บทที่23 กระบี่ของเนี่ยฟง
“เ้ามีทักษะที่ยอดเยี่ยมมากเย่หวิ๋นมีดนั่นก็ร้ายกาจมากด้วย”เย่หวิ๋นยิ้มอย่างอ่อนโยน “มีดนี้สร้างด้วยวิธีพิเศษโดยใช้ส่วนผสมของอสูรบางชนิดจึงฟันอสูรเข้าแต่ก็ต้องใช้พลังิญญาช่วย”เมื่อพวกนางล่าอสูรได้5ตัวก็กลับเข้าสำนักเพื่อพักผ่อน
เวลาผ่านไปช่างรวดเร็วอีกอาทิตย์เดียวงานแข่งล่าอสูรก็จะเริ่มขึ้น เนี่ยฟงลืมตาตื่นมากลางดึกปรากฎกระบี่ลอยอยู่เหนือตัวของเขามันมีแสงออกมาตามด้วยอักขระสีทองหมุนรอบกระบี่ ในเวลาเดียวกันอยู่ๆพลังงานสีดำก็พุ่งออกจากร่างเนี่ยฟงอย่างรุนแรงกระบี่หมุนไปรอบๆตัวของเนี่ยฟงร่างกายของเนี่ยฟงปริแตกมีแสงสีทองออกมายังรอยปริแตกผ้าที่พันรอบกระบี่ค่อยๆคลายออกเผยให้เห็นกระบี่ด้านในรูปร่างของกระบี่ไม่แตกต่างจากเดิมไปเท่าไร แต่ที่ด้ามจับมีผ้าพันอยู่ผ้านั้นเป็สีแดง สีดำ สีม่วง สีฟาพันสลับกันไปมาไม่ได้สวยงามอะไรหากแต่เหมือนผ้าเก่าๆมีรอยฉีกขาดแต่มันมีแสงตามสีผ้าออกมา ลวดลายอักขระเปลี่ยนไปนิดหน่อย มันสั่นสะท้านทำให้มีเสียงดังไปทั่วสำนัก ตาของเนี่ยฟงมีแสงขึ้นที่ตาเป็สีม่วง
พลังร้อนและเย็นเกิดขึ้นในร่างกายเขาอีกครั้งจิติญญาอสูรก็ลุกโชนขึ้นพูดกับเขาว่า “นายท่านต้องอดทนไวนี่เป็การตื่นหลังจากหลับไปยาวนานของกระบี่เงาอสูรมันกำลังปลดปล่อยพลังที่กักเก็บมานานเพื่อให้มันพัฒนาอย่างเต็มที
ร่างของเนี่ยฟงสั่นตัวเขาเป็สีแดงสีฟ้าสลับกันไปมาควันสีดำพุ่งขึ้นออกมาจากตัว อาคารที่เขาอยู่มันปกคลุมด้วยควันสีดำไปทั่วจนมองไม่เห็นตัวอาคาร
ทั้งสำนักได้ยินเสียดังสั่นไหวจึงพากันออกมาดูก็เห็นหมอกควันปกคลุมไปทั่วสำนัก เหม่ยตู้ซาและอาจารย์อีกหลายคนมายืนอยู่ก่อนแล้วหน้าพี่พักเนี่ยฟง เจียงเฉินเดินมาเป็คนหลังๆมองไม่ค่อยเห็นแต่รู้สึกได้ว่าน่าจะเป็ที่พักเนี่ยฟง เขาเดินเบียดเข้าไปจนถึงที่อาจารย์ยื่นกันอยู่รวมทั้ง ซานหนิง ฟานเยว่ เย่หวิ๋น “นี่มันเกินอะไรขึ้น เ้าเด็กใหม่สร้างปัญหาอีกงั้นหรอ”ซานหนิงหันมา”เ้ามองดูเหมือนว่าเนี่ยฟงกำลังสนุกอยู่ในควันหรือถึงถามเช่นนั้น”เจียงเฉินทำหน้าขึงขังแต่พอเห็นเหม่ยตู้ซามองมาจึงนิ่งไป
เนี่ยฟงยังคงแบกรับพลังของกระบี่ที่ตื่นจากการจำศีลมาหลายเดือน กระบี่ยังคงหมุนวนรอบตัวเนี่ยฟงด้วยความเร็วจนไม่อาจมองทัน ร่างกายเนี่ยฟงยังคงปริแตกออกมาไม่หยุดแสงสีแดงพุ่งออกมาจากกระบี่มันสั่นมากขึ้นในตอนนี้เนี่ยฟงและกระบี่ลอยขึ้นมาบนท้องฟ้า. ทุกคนมองตามขึ้นไปหลังคาอาคารพักเนี่ยฟงพังเป็รูแล้วทุกอย่างก็ถูกดูดเขาไปในร่างของเนี่ยฟงจากนั่นมันก็ะเิออก
ตู้ม!!!!
