ภรรยาของหนุ่มยัน

เมื่อเทเซียสมาถึงที่บ้านและจอดรถเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองจึงลงจากรถทันที เทเซียสเดินไปเปิดประตูบ้านแล้วเข้าไป ซินก็เดินตามเข้าไป

"บ้านพี่ใหญ่จัง"ซินพูดเบาๆ เทเซียสที่ได้ยินแอบยกยิ้มขึ้นมาทันที ซินยืนแล้วลอบมองสำรวจรอบๆพื้นที่ภายในบ้าน

"ที่จริงนี่บ้านพ่อ แต่บ้านพ่อก็เหมือนบ้านพี่แหละ และบ้านพี่ก็เหมือนบ้านตัวเล็กด้วย"เทเซียสพูดออกมาพร้อมกับส่งยิ้ม ซินมองด้วยความ๻๠ใ๽ทันที

"ไม่ได้หรอกครับ นี่บ้านพี่นะ จะเหมือนบ้านผมได้ไง"ซินพูดด้วยสีหน้า๻๷ใ๯นิดหน่อย เพราะถึงแม้จะเป็๞แฟนกันแต่เขายังคงรู้สึกเกรงใจอยู่ดี

"งั้นก็...บ้านของเราไง"เทเซียสพูดแล้วลูบศีรษะซินอย่างเอ็นดู ซินเงยมองแล้วส่งยิ้มหวานก่อนที่เทเซียสจะจุ๊บเบาๆที่หน้าผากเขาแล้วผละออก

"ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไป"เทเซียสพูดสั่ง ซินชะงักนิ่งมองค้างทันที

"ผม...ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน...พอแม่อนุญาตพี่ก็ลากผมออกมาเลย"ซินตอบ เทเซียสถึงกับชะงักไปนิดเช่นกัน เพราะเขาลืมไปเลยว่าเมื่อขออนุญาตพ่อแม่ซินเสร็จ เขาก็จับมือซินพาออกมาทันทีโดยที่ไม่ได้ให้เขาเอาเสื้อผ้ามาด้วย

"เอ่อ...งั้น...ป่ะ ไปห้องพี่ เดี๋ยวหาเสื้อผ้าให้เปลี่ยน"เทเซียสพูดแล้วเดินไปที่ห้องของตนเอง ซินก็เดินตามไปจนมาถึงในห้อง

เทเซียสเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหาเสื้อผ้าให้ซินเปลี่ยน ซินยืนรอพร้อมกับลอบมองสำรวจรอบห้องก่อนที่สายตาจะหยุดที่โต๊ะเครื่องแป้งเมื่อเห็นบางอย่าง เขาจึงเดินไปที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

"พะ...พี่เซียส..."ซินเรียกเบาๆพร้อมกับมองรอบๆกระจก เพราะมีรูปของซินติดอยู่เต็มไปหมด เขาถือวิสาสะหยิบกรอบรูปรูปหนึ่งขึ้นมา... "พี่มีรูปผมตอนเด็กได้ไง?"ซินถามพร้อมกับชูภาพให้ดู เทเซียสหันมองด้วยสีหน้า๻๷ใ๯ทันที

"ซิน...คงจำพี่ไม่ได้จริงๆสินะ...อาา...ไม่แปลกด้วยที่พี่จำใครในครอบครัวซินไม่ได้เลย เพราะพี่ไม่เคยเจอพวกเขาด้วย..."เทเซียสพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วเดินไปหยิบรูปภาพนั้นจากมือซิน "เราเรียนประถมที่เดียวกัน พี่เคยเนียนตามจีบตัวเล็ก๻ั้๹แ๻่ตอนพี่อยู่ป.6แล้ว แต่ตัวเล็กคงไม่รู้ แล้วตอนนั้นที่ตัวเล็กนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ พี่ก็เลยแอบถ่ายรูปนี้ไว้"

"พี่เองหรอ...แต่ตอนนั้นผมคิดว่าพี่แค่ชอบแกล้งผมเฉยๆ"ซินพูดด้วยสีหน้า๻๷ใ๯เล็กน้อย "แล้วมัธยมพี่ไปเรียนไหน? ทำไมไม่เคยเห็นหน้าบ้างเลย..."

