จะรั้งทำไมในเมื่อไม่รัก

    จะดูแล

          ฉันยื่นซองสีขาวพร้อมจดหมายลาออกที่อยู่ด้านในให้พี่ฝ้าย

    “ทำไมล่ะมิน”

    “มินแค่เหนื่อยนะคะ อยากพักดูแลตัวเองด้วย”

    “แต่แค่ลาพักร้อนก็ได้นิ”

    “ไม่ล่ะคะ มินอยากดูแลเขาด้วย” ฉันลูบที่ท้อง

    “พี่เข้าใจแล้ว แต่ถ้ามินอยากกลับมาที่นี้บอกพี่นะ ที่นี้ยินดีต้อนรับเสมอ”

    “ขอบคุณนะค่ะ พี่ฝ้าย"

    “จ้ะ”

    “ งั้นมินลานะค่ะ”

    “ ขอให้มีความสุขนะจ้ะ”

    “ ค่ะ” ฉันเก็บของแล้วออกมาจากที่นั้นทันที

            ฉันออกมาจากที่นั่นก็มุ่งตรงกลับบ้านทันที ถึงจะคิดสั้นยังไงแต่ฉันก็ทำไม่ได้เพราะเด็กที่อยู่ในร่างกายของฉันเขาไม่รู้อะไรด้วย

    “ อื้อๆๆ แม่ขอโทษนะลูก แม่จะไม่ทำอีกแล้วต่อจากนี้ไปแม่จะดูแลลูกให้ดีที่สุด แม่สัญญา” ฉันลูบท้องตัวเองเบาๆก่อนจะผล่อยหลับไป

        เช้านี้พี่ฝ้ายมาเยี่ยมฉันถึงที่บ้านพร้อมกับอาหารที่ติดมาเต็มไม้เต็มมือไปหมด

    “ไงจ้ะ มิน”

    “พี่ฝ้าย เข้ามาก่อนสิค่ะ” ฉันเปิดประตูแล้วพาพี่ฝ้ายเข้ามาด้านใน

    “เป็๲ไงบ้าง สบายดีไหม”

    “ก็เรื่อยๆนั่นแหละค่ะพี่ ว่าแต่พี่มานี้มีอะไรป่าวค่ะ”

    “เปล่าหรอกจ้ะพี่แค่แวะมาเยี่ยม”

    “ออค่ะ พี่ฝ้ายทานอะไรมายังค่ะ เดี๋ยวมินไปทำให้”

    “พี่ทานมาเรียบร้อยแล้วจ้ะ”