เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

หลังจากรัชทายาทได้ยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อ 1 ชิ้นส่วนใหญ่ และ แก่นเลือดเทพเจ้า 100 ขวด ส่วนเจ้าสำนักทั้งสอง กับ ฝ่าหลุน เสี่ยวเทียนก็มอบ แก่นเลือดให้ทั้งสามคนอีก คนละ สิบคนขวด สร้างความยินดีให้กับทุกคนยิ่งนัก  แต่สร้างความไม่พอใจให้กับ องค์ชายสี่ 

“ รอให้เสด็จพ่อออกมาจากการฝึกตนก่อนเถอะ ข้าต้องรายงานเรื่องนี้แน่ มีอย่างที่ไหน เอาทรัพยากรฝึกตนของดินแดนเรา ไปขายให้กับ ดินแดนอื่น สร้างความแข็งแกร่งให้ผู้อื่นทั้งที่ตัวเองเป็น คนดินแดนพิภพชั้นสามแท้ๆ”  องค์ชายสี่ไม่พอใจ แต่ไม่ได้เข้าไปใกล้ยืนมองเสี่ยวเทียนกำลังทำการค้าอยู่ห่าง ๆ

“ ท่านพี่ แต่ว่า ท่อนแขนเทพเจ้านี่มันใหญ่เป็นภูเขาขนาดนี้ ดินแดนเราจะเอาไปใช้ชาติไหมันถึงจะหมดเล่า” องค์ชายแปดเอ่ยตามจริง

“ นี่ เจ้าอยู่ฝ่ายใครกันแน่”  องค์ชายสี่ดุไปแล้วมองคุรุเทพฝ่าหลุนด้วยความหมั่นไส้ ที่บัดนี้เข้าไปคุยกับเสี่ยวเทียนซะดิบดี เพราะได้ แก่นเลือดเทพเจ้า มาถึง สิบขวด

ส่วนคนจากดินแดนอื่นๆ ก็ไม่อยากเสียเที่ยว ต่างเข้ามาจ่ายเงินให้เสี่ยวเทียน และรับ ชิ้นส่วนเทพเจ้าไป แต่มี ดินแดนพิภพชั้นที่ห้า เรือกระดูกขาว ของ จักรพรรดิเมิ่งไห่ซัน มีองค์ชายเก้า นามว่า เมิ่งฮ้าว เดินเข้ามาหาเสี่ยวเทียน แล้วเอ่ยกับเสี่ยวเทียนว่า

“ น้อง...ชาย ข้า..คือ....เมิ่งจิ่ว เป็นองค์ชายเก้าแห่งพิภพชั้นที่ห้า ข้า...อยากบอกเจ้าว่า….ข้าไม่มีเงินทองมาก...ขนาดนั้น  ข้าก็ ..อยากได้เหมือนพวกเขา ข้าจะขอจ่ายสิบเปอร์เซ็นต์  ...ก่อน แล้ว... ที่เหลือ ข้า่ไปถึงดินแดนพิภพชั้นที่ห้าแล้วค่อยทำเรื่องเบิกจ่ายได้..ไหม”

องค์ชายเก้าเมิ่งจิ่ว เอ่ยเสียงตะกุกตะกัก เพราะเขาเป็นคนติดอ่าง เอ่ยกับเสี่ยวเทียนด้วยสีหน้าเกรงใจ

“ ไม่ได้หรอก เราค้าขายกันด้วยเงินสด ให้ไปแล้ว จะรู้ได้ยังไงว่าท่านจะจ่ายภายหลัง”  ศิษย์พี่หลิน เอ่ยตอบแทนเสี่ยวเทียน   ที่ยังคงเงียบอยู่ไม่พูดอะไร

“ เด็กหนุ่มคนนี้มีจิตใจบริสุทธิ์ ให้เขาไปเถอะ” อาจารย์ลู่เอินเอ่ยออกมา เสี่ยวเทียนมองเด็กหนุ่มวัย 15 ปี รูปร่างอ้วนใหญ่ พูดจาติดอ่าง แถมยังไม่มีเงิน ไม่รู้ ราชสำนักชั้นพิภพที่ 5 ส่งเขามาได้ยังไงกัน

