บทที่ 5 อดีตของสุนัขผู้ซื่อสัตย์
ซางเฟยหว่านจึงอธิบายปัญหาสุดท้ายว่า “วิธีนี้ใช้ไม่ได้กับทุกคน จำเป็ต้องมีความรักที่ลึกซึ้งต่อกันและกัน และอีกฝ่ายต้องเต็มใจให้คุณเห็นถึงจะมีผล และระยะเวลาก็สั้นมาก เพียงสิบกว่าวินาทีเท่านั้น”
แน่นอน พอพูดจบ ภาพสุนัขในกระจกก็หายไป ในกระจกอันว่างเปล่า มีเพียงภาพสะท้อนของคุณนกน้อยโผบินที่ดูร้อนรน
นกน้อยโผบินจึงถามซางเฟยหว่านด้วยความร้อนรน “คุณหมอดู ช่วยให้ฉันเห็นเ้าตูบอีกครั้งได้ไหมคะ ฉันใมากเมื่อกี้ ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้พูดเลย”
ซางเฟยหว่านจึงตอบว่า “วิธีนี้ใช้ได้แค่ครั้งเดียว ถึงแม้เธอจะมองไม่เห็นมัน แต่มันก็อยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลานะ มีอะไรอยากจะพูดมันก็ได้ยินทั้งหมด”
ดวงิญญาของเ้าตูบอ่อนแอเกินไป มองเห็นได้แค่ผ่านกระจกเท่านั้น
นอกจากนี้ ซางเฟยหว่านก็อยากจะแสดงฝีมืออีกสักหน่อย ไม่อยากให้คนในห้องไลฟ์สดไม่เชื่อแล้วเอาแต่พูดถึงจางเฉิงเย่อยู่อย่างเดียว
ถึงแม้ตอนนี้จะมีบางคนที่ยังไม่เชื่อ และคิดว่าเป็การแสดง แต่ตราบใดที่ยังมีคนเชื่อ แม้เพียงส่วนน้อย ธุรกิจนี้ก็จะยังดำเนินต่อไปได้
คนที่ไม่เชื่อยังคงด่าทอในช่องสนทนา ส่วนคนที่เชื่อก็จะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ผู้ใช้งาน : ว่าแต่ ทำไมเ้าตูบถึงตายล่ะ?
ผู้ใช้งาน : ไม่ใช่ว่าเลี้ยงมาสิบปีแล้วเหรอ งั้นก็คงแก่ตายนั่นล่ะ
ผู้ใช้งาน : ใครยังจำได้บ้างว่าเมื่อกี้ ‘นกน้อยโผบิน’ บอกว่าเธอเป็คนทำ ‘เ้าหวัง’ ตาย? เพราะงั้น ‘เ้าหวัง’ คงไม่ได้แก่ตายแน่ ๆ”
นกโผบินเช็ดน้ำตา เริ่มเล่าเื่ราวในอดีตของเธอกับเ้าตูบ
“ฉันเลี้ยงหวังว่างมาั้แ่เล็ก มันเป็แค่หมาบ้าน ๆ ตัวหนึ่ง แต่มันฉลาดมาก ทั้งเรียบร้อย ไม่เคยเห่าหอนมั่วซั่ว มันช่วยที่บ้านจับขโมย ล่าหนู สำหรับพวกเราแล้ว เ้าหวังก็เหมือนคนในครอบครัว”
“ตอนฉันเรียนมัธยมปลาย วันหนึ่ง หลังเลิกเรียนตอนเย็นก็โดนพวกอันธพาลหลายคนดักหน้าปากซอย ฉันโดนรังแก”
“หวังว่างได้ยินเสียงฉันร้องขอความช่วยเหลือจากข้างล่าง มันถึงกับะโลงมาจากหน้าต่างชั้นสองเพื่อช่วยฉัน คืนนั้น ขนสีดำทั้งตัวของมันลุกชูชัน ดูน่าเกรงขามเหมือนหมาป่า มันไล่กัดพวกอันธพาลไปไกลบนถนน แล้วยังกัดก้นไอ้บ้านั่นจนขาดวิ่น...”
นึกถึงภาพวันนั้น มุมปากของนกโผบินก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“หลังจากนั้นเป็ต้นมา ทุก ๆ คืนมันจะมารอฉันกลับบ้านที่หน้าปากซอย”
“มีอยู่ครั้งหนึ่ง ฝนตกหนักมาก มันก็ยังยืนตากฝนรอฉันอย่างโง่งม แม่ฉันก็บอกกับมันว่า ‘พ่อเลิกงานแล้วจะไปรับพี่สาวเอง แกไม่ต้องรอแล้ว กลับบ้านไปเถอะ’ แต่มันก็ไม่ยอมกลับ พอฉันกลับมาถึง ก็เห็นมันยืนตากฝนจนตัวเปียกโชก แต่ก็ยังกระดิกหางอย่างดีใจ...”
“ฉันเคยบอกกับมันว่า ‘ถ้าแกปกป้องฉัน ฉันจะเลี้ยงแกไปตลอดชีวิต’ แต่... สุดท้ายฉันกลับเป็คนฆ่ามัน...”
ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของเธอ ทุกคนรู้สึกะเืใจราวกับได้เห็นภาพเ้าหวังว่างผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดีคอยปกป้องเ้านายผ่านหน้าจอ
ครอบครัวของนกน้อยโผบินอาศัยอยู่ในเมือง
การเลี้ยงสุนัขในเมืองนั้นเข้มงวดมาก ต้องขึ้นทะเบียนสุนัขให้ถูกต้อง
หวังว่างเป็สุนัขพันธุ์ผสม ตัวโต และเป็สายพันธุ์ที่ถูกจำกัดการเลี้ยง จึงไม่สามารถขึ้นทะเบียนได้
โชคดีที่มันเชื่อฟัง ไม่เคยเห่าเสียงดังรบกวนชาวบ้าน เพื่อนบ้านต่างก็รักมัน ชาวบ้านจึงไม่แจ้งต่อรัฐ เ้าหน้าที่ก็ไม่ตรวจสอบ ตามหลักแล้วการไม่ขึ้นทะเบียนก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์สุนัขบ้ากัดคนตาย ทำให้ประชาชนต่างหวาดกลัว เ้าหน้าที่ระดับสูงจึงเริ่มตรวจสอบการเลี้ยงสุนัขอย่างเข้มงวด
ย้อนกลับไปตอนที่หวังว่างเคยกัดก้นเ้าอันธพาลนั่นจนต้องเย็บแผลเป็สิบเข็ม เสียเงินไปหลายพันหยวน ตอนแรกเขาไม่กล้าแจ้งตำรวจเพราะรู้ตัวว่าตนเองผิด
จนกระทั่งตอนนี้ เขาจึงรู้สึกว่าโอกาสแก้แค้นมาถึงแล้ว จึงโทรศัพท์ไปแจ้งว่ามีการเลี้ยงสุนัขโดยไม่มีใบอนุญาต
ไม่นานก็มีกลุ่มคนในเครื่องแบบบุกไปที่บ้านของนกน้อยโผบินและจับตัวหวังว่างไป
พูดถึงตรงนี้ น้ำตาของนกน้อยโผบินก็ไหลรินออกมาไม่หยุด “วันนั้นหวังว่างเหมือนรู้สึกถึงอันตราย มันจึงหลบอยู่ด้านหลังฉัน ตัวสั่นเทาไปหมด ฉันไม่เคยเห็นมันหวาดกลัวขนาดนี้มาก่อนเลย หางลู่ หูตก ตัวสั่นเป็เ้าเข้า”
“ฉันกอดมันไว้ แล้วร้องไห้อ้อนวอนพวกนั้นว่าอย่าพาหวังว่างของฉันไปเลย หวังว่างของฉันไม่เคยทำร้ายคนดี ๆ สักคน”
“แต่ฉันก็ไม่สามารถปกป้องมันได้ มันก็ยังถูกจับไป พวกนั้นใช้ที่คีบเหล็กอันใหญ่หนีบที่เอวและคอของหวังว่างอย่างแรง ก่อนจะยัดมันลงไปในกรง ฉันได้ยินเสียงกระดูกหักดังกร๊อบ ได้ยินเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ปของหวังว่าง... แต่ฉันกลับช่วยมันไม่ได้... ตอนที่ฉันถูกพวกอันธพาลรังแก หวังว่างปกป้องฉัน แต่ฉันกลับได้แต่ยืนมองดูหวังว่างถูกหนีบเอวจนหักแล้วยัดใส่กรงไป...”
“ที่หวังว่างไปกัดพวกอันธพาลก็เพราะว่าช่วยฉัน มันถึงได้โดนแจ้งจับ! เป็ความผิดของฉัน ฉันฆ่าหวังว่าง... หมอดูคะ หวังว่างโกรธฉันหรือเปล่า มันถึงได้มาหลอกหลอนฉันแบบนี้”
ซางเฟยหว่านส่ายหน้าปฏิเสธ “มันไม่ได้โกรธเธอหรอกนะ มันอยู่กับเธอในสภาพนี้มาห้าปีแล้ว ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้สึกตัวเลยเหรอ เพิ่งจะมาผิดปกติตอนนี้เองเหรอ ถ้ามันโกรธเธอจริง ๆ คงไม่รอถึงตอนนี้หรอก”
นกน้อยโผบินพยักหน้าหงึก ๆ “ใช่ค่ะ ตอนที่หวังว่างยังอยู่ มันสนิทกับฉันที่สุด คอยปกป้องฉันตลอด แม้แต่ตอนนี้กลายเป็ผีไปแล้ว มันก็คงไม่ทำร้ายฉัน แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ผิดปกติไปนะ”
ซางเฟยหว่านกล่าว “มันต้องมีสาเหตุสิ ลองคิดดูดี ๆ ว่ามี...”
ยังพูดไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น ชายคนหนึ่งรีบร้อนเดินเข้ามา พอเห็นนกน้อยโผบินก็รีบถามด้วยความเป็ห่วงว่า “ที่รัก ผมมาแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ”
ตอนนี้นกน้อยโผบินหายกลัวแล้ว เธอกำลังจะอธิบาย ชายคนนั้นก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเธอ “นั่นอะไรน่ะ ไลฟ์อยู่เหรอ”
นกน้อยโผบินไม่อยากเปิดเผยเื่ส่วนตัวให้คนนอกรู้เห็นมากนัก จึงรีบพูดกับซางเฟยหว่านว่า “คุณหมอดูคะ ขอบคุณนะคะ แฟนฉันมาแล้ว ไว้ฉันจะติดต่อกลับไปใหม่นะคะ”
จากนั้นเธอก็รีบส่งของขวัญเป็ ‘วาฬโบยบิน’ ไปอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่หน้าจอจะตัดไป สิ่งสุดท้ายที่ซางเฟยหว่านได้ยินคือเสียงไม่พอใจของแฟนหนุ่ม “เธอบ้าไปแล้วเหรอ? ส่งของขวัญแพงขนาดนั้นได้ยังไง ไลฟ์สดพวกนี้มันหลอกเอาเงินทั้งนั้น เธอยังจะไปเชื่ออีก...”
ในที่สุด วิดีโอคอลก็ถูกตัดไป
แต่คนที่ดูไลฟ์สดอยู่ยังรู้สึกไม่หนำใจ
ผู้ใช้งาน : ทำไมจบแบบนี้ล่ะ! ฮือ ๆ ๆ... น่าสงสารเ้าตูบจัง นกน้อยของฉัน บินกลับมาเร็ว ๆ นะ ฉันยังอยากรู้ตอนต่อไปอีก!
ผู้ใช้งาน : หมาบ้านเรามันสายพันธุ์ดีจะตายไป ไม่เห็นต้องไปสนใจสุนัขต่างประเทศเลย ทำไมต้องจำกัดการเลี้ยงด้วย
ผู้ใช้งาน : คอมเมนต์้าคะอย่าพูดแบบนั้นสิคะ หมาบ้านเราฉลาดก็จริง แต่เท็ดดี้ที่บ้านฉันก็เรียบร้อยน่ารักนะคะ
ผู้ใช้งาน : คุณเ้าของช่อง เ้าตูบมันเป็อะไรเหรอ คุณต้องรู้แน่ ๆ เลย บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะรายงานว่าคุณหลอกลวง!
ผู้ใช้งาน : เอาล่ะ ยอมรับว่าคุณเล่นเอาฉันขนลุกเลย แต่ฉันก็อยากรู้เื่ของเ้าหวังว่างต่อเหมือนกัน
ซางเฟยหว่านดื่มน้ำอีกอึกหนึ่งแล้วพูดว่า “คุณนกน้อยจะต้องกลับมาหาฉันอีกแน่ ถ้าอยากรู้ตอนต่อไปก็กดติดตามไว้ได้เลย”
ผู้ใช้งาน : ฮ่า ๆ ๆ รู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องเป็การแสดงแน่ ๆ ไม่งั้นจะรู้ได้ยังไงว่านกน้อยโผบินจะกลับมาอีก? เธอนี่มันจอมวางแผนจริง ๆ
ผู้ใช้งาน : แสดงได้เหมือนจริงมาก ฉันเชื่อเธอนะ
ผู้ใช้งาน : ฉันกดติดตามแล้ว รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะ
ผู้ใช้งาน : ไม่ว่าจะแสดงหรือไม่ ฉันชอบดูเื่แบบนี้อยู่แล้ว กดติดตามแล้วจ้า
ผู้ใช้งาน : วันนี้เธอไม่ได้ดูดวงอีกเหรอ ดูให้ฉันสิ ฉันอยากดูบ้าง!
ผู้ใช้งาน : คุณหมอดู ฉันก็อยากดูดวงเหมือนกัน!
“...”
การดูดวงแบบโทรถามสองครั้งติดต่อกันได้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยม สำหรับการดูดวงครั้งที่สาม… เริ่มมีคนแย่งกันเข้าแล้ว
15K
