพวกเขา

 คอนโดมีเนียมที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเช่าอยู่นั้นมีขนาดพอเหมาะสำหรับเธอและเสี่ยวเป่า ถึงแม้จะไม่ได้มีขนาดใหญ่มากแต่กลับดูอบอุ่นเรียบร้อยเป็นระเบียบ

มู่อวี้เฉิงมองดูรอบ ๆ และรู้สึกมีความสุขอย่างอธิบายไม่ถูกเมื่อไม่พบร่องรอยของผู้ชายอีกคน 

“คุณกับเสี่ยวเป่าเข้าไปนอนกันในห้องใหญ่นะคะ ส่วนฉันจะเข้าไปนอนในห้องเสี่ยวเป่า”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เสี่ยวเป่าแล้วหันกลับไปมองมู่อวี้เฉิงที่ไม่ได้ดูเหมือนเป็นคนนอกแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เข้ามานั่งลงที่โซฟาในบ้านเธอ

มู่อวี้เฉิงเลิกคิ้วขึ้นโดยไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไรเมื่อได้ยินข้อเสนอแนะของเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าเขาไม่เข้าใจจึงพูดอธิบายเพิ่มเติม

“เตียงเสี่ยวเป่าเล็กเกินไปสำหรับคุณ แต่น่าจะพอดีสำหรับฉัน”

เธอพูดและหันหน้าไปมองทางห้องนอนของเสี่ยวเป่าจนเผยให้เห็นแก้มที่บวมเป่งปะทะเข้ากับสายตาของมู่อวี้เฉิง

“รู้แล้ว คุณไปกินยาเถอะ ไม่กินยาแบบนี้เดี๋ยวหน้าก็บวมเหมือนหมูเอาหรอก”

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วทำหน้าบึ้งตึง ดวงตาจับจ้องไปที่ใบหน้าบวมแดงอย่างไม่ลดละจนเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมา

เขาควรจะมาให้ถึงเร็วกว่านี้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลืมอาการบาดเจ็บบนใบหน้าไปชั่วขณะ แต่หลังจากได้ยินคำพูดของเขาความเจ็บปวดใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง

“คุณนั่นแหละหัวหมู” เธอจ้องมู่อวี้เฉิงและตอบโต้กลับเบา ๆ

* หัวหมู(猪头) เป็นคำสแลงที่มีความหมายว่าโง่หรือซื่อบื้อ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบรับและไม่ปล่อยโอกาสให้มู่อวี้เฉิงตอบโต้กลับ เธอหันหลังเดินไปหยิบถุงน้ำแข็งออกมาจากตู้เย็นแล้วนำมาประคบเข้ากับใบหน้า

ขณะที่เธอกำลังนั่งประคบน้ำแข็งอยู่บนโซฟา เสี่ยวเป่าก็เดินออกมาจากห้องนอนอย่างมีความสุข

“หม่ามี้ ผมจัดห้องเสร็จแล้ว!”

เสี่ยวเป่ายกชุดเครื่องนอนจากห้องเล็กไปยังห้องใหญ่ เขาจัดแจงทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงหันมาขอคำชมเชยจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ความไม่พอใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่มีต่อมู่อวี้เฉิงจางหายไปทันทีเห็นท่าทางที่น่ารักของเสี่ยวเป่า จนรอยยิ้มอ่อนโยนค่อย ๆ เปิดกว้างขึ้น

“เสี่ยวเป่าสุดยอด ตอนนี้ไปอาบน้ำได้แล้วจ๊ะคนเก่ง”

เสี่ยวเป่าที่ได้รับการอบรบเลี้ยงดูจากเธอเติบโตขึ้นมาเป็นคนมีเหตุมีผลและมีความรับผิดชอบ ถึงแม้ว่าเขาจะยังเด็กอยู่แต่เขาก็สามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเอง

เสี่ยวเป่าพยักหน้าหงิกหงักและไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อยที่ต้องไปอาบน้ำเพียงลำพัง ถึงอย่างนั้นเขากลับไม่ลืมพูดเตือน  มู่อวี้เฉิงกก่อนเดินเข้าห้องน้ำ

“คุณลุงสุดหล่อ เสี่ยวเป่าไปอาบน้ำแป๊บเดียวห้ามหนีไปไหนนะ!” พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำไป

หลังจากนั้นจึงเหลือเพียงถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงนั่งตรงข้ามกันอยู่ในห้องนั่งเล่น

บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นเงียบมากมีเพียงเสียงน้ำกระเซ็นเป็นครั้งคราว เงียบจนพวกเขาได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยกมือข้างหนึ่งคนมากดถุงน้ำแข็งขณะที่สายตากวาดมองไปรอบห้อง อุณหภูมิบนฝ่ามือกำลังร้อนผ่าวช่างแตกต่างกับก้อนน้ำแข็งในมือเธอนัก

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องอยู่กับมู่อวี้เฉิงเพียงลำพัง แต่ครั้งนี้เธอกลับรู้สึกแปลก ๆ  ในใจ

จู่ ๆ มู่อวี้เฉิงก็ปริปากพูดทำลายความเงียบระหว่างพวกเขา

“คุณบอกว่าคุณแต่งงานแล้ว แต่จากที่ผมมองดูในห้องนี้ไม่มีของอะไรที่เกี่ยวข้องกับผู้ชายคนนั้นเลย” กล่าวอีกนัยหนึ่งคือการแต่งงานที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดถึงก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่เรื่องโกหก

“ทำไมต้องโกหกผมด้วย?” เขาพูดเข้าประเด็นและหันไปจ้องตาถงเหมี่ยวเหมี่ยวโดยไม่กะพริบตา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ไม่ทันระวังตัวดวงตาสั่นเทาเล็กน้อยระหว่างที่พวกเขาจ้องหน้ากัน ถึงอย่างนั้นเธอพยายามที่จะไม่หลบสายตาเขา

“ก็ถ้าฉันบอกว่าฉันแต่งงานแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปัญหาไร้สาระ”

“เช่น?” มู่อวี้เฉิงถามเสียงทุ้ม

เช่นใครบางคนค้นพบตัวตนที่แท้จริงของเสี่ยวเป่า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดตอบเงียบ ๆ ในใจขณะที่ใบหน้ายังคงสงบนิ่ง

“ก็ถ้าฉันบอกว่าฉันแต่งงานแล้ว คุณซ่งจะได้ไม่เข้าใจเรื่องระหว่างเราผิดไป”

คุณซ่ง?

มู่อวี้เฉิงตกตะลึง ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ข้างกายเขาและมีนามสกุลว่าซ่งคือซ่งอวี่ซี

“คุณแต่งงานแล้วแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?”

ฟังจากน้ำเสียงของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วดูเหมือนว่าเธอจะสนใจซ่งอวี่ซีมาก

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วและมองดูเธอด้วยความสับสน

เหตุการณ์ในปีนั้นยังคงปรากฏชัดเจนอยู่ในใจของ         ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ซ่งอวี่ซีผู้เย่อหยิ่งมาเยี่ยมเธอถึงหน้าประตูบ้าน แสดงภาพถ่ายบนเตียงและใบเสร็จการตรวจครรภ์ให้เธอดู

จู่ ๆ ความไม่พอใจที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสั่งสมมาตลอดทั้งห้าปีก็ระเบิดออกมา ร่างกายเธอเปล่งรัศมีความเย็นชาตั้งแต่ภายในสู่ภายนอก

“นั่นแหละที่ฉันอยากถามคุณ”

หากมู่อวี้เฉิงไม่นอกใจระหว่างที่พวกเขาหมั้นหมายกัน เธอคงจะไม่อุ้มท้องเสี่ยวเป่าหนีไป

มู่อวี้เฉิงมองดูด้วยความสับสนมากขึ้น

เขากับซ่งอวี่ซีไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปเอามาโยงหากันได้อย่างไร?

นอกจากนี้...

“ในเมื่อคุณยังไม่ได้แต่งงาน แล้วเรื่องเสี่ยวเป่าเป็นมายังไง?”

เมื่อพิจารณาจากอายุของเสี่ยวเป่าแล้วมันใกล้เคียงกับช่วงเวลาที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหนีหายไป

มู่อวี้เฉิงยังคงให้ความสนใจในเรื่องนี้

ทำไมปีนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวถึงตัดสินใจหนีไป?

“คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยระมัดระวังเรื่องราวเกี่ยวกับเสี่ยวเป่าเสมอ

“ที่คุณหนีไปเพราะเสี่ยวเป่าใช่มั้ย? ระหว่างที่เราหมั้นกันอยู่ คุณมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นเหรอ?”

ในเมื่อมีโอกาสได้ถามแล้ว มู่อวี้เฉิงจึงถามทุกอย่างภายในครั้งเดียว

คำพูดของเขาชัดเจนมากว่าตอนนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวนอกใจไปมีผู้ชายอื่น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่โดนกล่าวหากลับใบหน้ามืดมนลงทันที

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากยอมรับมัน แต่มันเป็นความจริงที่ว่าไอ้ผู้ชายเฮงซวยตรงหน้าเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตของเธอ

แล้วเขามาพูดจาแบบนี้กับเธอได้ยังไง?

เห็น ๆ กันอยู่ว่าเขาเป็นคนทรยศหักหลังก่อน

เธอกัดปากอยากจะถามมู่อวี้เฉิงกลับ

คำพูดบางอย่างกำลังหลุดออกจากปากแต่จู่ ๆ ก็เงียบไปอีกครั้ง

ในเมื่อเขาเข้าใจผิดไปแล้วก็ปล่อยให้เข้าใจผิดแบบนี้ไปเสียจะดีกว่า

นอกจากนี้เธอจะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาแย่งลูกไปอีก

“ก็เป็นอย่างที่คุณคิดนั่นแหละค่ะ” หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดคำตอบกำกวมออกไป

คำตอบดังกล่าวทำให้คนขี้หึงหงุดหงิดได้สำเร็จ

มู่อวี้เฉิงโกรธมากจนไม่ทันได้สังเกตเห็นความคลุมเครือในคำตอบของเธอ และบรรยากาศรอบตัวเขาดูกดดันมากขึ้นจนน่าตกใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชี้กระจ่างความสงสัยของเขาด้วยตัวเธอเอง

และกลับกลายเป็นว่าระหว่างที่เธอหมั้นหมายกับเขา     ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีใจให้ชายอื่นเสมอมา! เธอถึงกลับปล่อยปละละเลยงานหมั้นและตั้งท้องลูกของชายคนนั้น!

“ถ้างั้นทำไมคุณถึงหมั้นกับผม? อยู่กินกับผู้ชายคนนั้นไม่ดีกว่าเหรอ?”

ทำไมต้องให้เราสองคนมาเสียเวลา และทิ้งเขาไว้กับเรื่องยุ่งเหยิงพวกนี้ด้วย?

สีหน้าของมู่อวี้เฉิงมืดมนลง

“ทำไมคุณถึงยอมปล่อยมือจากผู้ชายคนนั้น? เพราะทรัพย์สินของตระกูลมู่เหรอ คุณกะจะให้ตระกูลมู่ช่วยพยุงตระกูลถงใช่มั้ย?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปาก ตอนนี้ต่อให้พูดอธิบายอะไรออกไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

ตามจริงแล้วเป็นอย่างที่มู่อวี้เฉิงคิด เหตุผลเธอตัดสินใจเข้าพิธีหมั้นกับเขาก็เพราะว่าทรัพย์สินของตระกูลมู่

แต่เธอไม่ได้สนใจเรื่องเงินทองเลย เป็นถงกัวฮุยต่างหาก

ตั้งแต่ต้นจนจบมันเป็นแผนการของถงกัวฮุย และเขายอมทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

ถงกัวฮุยไม่เคยลังเลแม้แต่น้อยที่จะบีบบังคับให้ลูกสาวตัวเองหมั้นหมายกับคนอื่น

ความเงียบของเธอเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีในการกระตุ้นอารมณ์โมโหของมู่อวี้เฉิง

“ในเมื่อคุณท้องลูกของเขาแล้ว และยังหักหลังทรยศตระกูลมู่ก็แล้วทำไมไม่แต่งงานกับเขาซะเลยล่ะ?”

สายตาเฉียบคมของมู่อวี้เฉิงที่จ้องมองมาทาง                   ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นดั่งโซ่กุญแจที่ล็อกตัวเธอเอาไว้ไม่ให้เธอหันหนีไปทางอื่น