“ ข้า...เซ็น...ค้ำประกันให้ก็ได้ พอไปถึง ข้าจะเบิก..เงิน ราชสำนักมาคืน...ให้ทัน...ที” องค์ชายเก้าอ้อนวอน ทหารที่มาด้วยหลายคน ต่างแอบลอบยิ้มออกมา

แต่ไม่มีทางรอดพ้นสายตา ของเสี่ยวเทียนที่มองเห็น

“ คุณ..ชายเฉิน..ได้โปรดให้ข้า..ได้ชิ้นส่วนเทพเจ้าไป...ก่อนด้วยเถิด”  องค์ชายเก้าเอ่ยขอร้องเสี่ยวเทียนอีก

“ ศิษย์พี่หลิน ให้เขาไป” เสี่ยวเทียนพูดออกไป ศิษย์พี่หลินก็ตกใจหันไปมองหน้าเสี่ยวเทียนทันที ทหารที่มาด้วยก็แตกตื่นตกใจยิ่งนักไม่คิดว่า เสี่ยวเทียนจะยอมมอบให้

“ ให้เขาไปเถอะ ศิษย์พี่”

“ ขอบ..คุณ ท่านมาก....คุณชายเฉิน ...เสี่ยวเทียน” องค์ชายเก้า เมิ่งจิ่วดีใจยิ่งนัก ได้ ชิ้นส่วนใหญ่กลับไป แล้ว ได้ แก่นเลือดเซียนกลับไปอีก 200 ขวดมากกว่าคนอื่นๆ ที่จ่ายเงินสดเสียอีก

ลำสุดท้ายเป็นเรือมังกรเก้าหัวยังไม่เข้ามาติดต่อ

“ ลุงฟางทำไม พลังเทพเจ้าทำไมไม่หายไปสักที แผนของเราที่วางไว้ที่จะจัดการมันก็ทำไม่ได้นะซิ ! ดู พวกมันเอาไปจนจะหมดอยู่แล้ว หากกลับไป ข้าไม่ได้ชิ้นส่วนเทพเจ้า ต้อง ถูกพวกองค์ชายพวกนั้น หัวเราะเยาะแน่เลย เสด็จพ่อคงไม่พอใจแน่เลย  ติดต่อมันไป ข้าขอซื้อที่เหลือทั้งหมด โดยด่วน พร้อมจ่ายให้มันไปเลยสองเท่า” องค์ชายใหญ่ลู่ต้าคง รีบเอ่ยทันที เพราะหากช้าคนอื่นซื้อกันไปหมด คิดจะไปแย่งชิงก็ไม่มีเหลือแล้ว ต้องพักเรื่องแก้แค้นไว้ก่อน สิ่งสำคัญต้องนำชิ้นส่วนเทพเจ้าให้ได้

ลุงฟางเองก็ตอบเรื่องพลังเทพเจ้าไม่ได้ จึงรีบติดต่อเสี่ยวเทียนไป เรือมังกรเก้าหัวเลยเข้าไป เหมือนเช่นคนอื่น

“ ฮ้า ให้สองเท่าเลย และยังเหมาที่เหลือหมดด้วย” เสี่ยวเทียนเหลือชิ้นส่วนเทพสองชิ้นใหญ่ เลือดแก่นเทพ จำกัดไว้แค่ 100 แต่ถ้าได้ราคา ก็เพื่อจำนวนเป็นสองร้อย ก็น่าจะได้ ส่วนชิ้นส่วนย่อยหนึ่งพันชิ้นนั่น ถูกขายไปหมดเรียบร้อยแล้ว

พอตกลงกันครบ เสี่ยวเทียนก็พบกับลุงฟาง กับองค์ชายใหญ่ลู่ต้าคง ก็จำได้

“ อ้าว พวกท่านนี่เอง ที่แท้ท่านเป็นองค์ชายใหญ่ ที่ผ่านมาเสียมารยาทไป ต้องขออภัย ครั้งนี้ ข้ายินดีขายชิ้นส่วนใหญ๋ จำนวนสองชิ้นให้ท่าน พร้อมกับแก่นเลือดเทพเจ้า อีก 200 ขวด ปกติข้าขายให้คนทั่วไปแค่ 100 เท่านั้น”

