ตอนที่ 15 อ้างข่าวลือ พบกับบุคคลลึกลับ
ขณะเกิดอุบัติเหตุ คนขับรถม้าคิดแค่อยากหนีออกจากที่เกิดเหตุ ย่อมไม่ทันสังเกตว่ามีใครในฝูงชนตามหลังเขาไปอย่างเงียบๆ...
เมื่อสาวใช้ของจวนหฺวาหยางโหวเห็นว่าเื่ดำเนินมาถึงจุดนี้แล้ว ก็รีบหลบออกจากฝูงชน นางต้องรีบไปรายงานฮูหยินรอง แท้จริงแล้วคุณหนูหกยังไม่ตาย ต้องให้ฮูหยินรองเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ
สาวใช้คิดเพียงต้องรีบกลับไปแจ้งข่าว แต่ไม่ทันคิดว่านางเบียดเสียดวิ่งออกไปจากกลุ่มคนมากมายเช่นนี้ แท้จริงแล้วเป็การเปิดเผยตัวตนมากที่สุด หลายคนต่างหันมองไปที่นางด้วยความสงสัย
เว่ยเย่ว์อู่เองก็เช่นกัน หางตาหรี่ลงเล็กน้อย มุมปากปรากฏร่องรอยเยาะหยันเย็นะเื
เว่ยเยี่ยน ความบาดหมางระหว่างเ้า โม่หฺวาถิงและข้าควรจะตอบแทนอย่างไรดีล่ะ...
“คุณหนู นั่นคือสาวใช้จากจวนหฺวาหยางโหว ้าให้บ่าวหยุดนางไว้ไหมเ้าคะ อาภรณ์ที่นางสวมอยู่บ่าวเคยเห็นมาก่อน” จินหลิงลุกขึ้นจากพื้น ดูเหมือนเมื่อครู่นางจะล้มลงอย่างแรง เอนตัวไปลูบเอวของตนเบาๆ แต่เมื่อมองเห็นสาวใช้ผู้นั้น ดวงตาก็เป็ประกาย ยื่นมือชี้นิ้วออกไปพร้ะโกนเสียงดัง
ทันใดนั้นทุกคนต่างหันไปมองทางสาวใช้นางนั้นที่มองเห็นเพียงเงาเื้ั
แต่ถึงแม้จะเห็นเพียงด้านหลัง ยังมีบางคนจำได้ว่าชุดนั้นเป็อาภรณ์ที่สาวใช้ในจวนหฺวาหยางโหวสวมใส่
“เป็สาวใช้ของจวนหฺวาหยางโหวจริงๆ ด้วย เหตุใดเห็นเ้านายของตัวเอง นอกจากไม่เข้ามาคำนับแล้วยังวิ่งหนีไปแทนเล่า”
“ต้องไปรายงานข่าวเป็แน่ ไม่แปลกใจที่เมื่อครู่รีบเบียดออกไปอย่างสุดชีวิต”
“ตอนนี้จวนหฺวาหยางโหวดูแลโดยฮูหยินรอง ชื่อเสียงของนางดีงามมาแต่ไหนแต่ไร คงไม่ทำเื่แบบนี้กระมัง”
“พวกฮูหยินน่ะเก่งเื่การสร้างภาพที่สุดแล้ว ช่างชั่วร้ายจริงๆ!”…
ทุกคนในเมืองหลวงรู้ดีว่าหฺวาหยางโหวกำลังประจำอยู่ที่ชายแดน ดังนั้นผู้รับผิดชอบเื่ราวภายในจวนหฺวาหยางโหวที่เมืองหลวง แท้จริงคือฮูหยินของบ้านรอง
“คุณหนูหก ้าให้บ่าวไปตามนางกลับมาไหมเ้าคะ” จินหลิงลูบเอว เดินกะเผลกเข้ามา
“ไม่ต้องแล้ว พวกเรากลับจวนกัน” เว่ยเย่ว์อู่กล่าวอย่างสงบ ก่อนจะเดินไปทางรถม้าคันเล็กที่อยู่ด้านข้าง ปล่อยให้ฝูงชนที่อยู่เื้ัพูดคุยกันอย่างอิสระ
ส่วนเื่รถม้าที่ถูกชนจนตกน้ำนั้น ก็รบกวนให้คนขับรถม้าของจวนเยี่ยนกั๋วกงอยู่จัดการ
ที่นี่จึงมีการวางกำลังคนเพื่อเอารถม้าขึ้นมา ครู่เดียวผู้คนที่มุงดูก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
คนมาทีหลังไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นที่นี่จึงฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ส่วนคนที่เคยเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดมาก่อนก็อธิบายอย่างกระตือรือร้น กล่าวถึงรถม้าจวนหฺวาหยางโหวคันนั้น กล่าวถึงสาวใช้ของจวนหฺวาหยางโหวที่แอบหนีไป รวมถึงคนขับรถม้าที่วิ่งหนีไปด้วย ยังมีคุณหนูหกเว่ยแห่งจวนหฺวาหยางโหวที่ไม่อัปลักษณ์เลยสักนิด ตรงกันข้ามนางเป็สาวงามที่บอบบางเสียด้วยซ้ำ...
เมื่อรวมข่าวเหล่านี้เข้าด้วยกัน ล้วนแต่ชี้ชัดว่ามีใครบางคนไม่เพียงแต่้าทำลายชื่อเสียงของคุณหนูหกเว่ย ยังปรารถนาเข่นฆ่านางอย่างโเี้ด้วย และผู้ที่เป็ไปได้มากที่สุดก็คือหลี่ซื่อฮูหยินแห่งบ้านรองของจวนหฺวาหยางโหว!