พลังกระจายออกไปหลายร้อยเมตรแล้วเนี่ยฟงก็ตกลงมาอย่างเร็ว เหม่ยตู้ซาะโรับร่างเขาไว้ได้ทัน
เนี่ยฟงหมดสติ “ทุกคนแยกย้ายกันไปนอนได้ขาจะดูแลเขาเองพูดจบนางก็อุ้มร่างเนี่ยฟงกลับไปในที่พักนาง
ผ่านไปสองชั่วยามเหม่ยตู้ซาเดินไปมาอยู่หน้าเตียงเนี่ยฟงนอนอยู่ แล้วเนี่ยฟงก็ค่อยๆลุกขึ้นมา นางถามอย่างร้อนใจ”เ้าเป็อะไรหรือไม่เกิดอะไรขึ้น”
“อาวุธข้าตื่นแล้วมันะเิพลังคุ้มคลั่งจนข้าเกือนเอาไม่อยู่”นางมองไปที่เนี่ยฟงแล้วนางถอนใจเนี่ยฟงไม่มีอาการาเ็”ถ้าเ้าไม่เป็ไรแล้วก็นอนพักเถอะ ข้าหวังว่าตระกูลเนี่ยจะพอมีเงินบ้างนะ”เนี่ยฟงทำหน้างง”เหตุใดพี่เหม่ยจึงถามเช่นนี้”นางยิ้มๆ”เ้าพังอาคารของข้าไปหนึ่งหลังเ้าคิดว่าใครต้องจ่ายเงินล่ะ”เนี่ยฟงยิ้มหลังจากนั้นเขาก็นอนหลับในทันที
เหม่ยตู้ซามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยอารมณ์หลากหลาย
เช้าวันต่อมาทุกคนพูดถึงเื่ที่เกิดขึ้นเนี่ฟงเป็ใครอาจารย์ใหญ่ถึงได้ห่วงใยนักแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครกล้าถามอะไรกับนาง
เนี่ยฟงทำความคุ้นเคยกับกระบี่ใหม่แม้จะไม่เปลี่ยนไปมากแต่ก็ดูแปลกๆตรงมีผ้าพันที่ด้ามจับแค่เข้าตวัดกระบี่ปราณกระบี่ก็พุ่งตัดต้นไผ่ขาดไกลถึงห้าเมตร
เนี่ยฟังฝึกฝนจนเขาเริ่มชินกับมัน
“เนี่ยฟงเ้าจำสัญญาได้หรือไม่”ฟานเยว่แอบดูอยู่นานพอเห็นกระบี่นางจึงรีบทวงสัญญา”แน่นอนข้าจำได้เื่ลงแข่งทีมศิษย์พี่ใช่หรือไม่”เนี่ยฟงยิ้ม”ใช่ถ้าเ้าพร้อมข้าจะไปลงทะเบียนให้แล้วเจอกันวันแข่ง”เดี๋ยวศิษย์พี่ข้ามีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่ง”นางทำคิ้วชนกัน”เ้าว่ามาข้อแม้เ้าข้าจะรับได้หรือไม่”เนี่ยฟงยิ้ม”พวกท่านจะต้องฟังคำแนะนำของข้าห้ามดื้อรั้นเด็จขาด”นางทำหน้างงนิดหน่อย”คำแนะนำอะไร”ศิษย์พี่แม้ข้าอายุน้อยกว่าท่านแต่ข้ารู้เื่อสูรเป็อย่างดีถ้าหากว่าข้าบอกหนีคือหนีข้ารู้ว่าพวกเราจัดการตัวไหนได้บ้างหรือตัวไหนเราควรถอย”เมื่อนางฟังแล้วยิ้ม “เนี่ยฟงที่แท้เ้าเป็ห่วงพวกเรานี่เองเขาไม่อยากให้มีใครต้องเสียชีวิตในการแข่งนี้ “
