สาวสวยคนหนึ่งยิ้มตาเป็ประกายดั่งดอกไม้ผลิบานพลางกล่าวว่า 'ฉันจะอาบน้ำให้แกเอง'
ภาพเช่นนี้เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายทุกคนใจเต้นระส่ำ สวี่มั่วก็ไม่เว้นทว่าเขาก็นึกถึงความเป็จริงอันโหดร้ายได้อย่างรวดเร็ว...ตอนนี้เขาเป็แค่สุนัขตัวหนึ่ง!
“เฮ้อ...”
สวี่มั่วถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อยก้มศีรษะอย่างหงอยเหงาเดินไปหาจ้าวลี่อิ่ง
สายน้ำอุ่นรินรดลงบนร่างกายของเขา
จ้าวลี่อิ่งนั่งยองอยู่ข้างกาย ฮัมเพลงเบาๆพลางล้างคราบสกปรกบนตัวเขาอย่างช้าๆ
สองมือเล็กนุ่มลูบไปมาบนร่างกาย ทำให้สวี่มั่วรู้สึกเพลิดเพลินไม่น้อยทว่าเขากลับยิ่งรู้สึกหดหู่
เพื่อบรรเทาความขุ่นมัว เขาจึงเรียกระบบออกมา แล้วเริ่มจับสลากต่อ
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับยันต์ติดตาม 1 แผ่น]
ยันต์ติดตาม: เพียงมอบสิ่งของใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมายก็สามารถติดตามเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ เป็ของใช้สิ้นเปลืองใช้ครั้งเดียวแล้วหายไป
“มีของแบบนี้ด้วยเหรอ นี่มันของในนิยายเทพเซียนชัดๆคงไม่บอกว่ามียันต์ปราบผี ยันต์เรียกิญญาอะไรอีกหรอกนะ โลกนี้มีผีจริงๆ หรือไง!”
สวี่มั่วแอบประหลาดใจ แต่พอคิดอีกที...ไหนๆตัวเองยังทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็สุนัข แถมยังมีระบบประหลาดอยู่ในร่างถ้าโลกนี้มีภูตผีปีศาจอยู่บ้างก็คงไม่ใช่เื่แปลก...
สวี่มั่วคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย ก่อนจะกดสุ่มจับสลากต่ออีกสองครั้ง
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับอาหารสุนัขเกรดพรีเมียม 1ถุง]
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับยาเสริมสมรรถภาพพื้นฐาน 1ขวด]
“แม่ม! ดูท่าของสองอย่างนี้จะเป็รางวัลธรรมดาสินะ”
สวี่มั่วรู้สึกผิดหวัง อาหารสุนัขเขาไม่อยากเอ่ยถึงส่วนยาเสริมสมรรถภาพ แม้จะดีอยู่บ้างแต่ในคำอธิบายก็ระบุไว้ว่ายิ่งใช้ซ้ำประสิทธิผลจะค่อยๆ ลดลงต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์แล้ว
แต่ถึงอย่างไร ตอนนี้ก็ยังเป็่แรกๆ ของการเริ่มต้นเขายังจำเป็ต้องใช้
สวี่มั่วหยุดจับสลาก แล้วกดใช้ยาเสริมสมรรถภาพสองขวดทันที
[ใช้ยาเสริมสมรรถภาพพื้นฐาน 2 ขวดสำเร็จ]
พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบสวี่มั่วรู้สึกได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายอย่างสุขสมประหนึ่งทุกเซลล์กำลังโห่ร้องด้วยความยินดี
เขาเผลอหลับตาเงยหน้าส่งเสียงครางออกมาอย่างสบายก่อนจะอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
จากสายตาคนอื่น มันก็แค่เ้าฮัสกี้ตัวหนึ่งที่จู่ๆก็ส่งเสียงเห่าโหยหวนออกมา แล้วก็สะบัดตัวแรงๆ เท่านั้นเอง…
“ว้าย! เ้าหมาบ้า! ทำอะไรของแกน่ะ! อย่าซุกซนสิ!!”
