ท่านแม่ทัพหย่าให้ข้าเถอะ (จบ)

    บทที่ 23 แขกในวันปีใหม่

            เซียถิงดึงเสียนฟ่างเข้ามากอดจากนั้นจูบไปที่หน้าผากเบา ๆ เสียนฟ่างเงยหน้ามองคนตรงหน้าสายตาเหมือนยังมึนงงอยู่ นี่เซียถิงท่านไม่ได้ยินที่ข้าถามหรืออย่างไรเซียถิงมองหน้าเสียนฟ่างอยู่นาน สองแขนยิ่งกอดเสียนฟ่างแน่นขึ้นไปอีก ก่อนที่จะกล่าวด้วยน้ำเสี...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