หลายคนถูกว่าจ้างให้ลงไปในแม่น้ำ บอกว่าให้งมสัมภาระในรถม้าขึ้นมา แต่รถม้านี้จมลงไปหมดแล้วจะงมเจอได้อย่างไร ฝูงชนต่างรวมตัวกันดูเื่สนุกสนานไม่ไปไหน ทำให้มีผู้คนผ่านมาถามไถ่มากมาย คนที่อยู่หน้าสุดมาถึงก่อนอธิบายให้คนด้านหลังฟัง ครู่หนึ่งคนที่ผ่านมาที่นี่เกือบทุกคนล้วนรู้แล้วว่าฮูหยินรองหลี่ซื่อผู้ชั่วร้าย้าสังหารคุณหนูหกเว่ยบุตรสาวสายตรงของหฺวาหยางโหว…
บนรถม้าคันเล็ก เว่ยเย่ว์อู่พาจินหลิงขึ้นมานั่งด้วยกันแล้ว รถม้าเริ่มเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ถนนข้างหน้าแทบจะไม่เหลือเส้นทางให้ไปต่อ รถม้าของพวกนางจึงต้องย้อนกลับจากถนนเส้นนั้นแล้วเลี่ยงไปอีกทางหนึ่ง มุ่งสู่จวนหฺวาหยางโหว
“คุณหนู คนขับรถม้านั่นไม่ใช่คนของจวนหฺวาหยางโหวจริงๆ หรือเ้าคะ” ยามนี้จินหลิงไม่ได้ลูบเอวแล้ว เดิมทีนางระวังตัวดีอยู่แล้ว แค่นี้จะทำให้ตัวเองาเ็จริงๆ ได้อย่างไร
“หลี่ซื่อไม่มีทางโง่ถึงเพียงนั้น” เว่ยเย่ว์อู่หลับตาลงอย่างแ่เบา มุมปากกระตุกยิ้มเย้ยหยันจางๆ แต่เมื่อเห็นว่าหลี่ซื่อได้ทำลายชื่อเสียงของตัวเองในเมืองหลวงมาโดยตลอด ก็รู้ว่าคนผู้นี้มีกลอุบายแยบยลลึกซึ้ง “คนผู้นี้ไม่เพียงแต่ไม่ใช่คนของจวนหฺวาหยางโหว ยังไม่ใช่เป็คนของหลี่ซื่อด้วย”
เมื่อครู่นางคอยสังเกตคนขับรถม้าคนนั้นอยู่ตลอด เห็นชัดว่าแม้เขาจะรู้ว่ารถม้าที่อยู่ข้างหน้าเป็รถม้าของจวนเยี่ยนกั๋วกง ความตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขายังบางเบามาก ยิ่งทำให้นางมั่นใจว่าสิ่งที่ตนเองคาดเดาไว้ใกล้เคียงกับความเป็จริงมาก นี่ถือเป็ปลาตัวใหญ่ ทางฝั่งเยี่ยนไหฺวจิงคงจะมีความสุขมาก!
“เช่นนั้นคุณหนู ท่านว่าบ้านใดเป็ไปได้มากที่สุด” เมื่อเห็นร่องรอยดูถูกและหยามหยันบนใบหน้าของเว่ยเย่ว์อู่ จินหลิงอดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาไม่ได้
คราวนี้เว่ยเย่ว์อู่ไม่ตอบ เพียงใช้มือชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง ยิ้มเ็าพลางกล่าวว่า “ได้ยินว่าพี่ชายใหญ่ของหลี่ซื่อตามไปทางนั้น”
ตอนแรกจินหลิงไม่เข้าใจว่าเว่ยเย่ว์อู่หมายถึงอะไร แต่หลังจากที่กลอกตาไปมาสองครั้ง มองตามตำแหน่งนิ้วของเว่ยเย่ว์อู่อีกครั้งก็เข้าใจในทันที เผลออุทานออกมาเบาๆ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความใ ลดเสียงลงโดยไม่รู้ตัว “คุณหนู ท่านไม่ได้เดาผิดใช่หรือไม่เ้าคะ”
“ไม่มีทางผิด” เว่ยเย่ว์อู่ลืมตาขึ้น หยิบถ้วยน้ำชาขึ้นมาจิบอย่างสง่างาม แววตาเย็นเยียบวาววับ หลี่ซื่อรับมือได้ยากจริงๆ พูดได้เลยว่าแผนในวันนี้แทบจะไร้จุดบกพร่อง
เพราะตัวตนที่แท้จริงของคนรับรถม้าคันนั้นไม่ธรรมดา!
น่าเสียดายที่ความรอบคอบของหลี่ซื่อ กลับช่วยทำให้นางและเยี่ยนไหวฺจิงบรรลุเป้าหมาย…
หรือเื่นี้จะเป็การขัดขวางผลประโยชน์ของคนบางคนอีกด้วย แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับตัวนางเล่า!
จู่ๆ รถม้าก็สั่นะเืคล้ายชนเข้ากับอะไรบางอย่างและกำลังจะหยุดลง เว่ยเย่ว์อู่นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย จวนหฺวาหยางโหวน่าจะยังมาไม่ถึงกระมัง!
“คุณหนูหก ข้างเรามีรถม้าขนาบอยู่สองคัน ตามพวกเรามาั้แ่ตอนที่ออกจากปากทางถนนเส้นนั้น ตอนนี้จู่ๆ ก็ตามขึ้นมาทันแล้ว!” คนขับรถม้ากล่าวเบาๆ ผ่านม่านรถ
1K
![[จบ]ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1710864878_79730567.webp)
