“ปิดไฟก่อนได้มั้ย”
//ถึงเวลาแล้วใช่มั้ย.//
พาขวัญหลับตาปี๋อีกครั้งเมื่อชายหนุ่มส่งสายตาที่ดูอำมหิตมาให้เธอเมื่อคิดว่ามันคงถึงเวลาแล้วหากเธอจะเสียอะไรเธอขอให้เื่นี้มันเป็เหมือนแค่ฝันไปเท่านั้นจึงขอร้องให้ชายหนุ่มปิดไฟก่อนที่จะทำอะไรเธอแต่มือทั้งสองของเธอก็ยังกำผ้าขนหนูเอาไว้แน่น
“แล้วปิดไฟฉันจะเห็นอะไรเล่า...”
เหนือเมฆสาดเสียงฝาดใส่หญิงสาวเขาไม่เข้าใจผู้หญิงใต้ร่างของเขาเลยจริงๆรู้ทั้งรู้ว่าไม่รอดแน่ๆยงจะลีลาขอร้องในสิ่งที่เขาไม่อยากจะทำ
“ก็ไม่ต้องเห็นสิ”
พาขวัญยังโต้ตอบอีกฝ่ายอย่างกล้าๆกลัวๆทั้งยังไม่ยอมลืมตามามองอะไรตรงหน้าเธออีกด้วยเพราะเธอรู้ว่าตอนนี้ชายหนุ่มน่าจะเปลือยไปเสียทุกส่วนแล้ว
“เธออย่าทำเหมือนไม่คุ้นไม่ชินกับเื่แบบนี้เลยลูกเธอก็มีแล้ว..อยู่เฉยๆ..ลืมตาด้วย”
“ไม่”
“ลืมตามองฉัน..อย่าดื้อได้มั้ยบอกให้ลืมตาไง”
“....ฮื้ออ....”
พาขวัญต้องยอมทำตามชายหนุ่มแต่โดยดีทั้งที่คราแรกยังพยายามต่อต้านเขาแต่ด้วยน้ำเสียงที่ดูโหดของชายหนุ่มทำให้เธอกลัวและไม่สามารถต่อต้านเขาได้อีกต่อไป
“ผ้านี่ก็ปล่อยได้แล้วจะห่อทำไมทั้งตัวแล้วฉันจะทำอะไรเธอยังไง”
เหนือเมฆดึงมือหญิงสาวให้หลุดออกจากผ้าเสียทีเพราะเขารู้สึกรำคาญมันเต็มทน
“..เอ่อ..คือ..”
“ถ้าเธอยังลีลาอีกฉันจะหมดความอดทนแล้วนะ..แล้วถ้าเพื่อนเธอเดือดร้อนฉันไม่รู้ด้วย”
“งั้น..คุณปิดไฟก่อนได้มั้ย”
พาขวัญยังขอร้องคำเดิมกับชายหนุ่มเธอไม่อยากเห็นอะไรของเขาและก็ไม่อยากให้เขานั้นเห็นอะไรของเธอเื่คืนนี้เธอจะถือว่ามันเป็แค่ฝันเท่านั้น
“โถ่..โว้ยยก็ได้วะ”
เหนือเมฆจำต้องทำตามที่หญิงสาวบอกเพราะเขาี้เีฟังคำพูดอะไรของหญิงสาวอีกแล้วถ้าทำตามที่เธอขอแล้วเธอยังไม่ยอมอีกล่ะก็เขาก็จะต้องใช้วิธีบังคับแล้วหละ
//นี่ยังไม่บังคับอีกหรออิพี่//
“อื้อ..อื้มมม”
พาขวัญรู้สึกแปลกๆเมื่อมีอะไรนุ่มนิ่มเลื้อยไหลอยู่บนเรือนร่างของเธออย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุดและมันก็ดูจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนเธอต้องร้องออกมาจากลำคอเล็กน้อยเพราะความรู้สึกที่พึ่งเคยได้ัั
“ตัวเธอนี่ทั้งนิ่มทั้งเด้งจริงๆเลยแฮะ”
เหนือเมฆพรมจูบไปทั่วร่างกายของหญิงสาวขบเม้มไปเสียทุกส่วนเขาชอบเนื้อตัวของเธอทั้งหมดทั้งยังกลิ่นหอมอ่อนๆที่เธอพึ่งจะอาบน้ำมาอีกน้ำหอมยี่ห้อไหนก็แพ้กลิ่นของเธอตอนนี้อยู่ดี
