เด็กวัด สร้างตำนานลุยโลกแฟนตาซี

บทที่ 25
เช้าวันรุ่งขึ้น
เมื่อวานผมนอนทั้งวัน วันนี้ผมตื่นมาตั้งแต่เช้ามืด ผมลุกขึ้นมานั่งสมาธิและฝึกในช่วงเช้า จนถึงใกล้ถึงเวลาอาหารเช้าผมก็กลับเข้าห้องไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมลงมารับประทานอาหาร หลังจากรับประทานอาหารเสร็จคุณอามีน่าก็เอาพวกอาหารทะเลมาให้ผมพอดี ผมช่วยคุณอามีน่ายกมันไปที่ห้องครัว
“นายน้อยเราต้องทำยังไงกับพวกมันบ้างคะ ปลาหมึกกับแมลงสาบทะเลพวกนี้ ไม่ค่อยมีใครทานมันหรอกนะคะ” คุณอามีน่าถามผม
“ปลาหมึกคุณอามีน่าต้องล้างตัดหนวดแยกออกจากกัน และก็ทำการถอดเสื้อมันออกครับ” ผมอธิบาย
“ถอดเสื้อหรอคะ” คุณอามีน่าถามอย่างสงสัย
“อ่อมันคือการลอกหนังสีชมพูๆ นี่ออกไงครับ เราแค่กรีดมีดลงไปตามความยาวกรีดไปบนผิวมันบางๆแค่นั้นเองแล้วก็ลอกออกครับดูสิครับ” ผมทำให้คุณอามีน่าดู
“แล้วจากนั้นก็ดึงกระดูกมันออก มันจะบางๆใสๆอยู่ในตัวปลาหมึกนี่ล่ะครับ” ผมดึงออกมาให้คุณอามีน่าดู
“อ๋อ พวกเราไม่ค่อยทานมันเพราะมันคาวและก็มีกระดูกที่นายน้อย ดึงออกมานี่ล่ะค่ะ เพราะเวลานำมันมาทำอาหารแล้วไม่อร่อยเลย” คุณอามีน่าบอก
“ครับที่ผมจับหมึกถอดเสื้อหรือลอกหนังออกไป ส่วนนั้นทำให้มันคาวนั่นเองครับคุณอามีน่า” คุณอามีน่าพยักหน้าเข้าใจและจดที่ผมพูดทุกประโยคเมื่อผมทำปลาหมึกให้คุณอามีน่าดูจากนั้นเธอก็เข้ามาช่วยผมทำจนเสร็จ
“อ๊ะคุณอามีน่าเหลือไว้บ้างนะครับ ผมจะไปสาธิตวิธีการทำให้สมาคมแม่บ้านดู” ผมบอก
“แล้วแมลงสาบทะเลนี่ล่ะคะ พวกมันยังไม่ตายเลย” คุณอามีน่าถาม
“อ๋อพวกนั้น ผมจะไปทำที่สมาคมครับ ได้มาสดๆแบบนี้ดีจริงๆ” ผมบอกคุณอามีน่า
“จริงๆผมตั้งชื่อให้มันใหม่แล้วนะครับ ผมตั้งว่ากุ้งมังกรครับ” คุณอามีน่าพยักหน้า
“เรามาทำน้ำจิ้มที่ไว้ทานกับอาหารทะเลกันดีกว่าครับ” ผมหยิบพริก กระเทียม น้ำปลา เกลือ น้ำตาลมะพร้าว และมะนาว ออกมาทันที
ผมโขลกพวกพริก กระเทียม ทันที จากนั้นผมใส่น้ำปลาและมะนาวลงไปเติมน้ำอุ่นเล็กน้อยเพื่อให้น้ำตาลละลายจากนั้นผมใส่เกลือลงไปนิดหน่อย ผมลองชิมทันที อืมรสดีใช้ได้ถ้ามีพวกรากผักชีคงครบสูตรเลย
ผมตักพวกมันออกมาใส่โหลเก็บไว้ กว่าผมกับคุณอามีน่าจะทำเสร็จก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงพอดี ได้เวลาที่นัดกับท่านแม่เอาไว้แล้ว