เสี่ยวเทียนพูดจาเป็นต่อยหอย ทำให้องค์ชายใหญ่มองเสี่ยวเทียนเป็นคนเห็นแก่เงิน ขี้ประจบเจ้านาย เลยคิดว่า จะใช้เงินซื้อตัวไว้เป็นขี้ข้า จะดีกว่ามาเป็นศัตรู หลังจากจ่ายเงินแปดพันล้านเหรียญทองให้เสี่ยวเทียนไป องค์ชายใหญ่ก็เอ่ยขึ้นมาว่า

“ น้องชาย เจ้ายังเด็กแต่ฝีมือสูงส่ง แถมยังยอดเซียนคอยปกป้อง ข้าอยากให้เจ้าไปอยู่กับข้าที่พิภพชั้น เก้า ที่นั้น ข้าจะให้คฤหสาส์น หลังใหญ่ให้เจ้า ส่วนเรื่องทรัพย์สินเงินทอง ไม่ต้องห่วง ข้ามีเหมืองทองเป็นของข้าเอ็ง 10 เหมือง ข้าจะแบ่งให้เจ้า 1 เหมือง หากไปอยู่กับข้า”

“ หา มีเหมืองทองสิบเหมือง จะให้ข้า 1 เหมือง พูดจริงหรือเปล่า! องค์ชายใหญ่” เสี่ยวเทียนตื่นเต้นตกใจ

“ จริง ซิ  แค่ต่อไป ติดตามข้าเท่านั้น”

“ เจ้าอยากเป็นหมา!!  ให้มันเลี้ยงหรือยังไง?” เสียงอาจารย์ลู่เอิน เอ่ยออกมา

“ ไม่หรอกอาจารย์ แค่คิดถึงเหมืองทอง ใจมันเต้นแปลกๆ ออกมา”

“ ไว้เจ้าโตกว่านี้ อย่างว่าแต่เหมืองทองเลย เหมืองเพชร เจ้าก็สามารถเป็นเจ้าของได้” 

“ จริงรึ? !!” เสี่ยวเทียนตกใจหนักขึ้นไปอีก

“ว่าไงเล่า”  องค์ชายใหญ่ลิ่งต้ากงเอ่ย

“ ข้ายังต้องไปตามหาท่านพ่อของข้าที่ ดินแดนเทวะบรรพกาลอีก ยังคงไปที่ไหนไม่ได้"” เสี่ยวเทียนอ้างไปก่อน  ยังไม่อยากปฏิเสธเลยทีเดียว

“ หือ นี่เจ้าคิดจะไป ดินแดนเทวะบรรกาลรึ?” องค์ชายใหญ่ถึงกับขมวดคิ้วสงสัย

“ เจ้าหนู รู้ไหมว่า ดินแดนเทวะบรรพกาล คนเข้าไปแล้ว นอกจาก ตัวตนระดับเซียนสวรรค์แล้วไม่มีใครสามารถออกมาได้เลย”  ลุงฟางเอ่ยเตือนด้วยอีกคน

“ ยังไงข้าก็ต้องไป”  เสี่ยวเทียนตอบแค่นั้น

“ ไม่เป็นไร หากเจ้ามีชีวิตอยู่รอดกลับมา นี่คือเหรียญตราของข้า  เจ้าขึ้นไปพิภพที่เก้าเมื่อไร ก็ไปหาข้าก็แล้วกัน”  องค์ชายใหญ่วันนี้ได้ ของมากกว่าคนอื่นก็พอใจแล้ว ไม่อยากเสียเวลาที่แห่งนี้อีก ส่วนเสี่ยวเทียนหากเข้าไปดินแดนเทวะบรรพกาล คงไม่มีทางกลับมาอีกแล้ว องค์ชายใหญ่ก็คร้านที่จะใส่ใจอีก จึงพาเรือมังกรเก้าหัว พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วหายวับไปในทันที

เสี่ยวเทียนกับศิษย์ทั้งสอง หลังกลับมาก็มอบชิ้นส่วนเทพเจ้า 2 ชิ้นใหญ่ กับ แก่นเลือดเซียนอีก หนึ่งพันขวด เงินอีก สองหมื่นล้านเหรียญเงินให้กับ เจ้าสำนักสะท้านฟ้า ซึ่งได้แต่อึ้งกับสิ่งที่เสี่ยวเทียนได้นำกลับมามอบให้

