" สวัสดียามเช้านะคะ เอาล่ะ นั่งที่ได้ วันนี้จะมีนักเรียนใหม่มาแนะนำให้รู้จักน่ะค่ะ "
อาจารย์สาวนาม อันริ กล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มอันสดใส อาจารย์มีผมสีเงินและดวงตาสีฟ้าเป็เอกลักษณ์ความสูงนับว่าไม่สูงมากกับอาจจะพอๆกับนักเรียนเลยด้วยซ้ำ และอีกอย่างหนึ่งที่ไม่พูดถึงไม่ได้นั่นคือหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่โตมโหฬารนี้ ถามจริงเวลากินข้าวสารอาหารมันไปเลี้ยงที่ส่วนนั้นมากเกินไปรึป่าว ขณะที่กำลังคิดอะไรเลื่อยเปื่อยอาจารย์ก็เริ่มพูดต่อ
" ฮ่า ถ้างั้นจะแนะนำให้รู้จักนะคะ เชิญมาทางหน่อยค่ะ "
ผมเดินไปตามที่อาจารย์ฉันรอบอกแล้วหยุดอยู่ที่หน้ากระดานดำหน้าชั้นเรียน และเริ่มแนะนำตัว " สวัสดีครับ ธีระ ไคเครุ หรือจะเรียกว่า ธี เฉยๆก็ได้นะครับ" ไม่มีหมายเลขตอบรับ ทั้งห้องเงียบกริบราวเวลากำลังหยุดนิ่ง รู้สึกอึดอัดชะมัด
" อาจารย์ค่ะ หรือว่าคุณ ธีระ จะเป็คนที่มาจากต่างโลก ใช่รึป่าวค่ะ "
ใยบรรยากาศอันชวนอึดอัดมีผู้กล้าหนึ่งรายได้ทำลายความเงียบพร้อมกับถามคำถามที่ทุกๆคนในห้องสงสัย
"เออ ค่ะ คุณ ธีระ มาจากอีกฝั่งของ gate เพื่อมาเป็นักเรียนแลกเปลี่ยนหน่ะค่ะ"
"นั่นหน่ะเหรอคนจากอีกโลก"
"อืมดูๆ ไปก็ไม่ต่างจากพวกเราสักเลยนะ"
"ฉันคิดว่าเขาตัวใหญ่เท่าออคร์ซะอีก"
ทันทีที่อาจารย์ อันริ บอกคำถามภายในห้องเรียนเกิดความโกลาหลกันใหญ่เหตุผลก็เพราะเื่ที่ผมเป็คนจากอีกฝั่งหนึ่งของ gate และถ้าจะอธิบายว่า gate คืออะไร มันคือประที่เชื่อมระหว่างสองโลกโดยเหตุการเมื่อสองที่ก่อน จู่ๆก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นที่ใจกลางหาสมุทรหลังจากการตรวจสอบพบว่ามีเกาะที่ไม่ระบุในแผนที่ปรากฏออกมาและในเกาะแห่งนั้นมีประตูขนาดใหญ่ที่เรียกว่า gate อยู่และอีกฝากของประตูคือโลกแฟนตาซีที่มีอยู่แต่ในนิยายเท่านั้น แต่ว่าหลังจากที่ค้นพบได้ไม่นานโลกทั้งสองก็เปิดฉากทำากันจนเมื่อสองปีก่อน ทางสหพันธ์โลกกับราชอาณาจักร อัลเชีย ได้ตกลงทำสัญญาสงบสึกพร้อมกันยังได้เสนอให้มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกัน โดยใช่นักเรียนแลกเปลี่ยนนั่นเองและหลังไม่นานนักเรียนแลกเปลี่ยนคนแลกก็ถูกส่งตัวมาและคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น คือผมคนนี้นี่แหละ
" เออ ทุกๆคนช่วยหน่อนนะคะ"
อาจารย์อันริ กำลังพยายามห้ามนักเรียนที่ตอนนี้กำลังเมากกันสนุกเื่ของผมกันอยู่เลยว่าแต่ว่าท่าจะนินทากันละก็ช่วยทำลับหลังจะได้รึป่าว
