"ฉันติดต่อรายงานสถานกาณ์กับเบื้องบนแล้ว ท่านพ่อบ้านชุนบอกว่าจะจัดการเรื่องนี้เอง คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไปได้เลย ไม่ต้องกังวลว่าเพื่อนคุณจะเป็นอันตราย อ๋อนี่รวมถึงพวกชาติอาชาด้วยนะคะรับรองมันจะไม่มากวนคุณอีก"อีฟบอกกับออสหลังจากที่เธอออกหลบไปคุยโทรศัพท์นานกว่าครึ่งชั่วโมง
"เข้าใจแล้ว ขอบคุณครับ"ออสได้ยินก็ถอดหายใจอย่างโล่งอก
“นี่แต่ไอ้แก่นั่นก็รู้จักอิกดราซิลไม่ใช่หรอ ถ้าอิกดราซิลมีอำนาจขนาดที่นายเล่าทำไมมันไม่กลัวเลย”อิงค์ถามด้วยความไม่เข้าใจ
ไม่ใช่ว่าอิงค์ไม่เชื่อที่ออสบอกหรอกแต่ว่า ปกติผู้ชายบางครั้งก็มีช่วงที่พูดความจริงแต่ก็แอบโม้เวอร์เกินไปเพื่อให้สาวประทับใจจริงมั้ยหละ
เรื่องนี้ออสก็ไม่เข้าใจเขาจึงหันไปมองอีฟให้เธอตอบแทน
“ที่เป็นแบบนั้นเพราะคนนอกที่รู้จักเราส่วนใหญ่ไม่ได้รู้ทุกอย่าง ถ้ามองจากภายนอกอิกดราซิลก็เป็นองค์กรที่มีเงินเยอะแล้วก็ดึงคนในประเทศมาเป็นสมาชิก อำนาจก็มาจากเงินกับพวกสมาชิก พวกตระกูลใหญ่หรือพวกมหาเศรษฐีมักจะคิดว่าถ้าผลประโยชน์มากพอยังไงก็คุยกับเราได้ หรือต่อให้มีเรื่องกันจริงพวกนั้นเองก็มีรากฐานในประเทศนี้ไม่น้อย พวกเรามีนักการเมือง ตำรวจ ทหาร เป็นสมาชิก พวกมันก็มีคนแบบนั้นเป็นพวกเหมือนกัน ก็เลยกล้าอวดดี”
“แปลว่าอิกดราซิลมีอำนาจมากพอจะจัดการมันได้แบบเด็ดขาด งั้นทำไมไม่แสดงอำนาจให้เห็นชัดๆไปเลยหละจะได้ไม่มีใครกล้าหือกับเรา”
“ถ้าเราเอากองกำลังจากภายนอกเข้ามาจริงๆมันก็นองเลือดสิคะ ยังไงกลุ่มพวกที่รักชาติก็ต้องต่อต้านจนถึงที่สุด อิกดราซิลอาจจะไม่ใช่องค์กรที่ดีแต่เราก็ไม่ใช่ผีห่าซาตานที่ฆ่าไม่เลือกนะ"
“ถ้าเราจะใช้กำลังจริงๆเรายึดประเทศนี้ ไม่สิ…ยึดทุกประเทศได้ไปแล้วแต่แบบนั้นคนคงตายเป็นเบือเราเลยใช้วิธีทางธุรกิจ การเมือง การทูตไง แล้วถ้าคิดว่ามันช้าก็ต้องเตือนว่าปู่ของคุณออสหนะมีเวลาไม่จำกัดหรอกนะ”อีฟอธิบายให้ทั้ง2คนเข้าใจ
“อิงค์ฉันจะจัดการแบบรีบๆไปเลยนะไม่อยากยืดแล้ว”ออสที่เข้าใจคำอธิบายของอีฟแล้วก็หันไปบอกแฟนสาวของเขา
“อือ”อิงค์ตอบรับโดยดีเธอไม่ได้สนใจแล้วว่าจะต้องให้เรื่องนี้เป็นตัวอย่างให้สังคมหรืออะไร เพราะถ้าก่อนหน้านี้เธอปล่อยให้ออสจัดการให้มันจบๆก็คงไม่ต้องเจอกับไอ้แก่มงคลนั่น ถ้าคนตายไปแล้วพวกนั้นน่าจะไม่หาเรื่องออสเพราะทำไปก็ไม่ช่วยให้ยัยนั่นฟื้นมีแต่สร้างศัตรูที่มีอำนาจเปล่าๆ
“แต่ไอ้พยาบาลนั่นเป็นของฉันนะ”เธอย้ำด้วยน้ำเสียงเย็น อิงค์ยังจำได้ดีที่เธอทั้งตะโกนทั้งขอร้องให้ช่วยตาเธอ แต่มันกลับไม่สนใจใยดี ถึงแม้ถ้ามองด้วยเหตุผลหมอศราวุธจะมีส่วนทำให้ตาของเธอตายมากที่สุดเพราะถ้าตรวจอย่างละเอียดตั้งแต่แรกก็คงหาวิธีรักษาได้ แต่เธอกลับเกลียดนังพยาบาลนั่นมากที่สุด
“สวัสดี ผลการสอบของ…แล้วก็โทษของหมอที่ชื่อศราวุธ…”เมื่อตกลงกันแล้วออสก็โทรสั่งงานคนของอิกดราซิลที่เป็นคนรับผิดชอบเรื่องน่ี้
“เอาหละเรียบร้อยไปจัดการให้จบๆแล้วกลับเมืองหลวงกัน”
…
ช่วงบ่ายวันเดียวกัน
บ้านพักของผู้อำนวยการขวัญ
“ทางนั้นแจ้งมาแล้วค่ะขอบคุณค่ะท่าน”ผู้อำนวยการขวัญวางสายโทรศัพท์จากท่านรองมงคลไปด้วยอารมณ์ที่แจ่มใสหลังจากที่ทางการแจ้งข่าวดีมาว่าผลการสอบของเธอออกมาแล้วว่าเธอไม่มีความผิด