“ ครั้งนี้ ต้องขอบใจ พวกเจ้าจริงๆ ต่อไปศิษย์น้องของพวกเจ้า จะได้มีการพัฒนาที่ก้าวกระโดดอย่างแน่นอน”

“ อาจารย์ ท่านเซียนบอกให้ข้าไปที่ดินแดนเทวะบรรพกาล เพราะที่แห่งนั้นจะทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้”  เสี่ยวเทียนบอกกับอาจารย์เจ้าสำนัก

“ ท่านเซียนบอกอย่างนั้นรึ ? อืม  ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็ไปเถอะ ข้าหวังว่า ท่านเซียนจะคุ้มครองให้เจ้าเข้าไป และ กลับออกมาอย่างปลอดภัย แล้วเจ้าจะเดินทางไปเมื่อไร” เจ้าสำนักได้แต่หวังว่าเสี่ยวเทียนจะปลอดภัยกลับมา

“ อีกเจ็ดวันขอรับ”

เสี่ยวเทียนกลับมาถึงที่พัก ศิษย์พี่หลินก็ทำอาหารไว้รออยู่แล้ว แต่พอเสี่ยวเทียนบอกว่า อีกเจ็ดวัน จะไปที่ดินแดนบรรพกาล ทั้งสองคนก็ได้แต่ตกใจ แต่สักพักก็คิดว่า คนอย่างเสี่ยวเทียนไม่ใช่คนธรรมดา ขนาดตัวตนระดับบนทั้งเก้าชั้นยังกดดันทำอะไรเขาไม่ได้  ดังนั้นคิดว่า ดินแดนเทพวะบรรพกาล คงไม่สามารถทำอะไรเสี่ยวเทียนได้อย่าแน่นอน หลังกินข้าวเสร็จ เสี่ยวเทียนก็มอบเงินให้ศิษย์พี่ทั้งสอง คนละเก็บไว้คนละ หนึ่งหมื่นล้านเหรียญเงิน และ แก่นเลือดเทพเจ้าอีกคนละ 100 ขวด สร้างความตื่นเต้นให้กับทั้งสองคนมาก แม้จะปฏิเสธไม่รับ แต่ว่าเสี่ยวเทียนก็บังคับให้เก็บเอาไว้จนได้

จากนั้นเสี่ยวเทียนก็ถูกดึงเข้าไปในมิติส่วนตัว ที่อาจารย์ ลู่เอินได้สร้างขึ้น พอเข้ามาก็พบกับโลกแห่งใหม่ ด้านหน้ามีปราสาทเทพเซียนตั้งอยู่ริมทะเลสาบ  ด้านหลังมีภูเขา อยู่ไกล ๆ รอบๆ ตัวปราสาท มีสายน้ำตกไหลลงมาจากภูเขา มีสระน้ำขนาดใหญ่อยู่ทางด้านหลง โดยมีสันหลังกระดูกเทพเจ้า แช่อยู่ในใต้น้ำ ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าจริงๆ ไม่มีเมฆมาปิดบัง ด้านซ้ายมีสวนสมุนไพร อันกว้างใหญ่ และด้านขวา เป็นพื้นที่โล่งๆ ยังไม่ได้สร้างอะไรมากนัก

“ ต่อไปทุกวันเจ้าต้องมา นอนแช่สระเทพเจ้า แห่งนี้ทุกวัน เพื่อซึมซับพลังเทพเจ้า” 

“ อาจารย์ที่นีมีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อีกไหม”

“ ยัง ข้ากำลังคิดว่าต่อไป จะหาสัตว์ นำมาปล่อย เลี้ยงที่นี่ แต่ว่า ยังหาสัตว์ที่เหมาะสมไม่ได้ หวังว่าไปที่แดนเทวะบรรพกาล น่าจะมี สัตว์ หรือของที่เหมาะสมที่จะนำมาไว้ในมิติแห่งนี้”

“ มิติส่วนตัวนี้มีชื่อหรือยังขอรับ”

“ มิติฟ้าคราม”

“ดีจัง ข้าชอบชื่อนี้ มิติฟ้าคราม”

