ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นปนทรายชายทะเลอบอวลอยู่ภายในห้องขังใต้ดินของวิลล่าตึกหินโบราณบนเกาะส่วนตัวของ ดอน คาร์ลอส นอกชายฝั่งบาฮามาส แสงไฟสลัวสีส้มริบหรี่จากคบเพลิงไฟฟ้าส่องกระทบอุปกรณ์เครื่องหนัง โซ่ตรวน และเชือกปอสีน้ำตาลเส้นยาวหลายม้วนที่แขวนเรียงรายอยู่บนผนังปูนเปลือย
รัญชิดายืนมองความพร้อมของห้องทรมานด้วยแววตาหยิ่งผยองและมีอำนาจล้นพ้น หล่อนสวมชุดคลุมหนังสีดำสนิทรัดรูปผ่าอกลึก มือขยับถุงมือหนังเนื้อนุ่มไล้ไปตามเส้นเชือกปอชิบาลิ (Japanese Shibari Rope) ที่หล่อนจงใจคัดสรรมาเป็พิเศษ
"ในที่สุด... วันที่ฉันจะได้เหยียบย่ำแกให้จมดินก็มาถึง นังมะปราง..." รัญชิดาพึมพำกับตัวเองด้วยความพึงพอใจสะใจสะกดรอยแค้นที่สุมอกมานานหลายปีนับั้แ่พ่ายแพ้ในออฟฟิศภาคแรก
ประตูเหล็กห้องขังถูกเปิดออก ซายากะนำลูกน้องลากร่างระหงเปลือยเปล่าของมะปรางเข้ามาในห้อง มะปรางถูกมัดมือไพล่หลังด้วยเนกไทและผ้าคาดตาไว้แ่า ผิวกายสีน้ำผึ้งสวยสะดุดตาสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกและกลัวสุดขีด ร่างบางทรุดลงกับพื้นปูนเย็นเฉียบอย่างหมดทางสู้
"แก้มัดผ้าคาดตาของมันออก..." รัญชิดาสั่งเสียงต่ำ
ซายากะดึงผ้าคาดตาออก มะปรางกะพริบตาถี่ๆ ปรับสายตารับแสงสลัว ภาพแรกที่หล่อนเห็นคือใบหน้ายิ้มสะใจดุจมารร้ายของรัญชิดาที่คุกเข่าลงตรงหน้าหล่อน
"รัญชิดา... ปล่อยฉันกับพี่นนท์ไปเถอะ ฉันขอร้อง..." มะปรางวิงวอนเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มเนียน
"ปล่อยงั้นเหรอ? ฮะๆ..." รัญชิดาหัวเราะก้องอย่างบ้าคลั่ง หล่อนกระชากเส้นผมของมะปรางบังคับให้ใบหน้าหวานแหงนสบตา "ไม่มีวัน! ฉันจะเอาคืนแกทุกตารางนิ้ว... ซายากะ จัดการมัดมันขึ้นตอ!"
