บทที่สิบเอ็ด
หน่วยรบพิเศษ
แอ๊ด!!! เสียงประตูที่ถูกเลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ
ดวงตาทั้งสองของเด็กหนุ่มได้มองตรงไปที่ประตูห้องบานที่ถูกเลื่อนเปิด ม่านตาของเขาเบิกกว้างขึ้นราวกับเห็นอะไรสักอย่างที่ทำให้เขาใ
เสียงฝีเท้าอันหนักแน่นได้ก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้ ร่างของชายวัยยี่สิบย่านเข้าสามสิบคนหนึ่งได้ก้าวเข้ามาภายในห้อง
ดวงตาของเด็กหนุ่มสะท้อนรูปลักษณ์ของชายคนนั้นอยู่ภายในดวงตาของเขา รูปร่างสูงโปร่งสวมใส่ชุดคลุมสีน้ำตาลที่ยาวจนถึงข้อขา ด้วยเพียงดวงตาปกติก็สามารถมองเห็นมัดกล้ามที่ซ่อนอยู่ภายในเสื้อคลุม ผิวกายที่ขาวสว่างเมื่อมองดูใบหน้าแล้วก็รู้ได้ว่าไม่ใช่คนไทยแท้ คงจะเป็ลูกครึ่งประเทศฝั่งยุโรป สีผมเองก็เป็ตัวบ่งบอกเช่นกันเพราะว่าสีผมเป็สีขาวอ่อนและดวงตาสีฟ้าคราม
ดวงตาของเด็กหนุ่มเบิกกว้างขึ้นมา ถ้าเป็่เวลาในตอนนี้ตัวของเขายังไม่รู้จักกับผู้ชายคนนี้ แต่ถ้าเป็ในอนาคตเขานั้นรู้จักกับผู้ชายคนนี้เป็อย่างดี
‘ เอริค... ’ เอ็กซ์เอ่ยชื่อของอีกฝ่ายออกมาในใจ
ภายภาคหน้าชายคนนี้จะเป็ที่รู้จักไม่เพียงแค่ในประเทศไทยเท่านั้นแต่เขานั้นเป็ที่รู้จักไปทั้งทวีปเอเชีย
‘ ตำนานที่ยังมีชีวิต เทพาเอริค นั้นคือชื่อที่ผู้คนนั้นใช้เรียกชายคนนี้ ’
‘ เขาเป็ลูกครึ่งไทยกับประเทศน้อยๆฝั่งยุโรป และยังเป็คนไทยเพียงไม่กี่คนที่ผู้คนเกือบจะทั้งโลกนั้นรู้จักเขา ’
‘ ในอีกยี่สิบปีข้างหน้าเขาจะมีอายุใน่สักประมาณสี่สิบถึงห้าสิบปี ในตอนนั้นเขาความแข็งแกร่งของเขาเป็ที่ยอมรับอย่างมาก จนเขาได้นั่งตำแหน่ง หัวหน้าของกองกำลังฮันเตอร์หน่วยรบพิเศษ ที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาโดยรัฐบาลและได้ก้าวไปเป็ประธานของสมาคมฮันเตอร์ในเวลาต่อมา ’
เด็กหนุ่มมองชายที่เปิดประตูเข้ามาอย่างตาไม่กระพริบ แน่นอนว่าเขาต้องแสดงท่าทางใเพราะในอนาคตชายคนนี้คือคนที่มีความสำคัญคนหนึ่งของประเทศ
ฝีเท้าของชายคนนั้นก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆก่อนจะหยุดลงที่ข้างเตียงของเขา ร่างสูงโปร่งของชายที่ยืนอยู่ข้างเตียงนั้นมองต่ำลงมาที่ร่างของเขา
สายตานั้นมันชั่งทิ่มแทงมันเป็สายตาที่นิ่งเงียบราวกับก้นหุบเหวลึก เพียงสบตาตัวของเอ็กซ์ก็ััได้ทันทีว่าต้องเป็ชายคนนี้แน่ๆ อย่างไรเสียชายคนนี้ก็คือ เทพาเอริค
เอ็กซ์เริ่มนิ่งเงียบไป เขานั้นมองร่างของผู้ชายตรงหน้าอย่างตาไม่กระพริบ แรงกดดันที่รู้สึกมันมากมายมหาศาล
“ นาย.... ” เสียงอันเคร่งขรึมของอีกฝ่ายดังขึ้นมานั้นทำให้ตัวของเด็กหนุ่มสะดุ้งเฮือก ในอนาคตเขาเคยเห็นเอริคจากในสื่อออนไลน์เท่านั้น
แน่นอนว่าความเก่งกาจของเอริคแม้แต่ตัวของเขานั้นก็ยังชื่นชม การที่ได้เห็นคนที่ตนเองชื่นชอบเช่นนี้ใกล้ๆ มันทำให้ตัวของเขาย่อมรู้สึกตื่นเต้นเป็ธรรมดา
ในเวลาว่างของเขามักจะนั่งอ่านประวัติของฮันเตอร์ระดับแนวหน้าอยู่เป็ประจำ และประวัติของเอริคเองก็เป็หนึ่งในนั้น
ตัวของเขารู้ประวัติของชายคนนี้เกือบจะละเอียดทั้งหมด
ถ้าเมื่อถึง่เวลาตอนนี้ในตอนที่โลกพึ่งจะเกิดการเปลี่ยนไปได้ไม่เท่าไหร่ ในตอนนี้เอริคคนนี้ยังคงอยู่ในหน่วยรบพิเศษของรัฐบาล ตำแหน่งตอนนี้ของเขานั้นคือผู้กอง
