ผมนั่งอ่านรายงานผลการสืบของคนทั้งคู่อีกครั้งอย่างละเอียดผู้ชายคนนั้นประวัติไม่ดี เธอเลยไม่เอาเขาอย่างนั้นใช่หรือเปล่าถ้าเป็ผมผู้ชายแบบนี้ผมก็ไม่เอา ผมเก็บข้อมูลของผู้ชายคนนั้นเข้าซองตามเดิม แล้วเปิดอ่านข้อมูลของกีรติอีกครั้งเธอเป็ผู้หญิงธรรมดามาก การใช้ชีวิตก็ไม่มีอะไรพิเศษ ในข้อมูลของเธอนอกจากพ่อของเธอ ก็มีแค่ผมที่เป็ผู้ชายที่เธอพบบ่อยที่สุดเพราะทำงานที่เดียวกันไม่แปลกเลยที่เธอจะชอบผู้หญิงด้วยกัน แต่เมื่อคิดถึงตอนนี้ผมก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาที่คิดได้ว่าพี่สาวของผมกับเธออาจมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งไปแล้ว
“พี่ทิวาทำไมต้องชอบคนธรรมดาที่ชีวิตไม่มีสีสันแบบนั้นด้วยนะ”
“นินทาอะไรพี่อยู่เหรอนายทิว”เป็เสียงพี่สาวของผมที่ดังเข้ามาในห้องไม่มีเสียงเคาะประตูหรือสัญญาณใดที่บอกล่วงหน้าแต่อย่างใด
“ไร้มารยาททำไมไม่เคาะประตู”
“มารยาทจะมีให้เฉพาะกับคนที่สมควรได้รับเท่านั้นลุกขึ้นเร็ว ไปทานข้าวกัน”
“ไม่ไป”
“ไปเถอะพี่ให้ของขวัญจองห้องไว้แล้ว”
“ไปกับกีรติเหรอ”
“ใช่สิแล้วก็นายอีกคนไง เร็วๆเข้ารีบลุกเลย ของขวัญรอนานแล้ว” พี่ทิวาไม่พูดเปล่ายังเดินมาฉุดแขนผมให้รีบลุกเดินตามเธอออกมาอย่างรีบร้อนอีกด้วย
“เดี๋ยวก่อนพี่ผมยังไม่เก็บโต๊ะเลยนะ ให้ผมปิดคอมก่อนสิ”ผมแกะมือกาวสุดเหนียวของพี่สาวออกแล้วจัดเรียงเอกสารตรงหน้าและปิดคอมพิวเตอร์ของผม เพราะวันนี้ผมจะไม่เข้ามาบริษัทแล้วยังไงล่ะ
“โอ๊ย!เื่มาจริง เร็วๆเข้า ให้สาวรอนานไม่ดีนะน้องชาย”พี่ทิวานั่งลงยังเก้าอี้ข้างหน้าผม
“สาวที่ไหนกันพี่นี่ก็แปลก แทนที่จะไปกินข้าวกันสองคนจะเอาผมไปเป็ก้างทำไมไม่รู้”
“ก้างบ้าก้างบออะไรเค้าเรียกทำความรู้จัก นายควรทำความคุ้นเคยกับของขวัญเอาไว้ยังไงก็ต้องพบต้องทำงานด้วยกันบ่อยๆ”
“ไม่บ่อยหรอกผมขอคุณพ่อไปประจำไซต์งานที่ต่างจังหวัดแล้ว”
“อะไรกัน!ทำไมพี่ไม่เคยรู้มาก่อนเลย นายไปอยู่ไซต์แบบนี้แล้วงานพี่ก็เยอะเหมือนเดิมสิถ้าจะทำอย่างนั้นนายจะกลับมาทำไม ถ้าไม่ได้มาช่วยแบ่งเบางานจากพี่ไปบ้างน่ะ”
“ไปประจำไซต์แล้วก็ใช่ว่าจะเข้าบริษัทไม่ได้นี่ครับผมเป็ผู้ชายไปไหนมาไหนสะดวกอยู่แล้ว กินนอนที่ไหนก็ได้ สบายๆอีกอย่างเทคโนโลยีสมัยนี้พัฒนามากแล้ว ประชุมทางไกลกันก็สะดวกมาก พี่จะกังวลทำไม”ผมโอบไหล่พี่สาวให้เดินออกมาพร้อมกันก็เห็นว่าเลขาพี่ยืนคอยพวกเราอยู่แล้วเธอวางมาดนิ่งเฉยต่อหน้าผมผิดกับตอนที่อยู่กับพี่สาวผมเธอดูสดใสร่าเริงมาก ใช่สิก็เธอกำลังจับพี่สาวผมอยู่นี่ แล้วก็เหมือนจะสำเร็จซะด้วย แต่ตอนนี้ผมมาแล้วอย่าหวังว่าเธอจะได้อะไรจากพี่สาวผมอีกต่อไปเลย ผมไม่ชอบเธอผมจะพยายามทำให้พวกเธอห่างกันและเลิกกันในที่สุด
เรามาถึงร้านอาหารไทยที่พี่ผมชอบเลขาพี่ยังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดี เธอดูแลเราทั้งคู่ดีมากมากซะจนผมหมั่นไส้เลยล่ะ
“คุณดูแลแค่เ้านายคุณเถอะไม่ต้องสนใจผมหรอก” ผมบอกเธอ หลังจากที่เธอตักแกงส้มชะอมกุ้งให้ผม
