ทั้งสองปีนออกมาจากทางหน้าต่างร้านค้า ตอนนี้เป็เวลา8โมงเช้า อุณหภูมิในอากาศกลับสูงถึง35องศา ถึงแม้ว่านี้จะอยู่ใน่ปลายเดือนกุมภาก็ตาม แต่อุณหภูมิในอากาศไม่ควรสูงถึงขนาดนี้
"อากาศร้อนอะไรขนาดนี้เนี้ย ทั้งๆที่เมื่อคืนยังหนาวอยู่เลยแท้ๆ" ชินรู้สึกอึดอัดเพราะความร้อน เขามองไปที่สภาพด้านนอก วิศัยทัศน์รอบด้านเปลี่ยนเป็สีแดงจากการกระทบของแสงอาทิตย์ ไม่! นี่ไม่ใช้เพราะแสงอาทิตย์แต่มันเป็เพราะหมองสีแดงบนท้องฟ้านั้นต่างหาก
"นี่มันเหมือนกับเรากำลังอยู่ในนรกเลย" มาร์ดกำชายเสื้อของชินไว้แน่นด้วยมือที่สั่นเทา
ชินรู้สึกกังวลเล็กน้อยว่าหมอกสีแดงนี้จะส่งผลก็ทบอะไรเหมือนหมอกสีเทาเมื่อ3เดือนก่อนหรือไม่ ตอนนี้เขาไม่มีทั้งแมสหรือผ้าปิดปากอะไรเลย ใช่มันเป็เื่ปกติเพราะแม้แต่ร้านยา ก็ยังแทบไม่มีขาย
แมสเริ่มขาดตลาดั้แ่สามเดือนก่อนที่เกิดปัญหาฝุ่นละอองและโรคระบาด คนที่มีทุนต่างพากันแย่งซื้อกักตุนไว้ ส่วนรัฐบาลก็ออกเพียงกฏหมายควบคุมราคาแต่ไม่เคยคิดเข้ามาทำอะไรอย่างจริงจัง จึงทำให้แมสขาดตลาดและมีราคาสูงมาก คนระดับล่างจึงแทบไม่มีปัญญาซื้อของเหล่านี้ใช้เลย
" บอกฉันมา ว่าจุดเช่ายืมรถอยู่ทางไหน"
"ทางนั้น อีก500เมตรทางขวามือครับ "
มาร์คชี้ไปยังถนนเส้นนึง ที่นำไปสู่เส้นทางหลักของเขาใหญ่ที่ใช้ในการเดินทางผ่านไปยังที่ต่างๆ โชคดีเนื่องจากพิษเศษฐกิจทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมายังที่แห่งนี้ลดลงมาก ส่งผลให้มีฝูงซอมบี้เดินสะเปะสะปะกระจายกันอยู่อย่างบางตา
" ฉันจะวิ่งล่อเปิดทางให้ รีบวิ่งมาให้ทันอย่าช้า"หลังจากพูดเสร็จชินออกตัวทันที เขาอาศัยความเร็วที่มากกว่าฝูงซอมบี้วิ่งลากพวกมันออกไป เปิดเป็ทางโล่งบนถนนขึ้น
"เอ๊ะ" มาร์คใมากกับการกระทำที่บุมบ่ามของชิน และคิดในใจว่า 'บ้าไปแล้ว พี่ชายไม่กลัวพวกมันเลยเหรอเนี้ย'
ไม่มีเวลาให้ใมากนัก มาร์คกัดฝันวิ่งหน้าตั้งตรงไปยังทิสทางที่มีจุดเช่ายืมรถทันที " พี่ชาย ระวังตัวด้... "
คำพูดถูกตัดลงหลังจากเห็นฉากสุดสยองขวัญตรงหน้า เสียงดาบดัง ฟวับ ตวัดไปมาพร้อมกับหัวของซอมบี้ขาดกระเด็นไปบนอากาศ น้ำพุเืสีดำเหม็นเน่าพุ่งกระจายออกมาจากลำคอ
เสียงกรีดร้องราวกับภูติผีกำลังบ้าคลั่ง พวกมันกรูกันเข้ามาจากทั่วทุกทิศทาง
ชินรู้สึกดีมาก ด้วยความคมบวกกับน้ำหนักของตัวดาบ เขาแทบไม่ต้องใช้กำลังอะไรเลยในการเด็ดหัวพวกมัน
นี่มันง่ายมากกว่าการใช้แท่งเหล็กเสียอีก การตวัดดาบหนึ่งครั้งหมายถึงหัวซอมบี้มากกว่า1ตัวที่ลอยกระเด็นออกมา มาร์คใจนเกือบจะลืมวิธีการวิ่งของตัวเองไป เขาแทบจะสะดุดล้มลงกระแทกพื้นเพราะมั่วแต่มองไปที่การต่อสู้เมื่อกี่
...
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก!
