วานิล(ลาตาย) Dead Loved Vanilla (นิยายสืบสวน BL Yaoi)

    ตอนที่ 1 Congratulations!

    18 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ณ มหานครลอนดอน

     

    ยามค่ำคืนวันศุกร์ที่แสนคึกคักมีไฟประดับประดาในย่านโซโฮมีผู้คนออกมาเดินเล่นช้อปปิ้ง และหาร้านอาหารดีๆ ทาน ทำให้ร้านอาหาร

    ชื่อดังหลายๆ ร้านเต็มไวต้องจองล่วงหน้าเท่านั้น แต่ไม่มีร้านอาหารไหนสู้ร้านที่แพงที่สุดอย่าง Queen's land ได้อีกแล้ว

     

    "4 ท่าน ที่จองไว้ในชื่อของ Mr. Jed ใช่ไหมคะ?" พนักงานต้อนรับเอ่ยปากทักทายแขกทั้ง 4 ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

     

    "ใช่ครับ" 

     

    "ได้ค่ะ เชิญทางนี้ได้เลย" เธอตอบ พร้อมนำทางไปสู่โต๊ะที่ได้ทำการจองไว้

     

    "เจษ พี่ยินดีด้วยนะที่แกจบ ป.โท แล้ว" รุ่นพี่รหัสที่สนิทสนมกัน๻ั้๫แ๻่สมัยมัธยมได้เอ่ยปากชมเป็๞การเปิดบทสนทนาที่ยอดเยี่ยมมากและก็เป็๞เขาที่นัดรวมตัวกันเพื่อเลี้ยงฉลองความสำเร็จของเ๯้าเจษในครั้งนี้

     

    "ขอบคุณมากครับพี่นุ" เขาตอบพร้อมเผยรอยยิ้มจนลักยิ้มน้อยๆ ปรากฎขึ้น

     

    "เออ ว่าแต่แกจะกลับไทยไปช่วยธุรกิจที่บ้านแกเลยไหมว่ะ" โชคเพื่อนสนิทสมัยมัธยมของเจษพูดพร้อมเกาหัวเบาๆ ด้วยความสงสัย

     

    "ไม่อ่ะ ฉันเบื่อ ฉันว่าจะเรียนคอสอินทีเรียสั้นๆ ที่นี่ต่ออีกสัก 6 เดือน" เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้แล้วตอบอย่างมั่นใจ

     

    "ดีเนอะ ไม่ต้องรีบ กูนี่สิ ต้องรีบกลับไปดูแลธุรกิจที่บ้านโดยไม่สามารถต่อรองอะไรได้เลย" เติมเพื่อนเรียน ป. โท ที่เพิ่งเรียนจบพร้อมกับเจษได้แต่ตัดพ้อ

     

    "ฮ่าๆ เดี๋ยวฉันเที่ยวเผื่อแกเองนะ ไอ้เติม" เขาพูดอย่างอารมณ์ดี

     

    "อาหารเรียกน้ำย่อยมาเสิร์ฟแล้ว มากินแล้วมารีวิวกันเถอะ" พี่วิทย์พูดเรียกความสนใจของคนในโต๊ะให้มาอยู่ที่อาหารจานแรก

     

    "ummm ... so goooood" เจษหลับตาพริ้มค่อยๆเคี้ยว ซึมซับทุกรสชาติของขนมปังอุ่นๆชุบแป้งทอดพาร์เมซานพร้อมคอปปาในปาก อาหารร้านนี้ยังคงรสชาติดีไม่เคยเปลี่ยน

     

    บริกรทยอยเสิร์ฟอาหารจานต่อๆ ไปออกมาจนครบ 15 คอร์ส หนุ่มทั้ง 4 พูดคุยหยอกล้ออย่างสนุกสนานเพลิดเพลินไปกับการกินอาหารในมื้อนี้ งานฉลองใดที่ไม่ตบท้ายด้วยการจิบไวน์มันก็คงดูไม่เหมือนการฉลองที่สมบูรณ์แบบสักเท่าไหร่

     

    "ในฐานะที่มาฉลองการเรียนจบ ป.โท ของผม ผมขอเปิดไวน์แดงที่แพงติดอันดับการประมูล Massandra Sherry de la Frontera 1775 เพื่อเลี้ยงตอบแทนความสัมพันธ์ที่ดีของของพวกเราตลอดไปครับ" เจษพูดอย่างภูมิใจ เขาเป็๞คนใจกว้างและแคร์เพื่อนพ้องน้องพี่เสมอ เขามีความสุขมากจริงๆ ในการที่ได้เป็๞ผู้ให้และไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน ด้วยตาคู่นั้นส่องประกายระยิบระยับ เขาเป็๞คนที่มีเสน่ห์เหลือร้ายแม้เป็๞ผู้ชายด้วยกันก็ยังมีคนมานิยมชมชอบเขาไม่น้อย

     

    "เอ้า Cheers!"  เสียงแก้วไวน์ขอบปากบางสะท้อนความแพงกระทบกันดัง กึ๊ง ชายทั้ง 4 จับก้านไวน์ แกว่งเบาๆ ดูสีของไวน์ พร้อมดมกลิ่น จากนั้นดื่มรวดเดียวไวน์ไหลลื่นอย่างไม่ทิ้งร่องรอยบนขอบปาก 

     

    แต่ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกลา ค่ำคืนสุขสันต์ของชายทั้ง 4 ได้จบลงอย่างสวยงามพร้อมปริมาณแอลกฮอล์ในร่างกายที่ให้ความอบอุ่นเหมาะแก่อากาศของลอนดอน...