“คุณอามีน่าไปช่วยผมที่สมาคมด้วยนะครับ” ผมขอให้คุณอามีน่าไปด้วย
“ไม่บอกก็จะไปด้วยอยู่แล้วค่ะ อยากลองทานเมนูใหม่ของนายน้อยอยู่พอดี” คุณอามีน่ายิ้มบอก แต่สายตาที่มองผมนี่เหมือนนักล่าเจอเหยื่อเลยนะครับ
ผมและคุณอามีน่าถือวัตถุดิบและเครื่องปรุงต่างๆไปที่สมาคม โดยผมไม่ลืมหยิบมะละกอไปด้วย
สมาคมแม่บ้าน
ผมและคุณอามีน่าเดินทางมาถึงพอดี
“นายน้อยคลาวด์มาแล้วหรอคะ ท่านหญิงนาเดียร์แจ้งป้าไว้แล้ว” ป้าทาร่าบอกผม
“อ้าวป้าทาร่าเองหรอครับ แล้วป้ามาธาร์ล่ะครับ” ผมทักทาย
“พี่อยู่ด้านในค่ะนายน้อย แล้ววัตถุดิบพวกนี้” ป้าทาร่าถามผม
“วางไว้ด้านนอกนี่ล่ะครับ วันนี้ผมจะปรุงอาหารด้านนอกฝากป้าไปเรียกทุกคนออกมาทีนะครับ
“ได้เลยค่ะนายน้อย” ป้าทาร่าเดินเข้าไปทันที
ส่วนผมวางวัตถุดิบทุกอย่างไว้แถวๆนั้น และผมเข้าไปในครัวขนอุปกรณ์ต่างๆออกมา เมื่อผมเตรียมอุปกรณ์เสร็จทุกคนก็ออกมาพอดี
“สวัสดีค่ะนายน้อยเมื่อเช้าน่าจะมาพร้อมกับท่านหญิงนะคะ นิยายเรื่องนี้สนุกมากๆเลย” ป้ามาธาร์ถามผม
“สวัสดีครับป้ามาธาร์ไม่เจอกันนานเลย พอดีเมื่อเช้าผมเตรียมวัตถุดิบอยู่ครับ ผมก็อยากฟังนิยายของท่านแม่เหมือนกันนะครับเนี่ย” ผมตอบป้ามาธาร์ไป
“งั้นวันหลังแม่จะเล่าให้ลูกฟังที่บ้านนะจ๊ะ” เสียงท่านแม่ผมดังออกมาจากด้านหลัง ผมถึงกับหน้าซีดเลย สงสัยต้องหาข้ออ้างเตรียมเอาไว้แล้วล่ะ
“ผมว่าผมไปเตรียมทำอาหารดีกว่า” ผมชิ่งไปก่อไฟทันทีและวางตะแกรงทันที
“เอาล่ะครับวันนี้ผมจะมาสาธิตวิธีทำเมนูอาหารใหม่ของผมให้ทุกท่านได้ดูและได้ทานกัน” ผมบอกหลังจากทุกคนใส่สมาคมออกมารวมตัวกันหมดแล้ว
“เอาล่ะล้อมวงเข้ามาเลยครับ” ผมให้ทุกคนล้อมเข้ามาจากนั้นผมก็ค่อยๆอธิบาย
“เมนูที่ผมจะทำวันนี้เรียกว่าทะเลเผาและไก่ย่าง เราะจะใช้อาหารที่เราหาได้จากทะเลครับ และส่วนไก่ย่างผมจะนำมาหมักก่อน ผมจะเริ่มที่ไก่ย่างนะครับ” คุณอามีน่ายกหม้อไก่ย่างที่หมักไว้ขึ้นทันที
“ไก่ย่างที่ผมใช้ จะใช้ส่วนปีกของมันนะครับ เอามาหมักกับเครื่องปรุง ส่วนสูตรเครื่องปรุงนั้นไม่ตายตัวแล้วแต่จินตนาการของคนทำ ส่วนสูตรของผมนั้นใส่ซีอิ้ว น้ำตาลมะพร้าว เกลือเล็กน้อย พริกไทย และกระเทียม โขลกให้ละเอียดนะครับ” ผมอธิบายอย่างละเอียด
