Trigger Warning
Belt spanking / Pet play / Belt spanking / Sex toy
ในเวลายามเย็น ภายในห้องทำงานของผู้บริหารบริษัทอสังหาริมทรัพย์ลำดับต้น ๆ ของประเทศกำลังต้อนรับหนึ่งในบอร์ดบริหารของบริษัทคู่ค้าของเขา ภายในห้องที่ตกแต่งตามรสนิยมของเ้าของคงไว้ซึ่งสีดำให้ความรู้สึกเรียบหรูและเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นแต่ใช้งานได้ครบครัน สายตากลมโตของคนที่นั่งเอกเขนกตรงโซฟารับแขกมองนั่นมองนี่อย่างไม่รู้จะทำสิ่งใด เพราะเขาเข้าออกห้องนี้บ่อยพอ ๆ กับที่เ้าของห้องก็ไปเยือนห้องทำงานของเขาที่บริษัทนั่นแหละ
ปิยวิศว์กวาดตามองรอบห้องก่อนจะทำสีหน้าเบื่อหน่ายแล้วไถลตัวลงนอนซุกหน้าเข้าหาเบาะโซฟาแล้วหลับตาลงเพราะ้าพักสายตาชั่วครู่ หากแต่คนที่กำลังดื่มด่ำกับความเงียบสงบภายในห้องนั้นกลับถอนหายใจออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง ไม่ต้องเดาว่าเป็ใคร เย็นย่ำขนาดนี้แล้วก็คงจะเป็เ้าของห้องที่เขาแอบมานอนซุกบนโซฟานี่แหละ
“ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้องนอนดี ๆ ”
เพราะห้องผู้บริหารมีห้องนอนแยกเอาไว้สำหรับพักผ่อนหรือมีเหตุจำเป็ที่ต้องค้างยังบริษัท คนที่ได้ฟังย่นหัวคิ้วเล็กน้อย ถดกายเพื่อลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง
แม่งเอ๊ย เพิ่งจะได้เอนตัวลงนอนเองนะ
“ก็กลัวไจ๋จะไม่เห็นแล้วขังผมไว้ที่ห้องนี่นะสิ”
คนฟังยกยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมา ก็ถ้าลองเขาได้ขังเ้าตัวไว้ในนี้จริงดังที่อีกฝ่ายนึกกลัวไม่แคล้วต้องวุ่นวายขับรถจากคอนโดกลับมาเปิดให้อีกคนออกจากห้องนี่
เห็นหน้าตาหล่อเหลาละม้ายไปทางน่ารักแบบนี้น่ะนะ แผลงฤทธิ์น้อยเสียที่ไหนล่ะ
“ผมอยากเพลย์”
“หือ”
“วันนี้”
“...”
“มีตารางเพลย์กับคนอื่นแล้วเหรอ”
ดวงตากลมจ้องมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำภูมิฐาน เสื้อสูทเนื้อดีวางพาดลงบนแขนบ่งบอกว่าเ้าของเพิ่งจะถอดมันออกแล้วก็ไม่ใคร่จะสนใจนัก เพราะพอเดินถึงโต๊ะทำงานก็จับมันพาดแหมะไปกับพนักพิงเก้าอี้ทำงาน
แขกยามเย็นเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายมองมาด้วยสายตาสงสัย
“ที่นัดกันไว้ไม่ใช่วันนี้นี่”
“ก็...เฮ้อ คุณมีนัดเพลย์แล้วใช่มั้ย งั้นผมไม่รบ-”
“เอาแต่ใจจังนะ”
ยังไม่ทันพูดจบประโยคเ้าของห้องก็ก้าวยาว ๆ เข้ามายืนเบื้องหน้าก่อนจะแตะปลายนิ้วลงบนริมฝีปากนุ่มของคนที่เอาแต่พูดพร่ำไม่หยุดั้แ่เขาก้าวเข้ามาภายในห้อง
“วันนี้คุณจินไม่ว่าง”
“อ้อ ผมเป็ตัวสำรองสินะ”
“....”
