ทุกอย่างในชีวิตผม่เวลานั้นมันมีความสุขมากจริง ๆ ผมเริ่มคิดแผนจะสานสัมพันธ์กับน้าสาวคนสวยเพื่อนแม่ให้มากขึ้นจนไปถึงขั้นเลยเถิด แต่แล้วแผนทุกอย่างก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเกิดปัญหาบางอย่างภายในบ้านขึ้น จะบอกว่าปัญหามาจากภายในก็คงไม่ถูกสักทีเดียว ต้องบอกว่าเป็ปัญหาจากสภาพแวดล้อม่นั้นมากกว่า ไม่ว่าจะสถานการณ์โควิด หรือภัยจากน้ำท่วม ส่งผลมาถึงสภาพการเงินภายในบ้านของเราเป็อย่างมาก น้าธัญญ่าถูกบีบให้ออกจากบริษัท เพราะพวกเขา้าลดจำนวนพนักงาน เพื่อเซฟค่าใช้จ่าย นั้นจึงเป็สาเหตุทำให้น้าธัญญ่าเครียดมาก อีกทั้งเธอไม่กล้าโทรไปปรึกษาแม่ผมที่อยู่ต่างประเทศเพราะเกรงใจ ถ้าโทรไปแม่คงส่งเงินมาช่วยแน่นอน..
ในตอนค่ำวันหนึ่งผมกลับมาจากโรงเรียนหลังจากไปเตะบอลกับเพื่อน ๆ มา พอเข้ามาในบ้านก็พบกับน้าธัญญ่า ในเสื้อยืดรัดรูปคอกว้างสีเทาเผยให้เห็นร่องอกขาวอวบอิ่มเบียดชิดกันอยู่ กำลังนั่งคอตกทำสีหน้าเคร่งเครียดอยู่บนโซฟา ตรงหน้าเธอมีแก้วใบหนึ่ง กับขวดเบียร์อีกขวดวางอยู่ ผมเดาว่าน้าธัญญ่าคงจะคิดมากเื่งาน กับเื่เงินอยู่เป็แน่ พอเห็นดังนั้นผมจึงเดินเข้าทักทาย และนั่งลงข้าง ๆ เธอทันที
“อ้าว เจมส์กลับมาแล้วเหรอลูก โทษทีนะน้าไม่ได้ยินเสียงเลย หิวไหมเดี๋ยวน้าไปทอดไข่ให้” น้าธัญญ่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยหน้ามามองผมด้วยรอยยิ้มบาง ๆ มันเป็รอยยิ้ม และสีหน้าที่ดูเศร้าสร้อยยิ่งนัก ผมส่ายหน้าพร้อมกับบอกว่าไม่หิวก่อนจะถามเธอออกไปตรง ๆ ว่าน้าเป็ยังไงบ้าง น้าธัญญ่าถอนหายใจยาวก่อนจะบอกว่าทุกอย่างแย่มาก น้าแกยังไม่รู้เลยว่าจะไปหาเงินมาจากไหน ใกล้จะสิ้นเดือนแล้วด้วยพอผมได้ยินก็ใจหาย ผมใช้แขนโอบไหล่เธอ และกอดเธอก่อนจะส่งยิ้มพูดปลอบใจน้าธัญญ่าทันที
“น้าธัญญ่าไม่ต้องคิดมากนะครับ เดี๋ยวเจมส์จะหาทางช่วยน้าเอง” น้าธัญญ่ายิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดตอบ
“ขอบใจนะเจมส์ แต่ไม่ต้องไปรบกวนแม่เขานะน้าเกรงใจ น้าเป็เพื่อนกับแม่เจมส์มานานจึงรู้นิสัยเธอดีถ้าโทรไปละก็คงส่งเงินมาให้แน่ ๆ” ผมรีบพยักหน้ารับปาก เป็อย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย ถ้างั้นก็คงต้องหาทางอื่น ทางไหนดีล่ะ…
ผมคิดอยู่สักพักระหว่างนั้นน้าธัญญ่าก็ยกยกแก้วเบียร์ขึ้นมาดื่มอยู่เรื่อย ๆ ดื่มไปดื่มมาเธอก็เอนตัวเอาหัวมาซบไหล่ผม กลิ่นตัวของน้าธัญญ่าช่างหอมเย้ายวนใจผมยิ่งนัก และตอนนั้นสายตาของผมก็ดันมองต่ำลงไปปะทะเข้ากับคอเสื้อยืดที่กว้างของเธอ มันทำให้ผมได้เห็นเข้ากับสองเต้าขาวอวบอูมขนาด38 นิ้วที่เบียดชิดกันอยู่ภายในเสื้อ หัวใจผมแทบจะหยุดเต้น ทำไมมันถึงใหญ่โตมโหฬารอะไรขนาดนี้ แม่เ้า! อยากจะเอามือผมล้วงเข้าไปัั และบีบขยำเหลือเกิน..
ผมมองไปมองมาเ้าอนาคอนดาขนาด 7 นิ้วในกางเกงนักเรียนของผมมันก็ตื่นตัวขึ้นมาทันทีโดยที่น้าธัญญ่ายังไม่ทันสังเกต ”ฉิบหายแล้วสิกู ดันโด่ขึ้นมาซะได้” ผมคิดในใจ ทำไงดีว่ะ ก่อนจะรีบใช้ขาหนีบบีบมันเอาไว้อย่างรวดเร็ว และในตอนนั้นผมก็้นึกอะไรบางอย่างออก
ก่อนจะบอกน้าธัญญ่าออกไปตรง ๆ ว่า ผมคิดวิธีที่จะช่วยเธอออกแล้ว เธอทำตาโตเป็ไข่ห่านก่อนจะยกหัวออกจากไหล่ผม และมองหน้าด้วยความงุนงง “ช่วยยังไงเหรอเจมส์ลูก?” ผมยิ้มก่อนจะรีบหยิบมือถือออกมา แล้วรีบเปิดบางอย่างในนั้นให้เธอดู น้าธัญญ่ามองจ้องมันอยู่สักพักก่อนยิ้มแห้ง ๆ แล้วถามผมกลับ “จะเอาจริงเหรอ เจมส์น้าว่ามัน…จะแปลก ๆ นะ” ผมรีบตอบกลับเธอไปทันทีว่าดีแน่นอน ด้วยรูปร่างหน้าตาของน้า ถ้าไลฟ์สดขายของพวกนี้จะต้องมียอดคนดู ยอดสั่งซื้อเพียบแน่ ๆ ไม่มีอะไรเสียหายเลยครับ น้าธัญญ่านิ่งอึ้ง เงียบไปสักพักก่อนจะถอนหายใจยาว ๆ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ออกมา และตอบตกลงผม “ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้ามันทำแล้วได้เงินจริง ๆ น้าก็คงต้องทำยังไงน้าฝากเื่ของที่จะเอาด้วยนะเจมส์” ผมยิ้มกว้าง และพยักหน้ารับทันที ไม่รู้เหมือนกันว่าที่น้าธัญญ่า ตอบตกลงรับทำงานนี้เพราะเธอเมา หรือ ไม่มีทางเลือกอื่น จริง ๆ แต่ก็เอาเถอะจะยังไงก็ช่าง ในเมื่อเธอตกลงแล้วต่อไปก็เป็หน้าที่ของผม..
จบตอน
244