เสียงร้องดังขึ้น จ้าวลี่อิ่งที่กำลังอาบน้ำให้ใถูกน้ำสาดใส่ทั่วตัวโดยไม่ทันระวัง
เอ่อ…
สวี่มั่วได้สติ หันไปมองจ้าวลี่อิ่งอย่างกระอักกระอ่วนแต่แล้วดวงตาก็เบิกกว้าง จ้องมองอย่างเหม่อลอยเพราะเห็นว่าเสื้อผ้าของจ้าวลี่อิ่งถูกน้ำเปียกจนแนบชิดกลายเป็กึ่งโปร่งแสงเผยให้เห็นผิวเนียนนุ่มรางเลือน
โดยเฉพาะ่อก เห็นลวดลายบนบราเลสสีขาวได้ชัดเจนตรงกลางยังมีร่องลึกที่…
จ้าวลี่อิ่งที่กำลังเช็ดน้ำบนใบหน้าเหลือบมาเห็นสายตาของเ้าฮัสกี้ก็ชะงักไปจากนั้นก้มมองอกตัวเอง แล้วพลันตระหนักได้ รีบยกมือขึ้นปิดหน้าอก ใบหน้าแดงระเรื่อ
เธอหันมาจ้องฮัสกี้ด้วยความขุ่นเคืองปนเขินอาย “เ้าหมาบ้า!มองอะไรของแกน่ะ! เ้าหมาบ้าตัวร้าย! เ้าหมาหื่น!”
ความจริงเธอไม่ได้โกรธจริงจังนักเพียงแต่แววตาของเ้าฮัสกี้ดูเหมือนมนุษย์เกินไป ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจหัวใจเต้นแรงโดยไร้สาเหตุ
เธอยกหัวฝักบัววางกลับเข้าที่ ปล่อยให้น้ำราดลงบนหัวเ้าฮัสกี้พลางพูดเสียงฉุน “โทษฐานที่แกทำแบบนี้ ล้างต่อเองให้เสร็จแล้วกัน! ถ้าไม่สะอาดคืนนี้ไปนอนที่ทางเดินหน้าห้องซะ! ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว! ฮึ!”
พูดจบ ก็ปรายตามองเ้าฮัสกี้อีกทีหนึ่งก่อนหมุนตัวเดินออกจากห้องน้ำไป
เฮอะ! แค่มองนิดๆ หน่อยๆ เนื้อไม่ช้ำสักนิด!
สวี่มั่วมองตามแผ่นหลังของจ้าวลี่อิ่ง พลางแอบเบ้ปากน้อยๆแล้วหรี่ตาขึ้นมองน้ำฝักบัวที่รินลงมา ก่อนจะหมุนตัวไปรอบๆเพื่อชะล้างฟองสบู่บนร่างกาย
ระหว่างที่ล้างตัว สวี่มั่วก็เรียกหน้าจอระบบออกมาตรวจสอบค่าคุณสมบัติของตนเอง
[ผู้ใช้: สวี่มั่ว]
[ระดับสิทธิ์: LV1]
[สกิล: พลังข่มขวัญของาาสุนัข]
[ค่าพลังต่อสู้รวม: 43]
[ไอเทม: อาหารสุนัขเกรดพรีเมียม x12 ถุง, ยันต์ติดตาม x1 แผ่น]
[แต้ม: 10,000]
ค่าพลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว แต่เมื่อเทียบกันแล้วคราวก่อนใช้ยาเสริมสมรรถภาพเพียงหนึ่งขวดเพิ่มขึ้น 15 แต้ม ทว่าคราวนี้ใช้สองขวดกลับเพิ่มเพียง 23 แต้มเห็นชัดว่าประสิทธิผลกำลังลดลง หากใช้ต่อไปอีกไม่กี่ครั้ง เกรงว่าจะไม่เกิดผลใดๆอีกแล้ว
ไม่นานนัก ตอนที่สวี่มั่วล้างตัวเกือบเสร็จเขาก็ได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้นจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงสนทนาของหญิงสาวสองคน
“พี่ซือซือ เข้ามาเร็ว…”
“นี่เธอทำอะไรน่ะ”
“ก็เ้า…เอ่อ เ้าหมาบ้าตัวนั้นน่ะสิ!ตอนอาบน้ำให้เมื่อกี้ มันสะบัดน้ำใส่ฉันเต็มไปหมดเลย!”
“แล้วหมาล่ะ”
“ฉันลงโทษให้มันล้างตัวเองในห้องน้ำ!ไม่รู้ว่ามันล้างสะอาดหรือยัง ฉันจะไปดูหน่อย แล้วฉันก็ต้องอาบเหมือนกัน…”
ฟังดูก็รู้ว่าเป็หลิวซือซือ
จากนั้น สวี่มั่วก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้
ประตูห้องน้ำถูกผลักเปิดออกและจ้าวลี่อิ่งที่พันผ้าขนหนูอย่างแ่าก็เดินเข้ามา…