“แน่นอนถ้าเป็เื่นี้เรายอมเ้า”เนี่ยฟงยิ้มพร้อมป้องมือ
เวลาผ่านไปรวดเร็ว ถึงงานแข่งที่ทุกสองปีมีหนึ่งครั้งทุกคนออกมาที่ลานกว้างหน้าสำนัก มีผู้ลงแข่งทั้งหมด100ทีมจำนวน400คน ตรงกลางลานกว้างมีอุปกรณ์เซียนวางอยู่ มันเป็กล่องสี่เหลี่ยมกว้างห้าเมตรสูงห้าเมตร แต่ละด้านมีประตูอยู่มิติประตูนี้จะเชื่อมต่อกับป่าอสูรของสำนัก ทุกทีมเมื่อเข้าประตูไปมันจะสุ่มแต่ละกลุ่มไปแต่ละจุดในป่าไม่ตรงกัน และมื่อครบกำหนดเวลาทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่จะถูกส่งกบับมาที่สำนักกำหนดการแข่งเป็เวลาสามวัน แต่ละทีมจะได้ประเป๋ามิติทีมละสี่ใบเพื่อเก็บหินอสูร อุปกรณ์ชุดหนึ่งถูกยกมามันเป็อุปกรณ์ฉายภาพจากในป่าที่แข่งขันมันเป็เหมือนกระจกแต่มีพลังงานิญญาจากหินอสูร
เนี่ยฟงและทุกคนในทีมมารวมตัวกันและเข้าแถวรับกระเป๋ามิติ เมื่อทุกคนรับของหมดก็มาเ้าแถวเพื่อรับฟังคำกล่าวของอาจารย์ใหญ่”ข้ายินดีกับผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่มีความกล้าในการเข้าป่าอสูรของสำนักเป็ที่รู้กันดีว่าป่าของเราอสูรแข็งแกร่งมาก ข้าหวังว่าศิษย์ทุกคนจะกลับมาอย่างปลอดภัย ของรางวัลสำหรับทีมที่ได้ที่1 พวกเ้าจะได้เข้าหอหนังสือชั้น8เป็เวลาสองวัน”ทุกคนตะลึง
ชั่น8ของหอหนังสือนั้นถึอว่ามีค่ามากที่สุดในสำนักมันมีทักษะที่มาค่าชั้นฟ้าและชั้นเซียนอยู่และยังมีการค้นคว้าของเ้าสำนักรุ่นก่อนๆอยู่ด้วยรวมไปถึงแผนที่ต่างๆบนทวีปเทียนหยวน เวลาสองวันนั้นมองดูแล้วเหมือนน้อยแต่ว่าการแข่งครั้งที่แล้วให้เข้าเพียงครึ่งวันเท่านั้น
“เมื่อทุกคนพร้อมแล้วข้าขอประกาศเริ่มการแข่งล่าอสูรได้นับแต่บัดนี้” เสียงพลุดังขึ้น
3K
