กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

เมื่อหลินเฟยเดินกลับมาที่รถม้าหลินเฟยถึงกับขมวดคิ้วขึ้นอีกครั้ง เป็นเพราะเด็กหญิงในหมู่บ้านนางมาโผล่ที่หน้ารถม้าพร้อมกับแม่ของนางและด้วยเหตุการณ์แบบนี้มันทำให้หลินเฟยระวังตัวเองมากขึ้นฟุ่บ! หลินเฟยพุ่งเข้าไปในรถม้าแล้วหยิบกระบี่ออกมา
''พวกเจ้าทั้ง2คนมาที่นี่ทำไม''หลินเฟยออกมาจากรถม้าอีกครั้งแล้วถามแม่ลูกคู่นั้นด้วยความระวังขณะที่ตาของหลินเฟยก็มองไปที่มือของอีกฝ่าย
''ทะ...ท่านแม่ของข้าให้ข้าตามมาขอร้องคุณชายอีกครั้ง ตะ...แต่ดูเหมือนโจรชั่วพวกนั้นจะตายลงหมดแล้วงั้น...''แววตาของเด็กคนนั้นเศร้าหมองลงขณะหันหลังกลับ ชิ้ง! คลื่น! แต่ตอนนั้นหลินเฟยกลับโมโหคลื่นกระบี่ที่รุนแรงของหลินเฟยถูกปลดปล่อยเข้าใส่แม่ของเด็กหญิงคนนั้น ฟุ่บ! พุ่งตัวหลบทันทีแต่ถึงจะหลบจนนางสามารถเลี่ยงจุดตายไปได้แต่ยังไงนางก็ต้องเสียมือไปข้างหนึ่งแทน
''บัดซบ!''หญิงสาวที่เสียมือทำท่าทางดุร้ายขณะที่เด็กหญิงที่ขอให้หลินเฟยช่วยรีบวิ่งเข้าหาหลินเฟยทันทีจากนั้นหลินเฟยจึงส่งสัญญาณให้คนคุ้มกันของตัวเองจับหญิงสาวเอาไว้
''มือข้างนี้ของเจ้ามันผิดปกติอย่างมากเจ้าเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดาแต่ที่ซอกเล็บของเจ้ากลับมีเลือดติดอยู่ในตอนแรกข้าคิดว่ามันคือเลือดที่ติดอยู่บนเนื้อในตอนที่เจ้าทำอาหาร แต่...เมื่อข้าเห็นแววตาของเด็กคนนี้มันไม่น่าจะใช่อย่างนั้น เจ้าคงเป็นพวกเดียวกันกับศพที่นอนอยู่นั่นสินะ''หลินเฟยพูดออกมาแบบสบายๆนั่นทำให้หญิงสาวที่มือขาดถึงกับแสดงใบหน้าที่บิดเบี้ยว
''ด้วยเรื่องเพียงแค่นี้เจ้ากลับคาดเดาไปได้ถึงขนาดนั้น แล้วเจ้าที่ไม่มีลมปราณแต่เจ้าใช้อะไรโจมตีข้าเจ้าทำได้ยังไง''หญิงสาวคนนี้นางสามารถฝึกลมปราณได้เพียงแต่พรสวรรค์ของนางนั้นต่ำเตี้ยมากเกินไปจนตอนนี้อายุของนางย่างเข้า25ปีแต่ยังมีลมปราณอยู่ที่ปราณพื้นฐานขั้นที่2เพียงเท่านั้น
''คุณชายช่วยพ่อกับแม่ของข้าด้วย พวกมันจับตัวพ่อแม่ของข้าไป''เด็กที่เกาะเสื้อหลินเฟยอยู่ด้านหลังตัวสั่นตลอดเวลานางต้องใช้ความไร้เดียงสาของนางหลอกผู้คนที่เข้ามาในหมู่บ้านอยู่หลายครั้งแต่นางไม่คิดเลยว่าครั้งนี้เหยื่อของโจรชั่วกลับสามารถเอาตัวรอดมาได้
''ไม่มีความจำเป็นเพราะพวกมันคิดจะปล้นข้า...ข้าเองก็จะทำแบบเดียวกันกับพวกมัน''หลินเฟยออกเดินจนหลินเฟยมาหยุดอยู่ต่อหน้าหญิงสาวจากนั้นจึงยกกระบี่ขึ้นมา ฉึก! กระบี่ถูกแทงลงไปที่ต้นขาทันทีฟลินเฟยไม่มีความปราณีแม้อีกฝ่ายจะเป็นผู้หญิงก็ตาม
''พาข้าไปที่รังของพวกเจ้า''หลินเฟยพูดออกมาสั้นๆหลังจากดึงกระบี่ออกมาจากต้นขาของอีกฝ่าย
''อั่ก! ข้าไม่บอก ต่อให้ข้าตายข้าก็ไม่บอกเจ้า''หญิงสาวดื้อดึง แต่หลินเฟยกลับยกขาแล้วแสยะยิ้มขึ้นปั่ก! กระทืบลงไปที่ต้นขาของหญิงสาวจากนั้นจึงขยี้บาดแผลของอีกฝ่ายด้วยความรุนแรง
''จะพูดหรือไม่พูด''หลินเฟยค่อยๆเพิ่มแรงลงไปทีละนิดๆ