“นายน้อยคลาวด์แล้วกระเทียมกับพริกไทยที่ว่าคืออะไรคะ” ป้าทาร่ายกมือถามอย่างสนใจ
“มันคือเครื่องปรุงตัวใหม่ที่ผมพึ่งพบครับ อีกไม่นานผมจะเริ่มนำมาปลูกเป็นเครื่องปรุงชนิดใหม่ครับ” ผมบอกพร้อมโชว์ให้ดู ทุกคนต่างหยิบไปดูและส่งต่อๆกันไป
“ส่วนไก่นี่ ผมจะนำมาเสียบไม้ย่างเพื่อให้ง่ายต่อการทานนั่นเองครับ ผมจะใช้ไม้ที่เราใช้เสียบหมูสะเต๊ะที่เหลือจากงานเทศกาลนะครับ ขออาสาสมัครมาช่วยเสียบหน่อยนะครับ” หลายคนแย่งกันอาสาทันที ผมและป้าๆช่วยกันเสียบไม้จนหมด
“ส่วนขั้นตอนการย่างถ้าเป็นเนื้อไก่ผมจะใช้ไฟที่ไม่มีเปลวนะครับ ถ้าใช้ไฟมีเปลวไฟมันจะแรงเกินไปทำให้ด้านนอกไหม้และด้านในไม่สุก ซึ่งมันจะทำให้ทานไม่ได้ครับ” ผมบอกจากนั้นผมเริ่มย่างทันที ดีนะเตาย่างมันยาวทุกคนเลยช่วยๆกัน ไม่นานทุกไม้ก็เริ่มสุก
“เรามาทำเมนูต่อไปกันนะครับ มันคือปลาหมึกย่างครับ” ผมหยิบปลาหมึกออกมาให้ทุกคนดู
“ปลาหมึกงั้นหรอมันไม่อร่อยนี่นา เหม็นกลิ่นคาวปลาด้วย” มีบางคนพูดออกมา
“ผมจะสาธิตวิธีการทำปลาหมึกให้ดูนะครับ ทุกคนเข้ามาดูเลย” จากนั้นผมก็ทำแบบที่อธิบายให้คุณอามีน่าดู ดูเหมือนป้าทาร่าจะสนใจมากๆ จดทุกอย่างเลยเหมือนคุณอามีน่าเป๊ะ
“อาหารทะเลผมจะย่างให้สุกพอดี นะครับถ้าสุกเกินไปมันจะเหนียวทำให้ไม่อร่อย เราจะทานคู่กับน้ำจิ้มอาหารทะเลนี่” ผมยกน้ำจิ้มออกมาแบ่งใส่ถ้วยเล็กๆ ให้ทุกคนได้ชิม บางคนบอกเผ็ด บางคนบอกอร่อย ก็นะมันแล้วแต่คนชอบ
“ผมฝากคุณอามีน่าย่างทีนะครับ ส่วนทุกคนมาดูนี่ครับมันคือแมลงสาบทะเล หรือชื่อที่ผมตั้งให้ใหม่คือ กุ้งมังกรครับ กุ้งมังกรสามารถนำไปทำอาหารได้หลายอย่าง กุ้งมังกรที่ดีคือตัวที่ยังไม่ตายครับเพราะจะสดอร่อยที่สุด” ผมบอกทุกคน
“แมลงสาบทะเลหรอ มันกินได้จริงๆหรอ” เสียงบางคนดังออกมา
“กุ้งมังกรงั้นหรอ ชื่อเพราะดีนะ แต่ชั้นไม่เคยทานมันเลย” อีกเสียงดังออกมา
“วันนี้กุ้งมังกรผมจะนำมาย่างนะครับ ทานคู่กับน้ำจิ้มอาหารทะเลเช่นกัน ผมจะทำให้ดูนะครับขั้นแรก เราวางมันไว้แบบนี้ แล้วเอามีดผ่าลงไปจากหัวไปถึงหางเลยครับ แบบนี้” ผมทำให้ดู
“จากนั้นเราเอาขึ้นย่างเลยครับ” ผมเอาขึ้นย่างรอจนเปลือกสุกด้านนึงจากนั้นก็พลิกอีกด้านเพื่อให้มันสุกทั่วๆกัน