“ไม่ชอบแกงส้มแล้วเหรอ”พี่สาวมองหน้าผม ที่ผมไม่ยอมกินอาหารที่เลขาพี่ตักให้
“เปล่าผมแค่ไม่ชินที่มีคนคอยดูแล”
“ดิฉันขอโทษค่ะ”เธอขอโทษผมด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ เธอเป็พวกหุ่นยนต์หรือไงนะ
“นี่พี่ทิวา”
“ว่าไงจะพูดก็พูดมา จะเรียกทำไม”
“ไม่มีอะไรครับผมขอคิดอีกหน่อย แล้วจะบอกพี่อีกที”
“จะมาพูดให้อยากรู้ทำไมกันถ้ายังไม่คิดจะบอก” พี่ทิววางช้อนลงแล้วนั่งมองหน้าผมอย่ารอคอยคำตอบ
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ไม่ใช่เื่สำคัญหรอกน่า เลิกจ้องหน้าผมได้แล้ว”เมื่อเห็นว่าคงไม่ได้อะไรจากผม พี่ทิวาก็เริ่มกินข้าวอีกครั้งสองคนผลัดกันตักอาหารให้กัน มองแล้วผมก็ได้แต่เซ็ง
“ขวัญขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”พี่สาวผมพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ลุกออกไปผมเลยตัดสินใจได้ว่าจะเตือนพี่สาวเื่ของเธอ
“พี่ผมมีเื่จะบอก” ผมมองหน้าพี่สาวอย่างจริงจัง พี่เองก็มองผมอย่างสงสัย
“พูดมาสิ”เธอวางช้อนส้อมในมือลงอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าผมจริงจังมาก
“เลขาพี่คิดไม่ซื่อ”พี่หรี่ตามองผมอย่างจับผิด
“นายพูดบ้าอะไรของขวัญจะโกงบริษัทหรือไง”
“ไม่ได้โกงบริษัททำไม เธอคิดจะโกงบริษัทเราเหรอ พี่ได้ข้อมูลมาจากไหน”
“พูดเื่บ้าบออะไรเนี่ยของขวัญไม่ได้จะโกงบริษัท แล้วก็ไม่มีแนวโน้มว่าจะทำด้วย เธอจะทำไปทำไม พี่ไม่เข้าใจที่นายพูดจริงๆนะแล้วที่บอกว่าของขวัญคิดไม่ซื่อ เค้าคิดไม่ซื่อยังไง ไหนนายลองพูดมาซิ”
“เธอไม่ได้ชอบพี่จริงๆหรอก”
“เอาความมั่นใจนี้มาจากไหน”
“วันงานเลี้ยงที่พี่ให้ผมไปตามเธอ ผมเห็นเธอทะเลาะกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่ผู้ชายคนนั้นบอกกับผมว่าเป็สามีของเธอ”
“ห๋า!สามี! นายฟังผิดหรือเปล่า คงมีเื่เข้าใจอะไรผิดแน่”สีหน้าของพี่ทิวาทำให้ผมรู้ว่าพี่ไม่เคยรู้เื่นี้มาก่อน เพราะพี่ดูใมากจริงๆ
“ผมได้ยินเต็มสองหูเลยนะ”
“เื่นี้พี่จะคุยกับของขวัญเองนายหยุดพูดได้แล้ว”
“ผมพูดเื่จริงนะพี่พี่ต้องเชื่อผม”
“พอได้แล้วนายทิวเดี๋ยวของขวัญมาได้ยินเข้าจะเสียใจนะ”
“ไม่เชื่อก็ตามใจระวังเลขาหน้าสวยของตัวเองไว้เถอะ”
“มีเื่อะไรให้ต้องระวังหยุดพูดได้แล้ว แล้วก็เลิกอคติกับคนสวยสักที ผู้หญิงไม่ได้เลวร้ายเหมือนกันหมดทุกคนหรอกนะ”
“นอกจากแม่กับพี่ผู้หญิงก็เหมือนกันหมดทุกคนนั่นแหละ”
“นายนี่มันเกินเยียวยาจริงๆ”
“ผมปกติดีไม่ต้องเยียวยาอะไร”
“ของขวัญมาแล้วทำหน้าให้มันดูดีหน่อย”
“เรียบร้อยแล้วนะกลับกันเถอะ ขอบคุณนะน้องชาย” ไวยิ่งกว่าจรวด พี่ทิวาไม่รอให้เลขานั่งด้วยซ้ำเธอรีบคว้ามือเลขาคนสวยแล้วเดินจากไปทันทีผมได้แต่ส่ายหน้าเอี่ยมระอากับอาการหลงผู้หญิงของพี่สาวตัวเองไม่คิดว่าการที่ผมไปเรียนเมืองนอกไม่กี่ปีพี่สาวจะเปลี่ยนไปขนาดนี้ต้องเป็เพราะผู้หญิงคนนี้แน่นอนที่เปลี่ยนพี่ผมไปขนาดนี้ ผมเรียกพนักงานให้มาคิดเงินค่าอาหารแล้วเดินทางกลับคอนโดทันที
