ตอนที่ 83 ปรมาจารย์ยุทธ
ใบหน้ามารโลหิตทรุดโทรมและตกตะลึง
มีดของเขาไม่สามารถผ่าลูกธนูได้
ลูกธนูนี้ทำจากวัสดุชนิดใด?
ในที่สุดมีดสูบโลหิตตกลงและความแรงลูกธนูก็ลดลง
หน้าอกมารโลหิตเปิดและเลือดไหลออก
ลูกธนูนี้แม้ไม่ได้เอาชีวิตเขา
แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส
"ยอดเยี่ยมมาก!"
มารโลหิตเปิดปากและน้ำเสียงเยือกเย็น
เขาต้องการฆ่าซูเวยมากขึ้นเรื่อยๆ
ต้องนำเลือดเขามาชโลมมีดสูบโลหิตให้ได้
เขาไม่แยแสและสนใจการแสดงสิ่งนี้
ไม่มีร่องรอยของความสงสัยและประหลาดใจเท่าไหร่
มารโลหิตมีความสามารถระดับปรมาจารย์ยุทธ แม้ว่าไม่ใช่ขั้นสูงและดูเหมือนว่าเป็นตัวตนระดับล่างในเหล่าปรมาจารย์ยุทธ
แต่เขาคงไม่มีทางถูกฆ่าตายง่ายๆแน่
หากซูเวยใช้ธนูต่อไปแล้วการต่อสู้ครั้งนี้จะนานมากกว่านี้
แม้มารโลหิตได้รับบาดเจ็บหนัก แต่เขาไม่ยอมเสียท่าเป็นครั้งที่สองแน่
เขายังมีดาบ...
การต่อสู้ครั้งนี้ต้องจบลงด้วยดาบ
ตอนนี้กลยุทธ์และยุทธวิธีการต่อสู้ของเขาได้รับการยกระดับเรียบร้อยเเล้ว
ถึงเวลาตัดสิน...
เห็นการกระทำของเขาและอาวุธเปลี่ยนไป
มารโลหิตมองเห็นและคาดเดา
เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว...
เขาสามารถใช้ดาบต่อสู้ได้ตั้งแต่แรกและที่ผ่านมาเขาไม่ได้เอาจริงจึงเลือกใช้ธนู
ความจริงคือซูเวยเลือกใช้ธนูในการต่อสู้จนถึงป่านนี้เป็นกลยุทธ์ที่เขาสร้างขึ้นมา เพื่อดึงมารโลหิตที่มีความสามารถมากสุดในหมู่พรรคโลหิตแดงมาต่อสู้กันตัวต่อตัว
บัดนี้ความโกรธมารโลหิตมาถึงขีดสุด
มารโลหิตคิดว่าเด็กหนุ่มแห่งอาญาสวรรค์ดูถูกดูแคลนและเหยียดหยามเขามากนัก
ยกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาด
แม้ว่าร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขายังมีแรงเหลือพอต่อสู้และสังหารเขาได้อยู่
ร่างอันโชกเลือดพุ่งเข้าใส่เขาอย่างดุร้าย
ระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้เข้ามามากขึ้น
แม้ว่าเขาจะมีทักษะดาบร้ายกาจของอาญาสวรรค์ แต่ทักษะลอบสังหารโดยการใช้มีดแห่งโลหิตแดงสามารถคุกคามและเอาชีวิตเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์มานักต่อนักแล้ว
ทักษะลอบสังหารถูกใช้โดยเขามีความแม่นยำและรวดเร็วมากแล้วมีการเคลื่อนไหวการลอบสังหารที่น่าอัศจรรย์
มารโลหิตเต็มไปด้วยความมั่นใจและทะนงตัวมาก
ตราบใดที่เขาเข้าใกล้... ทุกอย่างจะจบ
ใกล้และใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ
ในที่สุดระยะห่างระหว่างทั้งสองอยู่แค่เงื้อมมือ
ใบหน้ามารโลหิตแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายและมีดสูบโลหิตตรงเข้าหาเด็กหนุ่ม
มีดสูบโลหิตตัดผ่านอากาศและเป้าหมายคือลำคอ
ทันใดนั้นเด็กหนุ่มอาญาสวรรค์ชักนำดาบยาวออกไป
รวดเร็วและน่ากลัวยิ่งกว่า
มารโลหิตตอบสนองไม่ทัน...
ร่างเขาถูกแทงด้วยดาบยาวทะลุด้านหลัง
หนึ่งก้าวและเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
เขาช้ากว่าแค่ก้าวเดียวจริงๆ
มารโลหิตดวงตาหดลงและใบหน้าไม่เชื่อว่า "ศิษย์หลักแห่งอาญาสวรรค์นามว่าซูเวย แล้วเป็นผู้ใช้เพลงดาบสามโลกคือเจ้า!!!"
เขาพยักหน้าเบาๆเป็นการยอมรับ
มารโลหิตไม่คาดฝันว่า ดาบสามโลกจะมีความสามารถด้านการยิงธนูร้ายกาจด้วย
เป็นเรื่องที่เขาคิดไม่ถึงมาก่อน
มารโลหิตหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและเลือดกองโตพุ่งออกมาจากปาก
หัวของเขาตกลงอย่างแรง
ตาย!
การต่อสู้กับมารโลหิต...
ทำให้เขาได้รับประสบการณ์การต่อสู้ที่มีค่าอย่างมหาศาล
เขามีความสุขและยินดีอย่างมาก
มองดูร่างไร้วิญญาณของมารโลหิต...
เขาแข็งแกร่ง แต่จุดอ่อนคือความเย่อหยิ่ง
ไม่สนใจตัวตนแท้จริงของคนอื่นและเชื่อมั่นในพลังตัวเองมากจนเกินไป
เขาเตือนตัวเองอย่างลับๆถึงบทเรียนของมารโลหิตในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน
ไม่สามารถประมาทใครได้
โลกศิลปะการต่อสู้ไม่แน่นอน
ผิดพลาดและประมาทเพียงครั้งเดียว ชีวิตอาจต้องพบจุดจบที่เรียกว่า ความตาย
มีเพียงชีวิตเดียวเท่านั้นและหายไปจริงๆ
ระมัดระวังตัวและไม่ประมาทเท่านั้นที่สามารถช่วยให้เรามีชีวิตอยู่รอดได้
ปรมาจารย์ยุทธไม่ใช่จุดสูงสุดของศิลปะการต่อสู้ ยังมีเซียนยุทธและตัวตนที่ไม่มีใครเทียบอยู่เหนือกว่านั้นอีกมากมาย
เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่ค่อยปรากฏตัว
เขาไม่รู้ว่าตัวตนระดับไหนกันแน่ที่อยู่จุดสูงสุดของโลกศิลปะการต่อสู้ใบนี้
สิ่งเดียวที่รู้คือต้องไต่ขึ้นไปและไต่ต่อเนื่อง
แค่ไม่หยุดนิ่งและอยู่กับที่เท่านั้น