“การย่างพวกอาหารทะเล ควรใช้ไฟแรงหน่อยก็ดีนะครับ ใช้ไฟมีเปลวก็ได้ เพราะอาหารพวกนี้เราต้องให้มันสุกไวๆ โดนที่เนื้อด้านในยังคงความเด้งไว้อยู่” ผมอธิบายขณะย่าง
“เอาล่ะครับ ทุกคนคงเห็นวิธีการทำแล้ว มาช่วยกันย่างเถอะครับ ผมขอไปทำอีกเมนูก่อน” หลายคนเข้ามาช่วยย่าง ที่เหลือก็เข้ามาดูผมทำอีกเมนู
“อีกเมนูผมเรียกมันว่าส้มตำครับ ขั้นแรกผมจะใช้คือมะละกอครับ ผมไปพบมันในป่า มันเป็นผลไม้ชนิดหนึ่งทานดิบก็ได้ ทานสุกก็ดี ต่อไปผมจะหาทางนำมันมาปลูกเองครับ ขั้นแรกเราจะสับมันและฝานออกให้เป็นเส้นๆ” ผมฝานจนได้จำนวนตามที่ต้องการ
“เมื่อเราได้มะละกอเส้นแล้ว เราก็ใส่ลงไปในครกหินเลยครับ จากนั้นใส่ น้ำปลา กระเทียม น้ำตาลมะพร้าว พริกแล้วแต่ความชอบนะครับ ปิดท้ายด้วยน้ำมะนาว ตำนิดหน่อยไม่ต้องแรงนะครับ แบบนี้” ผมทำให้ดูทันทีและตักออกมาใส่จานไว้
“ส่วนเมนูส้มตำนี้ สามารถดัดแปลงอย่างไรก็ได้ มันสามารถเข้าได้กับอาหารและผักหลายๆอย่าง ทุกคนลองเอาไปใช้ดูนะครับ” ผมอธิบาย จากนั้นทุกคนก็ทำอาหารเสร็จ พวกเราช่วยกันยกเข้าไปในห้องอาหาร
“เรามาลองทานกันเถอะครับ” ผมบอกทุกคนที่นั่งจ้องน้ำลายไหลกันอยู่
“อร่อยจังเลย แมลงสา...เอ้ยกุ้งมังกรนี่มันอร่อยจริงๆ ไม่เคยรู้เลยว่าเอามาทำอาหารแล้วจะอร่อยขนาดนี้ เห็นมันมาตั้งแต่เกิด” ป้าที่ทานพูดบอกเพื่อนข้างๆ
“ใช่ๆ ปลาหมึกย่างนี่ก็ด้วย อร่อยมากเลยไม่คาวสักนิด ยิ่งทานกับน้ำจิ้มอาหารทะเลนี่ เข้ากันมากเลย สมัยก่อนข้าเคยลองทำอาหารจากมันดูนะ มันคาวมากเลย แค่ลอกผิวหนังสีชมพูมันออกเท่านั้น อร่อยขึ้นขนาดนี้เลย” เพื่อนป้าพูดออกมาเช่นกัน
“เป็นอย่างไรบ้างครับท่านแม่ ไก่ย่างส้มตำ” ผมถามท่านแม่ที่นั่งทานด้วยกันกับผม
“อร่อยมากเลยลูก ไก่ย่างนี่ทานง่าย ถือไปไหนมาไหนก็ได้ ส่วนส้มตำนี่ถึงจะเผ็ดสักนิด แต่เมื่อทานคู่กับไก่ย่างแล้วอร่อยมากเลย” ท่านแม่ตอบผม
“ส้มตำนี่สามารถลดหรือเพิ่มความเผ็ดได้ครับ แล้วแต่คนชอบ ใครชอบเผ็ดน้อยก็ใส่พริกน้อยหน่อย ใครชอบเผ็ดมากก็ใส่พริกมากหน่อย” ผมตอบท่าน
ในมื้อนี้ทุกคนในสมาคมแม่บ้านอร่อยกับอาหารเมนูใหม่ของผม ถึงส้มตำที่ผมทำจะไม่ครบสูตรก็เถอะ เพราะมันขาดกุ้งแห้งไป หลังจากทุกคนทานเสร็จแล้วผมก็เดินไปด้านหน้าของห้องอาหารทันที
“ทุกคนครับ ผมมีเรื่องจะขอร้องสมาคมแม่บ้านทุกคน เพื่อเมืองของเราครับ” ผมเอ่ยขึ้นมาเพื่อเรียกความสนใจ