ดวงตาสองคู่มองสบกันก่อนที่เ้าของร่างโปร่งที่นั่งอยู่จะช้อนสายตาขึ้นมองแล้วจับมือของคนที่อยู่เบื้องหน้าเข้ามาซบหน้าออดอ้อน
“อันที่จริงผมกับคุณจินไม่ได้เป็พาร์ทเนอร์กันแล้ว”
ด้วยเหตุผลที่เขาทั้งคู่มีรสนิยมไม่ตรงกันและ่นี้คุณจินงานยุ่งมากจนต้องขอยุติการเป็พาร์ทเนอร์กันไว้ก่อน
“งี้ก็ไร้เ้านายแล้วใช่มั้ยครับ”
นิ้วหัวแม่มือลูบแ่ไปตามพวงแก้มนุ่มก่อนจะเลื่อนลงมาที่ใต้คางของเ้าลูกแมวตัวขาวในความคิดแล้วเกาคางเบา ๆ ยิ่งอีกคนเล่นตามบทหลับตาพริ้มก็หัวเราะในลำคอ
“คุณมันตัวแสบ เดือนอ้าย”
“แล้วตกลงว่าวันนี้พอจะมีเวลาเพลย์กับผมมั้ยครับ”
ร่างสูงนั่งลงบนโซฟาข้าง ๆ เดือนอ้ายก่อนจะผินใบหน้ามองสำรวจ ได้ข่าวว่าวันนี้การประชุมภายในบริษัทของอีกฝ่ายถกเถียงกันถึงเื่ตำแหน่งและสัดส่วนการถือหุ้นอีกครั้งนี่อาจจะเป็ผลให้เ้าตัวมาอยู่ในห้องทำงานของเขาก็เป็ได้
“อยู่ที่ว่าคืนนี้คุณจะค้างกับผมหรือเปล่า”
เอ่ยถามพร้อมกับลอบสังเกตปฏิกิริยาของเดือนอ้ายไปด้วย เ้าตัวไม่มีทีท่าว่าจะคิดนานเลยแม้แต่น้อย เส้นผมนุ่มลื่นพลิ้วไหวตามแรงพยักหน้านั่น ตุลธรยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืนเตรียมนำอีกคนออกจากบริษัทเพื่อกลับห้อง
ดูท่าค่ำคืนนี้เ้าลูกแมวตัวแสบนี่จะป่วนเขาไม่น้อย
“อ๊ะ มาสเตอร์”
เสียงร้องอย่างใและเสียงสูดปากที่ดังขึ้นภายในห้องกว้างที่บัดนี้มีเพียงเสียงของลมหายใจที่หอบหนักของร่างใต้อาณัติที่คุกเข่ามือไพล่หลังในชุดทำงานที่ยังไม่ได้ถอดออก
“ถอดเสื้อผ้า”
คำสั่งมาพร้อมกับการถอยออกไปยืนห่างตัวทาสของตนเอง มือขาวค่อย ๆ ปลดกระดุมไล่เม็ดจนครบแล้วปลดเปลื้องเสื้อเชิ้ตสีขาวตามด้วยกางเกงรวมไปถึงชั้นในชิ้นน้อยออกก่อนจะค่อย ๆ พับทุกอย่างแล้ววางลงข้างปลายเท้าของตนเอง เชิดหน้าขึ้นในท่าคุกเข่า มือไหล่หลังแล้วจับข้อศอกทั้งสองข้าง เป็ท่วงท่าที่เดือนอ้ายเจนจัดในสถานะของการเป็ทาส เขาสามารถทำมันได้อย่างไม่บกพร่องแม้จะถูกผ้าปิดตาคาดทับไว้เช่นในตอนนี้
“ท่าคลาน”
มือที่จับข้อศอกเปลี่ยนมาเท้าลงกับพื้นอยู่ในท่วงท่าคลาน การกระทำต่อเนื่องและอัตโนมัติเช่นนี้ถือเป็ความเชื่องในสถานะทาสที่มองออกว่าคนเป็ดอมเก่งเพียงใดในการฝึก
ต้องยกความดีความชอบให้คุณจินสินะ
อ้อ....แต่เดือนอ้ายก็เป็ทาสที่เชื่อฟังไม่น้อย เพราะงั้นฝ่ามือจึงวางลงบนกลุ่มผมนุ่มแล้วขยี้ไปมาเหมือนกับเล่นสัตว์เลี้ยงตัวโปรด
กริ๊ก!