ไม่นานนักเรียนในห้องก็สงบลง แต่ว่ามีอย่างหนึ่งที่ผมคาใจอยู่ั้แ่วันแรกที่เขามาที่โรงเรียนนักเรียนส่วนใหญ่ของโรงเรียนนี้มีแต่ผู้หญิงรึไงกัน แม้แต่ในห้องเรียนตอนนี้ก็มีแต่ผู้หญิงหรือว่าเราคิดไปเองรึป่าวนะ
" เอาล่ะพอดีคุณ ธีระ เชิญนั่งที่ได้ค่ะ เออที่นั่งของคุณ ธีระ อยู่ตรงท้ายสุดของแถวที่สี่ นะคะ'
ดวงดีแฮะที่นั่งอยู่ตรงริมหน้าต่างพอดีเลยนับว่าโชคดีชะมัด
" เอาล่ะ มาเริ่ม บทเรียนกันเลยน่ะค่ะ"
และแล้วคาบเรียนที่หนึ่งก็เริ่มต้นขึ้น
หลังจากเริ่มเรียนมาได้หลายชั่วโมงในที่ก็ถึงเวลาพักเที่ยงสักที
" นี่ๆ ถ้าไม่ว่าอะไรให้ฉันพาเดินรอบโรงเรียนเอาไหม"
"อะ ขี้โกงนี่ฉันเองก็อยากพา คุณ ธีระ ไปเดินชมโรงเรียนบ้างเหมือนกัน"
"ใช่จริงด้วย"
"ฉันด้วย"
ตอนนี้รอบตัวผมมีแต่สาวที่หมายหมั้นจะพาผมไปเดินรอบๆโรงเรียนให้ได้และดูเหมือนว่าคนที่มาจาก gate อย่างผมดูจะเป็ของแรร์และอยากเพราะฉะนั้นหลายคนเลยสนใจและเข้าหากันแบบชนิดที่ว่า ฟ้าถล่มดินทลายกันเลยทีเดียวนอกจากนั้นยังนักเรียนหญิงห้องข้างๆยังพากันมามุงดูอีก บอกตามตรงเลยตอนนี้รู้สึกเครียดมากเครียดจริงๆนะ
"ทุกคนค่ะ ทำแบบนั้นทำให้คุณ ธีระ เขาลำยากนะ"
เสียงห้ามปรามของผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมาจากข้างหลังกลุ่มนักเรียนหญิงในห้องแม้จะเป็การห้ามปรามแต่น้ำเสียงนั้นสุภาพและเรียบร้อยอีกยัง เปี่ยมไปด้วยพลังจนทำให้กลุ่มนักเรียนหญิงต้องหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ
"สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ เลน่า โฮเอมไฮม์ ค่ะ"
หญิงสาวแนะนำตัวเธอชื่อ เลน่า โฮเอมไฮม์ เธอเป็ผู้หญิงที่ยอกได้เลยว่าสวยมากๆ ผิวขาวอมชมพูราวกันเด็กผมสีเงินราวกับแสงจันทร์และในตาสีฟ้าราวกับหมาสมุท เป็ผู้หญิงที่สาวมากจนไม่อาจละสายตาได้เลยต้องบอกเลยว่าผู้ที่สวยมากๆ
" สวัสดีครับ ผม ธีระ ไคเครุ ครับยินดีที่ได้รู้ครับ "
ผมคนแนะนำอย่างเขินอายช่วยไม่ได้ถึงในห้องเรียนนี้จะมีคนสวยอยู่เยอะแต่คุณ เลน่า จัดว่าเป็ผู้หญิงที่สวยจนวัวตายควายล้มแบบนี้จะเขินก็ไม่แปลก
"เช่นกันค่ะ คุณธีระ พอมีเวลารึป่าวคะ พอดีทางอาจารย์อันริ ให้ฉันพาคุณ ธีระ เดินชมรอบโรงเรียนน่ะค่ะไม่ทราบว่าพอมีเวลารึป่าวคะ"
"ครับว่างครับ ไม่ธุระอะไรครับ"
มันก็แน่นอนอยู่แล้วการได้เดินชมโรงเรียนพร้อมกับสาวสวยขนาดนี้ต่อใหนายยกเรียกไปปรับทัศนคติ ก็พร้อมที่จะปฏิเสธอยู่แล้ว
"ถ้าเช่นนั้นไปกันเลยไหมค่ะ"
"ครับไปกันเลย"
ว่าแล้วผมกับคุณ เลน่า ก็ออกจากห้องไปพร้อมกับกลุ่มเด็กที่สงสายตาแห่งความอิจฉาตาม
1K