“ไม่เห็นต้องขอร้องเลยนายน้อย คนกันเองทั้งนั้นแถมนายน้อยบอกว่าเพื่อเมืองด้วย เราพร้อมช่วยเต็มที่” คุณมาธาร์เอ่ยแทนทุกคน
“ขอบคุณครับ ผมอยากทำให้เมืองเราเป็นเมืองท่องเที่ยวครับ อนาคตผมมั่นใจว่าเมืองเราจะมีคนมาท่องเที่ยวเยอะมากขึ้น ผมอยากให้ประชาชนเมืองเรามีอาชีพ ครับ ผมเตรียมแผนการไว้แล้วครับ” ผมบอกถึงแผนทันที
“นายน้อยมั่นใจได้อย่างไรว่าเมืองเราจะมีคนมาเที่ยวคะ” ป้าในสมาคมคนหนึ่งถาม
“เพราะเครื่องปรุงที่พ่อค้ามาซื้อไปเมื่องานเทศกาลไงครับ ไม่เกิน 3 เดือนพวกพ่อค้าทั่วอาณาจักรต้องเดินทางมาที่เมืองเราแน่นอนครับ ถ้าพ่อค้ามา ก็ต้องมีกลุ่มคนคุ้มกันเดินทางมาด้วย หลังจากนั้นจะมีการบอกต่อๆกันไปหลังจากนั้น ก็เป็นพ่อค้าจากอาณาจักรอื่นๆครับ ดังนั้นผมเลยอยากจะให้ทุกคนที่อยากจะเปิดร้านอาหาร ช่วยกันออกร้านอาหารแบบเมื่อตอนงานเทศกาลครับ โดยใช้สูตรอาหารของทุกคน หรือจะเป็นสูตรอาหารของผมที่ทำให้ทุกคนได้ทานวันนี้ก็ได้ใคร ส่วนใครจะนำสูตรอาหารผมไปพัฒนาหรือดัดแปลงก็ได้เลยครับ ผมไม่หวง” ผมบอกทุกคน
“ป้าสนใจค่ะนายน้อย ป้าจะเปิด” ป้าทาร่ายกมือคนแรกทันที
“งั้นเรามาลงชื่อกันเถอะครับ ว่าใครจะเปิดร้านบ้าง ผมจะได้กำหนดพื้นที่และอธิบายจุดที่เราจะตั้งร้านกันครับ” ผมให้คนที่อยากเปิดร้านมาลงชื่อทันที
“แล้วเราจะเปิดร้านที่จุดไหนคะนายน้อย” ป้าทาร่าถามผม
“พวกเราจะเปิดร้านบริเวณริมชายหาดครับป้าทาร่า ตรงจุดนี้” ผมหยิบแผนที่ของเมืองออกมากางให้ดูพร้อมชี้จุด จากนั้นทุกคนก็มาลงชื่อกัน
“เอาล่ะครับ ผมจะนำเรื่องนี้ไปให้ท่านพ่อดำเนินงาน ส่วนรายละเอียดจะให้ท่านพ่อแจ้งอีกทีนะครับ วันนี้ขอบคุณทุกคนมากที่สละเวลา” ผมขอบคุณทุกคนอีกครั้ง จากนั้นผม ท่านแม่ และคุณอามีน่าก็เดินทางกลับบ้าน ส่วนผมไปหาท่านพ่อและคุยกันถึงรายละเอียดต่างๆทันที
จบ...
ปล.อีกไม่เกิน 5 ตอนเนื้อเรื่องจะไปไวแล้วค้าบ ตอนนี้ปูเนื้อเรื่องพัฒนาบ้านเกิดเกือบหมดแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25 สมาคมแม่บ้านภาค 2

นิยายแนะนำ

เด็กวัด สร้างตำนานลุยโลกแฟนตาซี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25 สมาคมแม่บ้านภาค 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้