-------
ชื่อตัวละคร เอริค(ผู้กองของกองกำลังหน่วยรบพิเศษของประเทศ)
-------
“ เกิดอะไรขึ้นกับนาย... ” เสียงอันเคร่งขรึมนั้นดังขึ้นมาอีกครั้งนึง พร้อมกับใบหน้าของเอริคที่ยื่นเข้ามาใกล้ตัวของเขา
เมื่อใบหน้าอันเคร่งขรึมนั้นยื่นเข้ามาใกล้ มันทำให้ตัวของเด็กหนุ่มได้เห็นดวงตาสีฟ้าครามชัดเจนมากขึ้น
ดวงตาสีฟ้าครามที่ราวกับว่ามันจะดูดกลืนทุกอย่างเข้าไป ภายในใจของตัวของเขาในตอนนี้อยากจะหลบจากสายตาคู่นั้นเสียจริงๆ
ผ่านไปหลายวินาทีตัวของเด็กหนุ่มนิ่งไปก่อนที่ตัวของเขาจะรวบรวมสติของตนเองกลับมาแล้วตอบกลับไป “ คุณ...หมายถึงอะไรกัน ” เอ็กซ์ตอบกลับด้วยเสียงตะกุกตะกัก
“ ทำไมตัวของนายถึง... ”
“ ถึงอะไร...? ”
“ คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่...” เขาเอ่ยถามกลับไปหลังจากที่ได้ยินคำถามเช่นนั้นของอีกฝ่ายมันเป็คำถามที่แสนจะคลุ้มเครือ
“ นายทำไมถึงสลบอยู่ตรงนั้น ” เอริคเอ่ยถาม
เด็กหนุ่มนิ่งเงียบตัวของเขาได้ยินคำถามนั้นอย่างชัดเจน แต่ว่าเขาพยายามยั้งคำตอบของตนเองเอาไว้ก่อน อีกฝ่ายไม่ใช่คนโง่แถมยังเป็คนที่จะมีอธิพลกับประเทศในอนาคตอีกด้วย คำตอบของเขาอาจจะมีผลเป็อย่างมากก็ได้
เด็กหนุ่มที่จ้องเข้าไปในดวงตาคู่นั้น เขาพยายามครุ่นคิดโดยใช้สมองทั้งหมดของเขาเพื่อให้ได้คำตอบที่ดีที่สุดออกมา
หลังจากที่ตัวของเขาครุ่นคิดโดยใช้เวลาสักพักตัวของเอ็กซ์ก็ได้คำตอบ “ ผมไม่รู้...ตัวของผมจำอะไรไม่ได้เลยสักนิด ” เอ็กซ์โกหกอย่างไหลลื่นพลางกับแสดงท่าทางเ็ปโดยเขายกมือของตนเองขึ้นมาััที่ศีรษะของเขาราวกับกำลังเ็ปภายในศีรษะเพื่อเพิ่มความสมจริง
เป็การแสดงที่แเีตาจริงๆ อีกฝ่ายจับโกหกของเขาไม่ได้เลยสักนิด
เอริคเขารีบถอยใบหน้าของตนเองออกมาจากร่างของเอ็กซ์เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าแสดงท่าทางเจ็บปวกที่ศีรษะ
ชายวัยยี่สิบย่านเข้าสามสิบนั้นเขานั้นยังคงแสดงท่าทางสงบนิ่งก่อนจะเอ่ยถามอย่างเ็า “ เป็อะไรหรือเปล่า... ”
ในขนาดที่เด็กหนุ่มกำลังแสดงท่าทางเ็ปอยู่นั้นเอง เสียงของประตูบานเดิมได้ถูกเปิดออกอีกครั้ง
ผู้ที่ปรากฏตัวออกมาจากหลังประตูบานนั้นคือคุณหมอที่เข้ามาเพื่อดูอาการของเอ็กซ์
เมื่อคุณหมอคนนั้นเห็นคนไข้ของตนเองแสดงท่าทางเช่นนั้นออกมาเขาก็ได้รีบวิ่งตรงเข้ามาหาคนไข้ของตนเองที่กำลังแสดงท่าทางปวดหัว
คุณหมอเริ่มตรวจเช็คอาการด้วยท่าทางร้อนรน หลังจากเริ่มตรวจเช็คได้เพียงครู่เดียวเขาก็ได้รีบหันไปเอ่ยกับเอริคที่ยืนอยู่ด้านหลัง “ เชิญคุณออกไปก่อนครับ!!! ” คุณหมอได้เอ่ยอย่างหนักแน่น
ทางเอริคก็ผงะเขารีบตอบกลับคุณหมอท่านนั้นไปอย่างทันควัน “ แต่ผมเป็เ้าหน้าที่ที่มาสอบสวนคนๆนี้ ”
“ ผมไม่สนหรอกนะว่าจะเป็เ้าหน้าที่หรืออะไรแต่ว่าการช่วยของคนไข้ของผมนั้นสำคัญที่สุด!!! ” คุณหมอท่านนั้นได้ตอบกลับอย่างหนักแน่นอีกครั้ง
เมื่อได้ยินคุณหมอกล่าวกลับมาอย่างหนักแน่นเช่นนั้น ตัวเอริคเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้
“ ครับ... ” นั้นคือคำตอบของชายวัยยี่สิบย่านเข้าสามสิบปีคนนั้น เขานั้นตอบกลับหมอไปด้วยเสียงที่ดังอันแ่เบาของเขาเท่านั้น
ชายวัยยี่สิบย่านเข้าสามสิบนั้นทำอะไรไม่ได้ตัวของเขาได้แต่เดินออกไปอย่างเงียบๆ
จบบท