''พะ...พูด ข้าพูดแล้ว เข้าไปในป่าทางนั้น...''หญิงสาวชี้เข้าไปในป่าซึ่งหลินเฟยเองก็พยักหน้าทันทีคนคุ้มกันของหลินเฟยรู้งานพวกมันแบกตัวหญิงสาวขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าไปที่รังโจรโดยไม่มีความเกรงกลัวเพราะคนคุ้มกันไม่ได้อ่อนแอและกลุ่มโจรเหล่านี้มันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรขนาดนั้นส่วนมากจะเป็นกลุ่มคนที่ไม่มีลมปราณจับกลุ่มกันปล้น หากดีขึ้นมาปล่อยก็มีสมาชิกที่มีลมปราณพื้นๆ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถึงจะผิดแผนไปหน่อยก็เถอะแต่ถึงยังไงคนที่ส่งออกไปก็คงทำงานสำเร็จตามเคย''
''ท่านหัวหน้าหลังจากงานนี้จบเราไปเที่ยวในเมืองที่อยู่ใกล้ๆกันสักหน่อยดีหรือไม่ ข้าเบื่อที่นี่จะแย่''
''เอาสิ ข้าเองก็เบื่อๆเหมือนกัน''ภาพที่หลินเฟยเห็นหรือกลุ่มโจร5-6คนกำลังนั่งคุยกันอย่างสนุกสนานและรอบๆนั้นก็มีกระโจมที่ใช้เป็นที่พักของพวกมันอยู่ด้วย
''คุณชาย...หัวหน้าโจรมีลมปราณพื้นฐานขั้นที่5 เพราะฉะนั้นข้าจะเป็นคนจัดการเอง''พุ่งออกไปทันทีมันจะให้นายจ้างเป็นคนลงมือได้อย่างไรแค่เรื่องที่พวกมันละเลยหลินเฟยก่อนหน้านี้ก็แย่พอแล้วฉัวะ! ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมากกลุ่มโจรชุดสุดท้ายถูกจัดการลงอย่างง่ายดาย
''ไปปล่อยคนที่โดนจับตัวมา''หลินเฟยสั่งงานคนคุ้มกันขณะที่ตนเองเดินเข้าไปในที่พักของโจรทีละกระโจมหลินเฟยไม่พบอะไรเลยจนกระทั่งเข้าไปที่กระโจมสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุด ในนี้มีเงินและของต่างๆพอสมควรทั้งหมดน่าจะมาจากการปล้นซึ่งหลินเฟยได้มองข้าเงินทั้งหมดไปแล้วหยิบตำรากว่า10เล่มขึ้นมาแทน
''คุณชายชาวบ้านที่ถูกจับมากำลังรวมตัวกันอยู่เพื่อรอคุณชายออกไป''หัวหน้าคนคุ้มกันเข้ามาตามหลินเฟย
''เงินและของทั้งหมดพวกนี้เจ้าเอาไป''หลินเฟยไม่แยแสขณะยกตำรากว่า10เล่มแล้วเดินออกกระโจมไปตอนนี้หลินเฟยเห็นชาวบ้านประมาณ20คน ทั้ง20คนล้วนมีสภาพผอมแห้งจากการอดอาหาร
''พวกเจ้าเป็นคนของหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆใช่มั้ย หากใช่ก็เดินตามข้าออกไปจากป่านี้''
''ขอบคุณคุณชายที่ยื่นมือเข้ามาช่วย เดิมทีพวกเราเป็นชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านอย่างสงบสุขแต่แล้ววันหนึ่งพวกของนางก็เข้ามาที่หมู่บ้านจากนั้นก็จับคนในหมู่บ้านออกไปจำนวนหนึ่งเพื่อให้พวกเรายอมและทำตามพวกมันคอยปล้นคนที่อ่อนแอที่เดินทางผ่านหมู่บ้านมา''หลินเฟยก็คาดเดาเกี่ยวกบเรื่องนี้เอาไว้บ้างแล้วแต่โชคร้ายของโจรที่ครั้งนี้มันมองความสามารถของกลุ่มหลินเฟยผิดไป
''ช่างเถอะเรื่องนี้จบลงแล้ว ตอนนี้ฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะจากนั้นเราจะได้ออกเดินทางกันต่อ''ไม่มีความปราณีหากใจอ่อนก็อาจจะทิ้งปัญหาเอาไว้ด้านหลังได้
''ต่อจากนี้พวกเจ้าคงเดินทางกลับไปที่หมู่บ้านเองได้แล้ว ไปซะ''หลินเฟยเดินเข้าไปในรถม้าแล้วนั่งทันทีแต่กว่าหลินเฟยจะได้ออกเดินทางก็กินเวลาไปนานพอดูเพราะคนที่ช่วยเอาไว้ต่างขอบคุณหลินเฟยไม่พอทั้งหมดยังต้องการให้หลินเฟยกลับไปที่หมู่บ้านเพื่อที่ทุกคนจะได้เลี้ยงตอบแทน จนสุดท้ายแล้วหลินเฟยต้องระเบิดเสียงตะโกนออกมาเพื่อให้ทุกคนถอยหนี จากนั้นหลินเฟยจึงออกเดินทางต่อ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25:ช่วยเหลือ

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25:ช่วยเหลือ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้