“อื้อ..ค..คุณ..อื้มมม”
พาขวัญเริ่มรู้สึกเครียดเกร็งเล็กน้อยที่จู่ๆชายหนุ่มก็ใช้ทังสองมือแร่งของเขาบีบเค้นสิ่งที่อวบตูมของเธอเล่นอย่างมันมือพร้อมทั้งประกบจูบดูดคลึงริมฝีปากของเธอเล่นอย่างสบายอารมณ์แถมลมหายใจของเขาก็ยังพ่นแรงขึ้นเรื่อยๆต่างจากเธอตอนนี้ที่แทบจะหยุดหายใจ
“อยู่เฉยๆ”
ชายหนุ่มค่อยๆแรกตัวมาตรงกลางระหว่างตัวขงหญิงสาวพร้อมหยิบสิ่งที่ป้องกันใส่อย่างชำนาญแม้ในความมืดพร้อมทั้งสั่งให้หญิงสาวที่กำลังอยู่ไม่สุขให้เธออยู่นิ่งๆเพื่อที่เขาจะได้ดำเนินกิจกรรมของเขาต่อไปอย่างไม่ยากลำบาก
“อ..อร๊ายยยยย..”
พาขวัญร้องเสียงหลงเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาทำให้เธอทั้งเจ็บและจุกไปในคราเดียวกันเธอถึงกับหยุดหายใจไปชั่วครู่น้ำตาแห่งความเ็ปไหลออกมาอย่างหยุดไม่ได้
“นี่เธอ!!”
เหนือเมฆรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่มันคับแน่นจนเกินไปและเขาก็รู้ว่าพึ่งผ่านอะไรในตัวของเธอไปจึงรีบเปิดไฟและมองสิ่งที่อยากรู้ในทันทีหยดเืที่ไหลออกมาทำให้เขาได้รู้ในทันทีว่าเธอยังบริสุทธิ์และสิ่งที่เขารู้มาว่าเธอมีลูกแล้วคืออะไร
“ฮือ..อือ..จ..เจ็บ...จะเปิดไฟทำไม”
พาขวัญเจ็บก็เจ็บแต่เธอก็ยังอายที่ชายหนุ่มเปิดไฟแล้วมองไปที่ของสงวนของเธออยู่ดี
“แล้วไหนเธอบอกมีลูกแล้วไงเล่า..อะ..อื้มม”
เหนือเมฆถอดสิ่งป้องกันทิ้งเมื่อรู้ว่าเธอยังไม่เคยเื่แบบนี้เขาก็ไม่จำเป็ที่จะต้องกลัวอะไรพร้อมทั้งยังส่งตัวตนของเขากลับไปที่ช่องทางรักของเธอต่อเขาส่งเสียงคำรามในลำคอเล็กน้อยเพราะตัวตนของเขามันถูกบีบรัดแน่นจนเขากลั้นเสียงเอาไว้ไม่ไหว
“ฮือ..อือ..พอได้มั้ยฉันไม่ไหว..ฮือๆๆ..”
พาขวัญไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเห็นเธอเจ็บขนาดนี้ยังไม่คิดจะพออีกหรือไงเพราะเธอคิดว่าร่างกายของเธอคงจะไม่ไหวกับเื่นี้แล้ว
“ใครจะบ้าหยุดตอนนี้ล่ะ..ทนหน่อยก็แล้วกันฉันจะเบามือ”
คนอย่างเหนือเมฆหรือจะมาหยุดกลางคันกับเื่แบบนี้เขารู้ว่าครั้งแรกของเธอหญิงสาวจะรู้สึกอย่างไรชายหนุ่มใช้มือปาดน้ำตาที่ไหลมาของเธอพร้อมทั้งบอกกับหญิงสาวอย่างอ่อนโยนให้เธอได้มั่นใจว่าเขาจะเบามือกับเธอพร้อมพรมจูบเรียกอารมณ์สวาทให้เธอทุเลาความเจ็บลงแล้วเขาก็ดำเนินกิจกรรมสวาทของเขาต่อจนพอใจ
02.00 น.
“ฮึก..ฮือๆๆ..”
หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมสวาทของทั้งสองเหนือเมฆก็นอนกอดหญิงสาวไม่ยอมปล่อยแต่หญิงสาวเองนั้นก็ยังหลับไม่ลงทั้งที่ยังเจ็บและเพลียอย่างมาก
“เป็อะไรของเธอนักหนา”
เหนือเมฆงัวเงียตื่นขึ้นมาอารมณ์เสียเล็กน้อยที่ยังได้ยินเสียงร้องให้กระซิกๆของหญิงสาวอยู่ข้างหู
“ฉัน..อยาก..ก..กลับ..บ้าน..ฮือๆ”
พาขวัญตอบไปสะอื้นไปน้ำเสียงเธอแ่ลงมากเพราะไม่มีเรี่ยวแรงจะพูด
“เดี๋ยวเช้าแล้วฉันจะไปส่ง”
เหนือเมฆตัดรำคาญว่าเช้าแล้วเขาจะไปส่งเธอถึงบ้านเองเพราะตอนนี้เขายังอยากพักผ่อนอยู่
“ไม่..จะไปตอนนี้”
พาขวัญยังยืนยันว่าเธอจะกลับตอนนี้ถึงเขาจะไม่ไปส่งเธอขอแค่เขาปล่อยเธอให้ออกไปจากห้องนี้ก็พอแล้วเธอจะหาทางกลับเอง
“ถ้าเธอยังพูดไม่รู้เื่และยังสะอึกสะอื้นฉันจะไม่ปล่อยให้เธอนอนรู้เอาไว้ด้วย”
เหนือเมฆพ่นคำขู่ที่ข้างๆหูของหญิงสาวเพราะตอนนี้เขา้าพักผ่อน
“ฮึก..อือ..ฮึบ”
พาขวัญถึงกับต้องรีบกลั้นเสียงสะอื้นพร้อมนอนนิ่งอยู่ข้างๆเขาอย่างว่าง่ายเธอไม่อยากให้เหตุการณ์เมื่อครู่มันเกิดขึ้นซ้ำสองอีกเพราะร่างเธอคงพังแน่นอน
เช้าวันต่อมา
“นี่ของเธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะเดี๋ยวฉันจะไปส่ง”
เหนือเมฆสั่งให้คนของเขาไปซื้อเสื้อผ้าให้เธอั้แ่เช้าเมื่อขงมาถึงเขาก็สั่งเธอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเห็นเธอตื่นรอกลับบ้านมานานแล้ว
“อืมม”
พาขวัญเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างทุลักทุเลเพราะเธอยังรู้สึกระบมไปทั้งตัวแต่เธอก็ต้องรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วที่สุดเพราะเธอสิ่งที่เธออยากกลับที่สุดคือบ้านและคิดถึงจันทร์เ้าลูกน้อยของเธอด้วย
ทางด้านพระพาย
“ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะขวัญ”
เมื่อคืนก่อที่พระพายจกลับบ้านเธอเองไม่เห็นพาขวัญเพื่อนเธอจะมาเตรียมตัวกลับเสียทีเพราะเธอรอที่ห้องแต่งตัวนานแล้วกระเป๋ากับมือถือของเพื่อนเธอก็อยู่ที่นี่จึงถามคนในร้านว่าเห็นเพื่อนเธอบ้างหรือไม่
แล้วเธอก็ได้รู้ว่าเพื่อนของเธอนั้นถูกหนูนกหลอกให้ไปทำอะไรหญิงสาวโกรธมากพร้อมต่อว่าอีกฝ่ายต่างๆนาๆแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกผิดเธอจึงโวยวายอาละวาดและขอไม่กลับไปทำงานที่นั่นอีก
เธอกลับมารอเพื่อนเธอที่บ้านั้แ่เมื่อคืนเพราะไม่อยากลับบ้านคนเดียวให้แม่เธอสงสัยแต่นี่มันก็สายแล้วเธอไม่ยักจะเห็นพาขวัญจะกลับมาเสียทีจึงค่อนข้างที่จะร้อนใจและโทษตัวเองที่ไม่ดูแลเพื่อนเธอให้ดี
“ขวัญ”
พระพายเห็นรถตู้คันหรูมาจอดที่หน้าบ้านเพื่อนของเธอจึงรีบวิ่งไปดูเมื่อเห็นเพื่อนเธอเดินลงมาก็รีบะโกอดด้วยความดีใจที่เพื่อนเธอกลับมาเสียที
.......................................................................