"พี่ไปเรียนต่อมัธยมที่ต่างประเทศ พอจบม.6ที่นั่นพี่ก็ย้ายกลับมาเรียนมหาลัยที่นี่ เพราะพี่อยากอยู่ที่นี่มากกว่า"เทเซียสตอบ "พี่คอยตามตัวเล็กตลอดเลยนะ ตามผ่านๆจากคนรู้จัก"

"พี่น่ากลัวกว่าที่ผมคิดอีกนะครับ..."ซินพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เทเซียสถึงกับชะงักไปทันที ในใจรู้สึกกระตุกวูบแทบจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเพราะจู่ๆก็เกิดความกลัวขึ้นมา

"จะไม่หนีพี่ไปใช่ไหม?..."เทเซียสถามด้วยใจที่กระตุกวูบไม่หาย สายตาสั่นระริกที่มีเพียงซินคนเดียวที่ได้เห็น

"ไม่ครับ ผมไม่หนีพี่ไปแน่นอน"ซินตอบก่อนจะโผเข้ากอดเขาไว้ เทเซียสจึงกอดกลับไว้อย่างหวงแหน อดคิดไม่ได้ว่าซินจะหนีไปหรือปล่าวหากเขาทำอะไรไม่ดีลงไป

"เดี๋ยวพี่หาชุดให้เปลี่ยนก่อน"เทเซียสพูดแล้วเดินไปหาชุดมาให้ซินเปลี่ยน เทเซียสนำเสื้อเชิ้ตของเขาและกางเกงขาสั้นให้ซิน ซินรับไปแล้วเดินไปเปลี่ยนทันที

"ซิน เดี๋ยวพี่ไปเซเว่นแป๊บนะ จะเอาอะไรไหม?"เทเซียส๻ะโ๷๞ถามซินที่กำลังเปลี่ยนชุดอยู่ในห้องน้ำ

"อะไรก็ได้ครับ ผมได้หมด"ซิน๻ะโ๠๲ตอบ

"งั้นเดี๋ยวพี่ซื้อนมกับขนมปังให้"

"ผมโตแล้วนะ"

"โตแล้วก็ทานได้ พี่จะให้ทาน"

"ไม่เอา เอาเบียร์"ซิน๻ะโ๠๲ตอบอย่างเอาแต่ใจ

"ก็ไหนว่าเอาอะไรก็ได้?"เทเซียสยิ้มแล้ว๻ะโ๷๞ถามกลับ

"นะครับพี่เซียส~"ซินพูดขอออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"ครับๆ งั้นรอก่อนนะ"เทเซียสพูดยอมอย่างง่ายดาย

"ค้าบบ~"ซินตอบรับเสียงหวานก่อนที่เทเซียสจะออกไป

เมื่อเทเซียสขับรถออกจากบ้านจนมาถึงเซเว่น เขาเดินลงไปซื้ออาหารและขนมของทานคู่กับเบียร์ และไปหยิบเบียร์แบบกระป๋องมา 1 แพ็คแล้วนำไปจ่ายเงินหน้าเคาน์เตอร์

ระหว่างยืนรอเช็คเงิน...เทเซียสเหลือบไปเห็นบางอย่างที่ข้างๆเคาน์เตอร์ นั่นก็คือ...ถุงยางอนามัย เทเซียสหันมองเพื่อเป็๲การเลือกดูด้วย ก่อนจะหยิบมาคิดเงินรวมด้วย 1 กล่อง

เมื่อคิดเงินจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว เทเซียสจึงกลับขึ้นรถ แต่ก่อนจะกลับบ้านเขาหยิบถุงยางอนามัยออกมาใส่กระเป๋ากางเกงแยกไว้ แล้วขับรถกลับบ้านทันที

"ซื้อมาเยอะจัง"ซินพูดเมื่อเห็นเทเซียสเดินเข้ามาพร้อมกับเบียร์และของทานคู่กันอีก 1 ถุงใหญ่ๆ

"ก็พี่ไม่รู้ซินทานอะไรบ้าง เลยซื้อมาเยอะๆเผื่อไว้"เทเซียสตอบ "เอาเบียร์แช่ตู้ก่อน ตอนเย็นค่อยมาดื่มกัน"เทเซียสพูดสั่ง ซินพยักหน้ารับอย่างง่ายดายแล้วรับเบียร์ไปแช่ตู้เย็น ส่วนของทานเขานำไปเก็บไว้ที่ตู้อาหารเสร็จสรรพ