‘ติ้งต่องติ้งต่อง ติ้งต่อง’
เสียงสัญญาณหน้าห้องเรียกความสนใจจากผมที่กำลังอ่านข้อมูลใหม่ที่นักสืบส่งมาให้
“นัดกันที่คลับไม่ใช่หรือไง”ผมเปิดประตูมาก็พบกับไอ้เหนือ เพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันมาั้แ่เด็ก
“กูยังไม่ได้เข้าโรงแรมเลยแวะมาหามึงก่อน จะได้ไปพร้อมกัน”
“อืม”
“นี่มึงยังตามสืบเค้าอยู่อีกเหรอวะกูไม่เห็นว่ามึงจะได้อะไร”ไอ้เหนือหยิบเอกสารที่ผมเพิ่งอ่านก่อนหน้ามาพลิกอ่านเล็กน้อยแล้วทิ้งลงบนโต๊ะอย่างไม่เห็นความสำคัญ
“ได้แน่กูเชื่อว่าไม่นานกูต้องได้อะไรจากเื่นี้ยังไงพี่สาวกูต้องได้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนดีอย่างที่คิด”ผมมองหน้าเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์ไอ้เหนือไม่เห็นด้วยที่ผมตามสืบเื่ความสัมพันธ์ระหว่างเลขาพี่กับผู้ชายของเธอ
“เธอสวยมากนะระวังจะเข้าตัว หึ หึ หึ” ไอ้เหนือหยิบภาพถ่ายของกีรติใบหนึ่งขึ้นมาโบกไปมาในอากาศพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างน่าหมั่นไส้
“ทำไมกูต้องระวังผู้หญิงแบบนี้กูไม่มองให้เสียสายตาหรอก แล้วอีกอย่างกูไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครมึงก็รู้ดี”
“เลิกคิดถึงอดีตได้แล้วเพลินก็เลือกคนอื่นไปแล้ว” ไอ้เหนือวางภาพของกีรติลงบนโต๊ะตามเดิมแล้วนั่งลงบนโซฟาข้างผม
“อย่าเอ่ยถึงผู้หญิงเห็นแก่ตัวคนนั้นอีก”ผมมองหน้าเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์ที่มันสะกิดแผลเก่าของผมขึ้นมา
“การที่เพลินหลอกมึงแล้วมึงโกรธเกลียดเค้ากูเข้าใจได้ แต่การที่มึงพาลเกลียดผู้หญิงทุกคนแบบนี้กูว่ามันไม่ถูก”
“เงินไม่ได้กระเด็นออกจากกระเป๋ามึงนี่มึงก็พูดได้”
“เงินล้านเดียวไม่กระเทือนกระเป๋ามึงหรอกแต่ที่มึงโกรธเพราะมึงคิดว่าเพลินรักมึงจริงต่างหากล่ะแต่กูว่านะมึงก็ไม่ได้รักเพลินแล้วมึงจะโกรธเค้าทำไม ก็แค่เสียหน้า ก็แค่ถูกหลอก”ที่ไอ้เหนือพูดมาถูกต้องทุกอย่างผมไม่ได้รักเพลินเราแค่แลกเปลี่ยนความ้าทางกายกันเท่านั้นแต่เพลินกลับหลอกว่าเธอรักผมจากนั้นไม่นานเธอก็ขอเงินผมไปลงทุนทำธุรกิจร้านอาหารเล็กๆ กับเพื่อนผมไม่เดือดร้อนกับเงินที่ผมให้เธอผมคิดว่าเป็เงินที่ผมจ่ายให้เธอเพื่อซื้อความสุขจากเรือนร่างของเธอใน่เวลาที่ผมอยู่ที่นี่ยังไงล่ะไม่กี่เดือนจากนั้นผมก็เริ่มสงสัยการกระทำของเธอเพราะเธอมาขอเงินผมเพิ่มอีกบอกว่าต้องตกแต่งร้านเพิ่มเติมและเป็เงินหมุนในร้าน แต่เพราะผมเอะใจเลยแอบตามดูเธอจึงได้รู้ว่าเธอมีผู้ชายอีกคนแล้วเอาเงินผมไปบำเรอไอ้ฝรั่งนั่น วันนั้นผมบอกเลิกเธอแล้วคืนอพาร์ทเม้นท์ของตัวเองย้ายมาอยู่กับไอ้เหนือทันทีผมไม่ได้อกหักแค่รู้สึกอายและเสียหน้าที่เธอหลอกผมมาหลายเดือนต่างหากล่ะ
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
524
![[3P]ผมกลายเป็นเด็กของไอ้แฝด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1645865528_45175243.webp)
