"ขอโทษครับ ผมนำน้ำดื่มมาส่งให้คุณปลายฟ้ารุ่งครับ" ไม่ทันที่เธอจะได้ต่อว่าเขาพนักงานก็นำน้ำดื่มขึ้นมาถึงที่หน้าห้องของเธอพอดี
"ค่ะ เดี๋ยวรบกวนเอาเข้าไปไว้ในห้องครัวได้เลยค่ะ"
"ครับ" พนักงานตอบรับและขนน้ำดื่มที่เธอสั่งเข้าไปจัดเก็บตามที่เธอบอกทันที
"ไหนบอกว่าไม่ให้คนแปลกหน้าเข้าห้องไง" ภูผาถามขึ้นมาด้วยแววตาที่เมื่อเธอมองแล้วรู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกด
"เอิ่ม ขอโทษนะ ชั้นบอกว่าไม่ให้คนแปลกๆเข้าห้อง ไม่ใช่คนแปลกหน้า"
"อื้ม" ภูผาตอบรับก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องของเธอที่กำลังเปิดอยู่เพื่อให้พนักงานขนน้ำเข้าไป
"เดี๋ยว" ปลายฟ้าเรียกตามเพื่อห้ามไม่ให้เขาเข้าไปภายในห้องของเธอแต่ก็ไม่เป็ผลเพราะเขาไม่สนใจฟังเสียงห้ามของเธอ
“เดี๋ยววางน้ำดื่มไว้ตรงนั้นเลย ขอบคุณมากครับ” ภูผาบอกกับพนักงานที่นำน้ำดื่มเข้ามาจัดเก็บก่อนเขาจะวางไมโครเวฟลงที่เคาน์เตอร์ภายในครัว
“เรียบร้อยแล้วพวกเราขอตัวก่อนนะครับ” พนักงานกล่าวลากับภูผาและปลายฟ้า
เมื่อพนักงานออกจากห้องไปแล้วปลายฟ้ารุ่งจึงรีบวิ่งออกไปที่ประตูหน้าห้องของเธอทันทีด้วยความกลัวที่จะต้องอยู่ภายในห้องกับเขาสองต่อสอง
“เธอเป็อะไร ออกมายืนหน้าห้องตัวเองทำไม” ภูผาเดินตามมาที่หน้าประตูห้องก่อนจะถามเธอขึ้นมาด้วยเสียงที่ขบขัน
“แล้วคุณเป็อะไร เข้าไปอยู่ในห้องของคนอื่นทำไม บ้าหรือเปล่าสนิทก็ไม่สนิท”
“แล้วถ้าอยากสนิทต้องทำยังไง” ภูผาถามเธอขึ้นมาพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแบบกรุ้มกริ่มจากนั้นเขาก็เดินกลับเข้าไปภายในห้องของเธอและสำรวจข้าวของต่างๆภายในห้องครัวก่อนจะเดินกลับออกมาที่หน้าประตูห้องอีกครั้ง
“เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใช่มั้ย” ภูผาถามพร้อมเดินออกจากห้องของเธอ
“ทำไม” ปลายฟ้าถามกลับไป
ภูผาไม่ตอบคำถามของเธอและกำลังจะหันหลังเดินกลับไปที่ห้องของเขาซึ่งอยู่ติดกับห้องของเธอปลายฟ้าจึงเรียกเขาให้หยุด
"เดี๋ยวก่อน"
เขาหันกลับมาตามำเรียกของเธอแต่ก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรปลายฟ้าก็พูดขึ้นมาก่อน
"เอาเก้าอี้กลับไปด้วย"ปลายฟ้าบอกพร้อมกับยืนกอดอกและยักคิ้วใส่เขา
ภูผาไม่ตอบโต้กลับและยกเก้าอี้ตัวนั้นกลับไปที่ห้องของเขาตามที่ปลายฟ้าบอก
“ทำไมโชคร้ายขนาดนี่นะเรา ทำไมห้องต้องมาอยู่ติดกับคนโรคจิตด้วย” ปลายฟ้าพูดกับตัวเองเมื่อจู่ๆ เขาคิดจะกลับก็กลับแบบไม่บอกกล่าวและเธอเพิ่งได้รู้ว่าห้องของเขานั้นอยู่ติดห้องของเธอนี่เอง
เธอกลับเข้ามาภายในห้องของเธอและนำเธอกลับเข้ามาภายในห้องของเธอและนำเครื่องดื่มที่เธอซื้อมารวมถึงน้ำแร่จัดแจงเข้าไปแช่ในตู้เย็น
ก่อนจะเดินเข้าไปที่ภายในของห้องครัวเธอถึงกับต้องร้องอุทานออกมา
"อ้าว!!!!! เครื่องใช้ไฟฟ้าทางคอนโดเค้าจัดเตรียมไว้แล้ว!!!"
"ไอ้โรคจิตนั่นคง หัวเราะเยาะแน่นอน"เธอบ่นให้ตัวเอง
ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องของเธอก็ดังขึ้นมาเธอจึงเดินไปที่ประตูหน้าห้องและมองผ่านช่องตาแมวออกไปก็ได้เห็นว่าเขานั้นมาหาเธออีกครั้ง
พร้อมกับในมือของเขาถือถุงผ้าใบเล็กมาด้วยจึงทำให้เธออยากรู้ว่เขาจะมาไม้ไหนอีก
"มาทำไมอีก"เธอเปิดประตูห้องออกมาและถามเขาออกไป
"เอาของมาให้" เขายื่นถุงผ้านั้นให้เธอ
"ห๊ะ!!!!"เธอต้องใเมื่อเปิดดูสิ่งของที่อยู่ในถุงผ้าใบนั้นที่รับมาจากเขา
"คุณ้าจะสื่ออะไรเอามีดมาให้ชั้นหมายความว่ายังไง"
"อยู่คนเดียวรวรมีติดหองไว้บ้างนะในครัวเธอไม่มีอะไรที่สามารถใช้ป้องกันตัวเวลาฉุกเฉินได้เลย"
"แล้วไฟฉาย?"ปลายฟ้าหยิบไฟฉายออกมาจากถุงผ้าพร้อมถามเขากลับไปอีกครั้ง
"ถ้าไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไร ก็เอาไว้ใช้ส่องหาทางสว่างให้ตัวเองก็แล้วกัน" เมื่อพูดจบเขาก็เดินกลับห้องไป
ปลายฟ้าเมื่อได้ยินเช่นนั้นถึงกับต้องตกตะลึงในคำพูดของเขา
"ปากคอ" ปลายฟ้าพูดตามหลังเขาออกมาก่อนที่เธอจะปิดประตูห้องไป
56