ก่อนเดินทางเสี่ยวเทียนออกไปซื้อ พวกปลาชนิดต่าง ๆ มากมาย แล้วก็กุ้งหอยปูปลา เอามาเลี้ยงไว้ในทะเลสาปเป็นจำนวนมา พร้อมทั้งเป็ด ไก่ หงส์ฟ้า และก็นกอีกมากมาย จนครบกำหนดวันเดินทาง อาจารย์กับศิษย์ทั้งสอง ก็มาส่งเสี่ยวเทียนขึ้นเรือเหาะ 

“ จำไว้ หลังจากเจอพ่อเจ้าแล้ว ก็กลับมาหาอาจารย์ที่สำนักก่อน หากมีเรื่องราวใดใด อาจารย์จะได้บอกกับเจ้าได้ ดูแลตัวเองให้ดี”

“ ไม่ต้องห่วงข้าไปไม่นาน เดี๋ยวก็คงกลับ” เสี่ยวเทียนเข้าไปกอดศิษย์พี่หลิน

แล้วโบกมือลาทุกคน แล้วก็นั่งเรือเหาะไป 

ดินแดนเทวะบรรพกาลเป็นดินแดนเร้นลับ คนทั่วไปไม่มีทางรู้จักเส้นทางนี้

อาจารย์เซี้ยอี้บอกว่า บันทึกของ ท่านปฐมจักรพรรดิหลงเฟยเทียนบอกว่าดินแดนแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ อาณาจักร หลงเฉิน เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยภูเขา พอมาถึงเขตชายแดนตะวันออกแล้ว จะไม่สามารถนั่งเรือเหาะผ่านป่าภูเขา

ไปได้  เพราะป่าภูเขานั้นสูงเทียมฟ้า และยังมีกระแสพลังแรงดึงดูดที่มากกว่าที่อื่นถึงสามเท่า เรือวิ่งผ่านไม่ได้  ต้องใช้การเดินเท้าฝ่า ภูเขาเข้าไปอีกสิบกว่าลูก ถึงจะเจอทางเข้าดินแดนแห่งนี้

“ แรงดึงดูด มากถึงสามเท่าเชียวรึ แล้วท่านพ่อเข้าไปยังไงกันเนี่ย”  เสี่ยวเทียนสงสัยจริงๆ  แต่ว่าเสี่ยวเทียนใช้วิชาบาทาเหินฟ้า สลายร่างกลายเป็นวายุ เคลื่อนตัวไปตามกระแสลม ทำให้สลายแรงโน้มถ่วงของโลกไปได้ หลังจากข้ามภูเขามาสิบลูกก็พบกับ กับกลุ่มหมอกควันขาว หนาทึบ มีประกายสายฟ้า แลบแปร๊บ 

“อาจารย์นี่มันคืออะไร”

“ ค่ายกลเทพสวรรค์”

“ ค่ายกลเทพสวรรค์ คืออะไร?”

“ นานมาแล้ว ข้าไม่ได้เห็นค่ายกลเทพสวรรค์ เช่นนี้ ค่ายกลเทพสวรรค์ เป็นค่ายกลที่ถูกสร้างโดยเทพที่แท้จริง  ข้าเคยเห็นค่ายกลนี้มาหลายพันปีแล้ว ค่ายกลเทพสวรรค์ มี ด่าน อยู่สามด่าน แต่ที่นี่มีถึง สี่ด่าน  กลุ่มหมอกควันสีขาวที่เจ้าเห็นนั้น คือ หมอกพิษ หากเป็นสิ่งมีชีวิตทั่วไป หากสัมผัสถูกตัวร่างกาย จะปวดแสบทรมาน เกิดฝี หนองทั่วร่างกาย แล้วสุดท้าย ต้องสลายหายไป ด่านที่สองเป็นด่านเพลิงสวรรค์ ความร้อนที่เกิดขึ้น แม้แต่เหล็กทั่วไปยังละลาย ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ หากโดนเข้าไปไม่เหลือแม้แต่ขึ้เถ้าแน่

ด่านที่สามเป็นด่านใหม่ ข้าเพิ่งเคยเห็น เป็นด่านอัสนีสวรรค์ ใครเข้าไป กระแสไฟฟ้า จะพุ่งเข้าใส่นับร้อยๆ เส้น