"พี่เซียสจะทานอะไรก่อนไหม?"ซินถาม

"ไม่ดีกว่า ไว้รอดื่มตอนเย็นเลยทีเดียว"เทเซียสตอบ ซินก็พยักหน้าหงึกๆ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปนั่งที่โซฟา "ซินหิวรึปล่าวล่ะ? ถ้าหิวก็ทำอะไรทานไปก่อนก็ได้นะ"

"ไม่ดีกว่าครับ รอดื่มเบียร์พร้อมพี่ดีกว่า"ซินตอบ เทเซียสพยักหน้ารับ "อีกอย่าง...ถ้าทานข้าวรองท้องก่อน ผมก็ไม่อยาทานคนเดียว ฉะนั้นเลยจะรอดื่มพร้อมพี่ดีกว่า"

"ครับๆ ถ้าหิวจริงๆก็หาข้าวทานก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่นั่งเฝ้าตอนทานเอง"เทเซียสพูด

"ทานคนเดียวมันไม่อร่อยหรอกครับ พี่ต้องทานด้วย"ซินตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เพื่อที่จะให้เทเซียสทานข้าวด้วยกัน

"พี่ไม่อยากรู้สึกผิดเพราะทำซินหิวจนไส้กิ่วนะ พี่อยากเก็บท้องไว้ดื่มเฉยๆ ถ้าซินหิวจริงๆก็อย่าฝืนรอเพราะพี่เลย"เทเซียสตอบกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน แล้วยกตัวซินให้ขึ้นมานั่งบนตักตนเอง โดยที่ซินหันหลังให้เขาแล้วเขาก็กอดเอวซินไว้

"ถ้าพี่ไม่ทานผมก็ไม่ทาน"ซินตอบกลับอีกอย่างเอาแต่ใจ เทเซียสก็หอมแก้มซินก่อนจะเกยคางบนไหล่ซิน "พวกแอลกอฮอล์ไม่ควรดื่มตอนท้องว่างหรอกนะครับ"

"ดื้อนักนะเราอ่ะ ต่อล้อต่อเถียงอีก"เทเซียสพูดว่าออกมาก่อนจะค่อยๆเอนตัวพิงไปกับพนักโซฟา เมื่อซินเป็๞ฝ่ายที่เริ่มค่อยๆเอนตัวลง

"ผมก็แค่อยากให้พี่ทานข้าวด้วยกันนี่ครับ ผมเป็๲แฟนพี่นะ เราก็น่าจะทานข้าวด้วยกันสักหน่อย...จริงไหม?"ซินพูดอธิบายพร้อมกับถาม

"อื้ม"เทเซียสตอบรับในลำคอ "ต้องทานด้วยกันทุกมื้อเลยใช่ไหม?"เขาถามกลับ

"ไม่จำเป็๲ต้องทุกมื้อก็ได้ครับ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอด อีกอย่างโฟกัสที่เ๱ื่๵๹เรียนก่อนน่าจะดีกว่า ไว้ว่างเมื่อไหร่ก็ค่อยมาทานข้าวด้วยกัน"ซินตอบ

"ข้าวเย็นเราน่าจะกินด้วยกันได้นะ เพราะพี่รอรับซินกลับพร้อมกันทุกวัน"เทเซียสพูด

"ถ้าเกิดเลิกกันคนละเวลาสุดท้ายก็ต้องกลับแยกอยู่ดีนี่ครับ"ซินพูดค้าน

"ไม่ ต่อให้เลิกคนละเวลาก็ต้องกลับพร้อมกัน"เทเซียสตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซินยกยิ้มนิดหน่อยและไม่ได้เถียงอะไรต่อ

ณ ๰่๥๹เวลาเย็น~

"พี่เซียสครับ...เย็นแล้วนะ"ในขณะที่ทั้งสองนั่งกันอยู่ที่โซฟา ซินก็นั่งหันข้างหาเทเซียสแล้วพูดบอกก่อนจะทำหน้าออดอ้อน

"ทำไม?"เทเซียสถาม

"ดื่มกัน!"ซินพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบอยากที่จะดื่ม

"ไปหยิบมาสิ"เมื่อเทเซียสพูดแบบนั้น ซินรีบลุกพรวดไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นและอาหารมาทันที แล้วทั้งสองเริ่มนั่งดื่มและคุยเล่นด้วยกันจนค่ำเกือบดึก...