เสียงเกี่ยวตะขอเข้ากับปลอกคอทำเอาเดือนอ้ายขนลุกน้อย ๆ อาการตื่นเต้นและกระหายการถูกจองจำพันธนาการ คำสั่ง และบทลงโทษ เขาอยากดำดิ่งสู่อีกโลกที่ปรารถนาและรอคอยให้อีกคนมอบมันให้
อยากถูกทำให้ไร้ค่า พูดจาให้อับอายขายหน้า ทรมานให้เ็ป และได้รับการปลอบประโลมอย่างอบอุ่น
เดือนอ้ายอยากได้รับมันทั้งหมด
โดยไม่รู้ตัวเลยว่าก่อนหน้าไม่กี่ชั่วโมงนั้นสายตาของเดือนอ้ายช่างดูเปราะบางราวกับแก้วเจียระไนที่กำลังจะปริร้าว จนมาจบที่โดนอีกฝ่ายปิดตาเอาไว้อย่างนี้
ฟี๊บ
เสียงรูดเข็มขัดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนที่จะถูกขดม้วนในมือของตุลธร
“อึก”
ร่างโปร่งในท่าคลานสะดุ้งเล็กน้อยจากการถูกสายหนังเข็มขัดช้อนปลายคางแล้วดันขึ้น เส้นเข็มขัดเนื้อดีนั่นลากไปตามลำคอระเรื่อยลงมาที่ไหปลาร้า
แปะ!
“อ๊า”
ก้มหน้าลงโดยฉับพลันเนื้อตัวสั่นเทาอย่างตื่นเต้นเมื่อเส้นหนังตีแปะเข้าที่ยอดอกก่อนจะกดขยี้มันแล้วทำแบบเดียวกันกับยอดอกอีกข้างของเขา
“หึ หมาของฉันมันร่านดีจริง”
คำพูดและน้ำเสียงังดูเย้ยหยันตีราคาทาสตรงหน้าเป็เพียงสุนัขต้อยต่ำร่านราคะตัวหนึ่ง
“หมอบลงไปแล้วยกก้นขึ้น”
สายจูงถูกปล่อยลงพื้น เดือนอ้ายทำตามคำสั่งก่อนที่เจลเย็น ๆ จะปาดป้ายลงมาตรงรอยจีบของร่องก้น ปลายนิ้วถูไถสักพักจนมันอ่อนนุ่มก็สอดชำแรกเข้าไปในช่องทางจนเปียกชุ่มไปด้วยเจลสีใสและขยายขนาดของมันเพื่อรองรับของที่ใหญ่โตกว่า เขาผละออกไปหยิบปลั๊กหางสีขาวฟูฟ่องชโลมด้วยเจลจนฉ่ำวาวแล้วกดลงไปในช่องทางนั้นจนมิดเม้น เดือนอ้ายอ้าปากคราวผะแ่ ส่วนอวบอัดบดเบียดเข้ากับจุดกระสันพอดิบพอดี และเมื่อมันเริ่มสั่นในช่องทางสะโพกขาวก็ถดร่นแทบจะติดแนบพื้น
ฟั่บ!!
“อ๊าาาา”
สายเข็มขัดหนังหวดฟาดลงมาบนแก้นก้นขาว รอยแดงแจ๋พาดทับสองก้อนนุ่มนิ่ม ความแสบร้อนราวไฟลวกส่งผลให้เดือนอ้ายร่างกายสั่นระริก แต่ส่วนร้อนกลางกายกลับตอบรับปฏิกิริยานั้นโดยการขับส่งน้ำหล่อลื่นและส่วนนั้นให้พองขยาย เป็ผลให้ตุลธรส่งรอยยิ้มพึงพอใจออกมา
“จะไม่ร่านได้ยังไง โดนตีไม่กี่ทีก็แทบจะหลั่งเปื้อนเท้าฉัน”
ปลายเท้าหยอกล้อเข้ากับแก่นกายที่แข็งร้อน เดือนอ้ายที่ถูกบดบังััการรับรู้ด้านการมองเห็นนั้นตื่นเต้นเสียจนแทบจะเสร็จสมตามที่มาสเตอร์ปรามาสเอาไว้
“ม..มาสเตอร์”
ฟั่บ!!