ซายากะร่วมมือกับรัญชิดาช่วยกันคลี่เชือกปอสีน้ำตาลชุ่มน้ำมัน ดึงตัวมะปรางให้ยืนขึ้นพิงเสาไม้โบราณกลางห้อง รัญชิดาใช้ศาสตร์มัดชิบาลิ (Shibari) คล้องพันรอบอกอวบคัพ E โอบรัดตรึงไว้แ่า ดึงเชือกผ่านซอกเนินเนื้ออวบเต่งเบียดเสียดปูดโปนชูชันท้าสายตา และสอดเส้นเชือกรัดผ่านขาหนีบแยกต้นขาเรียวสวยออกกว้าง ตรึงข้อมือและข้อเท้าทั้งสองข้างของมะปรางโยงไว้กับโซ่ตรวน้าจนร่างกายสั่นสะท้านเปลือยเด่นในท่าทางยอมจำนนอย่างสมบูรณ์แบบ (Dominance & Submission)
"กรี๊ดดด...! รัญชิดา! ฉันเจ็บ... อื้อออ!" มะปรางร้องลั่น เชือกปอหยาบรัดตึงเค้นเนื้อนวลจนขึ้นรอยแดงช้ำ
ซายากะขยับนั่งหน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์พกพาข้างห้อง เริ่มต้นระบบเจาะรหัสฐานข้อมูลบล็อกเชนสปาข้ามชาติ "ซายากะกำลังรันระบบถอดรหัสคีย์บล็อกเชนค่ะพี่รัญ... แต่ระบบความปลอดภัยรหัสหลักของชานนท์หนาแน่นมาก ต้องให้น้องมะปรางพูดคีย์ลับปลดล็อคผ่านกล่องเสียงตรงนี้ค่ะ"
รัญชิดาหยิบขวดแก้วน้ำมันกุหลาบดำอุ่นร้อนที่ต้มไว้ส่งกลิ่นหอมกรุ่นปนความทรมาน เดินเข้ามาหาร่างเปลือยที่ถูกขึงตึงของมะปราง หล่อนหยดน้ำมันอุ่นชื้นร้อนฉ่าลงบนยอดปทุมถันสีชมพูชูชันและเนินอกกลมโตของมะปรางทีละหยด
"อ๊างงง...! รัญชิดา! มันร้อน... เสียว... ฮึก เจ็บ!" มะปรางหวีดร้อง ร่างกายบิดเกร็งสั่นระริกตามแรงหยดน้ำมันร้อน น้ำหล่อลื่นไหลเอ่อล้นตามขาหนีบเรียวสวยสลบไสล
"พูดรหัสผ่านปลดล็อคออกมาซะมะปราง... ไม่งั้นฉันจะใช้ศาสตร์กามารมณ์ BDSM ขยี้จุดเสียวของแกจนสมองแกแหลกสลายคาเชือกนี้แหละ!" รัญชิดาขู่เสียงเข้ม หล่อนใช้นิ้วเรียวสวมปลอกมือหนังสีกุหลาบดำชโลมน้ำมันอุ่นร้อน บดบี้ขยี้เน้นลงบนยอดอกสีหวานที่ชื้นน้ำมันอย่างแรงรวดเร็ว ก่อนจะเลื่อนมือลงต่ำ แหวกกลีบดอกไม้งามสีชมพูฉ่ำชุ่มที่หนาวสั่นระริก
รัญชิดากดนิ้วสอดแทรกเข้าสู่ร่องรักที่ตึงเปรี้ยะของมะปรางรวดเดียวลึกสุดโคนนิ้ว!
"อ๊ะ! อ๊างงง...! เจ็บ... เสียว... รัญชิดา! ถอนนิ้วออกไป... อื้อออ!" มะปรางร้องกรีด หน้าหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่านสะท้านรัญจวนใจที่ถูกทรมาน ช่องทางรักที่อัดแน่นไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสอุ่นตอดรัดนิ้วของคู่ปรับแ่า รัญชิดาไม่ฟังเสียงร้องขัดขืน หล่อนขยับข้อมือซอยนิ้วเข้าออกรัวยิบกระแทกกระทั้นในจังหวะลามกดิบเถื่อนขยี้จุดเสียวซ่านภายในร่องรักอย่างโเี้
*เสียงเฉอะแฉะเปียกปอนปนเสียงนิ้วกระทบเนื้อ พั่บ! พั่บ! พั่บ! ดังก้องห้องใต้ดิน*
"รัดดีเหลือเกินนี่นังมะปราง... ร่องรักของแกไวต่อััขึ้นเพราะฤทธิ์น้ำมันหอมหมื่นลี้ใช่ไหม โดนฉันทรมานกิเลสแบบนี้เสียวจนใจจะขาดเลยล่ะสิ ซี๊ดดด..." รัญชิดาเค่นพูดเสียงลามกกระตุ้นอารมณ์ สะใจสะกดเหยื่อไว้ใต้กรงเล็บ หล่อนบดนิ้วกลางเน้นย้ำจุดเสียวด้านใน สลับใช้ปลายนิ้วโป้งบดขยี้ติ่งสวาทด้านนอกแรงๆ
"อ๊าสส... เจ็บ... แต่เสียวสุดยอดเลย... ฮึก... พี่นนท์... ช่วยปรางด้วย... อ๊า! ตรงนั้นเสียวเหลือเกิน... อึ่ก... อ๊างงง!" มะปรางครางกระเส่าไม่เป็ภาษาสติหลุดลอย ร่างกายบิดเกร็งแอ่นก้นงอนงามสู้แรงกระแทกนิ้วของรัญชิดาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ช่องทางรักบีบรัดตัวตึงแน่นรัวยิบดุจชีพจร
ซายากะหันมามองภาพความเสียวสะท้านของมะปรางด้วยแววตาพึงพอใจรื่นรมย์พลางกระตุ้น "พี่รัญขา... เร่งมืออีกค่ะ สัญญาณเสียงร้องของมันกำลังถอดรหัสเสียงคีย์ปลดล็อคในระบบได้เกือบครึ่งแล้ว!"
