ความเดิมตอนที่แล้ว : ผมถูกอัญเชิญมาต่างโลกด้วยการนึกสนุกเล่น ขำๆ ของ วาเนสซ่า โดยเธอไม่มีจุดประสงค์อะไรที่อัญเชิญผมมา มันเป็แค่การนึกสนุกชั่ว วูบของเธอ และตอนนี้ผมก็กำลังกางเกงขาด จนทวนัของผมออกมาต้องลม เอาล่ะมาร่วมรับชมกันต่อไปได้แล้ว
ผมเดินทางออกมาจากคฤหาสต์มรกต และเดินหน้าตรงออกไปนอกเมืองทันที เพราะไม่มีเงินซื้อกางเกงเปลี่ยน และในขณะที่ผมวิตก กับกางเกงที่ขาด จนมันเข้าสู่แดนอันตรายนั้นเอง เพราะก่อนหน้านี้พวกผู้หญิงในเมืองต่างพากันมองมาที่ผม จู่ๆก็มีโจรป่ากลุ่มหนึ่งออกมาจากป่า และเข้าโจมตีผมแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย พวกมันมีกัน 6 คน
" ทำไมแกถึงยืน โชว์ช้างน้อยอยู่ตรงนี้ละ เจ้าหนุ่ม "หัวหน้าโจร นาม จาคอบกล่าว
" ก็ ลมมันเย็น" ผมตอบแบบสุภาพ
" ถ้าไม่อยากให้ข้าเอาเรื่องนี้ไปโพนทะนาละก็ ส่งของมีค่ามาซะดีๆ " จาคอบกล่าวแล้วเอาดาบโค้งขึ้นมาข่มขู่ผม
จะว่าไปของมีค่าที่ติดตัวผมก็มีแต่ ดาบเอ็กคาลิเบอร์ จะให้ผมมอบให้กับพวกมันง่ายๆได้อย่างไร ผมจึงฮึดสู้
" พวกแกอยากได้ของมีค่าก็เข้ามาเก็บจากศพตรูไป " ผมตะโกน แล้วชักดาบเอ็กคาลิเบอร์ออกมา แล้วตรงเข้าปะทะกับหนึ่งในพวกมันทันที
เคร้ง เคร้ง เคร้ง
3 นาทีผ่านไป.....
พวกโจรป่าคนแล้วคนเล่าล้มลง ฝีมือของพวกมันก็กากๆ แท้ๆ ยังทำเป็นปากดี ริอาจเป็นโจร น่าจะกลับไปสำนักแล้วฝึกมาใหม่ ผมจับพวกมันทั้งหมดมัดรวมกัน ด้วยเชือกที่พวกมันเตรียมมามัดผม
" ได้โปรดปล่อยพวกเราไปด้วยเทิดท่านผู้กล้า " จาคอบ กล่าวขอร้อง แต่มันสายเสียแล้ว ตอนนี้ผมกำลังอยากได้ตังค์ ไปใช้ซื้อกางเกงใหม่ ไม่อย่างนั้น ผมคงต้องเดินโชว์แบบนี้ต่อไป
และแล้ว ผมก็มองไปที่กางเกงจาคอบ มันช่างพอดีตัวกับผมเหลือเกิน ผมจึงตรงเข้าไปถอดมันออกมา
" อ๊า ท่านจะทำอะไรมิดีมิร้ายข้าน่ะ " จาคอบ กล่าวพร้อมส่งเสียงร้องแปลกๆ
" ตรู จะเอากางเกงแกเฉยๆ โว้ย ไม่ได้จะ ฟีดเจอริ่ง กับแก " ผมพูดแล้วเอากางเกงของหัวหน้าโจรมาใส่ แล้วลากพวกมันทั้ง 6คน เข้าไปในเมือง เพื่อไปตลาดค้าทาส
30 นาทีผ่านไป....
" ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย " พวกโจรร้องขอชีวิต แต่ผมไม่สนใจ ผมเดินตรงมายัง บุรุษคนหนึ่งที่ดูสูงใหญ่เหมือนหมีควาย แล้วส่งมอบโจรทั้ง 6ให้ทันที
" ขอข้าดูหน่อยแล้วกัน " บุรุษหมีควาย นาม อาซิม ก็เข้าไปดูหน่วยก้านของพวกโจรที่ผมจะเอามาขายเป็นทาส เพราะอาณาจักร โปปุรอนนี้ยอมรับเรื่องการค้าทาส
" คนตัวโตนี่ ข้าให้ 7500 เหรียญทอง ส่วนอีกห้าคนที่เหลือข้าให้ คนละ5000 เหรียญทอง เพราะดูแล้วไม่ค่อยมีแรง " อาซิมกล่าวแล้วเดินเข้าไปในร้านเพื่อหยิบเหรียญทองมาให้ผม แต่ทว่า ไม่นานก็มีคนรู้จักของผมวิ่งมาทางนี้ ใช่แล้วเธอคือ วาเนสซ่า นั่นเอง
" เกิดเรื่องใหญ่แล้วโทจิ ร..ริต้าน่ะ ถูกสะกดจิต แล้วพาเข้าไปในป่าแล้ว " วาเนสซ่า กล่าวอย่างรีบร้อน จนผมไม่ทันรับเงินก็ต้องวิ่งออกไปพร้อมกับเธอ
'โธ่เว้ย แม่สาวอัศวิน วิตถาร อยู่ๆก็มาอัญเชิญตรูมาที่นี่ โดยไม่มีธุระอะไร แล้วตอนนี้ยังมาขอให้ช่วยอีกรึ ช่างหน้าด้านจริงๆ' ผมคิด ก่อนจะถามทางที่คนร้ายพาริต้าไป
" ป..ไปทางตะวันออกคะ " วาเนสซ่ากล่าว
ไม่นานเราก็มาถึงป่าทางด้านตะวันออก แต่แม่สาววาเนสซ่า ก็ดันหลงกับผม ผมมองไปรอบๆบริเวณ แล้วเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังทำมิดีมิร้ายกับ ริต้าอยู่ เธอดูใจลอยอย่างมาก
" นี่แม่หนู ถอดเสื้อของเธอออกสิจ๊ะ ใช่แล้ว ปล่อยตัวปล่อยใจของเธอ ให้หลุดพ้นจากพันธนาการ เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอ ใช่แล้ว ชั้น เห็นแล้ว ชั้นเห็นแล้ว " ชายแปลกหน้าที่ชื่อว่า มาร์คัส กำลังร่ายมนต์เพื่อควบคุมริต้าให้เธอทำตามอย่างว่าง่าย
ริต้าค่อยๆถอดกระดุมทีละ ทีละเม็ด และไม่นาน ก็เห็นชุดชั้นในสีฟ้าของเธอ และเธอกำลังจะถอดกระโปรงอันเรียวบางของเธอออก เป็นจังหวะที่ผมพุ่งออกจากพงหญ้าเข้าประชิดตัว มาร์คัส ในทันที แล้วก็.....
โป้ก ผมเขกกระโหลกมาร์คัสด้วยดาบ แล้วบังคับให้มันถอนเวทย์มนต์สะกดจิตให้ริต้า
" ไม่ได้หรอก ตราบใดที่ชั้นทำไม่เสร็จ การสะกดจิตจะไม่คลาย " มาร์คัสกล่าวแม้ตอนนี้เขาจะถูกผมมัดแล้วแต่ก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์
ตอนนี้ริต้านอนลง แล้วเริ่มลูบไล้ตัวเอง อย่างบ้าคลั่ง ร่างกายที่เปลือยเปล่ากำลังมีน้ำเหงื่อไหลซึมออกมา เธอร้องครางเสียงกระซิก ชวนให้รุ้สึกสยิว ไม่คิดเลยว่าเวทย์มนต์ที่ไอ้บ้ามาร์คัสใช้จะทำให้สาวสวยอย่าง ริต้า ลืมตัวได้ถึงเพียงนี้ จนผมต้องหลบสายตา แล้วเอาเสื้อนอก มาปิดบังเรือนร่างของริต้าที่กำลังช่วยตัวเองอยู่
" แกได้เวทย์มนต์นี้มาจากไหน พูด ไม่งั้นชั้นจะเจี๋ยนน้องชายแก " ผมบังคับให้มาร์คัสบอก เขาร้องไห้ออกมา แล้วร้องขอชีวิต
" ผมก็แค่ดูด้วยความสนุกอย่างเดียว ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ช่วยปล่อยตัวผมด้วยครับ คุณผู้กล้าสุดหล่อ "
" ไม่ได้แกต้องบอกชั้นมาก่อนว่าแกได้เวทย์มนต์นี้มาจากไหน "
" ได้ครับ คือเรื่องของเรื่อง มันเกิดขึ้นเมื่อเดือนก่อน "