“ฉันยังไม่อนุญาตให้พูดนะหมาร่าน”
เสียงเหี้ยมดังขึ้นส่งผลให้เดือนอ้ายหุบปากฉับ ก่อนจะได้รับอนุญาตให้มองเห็นเพราะผ้าปิดตาถูกคลายปมแล้วดึงออก ส่งผลให้เขาได้เห็นมาสเตอร์เต็มตาหลังจากที่เริ่มเพลย์มาได้เกือบจะสิบห้านาทีแล้ว
“ก่อนอื่น เรามาสะสางความผิดทั้งหมดของเธอกัน อ้าขา”
“ม..มาสเตอร์โปรดเมตตา อั่ก-”
มือหนาขยุ้มเส้นผมให้ใบหน้าน่ารักเชิดขึ้น ก่อนจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของอีกฝ่ายค้นหาบางสิ่งบางอย่างที่เขา้า จนเมื่อพบกับมันก็คลายเส้นผมเ่าั้ออก การสะบัดศีรษะของสุนัขตัวโตอย่างกะทันหันทำให้เดือนอ้ายแทบจะทรุดลงไปนอนพังพาบกับพื้น
“อ้าขาออก”
ขาสั่น ๆ อ้าออกจากกันช้า ๆ เป็ผลให้พวงหางนุ่มกวัดแกว่งตามแรงโน้มถ่วงตรงหว่างขา เดือนอ้ายโก่งสะโพกขึ้นเมื่อปลายเข็มขัดแตะลงที่ลูกบอลกลม ๆ แล้วตีเปาะแปะเข้ากับแก่นกายร้อนระอุของเขา
“สุนัขอย่างเธอเที่ยวอ้าขาให้ใครต่อใครเอามาเท่าไหร่แล้วล่ะ”
แหมะ! แหมะ!
หยดน้ำตาร่วงหล่นเมื่อโดนวาจาร้อนร้ายเหยียดหยามให้อับอายขายหน้า เดือนอ้ายไม่เคยเที่ยวอ้าขาให้ใครดั่งที่มาสเตอร์ว่า แต่ถ้อยคำเ่าั้ก็กระตุ้นให้ความกระสันและเสียดเสียวเล่นงานจนแทบจะถูไถส่วนร้อนลงกับเท้าที่ยังคงหยอกล้อส่วนนั้นไม่เลิก
“หมาที่ดีมันไม่เที่ยวร้องขอให้คนโน้นคนนี้มาเป็มาสเตอร์แบบหน้าด้าน ๆ อย่างเธอหรอกนะ จำเอาไว้ด้วย”
“ผมขอโทษ จากนี้ไปผมจะมีแค่มาสเตอร์”
“ฉันไม่เชื่อใจหมาร่านหรอกนะ”
ถ้อยคำยิ่งกรีดลึกเดือนอ้ายซุกหน้าลงกับหลังมือขาวสะอื้นจนร่างสั่นไหว
“ฉันจะยอมเชื่อใจหมาร่านอย่างเธอสักครั้ง ไหนลองบอกมาซิว่าฉันควรทำยังไงกับหมาร่านตัวนี้ดี”
“ลงโทษผม ให้ผมรับใช้มาสเตอร์จนกว่าจะพอใจ”
“ยกก้นขึ้นมา”
ฟั่บ!
“อ๊าาา”
“ฉันตีเพราะกำลังลงโทษเธอ”
ฟั่บ!!
“ฮือออออ เจ็บ”
เสียงครางยาวปนสะอึกสะอื้นและร่องรอยของเส้นหนังที่พาดผ่านจนมันแดงช้ำส่งผลให้ความกระสันทั้งหมดรวมตัวกันที่ส่วนร้อนกลางกาย
“ม...มาสเตอร์ ผมจะ..อึก จะไป”
“อ้อนขอดี ๆ”
“ตี ตีผมอีก ได้โปรด”
ฟั่บ!
“อื้อ!”
ฟั่บ!
“อ๊าาาาา”
เสียงหวดตีรุนแรงและความเจ็บแสบตรง่สะโพก ส่งผลให้ร่างโปร่งคู้ตัว ร่างกายเกร็งจัดก่อนจะกระตุกถี่บ่งบอกถึงสภาวะของการเสร็จสม หยาดหยดคาวคื่นหยดแหมะลงบนพื้น เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นหลังปลดปล่อยของเหลวขุ่นนั่นจนหมด
หัวสมองยังคงขาวโพลน ความรู้สึกปลอดโปร่งเข้ามาแทนที่อย่างที่้า ผินใบหน้ามองคนด้านหลังจนกระทั่งฝ่ามืออบอุ่นวางลงบนกลุ่มผมแล้วลูบไปมาจนเคลิ้ม
“อ๊ะ”
ช่องทางหลังขมิบตอดอากาศเมื่อส่วนอวบอัดในช่องทางถูกดึงออกกะทันหัน เขามองหน้ามาสเตอร์ด้วยความงุนงง
“ม มาสเตอร์ อื้อ!”
สองมือคว้าขยุ้มเสื้อเชิ้ตเนื้อดีเมื่อถูกอุ้มขึ้นจากพื้นกะทันหันก่อนอีกฝ่ายจะอุ้มเขาเดินไปวางลงบนโซฟาแล้วกักคร่อมเอาไว้
“หมดเวลาแล้วเดือนอ้าย”
ปลอกคอถูกปลดออกทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ สายตาของร่างสูงมองสำรวจร่างกายของร่างใต้อาณัติอย่างมองหาความผิดปกติเมื่อไม่ค้นพบก็เลื่อนสายตาขึ้นมองสบกับดวงตากลมโตที่ยังคงแวววาวไปด้วยม่านน้ำแห่งความสุขสมเมื่อครู่
“ทำไมถึงได้ขอเพลย์ในวันนี้ครับ”
คนฟังมองหน้าอีกคนนิ่งก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆ สองสามครั้งเมื่อตั้งสติได้ก็เบือนหน้าหนีอีกคนพลางพลิกตัวนอนคว่ำซุกหน้าลงกับเบาะโซฟาคล้ายหลีกหนีการไถ่ถามจากตุลธร
“เดือนอ้าย”
“ผมอยากเพลย์เฉย ๆ ไม่ได้รึไง”
ศีรษะกลมขยุกขยิกไปมา ร่างเปลือยเปล่าที่นอนคว่ำนั้นไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังถูกมองสำรวจจากสายตาคมเข้มของเ้าของห้อง
ร่างแน่งน้อยของปิยวิศว์ที่ตอนนี้มีร่องรอยหวดตีของเส้นหนังพาดทับแก้มก้นขาดจัดจนบางแห่งเริ่มมีสีม่วงคล้ำและบางรอยก็คล้ายจะปริแตกนั่นส่งผลให้คนมองลอบถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
“อ๊ะ”
ปลายนิ้วไล้ลงบนรอยแผล ก่อนจะเอ่ยบอกให้เดือนอ้ายไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย
“ไปอาบน้ำเถอะ”
“อือ”
ตอบรับเสียงงัวเงียราวกับจะหลับได้ทุกเมื่อส่งผลให้ตุลธรนั่งลงบนโซฟาแล้วสอดแขนรั้งร่างนุ่มนิ่มเข้ามาปะทะกับอกแกร่ง
“ไปอดหลับอดนอนมาจากไหน”
“พูดมากจริง”
“เดือนอ้าย”
กดเสียงต่ำดุคนในอ้อมกอดแต่เมื่อเห็นใบหน้าน่ารักงอง้ำก็ให้อ่อนอกอ่อนใจยิ่งนัก