รัญชิดาขยับตัวเข้าใกล้ บดเบียดอกอวบของตนเข้าหาเต้าเนื้อคู่โตของมะปราง หล่อนก้มหน้าลงจูบปากนุ่มของมะปรางอย่างหิวกระหาย สอดลิ้นร้อนเข้าไปกวาดชิมความหวานปนคราบน้ำตาของเหยื่อสาว สองมือโหมขยับนิ้วซอยกระแทกกระทั้นรัวยิบถี่ยอดเข้าสู่ช่องทางรักของมะปรางจนสั่นสะท้านสะโพกมนลอยคว้าง รัญชิดากดบดเน้นนิ้วลึกสุดขยี้จุดกระสันทราบเสียวห้าหกครั้งสุดท้ายจนสุดแรง
มะปรางเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงหวีดร้องลั่นห้องใต้ดิน ปล่อยน้ำรักใสหวานเปรอะเปื้อนไหลหลั่งนองเต็มซอกขาขาวสลบไสลไร้เรี่ยวแรงคาเครื่องพันธนาการเชือกชิบาลิตามจุดสุดยอดที่รัญชิดามอบให้...
---
ในขณะเดียวกัน ห้องขังเก็บของเก่าปีกขวาของเกาะร้าง
ชานนท์ที่ศีรษะแตกและมีคราบเืแห้งกรัง ค่อยๆ ลืมตาฟื้นสติขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด มือและเท้าถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนเหล็กหนาหน่วง ชานนท์กัดฟันข่มความเ็ปร้าวที่ศีรษะ พยายามขยับตัวสำรวจรอบกาย
ชานนท์รู้ดีว่าเวลามีจำกัด เขาเอื้อมมือที่ถูกพันธนาการเข้าหาปกเสื้อเชิ้ตของเขา ซึ่งซ่อนเครื่องมือแฮกสัญญาณสื่อสารดาวเทียมขนาดจิ๋วที่เวย์ทำให้พิเศษ ชานนท์ใช้ฟันกัดดึงสายไฟเส้นเล็กสีแดงออกเชื่อมต่อแผงวงจร ส่งสัญญาณพิกัดดาวเทียมฉุกเฉิน (HELP BEACON) ออกไปหาหน่วยคุ้มกันของเวย์และกำลังตำรวจชายฝั่งบาฮามาสอย่างลับๆ
*‘พิกัดดาวเทียมล็อกเป้าหมายสำเร็จ... กำลังส่งสัญญาณฉุกเฉิน...’* หน้าจอจิ๋วกะพริบแจ้งเตือน
"อดทนไว้นะเมียรัก... พี่กำลังไปช่วยแล้ว" ชานนท์กระซิบเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยไอสังหารและไฟแค้นพร้อมทำลายฏทุกคนให้ราบคาบ!
*(ชานนท์และหน่วยกู้ภัยของเวย์จะบุกเข้าถล่มเกาะร้างช่วยมะปรางทันเวลาปาร์ตี้ริมหาดทรายหรือไม่? มะปรางจะใช้ศาสตร์สวาทสะเดาะกลโกงพลิกเกมล่าอย่างไร? ติดตามต่อได้ใน ตอนที่ 29: [5P] มหากาพย์ 5P ราตรีชายหาดร้อน และการพลิกกระดานล่า...)*