อยู่ๆก็เป็นพี่สาวพระรองซะงั้น

        “เน่ไปตลาดกันเถอะ”

        “โอเค”

        ฉันได้ลุกขึ้นจากเตียงเเล้วไปหยิบกางเกง ในล็อกเกอร์มาใส่ทับกางเกงขาสั้น เเล้วกระโจนลงไปนอนที่เตียงอีกรอบเพื่อรอเมย์ที่ออกไปเข้าห้องน้ำก่อนไปตลาดกันตามเวลาปกติของพวกเรา

        ระหว่างรอก็หยิบนิยายที่พึ่งซื้อวันนี้มาอ่าน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะอยู่หน้าที่ 78 เป็๲ตอนที่หลางอ๋องกับเยี่ยงอ๋องกำลังต่อสู้เพื่อออกมาจากกับดักของศัตรู

        “ปะ เน่”

        “เเปปๆ ขออ่านตอนนี้ให้จบก่อนอยากรู้จะออกมาจากดงศัตรูได้ไหม”

        “กูจะทิ้งมึงละนะ”

        “โอเคๆ มาเเล้วๆ”

        ฉันรีบวางหนังสือหยิบกระเป๋าเเละเดินออกจากห้องไปใส่รองเท้า ส่วนเมย์นางยืนรออยู่ที่หน้าห้องอยู่เเล้ว พอใส่รองเท้าเสร็จก็ได้เดินไปยังรถมอเตอร์ไซค์พร้อมกัน

        ฉันเดินไปหยิบหมวกกันน็อคที่วางไว้หน้ารถมอเตอร์ไซค์เเล้วเดินไปรออยู่ตรงทาง ส่วนเมย์ก็ใส่หมวกกันน็อคและสตาร์ส รถมอเตอร์ไซค์ขับมาหาฉัน

        ฉันได้ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ เเละพวกเราก็ขับออกไปหาอะไรกินกัน เป็๲ปกติเเบบนี้ตั้งเเต่ปี 1 เเล้วจนถึง ปี 2 เเละจะไปปี 3 ละ อีกเเค่ 4 วันหลังสอบเสร็จก็จะได้ปิดเทอมสักที

        “ไปตลาดประตูไหนอะ 1 หรือ 4”

        เป็๲คำถามที่ฉันถามกับเมย์ทุกวันเวลาจะไปตลาด

        “กูอยากกินสลัดห่อไปประตู 1 กัน”

        “โอเค”

        เเล้วพวกเราก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปหาอะไรกินกัน ระหว่างทางก็ได้ตระโกนพูดคุยกันเเบบปกติ

        “นิยายที่ฉันซื้อวันนี้อะ เนื้อเ๱ื่๵๹สนุกอยู่นะ!!!”

        เพราะอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์เเละใส่หมวกกันน็อคทั้งคู่เลยต้องตระโกนคุยกัน

        “มึงอ่านถึงไหนละ!!!”

        “อ่านถึงตอนหลางอ๋องกับเยี่ยนอ๋องโดนศัตรูกำลังล้อมอยู่ อีดอก รีบหาไรกินเถอะฉันจะรีบกลับไปอ่าน เนี่ยค้างมาก หลางอ๋องของฉันจะรอดไหม!!!”

        “ชอบหลางอ๋องหรอ!!!”

        “ใช่ วันนี้เเหละอ่านจบเล่มแน่ มึงรออ่านต่อได้เลย!!!”

        “อีดอก เดี๋ยวกูไปอ่านที่บ้านเอา สอบให้เสร็จก่อน!!!”

        “โอเค!!!”

        เเละเเล้วพวกเราก็มีถึงตลาดประตู 1 ได้หาที่จอดรถมอไซค์เรียบร้อยเเล้วก็ได้ตรงดิ่งไปซื้อสลัดห่อที่ตั้งใจไว้ก่อน

        หลังจากนั้นก็หาดูของกินไปทั่วตลาด เดินมารอบนึงเเล้วก็ยังหาอะไรกินไม่ได้ เลยหาเล่นมุขกับเพื่อนเวลาไม่รู้จะกินอะไรกัน

        “เอ้า หิวข้าว~~ต้องกินที่ไหน”

        “ไม่รู้ๆ”

        เเล้วพวกเราก็เดินดูของกินอีกรอบ เลยตัดสินใจกินกันง่ายๆคือข้าวคลุกน้ำพริก พอซื้อขอกินอะไรเสร็จก็กลับไปยังรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดไว้

        วางของไว้หน้ารถอันไหนที่ไม่ควรวางก็เอามาให้ฉันถือ เเล้วพวกเราก็ขี่รถกับไปยังหอพักของพวกเรา

        เเต่ใครมันจะคิดหล่ะ ระหว่างที่อยู่ตรงวนเวียนก็ได้มีรถบรรทุก ชนเข้าที่รถมอไซค์ของพวกเราทั้งสองคน

        ด้วยเป็๲รถมอเตอร์ไซค์ชนกับรถบรรทุกเลยทำให้โลกของฉันดับมืดสนิทไป

----------------------

Ebook 199 บาท

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzYxOTA3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE4MzU5NiI7fQ