รู้ว่าวันนี้คงไปเจอเื่อะไรมาแต่ไม่ยอมเล่าให้ฟัง และเขาเองยังไม่คิดจะถาม รอไว้เดือนอ้ายอารมณ์คงที่กว่านี้ค่อยเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามละกัน
“อย่าเป็คุณจินสองได้ปะ ขี้บ่น”
“จะเอาแบบนี้ใช่มั้ยเดือนอ้าย”
ก้มมองคนในอ้อมกอดที่เริ่มจะทำตัวเกเรตีรวนราวกับเด็กน้อย แต่เมื่อคนเกเรหันหน้าเข้าหาแล้วซุกลงกับอกของเขาก็ทำให้ต้องกลืนทุกคำพูดลงคอ
ท่าทางของเพื่อนตัวเล็กไม่ปกติเป็อย่างมาก ถึงแม้ว่าเดือนอ้ายจะเป็แบบนี้บ่อยครั้ง และเขาก็รับมือกับมันได้
“อาบน้ำให้หน่อยสิ”
“ดื้อกับจินแบบนี้รึเปล่า”
เอ่ยหยอกไปทีเผื่อเดือนอ้ายจะอารมณ์ดีขึ้น
“หึ คิดว่ากล้าเหรอ”
ยอมรับออกมาตรง ๆ เมื่อนึกไปถึงเพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งพี่ชายในนามอย่างจิราธิป เห็นใจดีแบบนั้นอย่าให้โกรธขึ้นมานะ แม้แต่เขาที่ว่าดื้อรั้นแล้วยังต้องยอมอะ
“ผมก็ไม่ได้ใจดีนะ”
มืออีกข้างเกลี่ยปลอยผมที่ปรกหน้าออกให้เบา ๆ และเดือนอ้ายก็ยิ้มเมื่ออีกคนพูดออกมา รู้แล้วแหละว่าเพื่อนคงจะรู้อะไรมาบ้าง แต่ที่ยังยอมตามใจคงจะเป็เพราะท่าทีของเขาในวันนี้
ไม่อยากจะบอกว่าตุลธรน่ะ ความจริงแล้วโอ๋เขาเก่งกว่าจิราธิปเป็ไหน ๆ แต่ที่ทำเป็ดุนั่นน่ะ
แสดง
เดือนอ้ายดูออก
“พาเข้านอนด้วยได้มั้ย”
ดวงตากลมโตสบมองเ้าของใบหน้าคมที่ยังกอดเขาไว้ในอ้อมอก เอ่ยคำพูดเอาแต่ใจอีกครั้ง
“ยุ่งวุ่นวายจริง ๆ เลย”
“งั้นกลับนะ”
“.....”
ทันทีที่เดือนอ้ายทำท่าจะลุกขึ้นก็ยิ่งกอดรัดเอาไว้แน่น
“ปล่อย”
“อยู่นิ่ง ๆ จะพาไปอาบน้ำ”
“....”
“จะได้เข้านอนซะที”
เพียงเท่านั้นเดือนอ้ายก็ยิ้มออกมาพร้อมกับซุกหน้าลงกับอกอุ่นของเพื่อนตัวโต
วันนี้จะปล่อยไปก่อนละกัน
...........
Talk : สวัสดีค่ะ ครู่ยามหนึ่งเองนะคะ เอาน้องเดือนอ้ายมาให้แม่ ๆ ได้ทำความรู้จักกันค่ะ ลูกชายคนนี้อาจจะดื้อและเอาแต่ใจไปนิด แถมความสัมพันธ์ของเดือนอ้ายและคุณไจ๋ยังดูอิหยังวะ แต่จะค่อย ๆ เฉลยไปทีละน้อยนะคะ ว่าสองคนนี้มารู้จักกันในฐานะดอมกับซับได้ยังไง
ฝากสกรีมแท็กได้ที่ #เพียงใจให้คุณ นะคะ
1 Comment = 100 กำลังใจ
กำลังใจเยอะก็จะมีแรงปั่นน้องเยอะนะคะ อิอิ
ฝากเอ็นดูเ้าลูกแมวดื้อกับคุณไจ๋ด้วยน๊าาาา
150
![(E-Book) ยามบุปผาหวนคืน เล่ม 2 (เล่มจบ) [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1724488303_85221936.webp)