ระยะทาง500เมตรไม่ใช้งานง่ายๆสำหรับเด็กอายุ14ปี ที่ต้องวิ่งมาด้วยความเร็วเต็มที่ตลอดระยะทาง แต่ในที่สุดก็มาถึงจนได้
ชินตามมาด้านหลังและมองไปที่ร้านเช่ายืมรถ ร้านนี้ไม่ได้ปิดแต่สภาพภายในร้านกับเละเทะ มันเต็มไปด้วยคราบเืเศษเนื้อมากมายบนพื้นพร้อมกับส่งกลิ่นเหม็นเน่าลอยออกมา แมลงวันมากมายบินไปตอมกองซากเน่าเ่าั้เป็กลุ่มใหญ่ มันชวนดูน่าขยะแขยงเป็อย่างมาก
อ๊อคคค แหวะ!
มาร์คไม่สามารถทนกับฉากที่เห็นได้อีกต่อไป อาหารเช้าทั้งหมดที่กินเข้าไปถูกขับออกมาทางเดิมเรียบร้อย ลำพังกองซากเน่าก็หนักพอแล้ว แต่เมื่อเห็นฉากซอมบี้ครึ่งตัวคลานลากไส้ของมันออกมาจากมุมนึงของร้าน ตรงมายังพวกเขาด้วยดวงตาที่ถลนออกมาหนึ่งข้าง ทำให้เด็กอย่างเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป
ชินเดินเข้าไปในร้าน เขามองหารถจักรยานยนต์มานึงคันทันที ภายในร้านมีั้แ่รถเล็กขนาด 100ccจนถึง300cc ชิน้าเลือกรถที่มีขนาด300cc และต้องเป็ประเภทสกู๊ดเตอรํเท่านั้นเพราะเขาขับรถมีครัชไม่เป็
เขางมหาท่ามกลางกองกุญแจอยู่นาน ในที่สุดก็เจอ ชินหยิบน้ำมันข้างโต๊ะมาอีก1แกลอน จากนั้นจึงเดินไปที่รถตามหมายเลขกุญแจและสตาร์ททันที
ชินเรียกให้มาร์ครีบขึ้นมา จากนั้นก็บิดขับรถออกไป รถสกู๊ดเตอร์มีความเหมาะสมมากในตอนนี้ เนื่องจากเครื่องยนต์ที่มีความเงียบ และประหยัดน้ำมัน มันทั้งขับง่ายและนั้งสบาย มันเหมาะสมกับท้องถนนที่มีสิ่งกีดขวางเป็อย่างมาก
ด้วยความช่วยเหลือของมาร์คชินสามารถขับรถมุ่งตรงไปสู้ทางออกที่ถูกต้อง หากให้เขาต้องมางมหาเส้นทางเอาเองคงจะแย่มาก เนื่องจากเขาใหญ่นั้นมีพื้นที่กว้างมากถึง2000กว่า ตารางกิโลเมตร ไม่ต้องพูดถึงเื่ที่เขามาที่นี่เป็ครั้งแรก เขาอาจจะหลงทางและเกิดอันตรายได้
ระหว่างทางชินต้องจอดรถอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากมีรถค่อยจอดขวางจนไม่อาจผ่านไปได้ และที่สำคัญคือมันมีกลุ่มซอมบี้ ยืนขวางเส้นทางพวกเขาอยู่ ถ้าหากไม่รีบเครียก่อนมันอาจจะทำให้พวกเขาเกิดอุบัติเหตุตามมาทีหลัง
ขณะที่กำลังขับรถบนถนนธนรัตน์ มุงหน้าสู่ทางออกเขตเขาใหญ่ ชินดูหน้าต่างข้อมูลของเขาอีกครั้ง วันนี้เขากำจัดซอมบี้ไปแล้วรวมๆกันเกือบร้อยตัว
ทักษะ:: หัวใจแห่งทรราช(109/300)
เขาพอใจเป็อย่างมากอีกไม่นานก็จะครบ300เขาอยากรู้เหมือนกันว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง จากนั้นเขาเหลือบไปมองบรรทัดถัดลงมา อำนาจ ซึ่งไม่มีข้อมูลอะไรเลยเขาคิดอยู่สักพักนึงจากนั้นก็เลิกคิด
ชินขับรถออกมาด้วยความเร็วไม่มาก เพราะ่ถนนเส้นนี้เป็ทางคดเคี้ยวประกอบกับมีเศษซากเนื้อกระจายเต็มพื้น ลอยเืและคราบน้ำมัน มันอาจเกิดอันตรายมากหากประมาท
ผ่านไปได้สักพักชินก็สามารถออกมานอกเขตเขาใหญ่ได้สำเร็จ มันค่อนข้างง่ายเพราะจำนวนซอมบี้ในเขตเขาใหญ่นั้นมีไม่มาก แต่ที่หน้ากลัวคือเสียงคำรามของสัตว์ป่าที่กำลังต่อสู้กับบางอย่างดังออกมาให้ได้ยินอยู่บ่อยครั้ง แต่เขาก็ยังไม่เจอกับอะไรที่เป็ภัยคุกคามถึงชีวิต
เมื่อออกมานอกเขตเขาใหญ่ได้สักพัก ดวงตาของชินเบิกกว้างขณะมองไปยังภาพด้านหน้าด้วยความลำบากใจ "เชี้-ย บ้าอะไรวะเนี้ย"
...
*พบคำผิดแจ้งด้วยนะครับ ขอบคุณ