“จบซะทีโคตรน่ารำคาญเลยไอ้พวกคนจน”
ก๊อกๆๆ
หือ
เสียงเคาะประตูดังออกมาขณะที่ผู้อำนวยการขวัญกำลังพูดกับตัวเองด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน เธอเดินไปเปิดประตูด้วยความแปลกใจเพราะตอนนี้เธอโดนพักงานอยู่ถึงเรื่องจะจบแล้วแต่กว่าจะได้กลับไปทำงานก็น่าจะต้นเดือนหน้าเลยไม่คิดว่าจะมีคนมาหา
แล้วก็ต้องแปลกใจยิ่งกว่าเก่าเมื่อคนที่มาเคาะประตูบ้านของเธอคือชายที่เป็นคนรู้จักของสส.ชัยชนะนั่นเองเพื่อนของหลานสาวตาแก่ที่ตายในโรงพยาบาลของเธอ
เธอยิ้มเยาะอย่างสะใจ เพราะตอนนี้เธอพ้นผิดแล้ว
“เหอะ จะมาแสดงความยิน…"
พลั่ก
“โอ๊ย”
ยังพูดไม่ทันจบออสก็ถีบผู้อำนวยการที่หยิ่งผยองจนหงายหลัง
“บ้าไปแล้วหรอ”
ปัง
ผู้อำนวยการหันมาตวาดแต่ทันทีที่จบประโยคออสก็ใช้ปืนยิงสวนไปทันที
“กรี๊ดด ละเลือด เลือด”ผู้อำนวยการกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว กระสุนที่ยิงออกไปพุ่งเข้าไปที่หัวไหล่เธอ
“มึงเอาไอ้เหี้ยมงคลนั่นเข้ามาเกี่ยวทำไม…หา”ชายหนุ่มตะคอกใส่ผู้อำนวยการด้วยความเคียดแค้น
“ไอ้บ้าออกไปนะมึงติดคุกหัวโตแน่”ผู้อำนวยการขู่ด้วยสีหน้าที่ซีดขาว เธอพยาบาลเอามือกดแผลที่โดนยิงเอาไว้
“เพราะจะช่วยมึงไอ้เลวนั่นมันเลยขู่จะทำร้ายเพื่อนกู มึงทำตาของอิงค์ตายแล้วยังจะทำให้เพื่อนคนอื่นของกูเดือดร้อนอีกหรอวะ”น้ำเสียงเดือดดาลของออสทำให้ผู้อำนวยการสาวกลัวจนถอยหลัง
“ลูกเกิดอะไรขึ้น เสียงอะไร”ชายหญิงสูงอายุเดินลงมาจากบันไดอย่างเร็วด้วยความตกใจ แต่พอลงมาก็ต้องตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
“พ่อแม่ขึ้นไป”ผู้อำนวยการตะโกนลั่นด้วยความตระหนก
“ไม่ แกจะทำบ้าอะไร”เธอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อออสยกมือเล็งปืนไปที่พ่อแม่ของเธอ
“คนที่เลี้ยงดูมึงมาให้เป็นคนแบบนี้ก็คงจะไม่ใช่คนดีอะไรหรอก จะว่าไปพ่อมึงไม่ใช่หรอที่เป็นเพื่อนกับไอ้ชั่วนั่น”
ปัง ปัง ปัง ปัง
ผู้อำนวยการตาเบิกกว้างด้วยความช็อค ออสเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ก่อนหน้านี้ตอนที่ตรวจสอบเรื่องของผู้อำนวยการก็เจอข้อมูลของพ่อแม่เธอเหมือนกัน ทั้ง2คนเป็นข้าราชการเกษียณที่มีข่าวเสียหายมากมายตอนที่ยังทำงานแต่กลับไม่โดนลงโทษอะไรเลย สาเหตุก็คงเป็นเพราะใช้เส้นสายที่มีคอยช่วยนี่แหละ
ตอนนี้ทั้ง2คนก็ยังกินเงินบำนาญอยู่ เพราะงั้นเขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะยิงทิ้ง
“อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน ทีนี้มึงรู้ยังว่าเวลาเสียคนที่ตัวเองรักเป็นยังไง อิงค์เองก็คงรู้สึกแบบนี้ตอนที่ตาเธอตายเหมือนกัน"
“ไม่ๆๆๆๆ ไอ้เหี้ยยิงพ่อแม่กูทำ ฮืออ ไอ้ชั่ว”ผู้อำนวยการกรีดร้องลั่น น้ำตาไหลพลาก เลือดที่ไหล่ก็ยังไหลไม่หยุด เบื้องหน้าของเธอคือพ่อกับแม่วัยเกือบ70ที่เลือดท่วม ตาเบิกกว้างอย่างตกใจ ทั้ง2คนตายตาที่ไม่ทันได้ร้องด้วยซ้ำ
“คนที่ฆ่าพ่อแม่มึงก็คือตัวมึงเองนั่นแหละ ถ้าไม่เอาไอ้มงคลเข้ามาเกี่ยวด้วย ถ้ามันไม่เสือกเอาเพื่อนๆกูมาขู่ กูคงเล่นงานมึงคนเดียว”
“ไม่เดี๋ยวๆๆ ขอร้องฉันจะดูแลคนไข้ดีๆอย่าฆ่าฉันขอร้องๆๆๆ”ผู้อำนวยการอ้อนวอนด้วยความกลัวเมื่อเห็นว่าออสเล็งปืนไปที่ตน
“ลาก่อน”
ปัง