ด่านทีสี่ เป็นด่านสุดท้าย เรียกว่ากำแพงสวรรค์ ไม่มีใครผ่านด่านนี้ไปได้ มันเป็นกำแพงที่สะท้อนพลัง ใครใช้อาวุธทำลาย จะถูกกระแทกกลับด้วยอาวุธชิ้นนั้น

นึกไม่ถึง มันจะถูกสร้างไว้ในที่แห่งนี้” 

“ แล้วเราจะเข้าไปได้ยังไง ใช้ปราสาทเทพเซียนลุยเข้าไปเลยดีไหม”  เสี่ยวเทียนเริ่มร้อนใจ

“ เข้าไปกันก่อน สามด่านแรกไม่ใช้ปัญหา เจ้ามีทั้งเกราะเพชร และพลังเทพเจ้าราปกป้อง เดินตามข้ามา”  ร่างของอาจารย์ลู่เอิน เดินน้ำหน้า เสี่ยวเทียนเดินตามอาจารย์ไม่ห่าง กลุ่มควันพิษ หลีกหายห่างไปในทันที พอเดินผ่านเพลิงสวรรค์ เพลิงสวรรค์ก็หลบหายไป ยิ่งด่านอัสนีสายฟ้า ยิ่งไม่มีผลต่อ เสี่ยวเทียนแม้แต่น้อย แต่ด่านสุดท้ายกำแพงสวรรค์ อาจารย์ลู่เอินใช้มือสัมผัสที่กำแพง สักพัก แล้วก็ลืมตาขึ้น

“ค่ายกลทุกด่าน ล้วนมีจุดอ่อน เจ้าลองไปสัมผัสดู แล้วลองหาจุดอ่อนของมันดู”

เสี่ยวเทียนเดินไปใช้มือสัมผัสตามที่อาจารย์ลู่เอิน สัมผัส  เสี่ยวเทียนถอยออกมา หนึ่งก้าว แล้วเรียกดาบเทพเจ้าออกมา เลยใช้ดาบฟันทันที โครม !  ร่างของเสี่ยวเทียนกับดาบเทพเจ้า ถูกกระแทกถอยออกไปทันที ทำให้เสี่ยวเทียนถึงกับกระอักเลือดออกมา

“ เด็กโง่ ข้าให้เจ้าสัมผัสกำแพงแล้วใช้พลังของเทพไอซิส เทพแห่งปัญญา เพื่อลองตรวจหาดู ทางเข้า ไม่ใช่ให้เจ้าเอาดาบเทพเจ้า ออกมาฟันเช่นนี้ นี่คือกำแพงสวรรค์ มันเป็นปัญญาประดิษฐ์ ยิ่งเจ้าใช้พลังมากเท่าไร มันจะสะท้อนพลังออกมาจนหมด”

“ โธ่ อาจารย์ ข้านึกว่าดาบเทพเจ้าฟันทีเดียวก็จบ นึกไม่ถึงถูกสะท้อนออกมา”

“ ไปลองใหม่”

“ ขอรับ อาจารย์” เสี่ยวเทียนเอามือไปสัมผัส แล้วใช้พลังปัญญาของเทพไอซิส

มีแสงสว่างวาบขึ้นมาในสมอง เห็นโครงสร้างทั้งหมดของกำแพงสวรรค์ทั้งหมด พบว่ามีจุดเดียว ที่เป็นทางเข้า เสี่ยวเทียนเดินเข้าไปจุดนั้นทันที

ด้านหน้าเป็นเหมือนกำแพงโดยทั่วไป แต่พอเสี่ยวเทียน ใช้พลังเทพเจ้าปล่อยออกไปสัมผัส กำแพงที่ดูปกติ ก็เปลี่ยนเป็น ประตูที่เป็นม่านน้ำใสๆ

“ ประตูนี้ คือทางเข้า ดินแดนเทวะบรรพกาล พอเข้าไปแล้ว มันจะมีเครื่องเคลื่อนย้าย ส่งตัวเจ้าเข้าไปจุด ที่มันกำหนดไว้” อาจารย์ลู่เอินกล่าวเสร็จเสี่ยวเทียนเดินผ่านประตูม่านน้ำเข้าไปทันที    พรึบ !!!!...