เรื่องมีอยู่ว่า....เมื่อประมาณเดือนก่อน ผมที่ถูกกลุ่มวัยรุ่นแกล้งอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันและสาวๆก็ไม่ชอบหน้าตาของผม ทำให้ผมหาภรรยาไม่ได้ จนต้องทำใจเพราะตัวเองหน้าบู้ อุบาทย์มาก แต่แล้ววันหนึ่งผมก็เจอวิหารของปีศาจเสือขาวตนหนึ่ง ผมจึงเข้าไปขอพรจากรูปปั้นปีศาจเสือขาว และในตอนนั้นเอง ที่ผมได้ยินเสียงกระซิบของปีศาจ
" ข้าจะมอบพลังให้แก่เจ้าเอาไว้ต่อกรพวกวัยรุ่นที่มารังแกเจ้า และข้าจะมอบเวทย์มนต์ที่ไว้ควบคุมจิตใจสาวๆให้เจ้าด้วย แลกกับการที่เจ้าหาเนื้อของเด็กๆมาถวาย " ปีศาจเสือขาวกล่าว แล้วผมก็ได้พลังนั้นมาจาก เสียงกระซิบของปีศาจ
เหยื่อรายแรกของผม เธอชื่อมินะ เธอเป็นสาวสวยผมบลอนต์ในหมู่บ้านที่อยู่ติดกันที่ผมแอบรักมานานแล้ว ผมลองใช้เวทย์มนต์สะกดจิตกับเธอ แล้วปรากฏว่าได้ผล ผมได้เห็นเรือนร่างของเธอในวันนั้น เธอครางออกมาอย่างมีความสุขที่ได้มีอะไรกับผม และผมก็ทำกับเธอเป็นร้อยๆครั้งจนเธอไม่ไหว ดังนั้นผมจึงต้องหาเหยื่อรายอื่น และผมก็ทำแบบนี้ต่อไป แต่ไม่มีใครฟ้องร้องผม เพราะพวกเธอจำเรื่องราวไม่ได้ จนวันหนึ่งผมเดินผ่านคฤหาสต์มรกต แล้วได้เห็นความสวยของคุณ ริต้า ผมล....เลยใช้เวทย์มนต์สะกดจิตเธอ เพื่อให้มาเป็นภรรยาผม นี่เป็นครั้งวแรกที่ผมคิดจะทำกับผู้หญิงจริงๆ นี่เป็นความสัจจริง ผมรักเธอจากหัวใจผมพูดกับเธอว่า ช่วยมีลูกกับผมซักคนได้ไหมครับ แล้วเธอก็พยักหน้า ผมเลยพาเธอมาที่ป่าเปลี่ยวไร้ผู้คน โดยลืมนึกถึงเรื่อง ศีลธรรม ผมขอโทษครับ....เมื่อมาร์คัสเล่าจบผมก็ถอนหายใจออกมา
" เฮ้อ " ผมถอนหายใจหนัก ตอนนี้ มีทางเดียวคือรอให้ริต้าฟื้นขึ้นมา ในฐานะของผู้เสียหาย แล้วจับเจ้าบ้ามาร์คัส ส่งทางการ
" แล้ววิหารเสือขาวไปทางไหน " ผมถามเพื่อจะได้ จัดการตัวต้นเหตุของปัญหา
" เดินไปทางตะวันออก อีก สามร้อยสี่สิบสองก้าวก็จะถึงแล้วครับ " มาร์คัส กล่าวตอบ ตอนนี้เขาไม่เหลือมาดของผู้ร้ายเลย ในฐานะของลูกผุ้ชาย การที่ศาลยังไม่ตัดสินว่าเขาเป็นผู้กระทำผิด เขาก็ยังเป็นผู้บริสุทธิ์อยู่ ผมเลยแก้มัดเขาแล้วกล่าวว่า
" เดินไปมอบตัวกับทางการเองได้หรือเปล่า "
" ได้ครับ ผมจะมอบตัว และจะไม่กลับมาประพฤติผิดอีกเป็นครั้งที่สอง "
และด้วยเหตุนี้เองผมจึงได้ปล่อยมาร์คัสไป มอบตัวกับ อัศวินหลวงด้วยตัวเอง ผมช่างมีคุณธรรมและเมตตาจริงๆ ผมรุ้สึกอย่างนั้น
ไม่นานหลังจากนั้น วาเนสซ่าก็วิ่งมาถึง
" มาช้าจังนะ วาเนสซ่า เขาจัดการกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว " ผมกล่าวหยอกล้อวาเนสซ่า
" ชั้นตามหาตัวนายซะแทบแย่ ย่ะ ต้องขอบคุณชั้นที่อุตส่าห์หานายพบ " วาเนสซ่ากล่าวแล้วหายใจ ฮึดฮัดทางจมูก
" ฝากริต้าด้วยนะ ผมจะไปปราบเสือขาว " แล้วผมก็กุมดาบเอ็กคาลิเบอร์ ก้าวเดินไปยังวิหารของปีศาจเสือขาวตนนี้ โดยไม่รอฟังคำตอบของ วาเนสซ่า
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป